Karayolları Trafik Yönetmeliği
KARAYOLLARI TRAFİK YÖNETMELİĞİ
18.07.1997
tarih ve 23053 mükerrer sayılı R.G.
Genelgeler 1 2
Tasarruflu Yazılar 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11
ü Tescile Yetkili Kuruluşlar, Tescil İçin Müracaat Etme ve Bildirme
Mecburiyeti İle Süreleri Madde 29
ü Satış ve Devirler Madde 36
ü Araçların Hurdaya Çıkarılması Madde 39
ü "A" Geçici Trafik Belgesi ve
Plakalar Madde 46
ü "E" Geçici Trafik Belgesi Madde 50
ü "F" Geçici Trafik Belgesi Madde 51
ü Ülkelerindeki olağanüstü haller nedeniyle ülkemize giriş yapan
yabancılara ait araçlara geçici trafik belgesi ve tescil plakası verilmesi Madde 51/A
ü Nitelik ve Ölçüleri Madde 53
ü Plaka Zeminleri İle Harf Ve Rakam Gruplarının Renkleri Madde 56
ü Toplu İthal
Edilen Araçların Satıldıktan Sonraki Tescilleri Madde 71
ü Araç Kullanma
ve Dinlenme Sürelerine Uyma Mecburiyeti ve Denetleme Esasları Madde 98
ü Araçların Boyutları, Ölçü ve Ağırlıkları İle
Yüklenmesi Esasları Madde
128
ü Terkedilen, Hasara Uğrayan veya Uzun Süre Parkedilen Araçlar Madde 174
ü Araçların Trafiğe Çıkarılmalarında Kısıtlama ve Yasaklamalar Madde 177
BİRİNCİ
KISIM
Genel
Esaslar
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç ve
Kapsam
Amaç
Madde 1- Bu
Yönetmeliğin amacı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca, can ve mal
güvenliği yönünden; karayollarında trafik düzeninin sağlanması ve trafik
güvenliğini ilgilendiren hususlarda alınacak tedbirler ile ilgili olarak,
Yönetmelikte düzenlenmesi işaret edilen ve gerekli görülen diğer hükümleri ve
bunların uygulanmasına ait esas ve usulleri belirlemektir.
Kapsam ve
Dayanak
Madde 2- Bu
Yönetmelik, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa dayanılarak çıkarılmış ve
bu Kanun hükümleri çerçevesinde karayollarında ve aksine bir hüküm bulunmadıkça
da, Kanunun 2 nci maddesinde sayılan yerlerde de uygulanmak üzere;
a) Trafikle
ilgili kurallara ve bunların uygulanmasına,
b) Trafiğin
düzenlenmesi ve denetimine,
c) Araçların
tescili, teknik durumları, muayenelerine ve karayollarında sürülmeleri sırasında
alınacak tedbirlere,
d) Araç
sürücülerinin sınavları ve belgelerinin verilmesine,
e)
Karayolundan faydalananların hak ve yükümlülüklerine, eğitimine,
f) Uygulayıcı
kurul ve kuruluşların görev, yetki ve sorumlulukları ile işbirliği
ve koordinasyon düzenine,
g) Trafikle
ilgili diğer hususlara,
İlişkin
konulardaki esas, usul, şekil ve şartlara ait hükümleri kapsar.
İKİNCİ
BÖLÜM
Tanımlar
Tanımlar
Madde 3- 2918 sayılı
Kanunda ve bu Yönetmelikte kullanılan terimlerin tanımları aşağıda
gösterilmiştir.
a) Genel
tanımlar
1) Trafik:
Yayaların, hayvanların ve araçların karayolları üzerindeki hal ve
hareketleridir.
2) Karayolu:
Trafik için, kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve
alanlardır.
3) Araç:
Karayollarında kullanılabilen motorlu, motorsuz ve özel amaçlı taşıtlar ile iş
makineleri ve lastik tekerlekli traktörlerin genel adıdır.
4) Taşıt:
Karayolunda insan, hayvan ve yük taşımaya yarayan araçlardır. Bunlardan makine
gücü ile yürütülenlere "motorlu taşıt" insan ve hayvan gücü ile yürütülenlere
"motorsuz taşıt" denir.
