Danıştay 7. Daire K: 2004/394, E:2001/2640 Sayılı; Para cezası kararı, davacıya tebliğ edilerek idari itiraz ve dava açma hakkı tanınmadan doğrudan ödeme emri düzenlenmesinde isabet bulunmadığı; geçici ithal sırasında yönetmelik hükümlerine göre alınan taahhütnamenin, davanın idari itiraz hakkını ortadan kaldıracak nitelikte hukuki kıymete haiz bir belge olmadığı, konulu Karar
DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
K: 2004/394, E:2001/2640 SAYILI,
23.02.2004
TARİHLİ KARARI
Temyiz İsteminde Bulunan: Başbakanlık Gümrük
Müsteşarlığı adına ? Gümrük Müdürlüğü
Karşı Taraf : ? Konteyner Hizmetleri Anonim Şirketi
Vekili : Av. ?
İstemin Özeti : Davacı Şirket adına tescilli 5.3.1996
gün ve 9944 sayılı giriş konteyner kayıt ve takip formuna istinaden geçici
olarak yurda girişi yapılan konteynerin süresinden sonra yurt dışı edildiğinden
bahisle, konteynere isabet eden gümrük vergi ve resimleri ile olay tarihinde
yürürlükte bulunan 1615 sayılı Kanunun 149'uncu
maddesi uyarınca hesaplanan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen
ödeme emrinin, dava konusu edilen para cezasına ilişkin kısmını; dosyanın
incelenmesinden, davacı Şirket tarafından geçici olarak yurda getirilen
konteynerin, süresinde yurt dışı edilmediğinden bahisle tahakkuk ettirilen
gümrük vergi ve resimlerine vaki itirazın reddi üzerine, düzenlenen ödeme emrinde
para cezasına da yer verildiği; ancak, ödeme emri düzenlenmeden önce, para
cezasının ihbarname veya bu nitelikte bir yazı ile davacı Şirketten
istenilmediğinin anlaşıldığı; bu bakımdan, para cezasına ilişkin karar alınıp,
davacı Şirkete tebliği suretiyle, bu işleme karşı idari itiraz ve dava açma
hakkı tanınmaksızın, diğer bir ifadeyle, para cezasının kesinleşmesi
beklenmeden, doğrudan ödeme emri düzenlenmesinde yasal isabet bulunmadığı
gerekçesiyle iptal eden İzmir Birinci Vergi Mahkemesinin 19.12.2000 gün ve
E:2000/1408; K:2000/1158 sayılı kararının; 1972 sayılı Konteynerlerle İlgili
Gümrük Sözleşmesi ve Yönetmelik hükümlerine göre verilen taahhütname uyarınca,
davacı Şirketin idari itiraz hakkı bulunmadığı ileri sürülerek bozulması
istenilmektedir.
Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir.
Tetkik Hakimi Ergün Gökdam'ın Düşüncesi: Temyiz
dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin
1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi
reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay Savcısı Münevver Demir'in Düşüncesi: Temyiz
dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının
49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp
vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler
karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.
Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile vergi
mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği
görüşüldü:
Temyiz başvurusu; geçici olarak yurda girişi yapılan
konteynerin, süresinde yurt dışı edilmediğinden bahisle tahakkuk ettirilen
gümrük vergi ve resimleri ile olay tarihinde yürürlükte bulunan 1615 sayılı
Gümrük Kanununun 149'uncu maddesi uyarınca hesaplanan para cezasının tahsili
amacıyla düzenlenen ödeme emrinin para cezasına ilişkin kısmını; para cezasının
kesinleşmediği gerekçesiyle iptal eden mahkeme kararının bozulması istemine
ilişkindir.
Her ne kadar; davalı Gümrük Müdürlüğünce, 1972 sayılı
Konteynerlerle İlgili Gümrük Sözleşmesi ve Yönetmelik
uyarınca, geçici ithal sırasında alınan taahhütnameye göre, davacı Şirketin
idari itiraz hakkı bulunmadığı iddia edilmişse de; geçici ithalat yapanlardan
teminat aranması, 1615 sayılı Kanununun 119'uncu maddesi hükmü gereği olup,
yukarıda anılan Yönetmeliğe göre alınan taahhütname, davacı Şirketin idari
itiraz hakkını ortadan kaldıracak nitelikte hukuki kıymete haiz bir belge
olmadığından, aksi yoldaki davalı idare itirazı yerinde görülmemiştir.
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen diğer iddialar da,
temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından,
temyiz isteminin reddine ve Mahkeme kararının onanmasına, 23.2.2004 gününde
oybirliği ile karar verildi.
(DAN-KAR-DER; SAYI:4)