Danıştay 7. Daire K: 2004/1386, E:2001/5001 Sayılı; Mevzuata göre tayin edilen sürelerin, süre bildirimine ilişkin yazının tebliği tarihinden itibaren başlamasının, genel bir hukuk kuralı olduğu, konulu Karar

DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE K: 2004/1386, E:2001/5001 SAYILI, 20.05.2004 TARİHLİ KARARI Temyiz İsteminde Bulunan: Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı adına Gebze Gümrük Müdürlüğü Karşı Taraf : ... Gemi Acentalığı Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi Vekili : Av. ... İstemin Özeti : Davacı Şirket adına tescilli 20.10.2000 tarih ve 1595 sayılı deniz giriş manifestosu içeriği eşyanın eksik olduğunun 21.10.2000 tarihli tutanakla tespiti üzerine, Gümrük Kanununun 237'nci maddesi uyarınca kesilen gümrük para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemi; olayda, gemi yüküne ilişkin olarak verilen özet beyana nazaran emtia noksanlığı olduğunun 21.10.2000 tarihli tutanakla tespiti üzerine, davacıya, bu tarihten itibaren 6 ay süre verilerek eksikliğin ispatının istenildiği; verilen süre içerisinde herhangi bir belge ibrazı suretiyle bu eksikliğin izah ve ispatının yapılmadığından bahisle davaya konu para cezasının kesildiğinin anlaşıldığı; istenen belgenin, mahreç liman acenteliğinden temin edilerek, 9.5.2001 tarihinde davalı Gümrük İdaresine verilmesi suretiyle eksikliğin izahının yapıldığı, davalı İdareye noter tasdikli tercümesi sunulan ve Karadağ Cumhuriyeti Denizcilik ve Gemicilik Bakanlığının imza ve mührünü taşıyan 19.4.2001 tarihli düzeltme manifestosunda, bahsi geçen yükün, söz konusu gemideki yer yetersizliğinden dolayı eksik yüklendiğinin belirtildiği; bu belgenin, eksikliğin ispatı amacıyla ibraz edildiğinin ve içeriğinin doğru olduğunun kabulü icap ettiğinden, manifesto eksikliğinden söz edilemeyeceği; idarece bu belgeye itibar edilmesi gerekirken, para cezası kesilmesinde yasal isabet görülmediği gerekçesiyle iptal eden Kocaeli Birinci Vergi Mahkemesinin 13.11.2001 gün ve E:2001/284; K:2001/342 sayılı kararının; davacı Şirket adına kesilen para cezasının yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Tetkik Hakimi Nurdane Topuz'un Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Emel Cengiz'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: 4458 sayılı Gümrük Kanununun 237'nci maddesinin 1'inci fıkrasında, 42 ila 45'inci madde hükümlerine göre taşıt araçlarının sahipleri, kaptanları veya acenteleri tarafından gümrük idaresine verilen özet beyan veya özet beyan olarak kullanılan ticari veya resmi belgelerdeki kayıtlı miktara göre noksan çıkan kapların mahrecinden yüklenmemiş veya yanlışlıkla başka yere çıkartılmış veya kaza ve avarya sonucunda yok olmuş veya çalınmış bulunduğu gümrük idaresince belirlenecek süre içinde kanıtlanamadığı takdirde, bu noksan kaplara ait eşyadan tarife pozisyonuna veya tarife pozisyonu tespit edilemiyorsa cinsine ve türüne göre tarifede dahil olduğu faslın en yüksek vergiye tabi pozisyonuna göre hesaplanacak gümrük vergisi kadar para cezası alınacağı; Gümrük Yönetmeliğinin 'özet beyan hükümlerinin ihlali' başlıklı 869'uncu maddesinde, Gümrük Kanununun 42 ila 45'inci maddesi hükümlerine göre taşıt araçlarının sahipleri, kaptanları veya acenteleri tarafından gümrük idaresine verilen özet beyan veya özet beyan olarak kullanılan ticari veya resmi belgelerdeki kayıtlı miktara göre noksan çıkan kapların, mahrecinden yüklenmemiş veya yanlışlıkla başka yere çıkartılmış veya kaza ve avarya sonucunda yok olmuş veya çalınmış bulunduğu 6 aylık süre içerisinde kanıtlanamadığı takdirde, bu noksan kaplara ait eşyadan tarife pozisyonuna veya tarife pozisyonu tespit edilemiyorsa, cinsine ve türüne göre, tarifede dahil olduğu faslın en yüksek vergiye tabi pozisyonuna göre hesaplanacak gümrük vergisi kadar para cezası alınacağı hükme bağlanmıştır. Dosyanın incelenmesinden, davacı Şirket adına tescilli 20.10.2000 gün ve 1595 sayılı deniz giriş manifestosu içeriği eşyanın, verilen özet beyana göre eksik olduğunun tespiti üzerine, Şirkete, 26.10.2000 gün ve 38883 sayılı yazıyla, tutanak düzenleme tarihi olan 21.10.2000 tarihinden itibaren, 6 ay süre verilerek, bu noksanlığın izah ve ispatının istendiği; bu yazının Şirkete 15.11.2000 tarihinde tebliğ edildiği, Şirketçe gümrük kayıtlarına 9.5.2001 tarihinde intikal eden dilekçeyle, mahreç liman acenteliğinden temin edilen 19.4.2001 tarihli manifesto düzeltme belgesi ibraz edilerek, manifesto eksiklik takibinin kaldırılmasının talep edildiği; davalı idarece, manifesto düzeltme belgesinin süresinde ibraz edilmediğinden bahisle, söz konusu belge dikkate alınmayarak kesilen para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin, Mahkemece, yazılı gerekçeyle iptal edildiği anlaşılmıştır. Mevzuata göre tayin edilen sürelerin, süre bildirimine ilişkin yazının tebliği tarihinden itibaren başlaması, genel bir hukuk kuralıdır. Davacıdan, Gümrük Kanununun 237'nci ve Gümrük Yönetmeliğinin 869'uncu maddesi uyarınca eksik çıkan eşya ile ilgili olarak açıklama istenilmesine ilişkin 26.10.2000 gün ve 38883 sayılı yazı, 15.11.2000 tarihinde davacı Şirkete tebliğ edildiğine göre, 9.5.2001 tarihinde idarenin kayıtlarına giren dilekçe ile yapılan izahat, verilen 6 aylık süre içinde yapılmış bulunmaktadır. Bu durumda, 6 aylık sürenin, eksikliğin tespitine ilişkin tutanağın düzenlendiği tarihten başladığı, buna göre de süresi içinde izahatta bulunulmadığından bahisle, davacı Şirket adına kesilen para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemi, yazılı gerekçe ile iptal eden mahkeme kararında, sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddine, 20.5.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.