Ayrıca, bir
kazanç kaydı olmaksızın kullanılanlara "hususi taşıt", çeşitli şekillerde
kazanç sağlamak amacıyla kullanılanlara "ticari taşıt", Taşıt Kanunu kapsamına
girenlere "resmi taşıt", resmi olmakla birlikte ticarilik niteliği taşıyanlara
da "resmi ticari taşıt" denir.
5) Sürücü:
Karayolunda, motorlu veya motorsuz bir aracı veya taşıtı sevk ve idare eden
kişidir.
6) Şoför:
Karayolunda, ticari olarak tescil edilmiş bir motorlu taşıtı süren kişidir.
7) Araç
Sahibi: Araç için adına yetkili idarece tescil belgesi verilmiş veya
sahiplik veya satış belgesi düzenlenmiş kişidir.
8) İşleten:
Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla
sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehni
gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak, ilgili tarafından
başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere
işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse
işleten sayılır.
9) Yolcu:
Aracı kullanan sürücü ile hizmetliler dışında araçta bulunan kişilerdir.
10) Hizmetli:
Araçlarda, sürücü hariç, araç veya taşıma hizmetlerinde süreli veya süresiz
çalışan kişiler ile iş makinelerinde sürücüden gayri kişilerdir.
11) Trafik
İşaretleri: Trafiği düzenleme amacı ile kullanılan işaret levhaları, ışıklı
ve sesli işaretler, yer işaretlemeleri ile trafik zabıtası veya diğer
yetkililerin trafiği yönetmek için yaptıkları hareketlerdir.
12) Geçiş
Üstünlüğü: Görev sırasında, belirli araç sürücülerinin can ve mal
güvenliğini tehlikeye sokmamak şartı ile trafik kısıtlama veya yasaklarına
bağlı olmamalarıdır.
13) Geçiş
Hakkı: Yayaların ve araç kullananların diğer yaya ve araç kullananlara
göre, yolu kullanmak sırasındaki öncelik hakkıdır.
14) Durma:
Kırmızı ışık, yetkililerin dur işareti, yol kapanması gibi her türlü trafik
zorunlulukları nedeni ile aracın durdurulmasıdır.
15) Duraklama:
Trafik zorunlulukları dışında araçların, insan indirmek ve bindirmek, eşya
yüklemek, boşaltmak veya beklemek amacı ile kısa bir süre için durdurulmasıdır.
16) Parketme:
Araçların, durma ve duraklaması gereken haller dışında bırakılmasıdır.
17) Trafik
Kazası: Karayolu üzerinde hareket halinde olan bir veya birden fazla aracın
karıştığı ölüm, yaralanma ve/veya zararla sonuçlanmış olan olaydır.
18) Mülk:
Devlete, kamuya, gerçek ya da tüzel
kişilere ait olan taşınmaz mallardır.
19) Yerleşim
Yeri (Birimi): Kendisine ulaşan karayolları üzerinde sınırının başlangıcı
ve bitimi bir işaret levhası ile belirlenmiş olan yerleşme, çalışma ve barınma
amacı ile insanların yararlandıkları yapı ve tesislerin bir arada bulunduğu ve
karayolu trafiğine etkileri tespit edilmiş ve idari taksimatla belirlenmiş olan
il, ilçe, köy veya mezra gibi yerlerdir.
20) Yaya:
Araçlarda bulunmayan, karayolunda hareketsiz veya hareket halinde bulunan
insandır.
21) Trafikten
Men: Trafik zabıtası veya yetkililerce Kanunda ve yönetmelikte belirtilen
hallerde araçla ilgili belgelerin alınması ve aracın belirli bir yere çekilerek
trafikten alıkonulmasıdır.
22) Motorlu
taşıt sürücüsü sertifikası: Teorik ve uygulamalı sınavlarda başarı gösteren
sürücü adaylarına verilen belgedir. (Ek:RG-17/4/2015-29329)
23) Net gelir:
Basılı kağıtlar ve plakaların net satış adedi ile Karayolları Trafik Kanununun
131 inci maddesi kapsamında oluşturulan komisyonca belirlenen, son kullanıcıya
satış fiyatının (KDV hariç) çarpımıyla bulunacak hasılat tutarının % 30'udur.
