Danıştay 7. Daire K: 2001/4111, E:2001/3738 Sayılı; Gümrük vergisi kadar para cezası alınması öngörülen eşya vergiden muaf ise, cezada olmaz. Bu durum 6183 sayılı kanunun 58 inci maddesindeki ‘borcum yoktur` kapsamında olduğu, konulu Karar

DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE K: 2001/4111, E:2001/3738 SAYILI, 29.12.2004 TARİHLİ KARARI Temyiz İsteminde Bulunan: ... Limited Şirketi Vekili : Av. ... Karşı Taraf : Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı adına... Gümrük Müdürlüğü İstemin Özeti : ... Gümrük Müdürlüğünde tescilli 7.12.1999 gün ve 1452 sayılı deniz giriş manifestosu ile ithal edilen eşyanın beyan edilen miktarında fazlalık olduğundan bahisle, davacı adına kesilen para cezasının tahsili amacıyla düzenlenerek tebliğ edilen ödeme emrini; davacı adına kesilen para cezasına ilişkin kararın 25.1.2001 tarihinde tebliğ edildiği, ancak, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 242'nci maddesinde öngörülen 7 günlük süre geçirildikten sonra, 5.2.2001 tarihinde itiraz edildiğinden para cezasının kesinleştiği, bu nedenle ödeme emri ile istenilmesinde kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... günlü, ... sayılı kararının; ithale konu eşyanın gümrük vergisinden muaf olduğu, gerek 1615 sayılı eski Gümrük Kanununda, gerekse 4458 sayılı Gümrük Kanununda, para cezasının, gümrük vergisi kadar alınacağının belirtildiği, bu hale göre, gümrük vergisi olmayan eşyaya ceza da uygulanamayacağı, işlemin yok hükmünde olduğu, bu tür bir işleme karşı süre şartı olmaksızın itiraz edilebilmesinin kabulü gerektiği ileri sürülerek bozulması ve duruşma yapılması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Tetkik Hakimi Selman Aydın'ın Düşüncesi: Uyuşmazlık, gümrük vergisinden muaf olarak ithal edilen dökme kömürün, beyan edilenden fazla miktarda çıkması nedeniyle, fazla çıkan miktar üzerinden kesilen para cezasının tahsili amacıyla ödeme emri tebliğ edilmesinden kaynaklanmıştır. Vergi Mahkemesince, davacı Şirket adına kesilen para cezasına vaki itirazın işleme konulmamasına ilişkin işleme karşı dava açılmayarak kesinleşen para cezasının, ödeme emri ile istenilmesinde kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Dökme kömürün ithaline ilişkin deniz giriş manifestosunun gümrükçe tescil edildiği tarihte yürürlükte bulunan 1615 sayılı Gümrük Kanununun 154'üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, beyandan fazla çıkan eşya nedeniyle, gümrük vergisi kadar para cezası alınması gerekir. Olayda ise, ithale konu kömürün gümrük vergisinden muaf olarak getirildiği açık olup, ortada, para cezasına matrah olabilecek bir meblağ bulunmamaktadır. Gümrük para cezasına karşı yapılan itirazın, süresinde olmadığından bahisle, gümrük müdürlüğünce işleme konulmaması yolunda tesis edilen işleme karşı dava açılmamak suretiyle para cezası kesinleşmiş ise de, ödeme emrine karşı açılan davada ileri sürülen 'para cezası kararının yok hükmünde olduğu' iddiasının, 6183 sayılı Kanunun 58'inci maddesinde yazılı ödeme emrine itiraz nedenlerinden, 'böyle bir borcun olmadığı' kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin kabulüyle, ödeme emrine karşı açılan davanın reddi yolundaki mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Bilgin Arısan'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek işin gereği görüşüldü: Dosyanın incelenmesinden, 7.12.1999 tarihinde tescil edilen deniz giriş manifestosu kapsamında, gümrük vergisinden muaf olarak ithal edilen kömürün beyan edilen miktarında fazlalık bulunduğunun tespiti üzerine, beyan fazlası miktar üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanununun 237'nci maddesinin 