Danıştay 7. Daire K: 2004/3715, E:2002/1795 Sayılı; İthale konu eşyaların miktarının noksan beyan edilmesi ve ibraz edilen a.tr.1 dolaşım belgesinin gerçeği yansıtmadığından bahisle yapılan ek tahakkukun ve kesilen cezaların, yalnızca dolaşım belgesinden kaynaklanan kısmı için 4811 sayılı vergi barışı kanunundan yararlanmanın mümkün olmadığı; suriye gümrük makamlarından temin edilen belgelerden tespit edilen miktar noksanlığına isabet eden kıymet farkı esas alınarak tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, konulu Karar

DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE K: 2004/3715, E:2002/1795 SAYILI, 30.12.2004 TARİHLİ KARARI Temyiz İsteminde Bulunan Taraflar:1- Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı adına Öncüpınar Gümrük Müdürlüğü KİLİS 2- ... İstemin Özeti : Davacı Şirket adına tescilli 18.8.1998 gün ve 39 sayılı gümrük giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaların miktarının noksan beyan edilmesi suretiyle, Yurda kaçak mal sokulduğundan ve ibraz edilen A.TR dolaşım belgesinin gerçeği yansıtmadığından bahisle, miktar noksanlığı ile A.TR dolaşım belgesinden kaynaklanan kıymet farkı üzerinden yapılan ek tahakkuka vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle açılan davada; olayda, noksan kıymet beyanında bulunulduğu hususunun, sadece, Suriye gümrük makamlarından temin edilen, resmi çıkış belgesi niteliği taşımayan ve ihracat listesi olarak isimlendirilen belgeye dayanılarak tespit edilmesi, davacı Şirketin Yurt içi satışlarının incelenmemiş olması ve kıymet tespiti ile ilgili Yasa ve Yönetmelik hükümlerine uyulmamış olması hususları dikkate alındığında, ek tahakkukun miktar noksanlığına isabet kısmında yasaya uyarlık görülmediği; öte yandan, başka firmalar tarafından da kullanılan 7.5.1998 tarihli A.TR dolaşım belgesinin gerçek olmadığı dosyanın incelenmesinden anlaşıldığından, ek tahakkukun, A.TR dolaşım belgesinden kaynaklanan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, işlemin miktar noksanlığına isabet kısmının iptali; A.TR dolaşım belgesinden kaynaklanan kısmı yönünden ise, davanın reddi yolundaki Gaziantep Vergi Mahkemesinin 3.4.2002 gün ve E:2001/687; K:2002/308 sayılı kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının; yapılan işlemin yasal olduğu ileri sürülerek davalı İdarece; redde ilişkin hüküm fıkrasının ise, A.TR dolaşım belgesinin gerçek olduğu iddiasıyla davacı tarafından bozulması ve duruşma yapılması İstenilmektedir. Savunmanın Özeti: Davacı Şirket tarafından savunma verilmemiş; davalı İdarece, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunmuştur. Tetkik Hakimi Ergün Gökdam'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemleri reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Bilgin Arısan'ın Düşüncesi: Davacı şirkete tarh ve tebliğ edilen ek gümrük vergisi ile gümrükte alınan katma değer vergisi ek tarhiyatı aleyhine açılan dava üzerine Gaziantep Vergi Mahkemesince verilen karar kesinleşmeden mükellef anonim şirket tarafından vergi dairesine verilen dilekçe ile 4811 sayılı Kanunun 19 uncu maddesi 2 inci fıkrası hükmü gereğince borçlarını ödeyeceği taahüt edilerek ödendiği ve bu suretle ihtilaf ortadan kalkmış bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda konusu kalmayan davanın temyiz talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığı düşünülmüştür. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek işin gereği görüşüldü: Her ne kadar; Öncüpınar Gümrük Müdürlüğünün 6.5.2003 gün ve 3426 sayılı yazısıyla, davacının, ek tahakkukun ve cezaların A.TR dolaşım belgesinden kaynaklanan kısmı için, 4811 sayılı Vergi Barışı Kanununun 19'uncu maddesinin 2'inci fıkrası hükmünden yararlanmak için başvurda bulunduğu bildirilmişse de; 4811 sayılı Kanununun 19'uncu maddesinin yukarıda sözü edilen 2'inci fıkrasında, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar gerek mülga 1615 sayılı Gümrük Kanununa, gerekse 4458 sayılı Gümrük Kanununa göre idari itiraz mercileri veya yargı organları nezdinde intilaflı hale gelmiş gümrük vergilerinin aslının tamamının ve bu asla bağlı olarak 1615 sayılı Gümrük Kanununun 146 ve 149'uncu, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 234 ve 238'inci maddeleri uyarınca kesilen veya kesilecek para cezalarının kanuni miktarları ile uygulanacak gecikme zammı veya faizlerin %30'unun bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren iki ay içinde ihtilaftan vazgeçilmek