Danıştay Dava Daireleri Kurulu E 2015-748, K 2015/761 Kararı Gümrük Yöntmeliğinin 386. maddesinin 6.fıkrasının yürütmesinin durdurulması hakkında kararın iptali

Tasarruflu Yazılar 1 T.C. DANIŞTAY VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU Esas No :2015/748 Karar No :2015/761 Temyiz Eden :Gümrük ve Ticaret Bakanlığı - ANKARA Vekili :Av. Fatih BAYRAKLI - (Aynı adreste) Karşı Taraf :Türk Hava Yolları Anonim Ortaklığı Vekilleri :Av. Mustafa YILDIRIM, Av. Gökhan BAYDAR Türk Hava Yolları Genel Yönetim Binası K:2 Hukuk Müşavirliği Yeşilköy - Bakırköy/İSTANBUL İstemin Özeti :Dava, 31.3.2012 tarih ve 28250 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Gümrük Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 13'üncü maddesiyle Gümrük yönetmeliğinin 386'ncı maddesine 6'ncı fıkra olarak eklenen "Tam muafiyet suretiyle geçici ithalat izni verilen ticari kullanıma mahsus taşıtların serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması durumunda, eşyanın gümrük kıymeti, Türkiye Muhasebe Standartları çerçevesinde tespit edilecek değerdir. Söz konusu standartlara göre tespit edilecek kıymet, taşıt araçlarının emsal kıymetinden düşük olamaz." şeklindeki düzenlemenin iptali istemiyle açılmıştır. Danıştay Yedinci Dairesi, 25.5.2015 gün ve E:2013/178, K:2015/2990 sayılı kararıyla; geçici ithalat rejimi, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 128'inci maddesine göre serbest dolaşıma girmemiş eşyanın ithalat vergilerinden tamamen ya da kısmen muaf olarak ve ticaret politikası önlemlerine tabi tutulmaksızın Türkiye Gümrük Bölgesi içinde kullanılması ve bu kullanım sırasındaki olağan yıpranma dışında, herhangi bir değişikliğe uğramaksızın yeniden ihracına olanak sağlayan hükümlerin uygulandığı rejim olup, yurt dışından yapılan finansal kiralamalarda da bu rejim hükümlerinin uygulandığı, finansal kiralamaya konu eşyanın süresi sonunda yurt dışı edilmeyip ithal edilmesi durumunda ise Gümrük Kanununun serbest dolaşıma giriş rejimine ilişkin hükümlerinin uygulanacağı, serbest dolaşıma girişinde ise eşyanın gümrük kıymetinin, GATT Anlaşması, GATT'nın VII. Maddesinin Uygulanmasına Dair Anlaşma ile 4458 sayılı Kanunun bu konu ile ilgili hükümlerine göre tespit edilmesi gerektiğinden, dava konusu yönetmelik değişikliği ile düzenlenen esasların, bu hükümlere uygunluğunun incelenmesi gerektiği, normlar hiyerarşisine göre; "Anayasa", "Kanun", "Kanun Hükmünde Kararname", "Tüzük", "Yönetmelik" ve "diğer alt düzenleyici işlemler" şeklinde sıralanan normlardan, alt kademede yer alanın, üst kademedeki norma aykırı olması veya onun kapsamını aşan düzenlemeler içermesinin mümkün olmadığı, 12.5.1988 tarih ve 3447 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan ve 30.7.1988 tarih ve 88/13194 sayılı Kararname ile onaylanan "Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşması (GATT)'nın VII. Maddesinin Uygulanmasına Dair Anlaşmanın Ek I, Yorum Notları, Genel Not kısmının, "Genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerinin uygulanması" başlıklı bölümünün 1'inci maddesinde; genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerinin, hangi ekonomik kaynak ve yükümlülüklerin aktif ve pasifler olarak geçirileceği, aktif ve pasiflerdeki hangi değişikliklerin kaydedileceği, aktif ve pasifler ile bunlardaki değişikliklerin nasıl ölçüleceği, ne tür bilgilerin açıklanması gerektiği ve nasıl açıklanacağı ve hangi malî tabloların hazırlanması gerektiğine dair, bir ülkede, belli bir