Yargıtay 7. Ceza Dairesi E:17996 Sayılı; Hediyelik eşya muafiyeti kapsamında kalan eşyaları konusunda uzman bilirkişiye tespit ettirilerek geriye kalan eşyalar yönüyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri, gümrüklenmiş değerin cezaya esas alınması gerektiği ve tespit edilen değerler arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği: konulu Kararı

1918 s. Kaçakçılık Kanunu 4926 s. Kaçakçılık Kanunu 19.12.2001 tarihli Yargıtay 7. Ceza Dairesi E: 17996 K: 19775 Sayılı Kararı([1]) 1918 sayılı Kanuna muhalefetten sanıklar, Tahir ve Arkadaşları haklarında bozma üzerine yapılan duruşma sonunda; Sanık Mehmet hakkındaki kamu davasının TCK nun 102/4 ve 104. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına ve zoralıma, diğer sanıkların hükümlülüklerine ve zoralıma dair (Bursa Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 30.12.1999 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil idare vekili,Cumhuriyet Savcısı, sanıklar Tahir, Şaban ve Abdurahman tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının onama ve bozma isteyen 16.11.2001 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: I- Müdahil idare vekilinin sanık Mehmet'e yönelik temyizine gelince; Sanık hakkındaki dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığına göre bu sanığın işyerinde yakalanan dava konusu eşyaların 1918 sayılı Yasanın 22/son maddesi yerine aynı Yasanın 25/1. Maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi, Yasaya aykırı, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1918 sayılı Yasanın 59 ve CMUK. Nun 322 maddeleri uyarınca, sanığın işyerinde yakalanan 5.9.1992 tarihli tutanağın 2. Bölümünde yazılı 16 kalem halindeki yabancı menşeili telefonlar, el radyoları ve sigaraların 1918 sayılı Yasanın 22/son maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanıklar Tahir, Şaban ve Abdurahman'ın temyizleri ile Cumhuriyet Savcısı ve müdahil idare vekilinin bu sanıklara yönelik temyiz iceleme isteklerine gelince, 1- 13.12.1994 v3 10.06.1998 tarihli bozma ilamlarında belirtildiği üzere, sanıklar Tahir, Şaban ve Abdurahman'ın yabancı menşeili eşya getirip Bursa'da sattıklarının öğrenilmesi üzerine kaldıkları otel odasında yapılan aramada dava konusu eşyaların ele geçirildiği ve hazırlıktaki ilk samimi ifadelerinde zapt olunan eşyaları Kıbrıs'tan birlikte ayrı ayrı muafiyetten yararlanarak getirttiklerini bir kısım eşyaları diğer sanık Mehmet'e sattıklarını beyan ettikleri, sanık Mehmet'in de duruşmadaki ifadesinde işyerinde yakalanan eşyalardan sadece telefonları diğer sanıklardan satın aldığını bildirdiği, sanıklardan Tahir, ve Şaban'ın getirtilip incelenen pasaportlarına göre suç tarihinden önce bir çok kez Kıbrıs'a giriş-çıkış yaptıklarının tespit edildiği, sanık Abdurahman'ın ise Kıbrıs'a giriş-çıkışının bulunmadığı Silifke Emniyet Müdürlüğünün 5.10.1996 tarihli yazısından anlaşıldığı cihetle, suç tarihinde yürürlükte bulunan Gümrük Yönetmeliğinin 189. Maddesinde KKTC den Türkiye'ye gelen yolcuların beraberinde 750 DM veya eşiti döviz tutarındaki hediyelik eşyayı gümrük vergilerinden muafen yurda sokmalarına miktar ve vasfına bakılmaksızın gümrük idarelerince izin verileceği hükme bağlanmış olup, sanıklar Tahir, Şaban'ın yurda son girişlerinden önce Kıbrıs'tan eşya getirdiklerini ispatlayamadıkları hususu da gözetilerek, yurda son girişlerine göre otel odasında ele geçirilen eşyalar yönüyle ayrı ayrı birer kez 750 DM lik hediyelik eşya muafiyeti kapsamında kalan eşyaları konusunda uzman bilirkişiye tespit ettirilerek geriye kalan eşyalar yönüyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, anılan muafiyetin hiç uygulanmadığı gibi sanık Mehmet'e sattıkları konusunda delilde bulunmayan sigara ve radyolarında cezaya esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi, 2- 21.12.1993 günlü karar yalnız sanıklar ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanıkların diğer sanık Mehmet'e sattıkları dava konusu telefonların gümrüklenmiş değerinin esas alınmaması suretiyle tazmini para cezasının eksik tayini, tazmini para cezasının eksik tayini tazmini para cezalarına ilişkin hükümleri Cumhuriyet Savcılarının temyize yetkileri olmadığı cihetle aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış olup, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden anılan eşyalarında gümrüklenmiş değerinin cezaya esas alınması, Kabul ve uygulamaya göre de; 3- İlk hükme esas alınan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında sadece sanıklarda zapt olunan eşyaların 21.698.000 cif değeri üzerinden 61.051.000 lira gümrüklenmiş değerin hesaplandığı, bozmadan sonra ise dava konusu tüm eşyalar yönüyle cif değer 30.300.000 lira olarak kabul edilerek gümrüklenmiş değerin 45.803.000 lira olarak belirlendiği gözetilerek, heriki gümrüklenmiş değer arasındaki fahiş farkın nedeni idareden sorulup çelişki giderilerek, suç tarihinde geçerli olan vergi ve resimlere göre Gümrük İdaresine hesaplattırılarak gümrüklenmiş değerin cezaya esas alınması gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, 4- Bilirkişi raporunda dava konusu eşyaların cif değerinin 29.887.200 lira olarak belirlendiği halde, 30.300.00 lira cif değer üzerinden hesaplanan gümrüklenmiş değer üzerinden ceza tayini, 5- Eksik nisbi vekalet ücreti ve nisbi harca hükmolunması, Yasaya aykırı, sanıklar Tahir, Şaban ve Abdurahman, Cumhuriyet Savcısı ile müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak (BOZULMASINA) 19.12.2001 günü oybirliğiyle karar verildi (Yargıtay 7. C.D. E: 2001/17996 K: 2001/19775). [1] Kaynak: Gümrük Kontrolörleri Derneği tarafından yayımlanan Başkontrolör Zülal SÖNMEZ tarafından hazırlanan "Açıklamalı 4926 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ve İlgili Mevzuat" isimli kitap.