(Ek:RG-17/4/2015-29329)
(Değişik:RG-7/1/2022-31712)
24) Sürücü
belgesi: 2918 sayılı Kanunda belirtilen motorlu araçların sürülmesine yetki
veren belgedir. (Ek:RG-17/4/2015-29329)
25)
Uluslararası sürücü belgesi: İki veya çok taraflı anlaşmalar uyarınca
sınıflarına göre araç kullananlara belli süre ile verilen belgedir. (Ek:RG-17/4/2015-29329)
26) Görüntü
Cihazı: Sürücünün izleme ve kullanma sahasında kalan ve aracın hareketi
sırasında; televizyon veya video yayını izlenen cihazdır. (03.07.2026
/ 33299
sayılı R.G. ile eklenmiştir)
27) Sürücü
Görüş Alanı: Sürücü koltuğu dikey ve en yüksek sürüş konumunda iken sürücünün;
ön cam, ön yan camlar ile dış aynalar aracılığıyla yolu, trafiği ve çevresini
doğrudan veya dolaylı olarak görebildiği alandır. (03.07.2026
/ 33299
sayılı R.G. ile eklenmiştir)
b)
Karayoluna, karayolu üzerinde ve kenarındaki tesislere ilişkin tanımlar
1) Karayolu
Yapısı: Karayolunun kendisi ile karayolunun üstünde, yanında, altında veya
yukarısındaki; ada, ayırıcı, oto korkuluk, istinat duvarı, köprü, tünel, menfez
ve benzeri yapılardır.
2) Karayolu
Sınır Çizgisi: Kamulaştırma yoluyla veya kanunlarla kamuya terk veya tahsis
edilmiş karayolunda, mülkle olan sınır çizgisi, diğer karayollarında, yarmada,
şevden sonra hendek varsa hendek dış kenarı, hendek yoksa şev üstü kenarı, dolguda
şev etek çizgisi, yaya yolu ayrılmış karayolunda ise, yaya yolunun mülkle
birleştiği çizgidir.
3) İki
Yönlü Karayolu: Taşıt yolunun her iki yöndeki taşıt trafiği için
kullanıldığı karayoludur.
4) Tek
Yönlü Karayolu: Taşıt yolunun yalnız bir yöndeki taşıt trafiği için
kullanıldığı karayoludur.
5) Bölünmüş
Karayolu: Bir yöndeki trafiğe ait taşıt yolunun bir ayırıcı ile belirli
şekilde diğer taşıt yolundan ayrılması ile meydana gelen karayoludur.
6) Erişme
Kontrollü Karayolu (Otoyol): Özellikle transit trafiğe tahsis edilen,
belirli yerler ve şartlar dışında giriş ve çıkışın yasaklandığı, yaya, hayvan
ve motorsuz araçların giremediği, ancak izin verilen motorlu araçların
yararlandığı ve trafiğin özel kontrole tabi tutulduğu karayoludur.
7) Ekspres
Yol: Sınırlı erişme kontrollü ve önemli kesişme noktalarının köprülü kavşak
olarak teşkil edildiği bölünmüş bir ana karayoludur.
8) Geçiş
Yolu: Araçların bir mülke girip çıkması için yapılmış olan yolun,
karayoluna bağlanan ve karayolu sınır çizgisi içinde kalan kısmıdır.
9) Bağlantı
Yolu: Bir kavşak yakınında karayolu taşıt yollarının birbirine bağlanmasını
sağlayan, kavşak alanı dışında kalan ve bir yönlü trafiğe ayrılmış olan
karayolu kısmıdır.
10) Taşıt
Yolu (Kaplama): Karayolunun genel olarak taşıt trafiğince kullanılan
kısmıdır.
11) Bisiklet
Yolu: Karayolunun, sadece bisikletlilerin kullanmalarına ayrılan kısmıdır.
12) Yaya
Yolu (Yaya Kaldırımı): Karayolunun, taşıt yolu kenarı ile gerçek veya tüzel
kişilere ait mülkler arasında kalan ve yalnız yayaların kullanımına ayrılmış
olan kısmıdır.