zamanda mevcut genel mutabakatı veya kararı belirleyici kapsamlı desteğini havi kurallar anlamında olduğu; bu kuralların genel uygulamaya ilişkin geniş yönergeler olması mümkün olduğu gibi ayrıntılı uygulama ve yöntemler de olabileceği; 2'nci maddesinde, bu anlaşma uyarınca, her bir tarafın gümrük idaresinin, söz konusu maddeye uygun olarak ülkedeki genel kabul görmüş muhasebe ilkeleri ile uyumlu bir şekilde hazırlanmış bilgileri kullanacağı; örneğin, 5'inci madde (indirgeme yöntemini düzenleyen madde) uyarınca alışılagelmiş kâr ve genel harcamaların, ithal ülkesinde genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerine uygun bir şekilde hazırlanmış bilgiler kullanılarak belirleneceği; öte yandan, 6'ncı madde (hesaplanmış kıymet yöntemini düzenleyen madde) uyarınca alışılagelmiş kâr ve genel harcamaların tespitinin, üretim ülkesinde genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerine uygun bir şekilde hazırlanmış bilgiler kullanılarak yapılacağı; diğer bir örnek olarak, ithal ülkesince üstlenilen, 8'inci maddenin 1-b) ii) paragrafında öngörülen bir unsurun değerlendirilmesi, bu ülkede genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerine uygun bir şekilde hazırlanmış bilgi kullanılmak suretiyle yapılabileceğinin ifade edildiği, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73'üncü maddesinin 3'üncü fıkrasında, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği ve kaldırılacağı hükmüne yer verilmiş olup, bu maddede karşılığını bulan "verginin yasallığı ilkesi" olarak tanımlanan ilke gereği vergilerin, ancak yasama organının yetkisi dahilinde konulabileceği, değiştirilebileceği ya da kaldırılabileceği, bu ilkenin vergi hukuku açısından en önemli sonuçlarından birinin verginin belirgin olması ilkesi, diğerinin ise kıyas yasağı olduğu, 4458 sayılı Kanunun, 24 ilâ 28'inci maddelerindeki düzenlemelerden açıkça görüleceği üzere, ithal eşyasının gümrük kıymetinin, satış bedeli, satış bedelinin ise Türkiye'ye ihraç amacıyla yapılan satışta 27 ve 28'inci maddelere göre gerekli düzeltmelerin de yapıldığı fiilen ödenen veya ödenecek fiyat olduğu, davada iptali istenilen Gümrük Yönetmeliğinin 386'ncı maddesine eklenen 6'ncı fıkrada, ticari kullanıma mahsus taşıtların Türkiye Muhasebe Standartları çerçevesinde tespit edilecek gümrük kıymetinin, araçların emsal kıymetten düşük olması halinde, araçların emsal kıymetine gönderme yapıldığı, oysa (GATT)'nın VII. Maddesinin Uygulanmasına Dair Anlaşmanın Ek I, Yorum Notları, Genel Not kısmının, "Genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerinin uygulanması" başlıklı bölümünde, anılan muhasebe ilkelerinin, eşyanın gümrük kıymetinin tespitinde hangi ekonomik değer ve kaynağın aktif ve pasif olarak kaydedileceği, bunlardaki değişikliklerin nasıl ölçüleceği ve açıklanacağı hususunda anlaşmaya taraf ülkelerde yeknesaklığın sağlanması; uygulanması gereken yöntemlerden, örneğin, indirgeme veya hesaplanmış kıymet yöntemlerini oluşturan unsurlardan, alışılagelmiş kâr ve genel harcamaların değerlemesinde kullanılabilmesinin amaçlandığının ifade edildiği ancak, başlı başına gümrük kıymetinin saptanmasında kullanılabileceğine dair bir ibareye yer verilmediği, davaya konu olup, ithal eşyasının gümrük kıymetinin belirlenmesinde iki ayrı ölçütten-yüksek olanının esas alınmasını öngören Gümrük Yönetmeliği düzenlemesinin, 4458 sayılı Kanunun 26'ncı maddesinin 2'nci fıkrasının (b) bendinde yer alan, gümrük idaresinin iki alternatif kıymetten yüksek