Yargıtay Ceza Genel Kurulu E:44 Sayılı; Zamanaşımını kesmesi yönünden ayırım yapılmadığına göre her türlü tutuklama müzekkeresi zamanaşımını keser: konulu Kararı

1918 s. Kaçakçılık Kanunu 4926 s. Kaçakçılık Kanunu 13.03.1989 tarihli Yargıtay Ceza Genel Kurulu E: 7-44 K: 100 Sayılı Kararı([1]) Dosya içeriğine göre, yargılandığı kaçakçılık suçundan 13-7.1982 tarihinde sorgusu yapılan sanığın 25.12.1984 tarihinde "...kendisine yediemin o1arak teslim edilen suç konusu dikiş makinelerini satmak suretiyle delilleri ortadan kaldırdığı, bundan sonraki delillere de tesir edip kaçabi1eceği..." gerekçesiyle aynı suçtan dolayı CYUY.nın 104 ncü maddesi uyarınca tutuklanmasına karar veri1miştir. Özel Daire ile C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmaz1ık CYUY.nın 104 ncü maddesine dayanılarak verilen tutuklama kararının zamanaşmını kesip kesmeyeceğine i1işkin bulunmaktadır. TCK.nın 104/1 nci maddesinde dava zamaşamını kesen sebepler tek tek sayılmak suretiyle gösteri1miştir. Bu sebep1er arasında yer alan "Tevkif" den amaç CYUY.nın 104 veya 232 nci maddelerinden her hangi birine dayanılarak verilen vicahi veya gıyabi tutuklama kararıdır. Zamanaşımını kesmesi yönünden ayırım yapılmadığına göre her türlü tutuklama müzekkeresi zamanaşımını keser, nitekim öğretide de bir ayırım yapılmaksızın tutuklama müzekkeresinin zamanaşımını keseceği yönünde görüş bir1iği bulunmaktadır. Diğer müzekkerelerden "celp ve ihzarın sanığın sorgusunu temin amacıyla çıkartılması durumunda zamanaşımını keseceğine ilişkin Yargıtay kararlarıyla (CGK.nun 10.3.1969 gün ve 668/107, 11.5.1981 gün ve 27/175 sayılı vs.) bu görüşün çe1iştigi düşünülemez. Çünkü celp ve ihzar müzekkereleri nitelikleri itibariyle sanığın sorgusunu sağlamak için çıkartılan belgeler olduğu halde, tutuklama müzekkeresi ceza davasında daha ileri bir aşamayı gösteren sanığın sorgusunun temini yanında kaçmasını ön1emek, delilleri korumak gibi çok amaçlıdır. Tevkif müzekkeresini celp ve ihzar müzekkereleriyle aynı nitelikte saymak ve sadece CYUY.nın 232 nci maddesine dayanılarak çıkartılması durumunda zamanaşımını keseceğini kabul etmek mümkün deği1dir. Zira; yasa koyucu zamanaşımını kesme yönünden tevkife ayrı bir önem izafe etmiştir. Hangi amaçla o1ursa o1sun tutuklama müzekkereleri zamanaşımını keser. Bu nedenle C. Başsavcı1ığının itirazının kabulüne onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir. SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle C.Başsavcı1ığının itirazının kabulüne 7.Ceza Dairesinin 28.12.1988 gün ve 1987/22800-1988/13245 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA 13.03.1989 gününde oybir1iği ile karar verildi. (Yargıtay C.G.K. E:1989/7-44 K:1989/100) [1] Kaynak: Gümrük Kontrolörleri Derneği tarafından yayımlanan Başkontrolör Zülal SÖNMEZ tarafından hazırlanan "Açıklamalı 4926 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ve İlgili Mevzuat" isimli kitap.