Danıştay 7. Daire K: 2004/2298, E:2001/2819 Sayılı; Beyan edilen kıymetın sahte belgelere dayandığının tespiti halinde, satış bedeli esasının uygulanmayacağı; idarece yapılan araştırma sonucu tespit edilen gerçek satış fiyatının gümrük vergisi tahakkukuna esas alınmasında kanuna aykırılık bulunmadığı, konulu Karar

DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE K: 2004/2298, E:2001/2819 SAYILI, 23.09.2004 TARİHLİ KARARI Temyiz İsteminde Bulunan: Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı adına Samsun Gümrük Müdürlüğü SAMSUN Karşı Taraf : Tasfiye Halinde ... Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına Tasfiye Memuru ... İstemin Özeti : Davacı Şirket adına tescilli 13.8.1996 tarih ve 397sayılı beyanname muhteviyatı ristal toz şeker için beyan edilen kıymetin, gerçeğine nazaran düşük olduğunun tespit edildiğinden bahisle yapılan ek katma değer vergisi tahakkukuna vaki itirazın reddine dair işlemi; yerleşik hale gelmiş Danıştay kararlarına göre, menşeleri farklı olan eşyaların, kalite ve fiziki özelliklerinin de farklı olabileceği, bu nedenle, kıymetlerinin, birbirlerine emsal alınamayacağı, olayda da, kıymeti ek tahakkuka emsal alınan şekerin menşei ile, ithal konusu şekerin menşeinin farklı olduğunun anlaşılması karşısında, davacı Şirket tarafından ithal anında ibraz edilen belgelerin gerçeği yansıtmadığı yolunda herhangi bir tespit yapılmaksızın aynı eşyanın satış bedeli yöntemine göre tesis edilen işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle iptal eden Samsun Vergi Mahkemesinin 22.3.2001 gün ve E:2000/62; K:2001/110 sayılı kararının; cevaplı rapor doğrultusunda yapılan işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: İstemin reddi gerektiği yolundadır. Tetkik Hakimi Kadir Özkaya'nın Düşüncesi: Dosyanın incelenmesinden, eksik incelemeye dayalı olduğu anlaşılan mahkeme kararının bozulmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Münevver Demir'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı dari Yargılama Usulü Yasasının 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Olay tarihinde yürürlükte bulunan 1615 sayılı Gümrük Kanununun 65'inci maddesinin 1'inci fıkrasında; ithal eşyanın gümrük vergisine esas olan kıymetinin, Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII. Maddesinin Uygulanmasına Dair Anlaşma hükümlerine göre tayin ve tespit olunacağı hükme bağlanmış; GATT'nın VII Maddesinin Uygulanmasına Dair Anlaşmaya İlişkin Yönetmeliğin 5'inci maddesinde, ithal eşyasının gümrük vergisine esas alınacak kıymetinin, bu yönetmeliğinin 6 ila 12'inci maddelerinde yer alan yöntemlerin sırasıyla uygulanması yoluyla tayin ve tespit olunacağı, bir yönteme göre belirlenemeyen kıymet için izleyen yönteme geçileceği; 19'uncu maddesinde de, gümrük kıymetinin tespiti ile ilgili olarak, ithalatçının, beyannameye ekleyeceği kıymet bildirimini imzalamakla, beyanname ve eklerinde yer alan bilgi, belge, tutanak ve raporları gerçeğe uygun, doğru ve tam olarak beyan ettiğini, gümrük idaresince sonradan talep edilecek, eşyanın gümrük kıymetinin tespiti ile ilgili ilave ve her türlü bilgi, belge, tutanak ve raporları da ayrı sorumluluk bilinci içinde vereceğini, aksi halde gümrük mevzuatı ve genel hükümlere göre cezaya muhatap tutulacağını kabul ve taahhüt ettiği, bu maddelerde ve Anlaşmada yer alan hiçbir hükmün, gümrük idaresinin, gümrük kıymetinin belirlenmesi ile ilgili olarak ibraz edilen tutanak, belge veya beyannamenin gerçeklik veya doğruluğunu araştırma hakkını sınırlamayacağı ve bu hakkı tartışma konusu haline getirecek şekilde yorumlanamayacağı hükmüne yer verilmiştir. Gerek Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının (GATT) VII'nci Maddesinin Uygulanmasına Dair Anlaşma hükümleri, gerekse bu anlaşmaya ilişkin yönetmelikte yer alan düzenlemeler karşısında; ithal edilen eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesinde, öncelikle satış bedelinin esas alınması, satış bedelinin esas alınması için gerekli koşulların mevcut olmadığının tespit edilmesi halinde de sırasıyla diğer yöntemlere başvurulması gerektiği; ancak, gümrük idaresinin, her aşamada, beyan edilen satış bedelinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığını, araştırma hak ve yetkisine sahip olduğu sonucuna varılmaktadır. Dosyanın ve Dairemizin 27.5.2002 günlü ve E:2000/873; K:2002/2094 sayılı kararının birlikte incelenmesinden; davacı Şirket tarafından, gümrük vergisine esas kıymet olarak (6.8.1996 tarihli faturasına uygun şekilde) beyan edilen 305.- Amerikan doları/ton birim kıymetin; ithalatın, paravan firmalar aracılığıyla gerçekleştirildiğinin tespiti üzerine, önce, ithale konu şekerin gerçek ihracatçısı Bulgar ... firmasınca bir başka Türk firmasına düzenlenen 15.5.1996 tarihli faturada gösterilen 403,2 Amerikan doları/ton birim kıymetin emsal alınması suretiyle ek tahakkuk yapıldığı; buna vaki itirazın reddine dair işlemin iptali yolundaki Samsun Vergi Mahkemesi kararının, Dairemizin, yukarıda anılan kararı ile, ek tahakkukta isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle bozulduğu; bu arada, Bulgaristan üzerinden gerçekleştirilen şeker ithalatları ile ilgili olarak, Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığınca yapılan yurt dışı araştırmalar esnasında, işbu dosyada ithale konu olan şekerin ihracatçısı olarak gözüken ... Limited firmasının paravan bir firma olduğunun; şekerin, gerçekte, Bulgar ... firmasından alındığının, geçici kabul yoluyla Bulgaristan'a girişinde ve Bulgaristan'dan Türkiye'ye sevki esnasında, Bulgar gümrük makamlarına ibraz olunan belgelere göre, gerçek kıymetinin, 405.- Amerikan doları/ton + 0,2 Amerikan doları/adet çuval olduğunun tespit edildiği; ardından da, bu kıymetin esas alınması suretiyle, işbu dosyadaki uyuşmazlığa konu ek tahakkukun yapıldığı; bir başka söyleyişle işbu dosyadaki uyuşmazlığa konu ek tahakkukun, emsal kıymet uygulaması sonucu yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda; yukarıda açıklanan tespitlere göre, idarece tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından; maddi olayın yanlış nitelendirilmesi suretiyle ve davacı Şirket tarafından ithal anında ibraz edilen belgelerin gerçeği yansıtmadığına dair idarece herhangi bir tespit yapılmadığı yolundaki gerekçeye dayalı olarak verilen iptal kararında yasal isabet bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin kabulüne; mahkeme kararının bozulmasına, bozma kararı üzerine yeniden verilecek kararla birlikte yargılama giderleri de hüküm altına alınacağından, bu hususta ayrıca hüküm tesisine gerek bulunmadığına, 23.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.