olanını kabul etmesini öngören bir sistemin benimsenmesini yasaklayan hükmü ile aynı fıkranın (d) bendindeki keyfi ve fiktif kıymetlerin esas alınamayacağını ifade eden düzenlemesine de aykırı olduğu, bu bakımdan; davaya konu yönetmelik değişikliği ile getirilen kıymet belirleme yönteminin, üst hukuk normu olan (GATT)'nın VII. Maddesinin Uygulanmasına Dair Anlaşma ile 4458 sayılı Gümrük Kanununun yukarıda yer verilen kıymet tespitine ilişkin hükümlerine, verginin yasallığı ilkesi ile bu ilkenin vergi hukuku açısından en önemli sonuçlarından biri olan verginin belirgin olması ile kıyas yasağı ilkelerine aykırı olduğu gerekçesiyle davaya konu düzenlemeyi iptal etmiştir. Davalı idare tarafından, finansal kiralama kapsamında geçici ithalat rejimine tabi tutulan eşyanın serbest dolaşıma sokulmak istenmesi halinde, eşyanın satışı söz konusu olmadığından, gümrük kıymetinin, satış bedeli yöntemi ile diğer yöntemlere göre belirlenmesinin mümkün olmaması nedeniyle son yönteme göre belirlenmesi gerektiği, davaya konu düzenleme uyarınca Türkiye Muhasebe Standartlarının esas alınmasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenmiştir. Savunmanın Özeti :Savunma verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi :Murat GÜNGÖR Düşüncesi :4458 sayılı Gümrük Kanununun "Eşyanın Gümrük Kıymeti" başlıklı üçüncü bölümündeki hükümlerine göre, ithal eşyasının gümrük kıymetinin, eşyanın satış bedeli olduğu, satış bedeli yönteminin uygulanmaması için gerekli koşulların oluşması halinde, sırasıyla diğer yöntemlere geçilerek, eşyanın gerçek kıymetinin belirlenmesi gerektiği; ayrıca, gümrükçe onaylanmış bir başka işlem veya kulanıma tabi tutulduktan sonra serbest dolaşıma giren eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesine ilişkin özel hükümler söz konusu olduğunda bu bölüm hükümlerinin bu durumu etkilemeyeceği kurala bağlandığından, tam muafiyet suretiyle geçici ithalat izni verilen ticari kullanıma mahsus taşıtların serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması durumunda, eşyanın gümrük kıymetinin, davaya konu düzenlemedeki gibi özel bir yöntem olan uluslararası standartlarla uyumlu Türkiye Muhasebe Standartlarına göre belirlenmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Ancak, 4458 sayılı Kanunun 26'ncı maddesinin 2'nci fıkrasının (b) bendinde yer alan, gümrük idaresinin iki alternatif kıymetten yüksek olanını kabul etmesini öngören bir sistemin benimsenmesini yasaklayan hükmü karşısında, söz konusu standartlara göre tespit edilecek kıymetin, taşıt araçlarının emsal kıymetinden düşük olamayacağının öngörülmesi hukuka uygun görülmemiştir. Bu nedenle, Daire kararının, davaya konu düzenlemenin ilk cümlesinin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasına, diğer hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, tebligat işlemleri tamamlandığından yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca karar verilmesine gerek görülmeyerek dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 31.3.2012 tarih ve 28250 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Gümrük Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 13'üncü maddesiyle Gümrük Yönetmeliğinin 386'ncı maddesine 6'ncı fıkra olarak eklenen "Tam muafiyet suretiyle geçici ithalat izni verilen ticari kullanıma mahsus taşıtların serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması durumunda, eşyanın gümrük kıymeti, Türkiye Muhasebe Standartları çerçevesinde tespit edilecek değerdir. Söz