Danıştay 7. Daire K: 2004/1361, E:2001/3735 Sayılı; Gümrük vergisine esas değerin (kıymetin) hesaplanmasında, faturada yazılı amerikan dolarının kuru yerine alman markı kurunun esas alındığının ithal edenler tarafından gümrüğe bildirildiği hallerde, para cezası kesilmeyeceği, konulu Karar

DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE BAŞKANLIĞI KARARI E: 2001/3735 K: 2004/1361 Temyiz İsteminde Bulunan: Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Adına İstanbul Deri Serbest Gümrük Müdürlüğü Karşı Taraf : ... Kimya Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi Vekili : Av. ... İstemin Özeti : İstanbul Deri Serbest Bölge Gümrük Müdürlüğünde davacı Şirket adına tescilli 4.7.2000 tarih ve 9994 sayılı giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle hesaplanan gümrük vergisi üzerinden kesilen para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemi olayda, davacı Şirket tarafından ithali gerçekleştirilen eşyanın gümrük vergilerine esas faturasında yazılı Amerikan doları yerine CIF kıymetinin hesaplamasında, Alman markı kurunun esas alındığının inceleme ve denetleme yapılmadan davacı Şirket tarafından saptandığı, ve beyannamedeki yanlışlığın bu suretle giderildiğinin anlaşıldığı; dolayısıyla, para cezası kesilmesi için gerekli koşulların oluşmadığı gerekçesiyle iptal eden İstanbul Dokuzuncu Vergi Mahkemesinin 8.5.2001 gün ve E:2000/2333; K:2001/748 sayılı kararının; Gümrük Kanununda, beyannamedeki yanlışlığın tespitinde idarenin ya da mükellefin dahlinin bulunması şeklinde özel bir ayrımın olmadığı, tescilden sonra beyannamenin düzeltilemeyeceği ve beyannamenin beyan sahibini bağlayacağı, bu nedenle, kesilen cezanın yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi Nurdane Topuz'un Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Bilgin Arısan'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan mahkeme kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine; kararın onanmasına, 18.5.2004 gününde oyçokluğu ile karar verildi. AZLIK OYU Temyiz başvurusu; ithal edilen eşyanın gümrük vergisine esas değerinin hatalı beyan edildiğinin beyan tarihinden sonra davacı tarafından gümrük idaresine bildirilmesi üzerine, hesaplanan gümrük vergisi farkı üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanununun 234'üncü maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendi uyarınca üç kat olarak kesilen para cezasına dair işlemi; anılan bent hükmüne göre ceza kesilebilmesi için kıymet farkının gümrük idaresinin muayene ve denetimi sonucunda tespit edilmesi gerektiği, oysa, olayda, değerdeki noksanlığın davacının bildirmesi üzerine ortaya çıktığı gerekçesiyle iptal eden vergi mahkemesi kararının bozulması istemine ilişkindir. Yukarıda sözü edilen bent hükmü, kıymeti üzerinden gümrük vergisine tabi eşyanın beyan edilen kıymetinin, muayene ve denetleme sonucunda noksan bulunması durumunda, bu noksanlığa ait gümrük vergisinden başka, bu vergi farkının üç katı para cezası alınacağı yolundadır. Suç, kişilerin kanunların amir hükümlerine aykırı davranışta bulunmalarıdır. Gümrük vergisine esas kıymetin noksan bildirilmesi de, Gümrük Kanununda suç olarak nitelendirilen kanuna aykırı davranıştır. Bu nitelikteki suç, tüm unsurlarının tamamlandığı; yani, noksan beyanın yapıldığı tarihte doğmuş bulunduğundan, ortaya çıkarılış biçimine bakılarak, suçun oluşup oluşmadığına karar verilemez. Bu nedenle, yukarıda sözü edilen (b) bendi düzenlemesinde geçen 'muayene ve denetleme' ibarelerine, suçun unsurları olarak bakılması ve muayene ve denetleme olmadıkça, bentte sözü edilen suçun oluşmayacağı sonucuna varılması, Ceza Hukuku ilkelerine uygun değildir. Kaldı ki, ceza kararının dosyada bulunan örneğinin incelenmesinden anlaşılacağı gibi, davacının bildirimi üzerine, gümrük idaresince beyanname üzerinden yapılan inceleme sonucunda noksan beyan saptandığından olayda,suçun unsurlarından olmayan bu durumlar da gerçekleşmiştir. Bu incelemenin davacının insiyatifi ile yapılması veya noksan beyanın sehven gerçekleşmesi gibi hususlar, suçun manevi unsuru ile ilgilidir; yani, kasıt unsurunu ortadan kaldırıcı etkenlerdir. Oysa, anılan Kanunun 231'inci maddesinin 2'nci fıkrasında yer alan hükme göre, para cezası verilmesinde cezayı gerektiren eylemde bulunanların kasıtlı olup olmadıkları aranmaz. Başka anlatımla; kasıt unsuru taşısın taşımasın, kanuna aykırı davranışta bulunana para cezası kesilmesi kanun emridir. Bu nedenle, temyiz isteminin kabulü ile aksi yolda verilen mahkeme kararının bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.