1'inci fıkrası uyarınca hesaplanan para cezasının 25.1.2001 tarihinde davacı Şirkete tebliğ edildiği, 5.2.2001 tarihinde gümrük müdürlüğüne yapılan itirazın, süresinde olmadığından bahisle işleme konulmadığı ve bu hususun davacı Şirkete bildirildiği, bu işlemin dava konusu yapılmaması ve herhangi bir ödemede bulunulmaması üzerine de, para cezasının tahsili amacıyla, davaya konu ödeme emrinin tanzim ve tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Olayda, para cezası, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 237'nci maddesine göre kesilmiş ise de, söz konusu Kanunun 5.2.2000 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında, 7.12.1999 tarihinde tescil edilen manifesto kapsamı eşya nedeniyle gerek ceza kararı alınmasında, gerekse bu ceza kararına yapılacak itirazlar hakkında, manifestonun tescil edildiği tarihte yürürlükte bulunan 1615 sayılı Gümrük Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. 1615 sayılı Gümrük Kanununun 154'üncü maddesinin 1'inci fıkrasında, giriş manifestosunda yazılı miktardan eksik çıkan kapların, mahrecinden yüklenmemiş veya yanlışlıkla başka bir yere çıkarılmış veya kaza ve avarya neticesinde zayi olmuş veya çalınmış bulunduğu, gümrükçe tayin edilecek süre içinde ispat olunmadığı takdirde, bu noksan kaplara ait eşyadan, girdiği tarife numarasına veya bu tarife numarası tespit edilemiyorsa cins ve nev'ine göre tarifede dahil olduğu faslın en yüksek vergiye tabi pozisyonuna göre hesaplanacak gümrük vergisi kadar para alınacağı; 3'üncü fıkrasında, döküm halinde nakledilen eşyanın giriş manifestosunda yazılı miktarına göre %2'yi aşan eksik ve fazlalıkların 1'inci fıkrada gösterilen sebeplerden ileri geldiği, gümrükçe tayin edilen sürede ispat olunamazsa, bu eksik ve fazlalıklar için gümrükçe alınacak vergi kadar para cezası alınacağı hükmü yer almıştır. İthale konu dökme kömürün gümrük vergisinden muaf olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 55'inci maddesinde, amme alacağını vadesinde ödemeyenlere, 7 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumunun bir ödeme emri ile tebliğ olunacağı, 58'inci maddesinde ise, kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zaman aşımına uğradığı nedenleriyle, söz konusu ödeme emrine karşı dava açabileceği belirtilmiştir. Uyuşmazlık konusu olayda, davacı hakkında alınan para cezası kararına karşı yapılan itirazın süresinde olmadığından bahisle itiraz dilekçesinin işleme konulmaması yolundaki gümrük müdürlüğü kararına karşı dava açılmamak suretiyle, anılan para cezası kesinleşerek, ödeme emri ile takip edilebilecek bir kamu alacağı haline gelmiş ise de; olay tarihinde yürürlükte bulunan 1615 sayılı Gümrük Kanununun yukarıda açıklanan 154'üncü maddesi hükmüne göre, giriş manifestosunda beyan edilen miktara göre fazla çıkan eşya nedeniyle, gümrük vergisi kadar para cezası alınacağı açık olup, gümrük vergisine tabi olmayan ithale konu fazla çıkan eşyadan dolayı, para cezası alınması mümkün değildir. Bu duruma göre, davacı tarafından ileri sürülen iddianın 6183 sayılı Kanunun yukarıda açıklanan 58'inci maddesinde yer alan 'böyle bir borcun olmadığı' kapsamında değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken, ödeme emrine karşı açılan davanın, istemin özeti bölümünde yazılı gerekçeyle reddi yolundaki mahkeme kararında isabet görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin kabulüne, mahkeme kararının bozulmasına, bozma kararı uyarınca mahkeme yeniden verilecek kararla birlikte yargılama giderleri de hüküm altına alınacağından, bu hususta ayrıca hüküm tesisine gerek bulunmadığına, 25.12.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.