konusu standartlara göre tespit edilecek kıymet, taşıt araçlarının emsal kıymetinden düşük olamaz." şeklindeki düzenlemenin iptaline ilişkin Daire kararı davalı idare tarafından temyiz edilmiştir. Davacının, finansal kiralama mevzuatına göre ithalat vergilerinden muaf olarak geçici ithal ettiği ve kullandığı uçakların kiralama süresi dolduktan sonra kesin ithalatlarını yaparak serbest dolaşıma girişini gerçekleştirmek amacıyla davaya konu düzenlemeye göre belirlenen ve gümrük giriş beyannamesinde gümrük kıymeti olarak belirtilen finansal kiralama sözleşmesinde kararlaştırılan bedelin, eşyanın kıymeti olarak esas alınması gerektiğini ileri sürerek, ihtirazi kayıtla, beyan edilen ve ödenen 1.108.862,85 Türk Lirası özel tüketim vergisi tahakkuku ve Türkiye Radyo Televizyon Kurumuna ödenen 22.175,03 Türk Lirası bandrol ücreti tahakkukunun iptali ile bu tutarların, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 112'nci maddesinin 4'üncü fıkrası uyarınca ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi, teminata bağlanan 7.184.711,27 Türk Lirası gümrük vergisine ilişkin işlemin iptali ile dayanağı olan Gümrük Yönetmeliğinin 386'ncı maddesinin 6'ncı fıkrasını davaya konu yaptığı ancak, Danıştay Yedinci Dairesinin dilekçe ret kararından sonra yenilediği iş bu davada söz konusu düzenlemeyi davaya konu yaptığı anlaşılmaktadır. 4458 sayılı Gümrük Kanununun "Geçici İthalat Rejimi" başlığını taşıyan 128'inci maddesinde; geçici ithalat rejimi, serbest dolaşıma girmemiş eşyanın ithalat vergilerinden tamamen ya da kısmen muaf olarak ve ticaret politikası önlemlerine tabi tutulmaksızın, Türkiye Gümrük Bölgesi içinde kullanılması ve bu kullanım sırasındaki olağan yıpranma dışında, herhangi bir değişikliğe uğramaksızın yeniden ihracına olanak sağlayan hükümlerin uygulandığı rejim şeklinde tanımlanmıştır. 130'uncu maddesinde, ithal eşyasının yeniden ihraç edilmesi veya gümrükçe onaylanmış yeni bir işlem veya kullanıma tabi tutulması için gerekli sürelerin, izin verilen kullanımın amacına uygun olacak şekilde Müsteşarlıkça belirleneceği; 134'üncü maddesinde tam muafiyet suretiyle geçici ithal edilen eşya ile ilgili olarak gümrük yükümlülüğü doğması halinde, 193'üncü maddede belirtilen tarihte söz konusu eşyaya ilişkin vergi oranı ve diğer vergilendirme unsurlarının esas alınacağı hükümlerine yer verilmiştir. Kanunun 181'inci maddesinde, ithalatta gümrük yükümlülüğünün, ithalat vergilerine tabi eşyanın serbest dolaşıma girişi için verilecek gümrük beyannamesinin tescil tarihinde başlayacağı öngörüldüğünden, yurt dışından finansal kiralama yoluyla geçici olarak yapılacak ithalatlarda, bu rejim hükümlerinin esas alınması, finansal kiralamaya konu eşyanın Müsteşarlıkça belirlenen bekleme süresi dolduktan sonra yurt dışı edilmeyip ithal edilmesi durumunda da Gümrük Kanununun serbest dolaşıma giriş rejimine ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. 4458 sayılı Kanunun "Eşyanın Gümrük Kıymeti" başlıklı üçüncü bölümündeki 23'üncü maddesinde, eşyanın gümrük kıymetinin, Gümrük Tarifesinin ve eşya ticaretine ilişkin belirli konularda getirilen tarife dışı düzenlemelerin uygulanması amacıyla, bu bölümde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenen kıymet olacağı belirtildikten sonra, 24 ilâ 31'inci maddelerinde, eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesine ilişkin usul ve esaslara yer verilmiştir. Söz konusu Kanunun 24'üncü maddesinde ithal eşyasının gümrük kıymetinin, eşyanın satış