Danıştay 7. Daire K: 2002/4534, E:2001/2131 Sayılı; Gümrük idaresince tesis edilen işleme karşı yargı yoluna başvurulması tahsilatı durdurmayacağından ödeme emri düzenlenmesinin yerinde olduğu, konulu Karar

DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE K: 2002/4534, E:2001/2131 SAYILI, 30.12.2002 TARİHLİ KARARI Temyiz İsteminde Bulunan: ... Demir ve Çelik Fabrikaları Ticaret Anonim Şirketi Vekilleri : Av. ... - Av. ... - Av. ... Karşı Taraf : Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü İstemin Özeti: Davacı Şirkete, teminat mektubu ve taahhütname alınmak suretiyle teslim edilen eşyaya ilişkin olarak, eşyanın teslim tarihi ile 7.6.2000 gün ve 875 sayılı gümrük giriş beyannamesinin tescil tarihi arasında geçen süre için hesaplanıp tebliğ edilen gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenip tebliğ edilen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davayı; olayın, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 195 ve 242'nci maddeleri ile devamındaki maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesinden, beyanname ile birlikte tebliğ edilen gümrük vergilerine ilişkin düzeltme, itiraz ve yargı yoluna başvurma sürelerinin Gümrük Kanununda açıkça düzenlendiği; yargı yoluna başvurulmasının, gümrük idaresince alınan kararların uygulanmasını durdurmayacağı; bu durumda gümrük idaresince tahakkuk ettirilip tahsil aşamasına gelen ve ödenmeyip idari yargı yoluna başvurulan faiz alacağına ilişkin olarak, başmüdürlüğün itirazın reddine ilişkin kararı doğrultusunda, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun Hükümleri çerçevesinde düzenlenen ödeme emri ile alacağın tahsili yoluna gidilmesinde, anılan Yasa hükümlerine aykırılık görülmediği; diğer taraftan dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan faiz tahakkukuna ilişkin gümrük idaresi işleminin de Mahkemelerinde dava konusu edildiği; yapılan yargılama sonunda faiz tahakkuku yasaya uygun görülerek davanın reddine karar verildiğinden, söz konusu faiz alacağının tahsilini teminen ödeme emri düzenlenip davacı Şirkete tebliğ edilmesinde yasal isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle reddeden Zonguldak Vergi Mahkemesinin 31.1.2001 gün ve E:2000/414; K:2001/92 sayılı kararının; hesaplanan faizin oranı, gecikme zammı ile aynı olmasına karşılık, hesaplanma usul ve esaslarının 6183 sayılı Kanunun 48'inci maddesinde düzenlenen tecil faizine göre olması gerektiği; anılan Kanunun 51'inci maddesinde belirtilen ay kesirlerinin tam ay olarak hesap edilmesi yönteminin uygulanamayacağı ileri sürülerek bozulması ve duruşma yapılması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi Muammer Topal'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Emel Cengiz'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek işin gereği görüşüldü: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle, gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan mahkeme kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine, kararın onanmasına; 30.12.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.