13) Banket:
Yaya yolu ayrılmamış karayolunda, taşıt yolu kenarı ile şev başı veya hendek iç
üst kenarı arasında kalan ve olağan olarak yayaların ve hayvanların
kullanacağı, zorunlu hallerde de araçların faydalanabileceği kısımdır.
14) Platform:
Karayolunun, taşıt yolu (kaplama) ile yaya yolu kaldırım veya banketinden
oluşan kısmıdır.
15) Anayol:
Ana trafiğe açık olan ve bunu kesen karayolundaki trafiğin, bu yolu geçerken
veya bu yola girerken, ilk geçiş hakkını vermesi gerektiği işaretlerle
belirlenmiş karayoludur.
16) Tali
Yol: Genel olarak üzerindeki trafik yoğunluğu bakımından, bağlandığı yoldan
daha az önemde olan yoldur.
17) Tehlikeli
Eğim: Araçların emniyetle seyrine devam için, vites küçültmeyi gerektiren
uzunluk veya açıdaki yol eğimidir.
18) Kavşak:
İki veya daha fazla karayolunun kesişmesi veya birleşmesi ile oluşan ortak
alandır.
19) Kavşak
Ortak Alanı: Kavşaklarda kavşağı teşkil eden kollardan ayrı ayrı
yaklaşıldığında, kavşaktaki geometrik veya fiziki değişikliğin başladığı
çizgiler ile çevrelenmiş alandır.
20) Yaya
Geçidi: Taşıt yolunda, yayaların güvenli geçebilmelerini sağlamak üzere,
trafik işaretleri ile belirlenmiş alandır.
21) Okul
Geçidi: Genel olarak okul öncesi, ilköğretim ve orta dereceli okulların
çevresinde özellikle öğrencilerin geçmesi için taşıt yolundan ayrılmış ve bir
trafik işareti ile belirlenmiş alandır.
22) Alt
Geçit: Karayolunun diğer bir karayolu veya demiryolunu alttan geçmesini
sağlayan yapıdır.
23) Üst
Geçit: Karayolunun diğer bir karayolu veya demiryolunu üstten geçmesini
sağlayan yapıdır.
24) Demiryolu
Geçidi (Hemzemin Geçit): Karayolu ile demiryolunun aynı seviyede kesiştiği
bariyerli veya bariyersiz geçitlerdir.
25) Ada:
Yayaların geçme ve durmalarına, taşıtlardan inip binmelerine yarayan, trafik
akımını düzenleme ve trafik güvenliğini sağlama amacıyla yapılmış olan,
araçların bulunamayacağı, koruyucu tertibatla belirlenmiş bölüm ve alanlardır.
26) Ayırıcı:
Taşıt yollarını veya yol bölümlerini birbirinden ayıran bir taraftaki
taşıtların diğer tarafa geçmesini engelleyen veya zorlaştıran karayolu yapısı,
trafik tertibatı veya gereçtir.
27) Şerit:
Taşıtların bir dizi halinde güvenli seyredebilmeleri için taşıt yolunun çizgilerle
ayrılmış bölümüdür.
28) Park
Yeri (Otopark): Araçların parketmesi için kullanılan açık veya kapalı
alandır.
29) Karayolu
Üzeri Park Yeri: Taşıt yolundaki veya buna bitişik alanlardaki park
yeridir.
30) Karayolu
Dışı Park Yeri: Karayolu sınır çizgisi dışında olan ve bir geçiş yolu veya
servis yolu ile taşıt yoluna bağlanan park yeridir.
31) Durak:
Kamu hizmeti yapan yolcu taşıtlarının yolcu veya hizmetlileri bindirmeleri,
indirmeleri veya duraklamaları için yatay ve düşey işaretlerle belirlenmiş yerdir.
32) Garaj:
Araçların, genellikle uzun süre durmaları için kullanılan, bakım veya
servisinin de yapılabileceği kapalı veya açık olan yerlerdir.
33) Terminal:
İnsan veya eşya taşımalarında, araçların indirme, bindirme, yükleme, aktarma
yaptıkları ve ayrıca bilet satışı ile bekleme, haberleşme, şehir ulaşımı ve
benzeri hizmetlerin de sağlandığı yerdir.