bedeli olduğu belirtilerek satış bedelinin gümrük kıymetine esas alınmasına ilişkin koşullar sayılmış; 25'inci maddesinde, 24'üncü madde hükümlerine göre belirlenemeyen gümrük kıymetinin, bu maddenin 2'nci fıkrasının (a), (b), (c) ve (d) bentlerinin sıra halinde uygulanmasıyla belirleneceği, eşyanın gümrük kıymeti bir üst bent hükümlerine göre belirlenebildiği sürece bir alt bent hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, beyan sahibinin yazılı talebinin gümrük idaresince uygun bulunması şartıyla (c) ve (d) bentlerinin uygulama sırasının değiştirilebileceği kurala bağlanmış, 26'ncı maddesinde; 24 ve 25'inci madde hükümlerine göre belirlenemeyen ithal eşyasının gümrük kıymetinin, a) Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII'nci maddesinin uygulanmasına ilişkin anlaşmanın, b) Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII'nci maddesinin, c) Bu bölüm hükümlerinin prensip ve genel hükümlerine uygun yöntemlerle ve Türkiye'de mevcut veriler esas alınarak belirleneceği; 31'inci maddesinde de eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesine ilişkin bu bölüm hükümlerinin, gümrükçe onaylanmış bir başka işlem veya kulanıma tabi tutulduktan sonra serbest dolaşıma giren eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesine ilişkin özel hükümleri etkilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Hükümlerin birlikte değerledirilmesinden; ithal eşyasının gümrük kıymetinin, eşyanın satış bedeli olduğu, satış bedeli yönteminin uygulanmaması için gerekli koşulların oluşması halinde, sırasıyla diğer yöntemlere geçilerek, eşyanın gerçek kıymetinin belirlenmesinin gerektiği, ayrıca, gümrükçe onaylanmış bir başka işlem veya kulanıma tabi tutulduktan sonra serbest dolaşıma giren eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesine ilişkin özel hükümler söz konusu olduğunda bu bölüm hükümlerinin bu durumu etkilemeyeceği anlaşılmaktadır. 4458 sayılı Kanunun 26'ncı maddesinde bahsedilen ve 12.5.1988 tarih ve 3447 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunarak 30.7.1988 tarih ve 88/13194 sayılı Kararname ile onaylanan Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII. Maddesinin Uygulanmasına Dair Anlaşmanın Ek I, Yorum Notları, Genel Not kısmının, "Genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerinin uygulanması" başlıklı bölümünün 1'inci maddesinde, genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerinin; hangi ekonomik kaynak ve yükümlülüklerin aktif ve pasif olarak geçirileceği, aktif ve pasiflerdeki hangi değişikliklerin kaydedileceği, aktif ve pasifler ile bunlardaki değişikliklerin nasıl ölçüleceği, ne tür bilgilerin nasıl açıklanacağı ve hangi malî tabloların hazırlanması gerektiğine dair, bir ülkede, belli bir zamanda mevcut genel mutabakatı veya kararı belirleyici kapsamlı desteğini havi kurallar anlamında olduğu şeklinde nitelendirilmesi yapılmış, bu kuralların genel uygulamaya ilişkin geniş yönergeler olması mümkün olduğu gibi ayrıntılı uygulama ve yöntemler de olabileceği ifade edilmiştir. 