kaydıyla ödenmesi halinde kalan %70'inin tahsilinden vazgeçileceği hükmüne yer verilmiş olup; bu hükme göre, aynı ithalat nedeniyle verilen beyanname dolayısıyla yapılan ek tahakkukun ve cezaların yalnızca dolaşım belgesinden kaynaklanan kısmı için 4811 sayılı Yasadan yararlanmanın mümkün olmaması nedeniyle, söz konusu yazı dikkate alınmayarak temyiz isteminin esasının incelenmesine geçildi: Davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, mahkeme kararının, davanın, A.TR dolaşım belgesinden kaynaklanan kıymet farkı ile ilgili kısmının reddine ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Mahkeme kararının, işlemin, miktar noksanlığından kaynaklanan kısmının iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davalı Gümrük Müdürlüğünün temyiz istemine gelince: Dava dosyasında mevcut 20.3.2001 tarihli Cevaplı Rapor ve 9.4.2001 tarihli Soruşturma Raporları ile diğer belgelerin birlikte incelenmesinden; 1998-2000 yıllarında, Öncüpınar Gümrük Müdürlüğünün karşısındaki Suriye-El Salame Gümrüğünden Türkiye'ye sevk edilen eşyaların sevk tarihleri, cinsi, miktarları ve sevkte kullanılan araç sayılarıyla ilgili olarak, adı geçen Suriye Gümrüğünden temin edilen belge ve bilgilerin liste haline getirildiği; bu listedeki bilgilerin, davalı idarenin kayıtlarıyla karşılaştırmalı olarak incelenmesi neticesinde; ilgili yıllarda Öncüpınar Gümrük Müdürlüğünde işlem gören eşyaların cins ve miktarlarının, aynı tarihlerde Suriye'den sevk edilen eşyaların cins ve miktarlarına göre farklı olduğu; kristal toz şeker ithal edilmesine rağmen pirinç veya çay beyan edilmesi ve/veya ithale konu kristal toz şekerin miktarının noksan beyan edilmesi suretiyle, söz konusu eşyaların, noksan kıymet beyan edilerek ve yasa dışı yöntemle Yurda sokulduğu sonucuna ulaşılarak, ilgili dönemlerde Öncüpınar Gümrük Müdürlüğünde işlem yaptıran davacı Şirketin yetkilileri ile birlikte bu işlemleri yapan gümrük personeli hakkında gerekli yasal işlemlerin yapılmasının önerildiği; gümrük yetkililerinden bir kısmının, Gümrük Müsteşarlığı Yüksek Disiplin Kurulu kararıyla memuriyetle alakalarının kesildiği, bazılarının istifa ettiği, bazılarının ise emekliye ayrıldığı, bir kısmının da açığa alındığı; öte yandan, bazı beyannamelerin ekindeki faturaların tarihsiz olduğu veya tescil tarihinden sonraki bir tarihi taşıdığı; beyannamelerden birinin tescil tarihinin ise resmi tatil gününe rastladığı ve gümrük işlemlerinin, mesai saati bitiminden sonra ve yalnızca kayden tamamlanmış gibi gösterildiği; bu olaylarla ilgili olarak, Adana 1 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 31.5.2001 gün ve E:2000/200; K:2001/120 sayılı kararı ile; bazı gümrük görevlilerinin mahkumiyetine hükmedildiği; söz konusu tespitlerden hareketle, davacı Şirket adına tescilli gümrük giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaların miktar noksanlığına isabet eden kıymet farkı ile A.TR dolaşım belgesinin gerçek olmamasından kaynaklanan kıymet farkı üzerinden de, uyuşmazlığa konu ek tahakkukun yapıldığı anlaşılmıştır. Yukarıda yer verilen tespitler, davacı Şirketin, ithale konu eşyaların cins ve miktarlarına ilişkin beyanlarının gerçeğe aykırılığını kanıtlayıcı nitelikte olduğundan; olayın gerçek mahiyetinin ortaya çıkarılmasına elverişli tek kaynak olan Suriye Gümrük makamlarından temin edilen belgelerden tespit edilen eşyaların cins ve miktarlarının esas alınması suretiyle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık mevcut değildir. Bu bakımdan; mahkeme kararının aksi yoldaki temyize konu iptale ilişkin hüküm fıkrasında isabet görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddine ve mahkeme kararının davanın kısmen reddine ilişkin hüküm fıkrasının onanmasına; hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 7,2 oranında ve 20.600.000.- (Yirmimilyonaltıyüzbin) liradan az olmamak üzere hesaplanacak nisbi karar harcından Mahkemece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının davacıdan alınmasına; davalı Gümrük Müdürlüğünün temyiz isteminin ise kabulü ile mahkeme kararının, işlemin, miktar noksanlığına isabet eden kıymet farkı üzerinden tesis edilen kısmının iptaline ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasına; bozma kararı üzerine Mahkemece yeniden verilecek kararla birlikte yargılama giderleri de hüküm altına alınacağından , bu hususta ayrıca hüküm tesisine gerek bulunmadığına, 30.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.