Danıştay 7. Daire K: 2006/3041; E:2005/2417; Gümrük para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin tebliği üzerine, 6183 sayılı kanunun 37`nci maddesinde öngörülen bir aylık süre geçmeden, dolayısıyla para cezası kesinleşmeden ödeme emri düzenlenip tebliğ edilemeceği, konulu Karar

DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE K; 2006/3041, E; 2005/2417 30/10/2006 TARİHLİ KARARI ÖZET: Gümrük para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin tebliği üzerine, 6183 sayılı kanunun 37'nci maddesinde öngörülen bir aylık süre geçmeden, dolayısıyla para cezası kesinleşmeden ödeme emri düzenlenip tebliğ edilemeceği hakkında. Temyiz İsteminde Bulunan: Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı adına Mersin Gümrük Müdürlüğü MERSİN Karşı Taraf : ? Gıda İthalat İhracat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi Vekili : Av. ? İstemin Özeti: Davacı şirket adına tescilli 28.4.2003 gün ve 5482 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın beyan edilen kıymetinin noksan olduğundan bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergisi tutarı üzerinden üç kat uygulanan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrini; olayda, para cezalarına vaki itirazların reddine dair işlemlerin Mahkemelerinin, E:2004/292; K:2005/8 ve E:2004/294; K:2005/10 sayılı kararlarıyla iptal edildiğinin anlaşılması karşısında, ödeme emrinin konusunun kalmadığı gerekçesiyle iptal eden Mersin Vergi Mahkemesinin 25.1.2005 gün ve E:2004/295; K.2005/11 sayılı kararının; ceza kararlarına vaki idari itirazların ret ile sonuçlanmasından sonra ödeme emri düzenlenmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Tetkik Hakimi Kurtuluş BEYRİBEY'in Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz istemi reddedilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Mukaddes ARAS'ın Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz başvurusu; davacı Şirket adına ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergisinin üç katı tutarında uygulanan para cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrini, istemin özeti bölümünde yazılı gerekçe ile iptal eden vergi mahkemesi kararının bozulması istemine ilişkindir. 4458 sayılı Gümrük Kanununun 234'üncü maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde; kıymeti üzerinden gümrük vergisine tabi eşyanın beyan edilen kıymetinin, muayene ve denetleme sonucunda bu Kanunun 23 ila 31'inci maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenen kıymete göre noksan bulunduğu takdirde, bu noksanlığa ait gümrük vergisinden başka bu verginin üç katı para cezası alınacağı; 232'nci maddesinin 1'inci fıkrasında, 234'üncü madde hükümlerine göre alınacak para cezalarının, itiraz olmaksızın vergi tahakkukunun kesinleşmesinden veya idari itirazın red kararı ile sonuçlanmasından sonra karara bağlanacağı; aynı maddenin 4'üncü fıkrasında da, ilgilisine tebliğ edilerek kesinleşen para cezalarının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu hükme bağlanmış; 6183 sayılı Kanunun 37'nci maddesinde ise, hususi kanunlarında ödeme zamanı tespit edilmemiş amme alacaklarının Maliye Vekaletince belirtilecek usule göre yapılacak tebliğinden itibaren bir ay içinde ödeneceği, bu ödeme müddetinin son gününün amme alacağının vadesi günü olduğu hükmüne yer verilmiştir. Bu durumda, 4458 sayılı Kanunda, para cezalarının tahakkukuna ilişkin düzenleme bulunmakla birlikte, tahsiline (ödeme zamanına) ilişkin özel bir düzenlemeye yer verilmediğinden, ödeme zamanının, 6183 sayılı Kanunun yukarıda anılan 37'nci maddesine göre saptanması gerektiği açıktır. Olayda; para cezalarına vaki itirazların reddine dair 23.2.2004 tarihli işlemlerin 27.2.2004 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, söz konusu tutarların tahsili amacıyla 18.2.2004 tarihinde düzenlenen ödeme emrinin de, 1.3.2004 tarihinde davacıya tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, henüz idari itiraz aşaması sonuçlanmadan ve 6183 sayılı Kanunun 37'nci maddesinde öngörülen bir aylık süre geçmeden ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığından, ödeme emrinin iptali yolundaki mahkeme kararında sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir. Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddine, 30.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. BŞ/ÖEK