2'nci maddesinde, bu anlaşma uyarınca, her bir tarafın gümrük idaresinin, söz konusu maddeye uygun olarak ülkedeki genel kabul görmüş muhasebe ilkeleri ile uyumlu bir şekilde hazırlanmış bilgileri kullanacağı; örneğin, indirgeme yöntemini düzenleyen 5'inci madde uyarınca, alışılagelmiş kâr ve genel harcamaların, ithal ülkesinde genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerine uygun bir şekilde hazırlanmış bilgiler kullanılarak belirleneceği; öte yandan, hesaplanmış kıymet yöntemini düzenleyen 6'ncı madde uyarınca alışılagelmiş kâr ve genel harcamaların tespitinin, üretim ülkesinde genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerine uygun bir şekilde hazırlanmış bilgiler kullanılarak yapılacağı; diğer bir örnek olarak, ithal ülkesince üstlenilen, 8'inci maddenin 1-b-ii) paragrafında öngörülen bir unsurun değerlendirilmesinin, bu ülkede genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerine uygun bir şekilde hazırlanmış bilgi kullanılmak suretiyle yapılabileceği açıklamasına yer verilmiştir. 7.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Gümrük Yönetmeliğinin "Gümrük Kıymetinin Tespiti" başlıklı 44'üncü maddesinin 4'üncü fıkrasında, gümrük kıymetinin belirlenmesinde, genel kabul görmüş muhasebe prensiplerine başvurulması gerektiği takdirde ek-9 hükümlerinin uygulanacağı belirtilmek suretiylede Yönetmeliğe, "Gümrük Kıymetinin Belirlenmesinde Genel Kabul Görmüş Muhasebe Prensiplerinin Kullanılması" başlığıyla ek-9 düzenlemesi eklenmiştir. Anlaşma hükümlerinin değerlendirilmesinden, genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerinin, örnek olarak verilen durumlar da dahil olmak üzere, başlı başına gümrük kıymetinin saptanmasında kullanılabileceğine dair bir ibareye yer verilmese de gümrük kıymetinin tespitinde göz önüne alınabileceği sonucuna varılmaktadır. Davaya konu düzenlemede geçen ve gümrük kıymetinin tespitinde göz önüne alınması gereken "Türkiye Muhasebe Standartları"; Kamu Gözetimi Muhasebe ve Denetim Standartları Kurulu tarafından onaylanarak, Türkiye Muhasebe Standardı ve Türkiye Finansal Raporlama Standardı adıyla yayımlanan muhasebe standartlarından oluşmaktadır. 26.9.2011 tarih ve 660 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle kurulan Kamu Gözetimi Muhasebe ve Denetim Standartları Kuruluna; her türlü varlıkları, borç ve alacakları, yazılı ve elektronik ortamdaki kayıtları ve diğer dokümanları ile nakit ve benzerleri hiçbir işleme gerek kalmaksızın devredilen Türkiye Muhasebe Standartları Kurulu, 18 Aralık 1999 tarih ve 4487 sayılı Kanunla Sermaye Piyasası Kanununda değişiklik yapan Kanunun Ek 1'inci maddesi ile ulusal muhasebe standartlarını oluşturma konusunda, görev ve yetkileri tanımlanarak kurulmuştur. Türkiye Muhasebe Standartları Kurulu, Uluslararası Muhasebe Standartları Komitesi ile yapılan telif sözleşmesi kapsamında Türkçe'ye çevirdiği Uluslararası Muhasebe Standardı ve Uluslararası Finansal Raporlama Standardı ile tam uyumlu Türkiye Muhasebe Standardı ve Türkiye Finansal Raporlama Standardını 2005 yılı Ocak ayından itibaren Resmi Gazetede yayınlamaya başlamıştır. Türkiye Muhasebe Standartları Kurulunun yeniden yapılandırılmasıyla, 660 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede belirtilen görevleri yerine getirmek üzere kamu tüzel kişiliğini haiz ve idari özerkliğe sahip olarak kurulan Kamu Gözetimi Muhasebe ve Denetim Standartları Kurulunun, kurulmasına ilişkin düzenlemenin 1'inci maddesinde, amacının; uluslararası standartlarla uyumlu Türkiye Muhasebe Standartlarını oluşturmak ve yayımlamak, bağımsız denetimde uygulama birliğini, gerekli güveni ve kaliteyi sağlamak, denetim standartlarını belirlemek, bağımsız denetçi ve bağımsız denetim kuruluşlarını yetkilendirmek, bunların faaliyetlerini denetlemek ve bağımsız denetim alanında kamu gözetimi yapmak yetkisini haiz olan söz konusu Kurumun kuruluş, teşkilat, görev, yetki ve sorumluluklarına ilişkin usul ve esasları düzenlemek olduğu; 4'üncü maddesinin 1'inci fıkrasında Kurulun; Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ile Maliye Bakanlığı tarafından önerilecek dörder aday arasından ikişer kişi, Hazine Müsteşarlığı, Sermaye Piyasası Kurulu ve Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun bağlı olduğu Bakanlıklar ile Türkiye Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği ve Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından önerilecek ikişer aday arasından birer kişi olmak üzere, Bakanlar Kurulu tarafından atanan dokuz üyeden oluşacağı kurala bağlanmıştır. İlk olarak, Türkiye Muhasebe Standartları Kurulu sonrasında Kamu Gözetimi Muhasebe ve Denetim Standartları Kurulu tarafından oluşturulan uluslararası standartlarla uyumlu Türkiye Muhasebe Standartlarının, Gümrük ve Ticaret Bakanlığının da önerdiği kişilerin katılımıyla oluşturulan Kurulca yayımlanması ve bu düzenlemenin 4458 sayılı Kanunun 26'ncı maddesinde bahsedilen Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII. Maddesinin Uygulanmasına Dair Anlaşmanın Ek I, Yorum Notları, Genel Not kısmında yer alan, "Genel olarak kabul edilmiş muhasebe ilkelerinin uygulanması"na ilişkin olarak gümrük kıymetinin belirlenmesinde dayanak alınabilmesi amacıyla anlaşma uyarınca, gümrük idaresinin, söz konusu maddeye uygun olarak ülkedeki genel kabul görmüş muhasebe ilkeleri ile uyumlu bir şekilde hazırlanmış bilgileri kullanabileceğinin öngörülmesi karşısında, davaya konu düzenlemede "Türkiye Muhasebe Standartları"na atıf yapılmasında hukuken engel bulunmamaktadır. Öte yandan; davacının, finansal kiralama mevzuatına göre ithalat vergilerinden muaf olarak geçici ithal ettiği ve kullandığı uçakların kiralama süresi dolduktan sonra kesin ithalatlarını yaparak serbest dolaşıma girişini gerçekleştirdiği olayda, 4458 sayılı Kanunun yukarıda yer verilen 31'inci maddesi hükmü karşısında 4458 sayılı Kanunun "Eşyanın Gümrük Kıymeti" başlıklı üçüncü bölümündeki hükümlerin, eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesine ilişkin özel hükümleri etkilemesi mümkün olmadığından, tam muafiyet suretiyle geçici ithalat izni verilen ticari kullanıma mahsus taşıtların serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulması durumunda, eşyanın gümrük kıymetinin, davaya konu düzenlemedeki gibi özel bir yöntemle belirlenmesinde de hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin kabulü ile Danıştay Yedinci Dairesinin, 25.5.2015 gün ve E:2013/178, K:2015/2990 sayılı kararının bozulmasına, yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 11.11.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi. Danıştay Başkanvekili 3.Daire Başkanı 9.Daire Başkanı 3.Daire Üyesi 9.Daire Üyesi Mehmet S. Nilgün H. Ceyda Mehmet Ali Seyfullah SOLGUN AKPINAR KERMAN SAMUR YILDIZTEKİN (X) (X) 9.Daire Üyesi 4.Daire Üyesi 7.Daire Üyesi 4.Daire Üyesi 3.Daire Üyesi Bekir Resul İhsan Yusuf Hanifi SÖZEN ÇOMOĞLU ULUCA BİNİCİ DOĞAN (X) (X) 3.Daire Üyesi 4.Daire Üyesi 7.Daire Üyesi 4.Daire Üyesi 9.Daire Üyesi H. Ümit Cemal Hüseyin Ünal Adil Hasan AKSOY BOYALI KARA MEMİŞ ÖN (X) (X) (X) X - KARŞI OY Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, Danıştay Yedinci Dairesinin kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz. 3.Daire Başkanı 9.Daire Başkanı 4.Daire Üyesi 7.Daire Üyesi 4.Daire üyesi S. Nilgün H. Ceyda Resul İhsan Cemal AKPINAR KERMAN ÇOMOĞLU ULUCA BOYALI 7.Daire Üyesi 4.Daire Üyesi Hüseyin Ünal Adil KARA MEMİŞ