Bunlardan
sadece, insan taşımalarında kullanılanlara "Yolcu Terminali", eşya
taşımalarında kullanılanlara "Eşya Terminali" denir.
34) Servis
İstasyonu: Karayolunda seyreden araçların bakım, onarım, yağlama ve yıkama
gibi işlerinin yapıldığı tesislerdir.
35) Akaryakıt
İstasyonu: Araçların esas itibariyle akaryakıt, LPG, yağ ve basınçlı hava
gibi ihtiyaçları ile ayrıca kişilerin ilk yardım ve zorunlu diğer
ihtiyaçlarının sağlandığı yerdir.
36) Muayene
İstasyonu: Araçların niteliklerini tespit ve kontrol edebilecek cihaz ve
personel bulunan ve teknik kontrolü yapılan yerdir.
37) Araç
Tartı İstasyonu: Araçların yüklü veya yüksüz olarak sabit veya taşınabilir
cihazlarla tartıldığı yerdir.
38) İşaret
Levhası: Sabit veya taşınabilir bir mesnet üzerine yerleştirilmiş ve
üzerindeki sembol, renk ve yazı ile özel bir talimatın aktarılmasını sağlayan
trafik tertibatıdır.
39) Işıklı
ve Sesli İşaretler: Trafiği düzenlemede kullanılan ışıklı ve sesli, sabit
veya taşınabilir, elle kumanda edilebilen veya otomatik çalışan, üzerinde
çeşitli renk, sembol, yazı bulunan ve belirli yanma süresi olan, ışık veya
sesli özel bir talimatın aktarılmasını sağlayan trafik tertibatıdır.
40) İşaretleme:
Taşıt yolu ile bordür, ada, ayırıcı, oto korkuluk gibi karayolu elemanları
üzerindeki çeşitli renkte çizgi, şekil, sembol, yazı ve yansıtıcı ve benzerleri
ile özel bir talimatın aktarılmasını sağlayan tertibattır.
c) Araçlara
ilişkin tanımlar (Değişik: RG-11/04/2003-25076)
1) (Değişik:RG-17/4/2015-29329) Otomobil: Yapısı itibariyle, sürücüsü
dahil en fazla dokuz oturma yeri olan ve insan taşımak için imal edilmiş
bulunan motorlu taşıttır.
Taksi: Yapısı itibariyle sürücüsü dahil
en fazla dokuz oturma yeri olan, insan taşımak için imal edilmiş bulunan ve
Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından belirlenen şekilde muayenesi ve
damgası yapılmış, ücret hesaplama yöntemine uygun tarife yüklenmiş ve tip onayı
alınmış taksimetre ile yolcu taşıyan M1 sınıfı ticari motorlu araçtır.
Taksi Dolmuş: Yapısı itibariyle sürücüsü dahil
en fazla dokuz oturma yeri olan ve insan taşımak için imal edilmiş bulunan,
adam başına tarifeli ücretle yolcu taşıyan M1 sınıfı ticari motorlu araçtır.
2) (Mülga:RG-17/4/2015-29329)
3) Otobüs: Yolcu
taşımacılığında kullanılan, sürücüsü dahil dokuzdan fazla oturma yeri olan
motorlu taşıttır. Troleybüsler de bu sınıfa dahildir. Sürücüsü dahil oturma
yeri onyediyi aşmayan otobüslere minibüs denir. (Değişik:RG-17/4/2015-29329)
4) Kamyonet:
Azami yüklü ağırlığı 3.500 kilogramı geçmeyen ve yük taşımak için imal edilmiş
motorlu taşıttır. Sürücü ve yanındaki oturma yerleri dışında başka oturma yeri
de bulunabilen, sürücü bölümü gövde ile birleşik kamyonetlere panelvan denir. (Değişik:RG-21/3/2012-28240)
5) Kamyon:
İzin verilebilen azami yüklü ağırlığı 3.5 tondan fazla olan ve yük taşımak için
imal edilmiş motorlu araçtır.
6) Çekici:
Römork ve yarı römorkları çekmek için imal edilmiş olan ve yük taşımayan
motorlu araçtır.
7) Arazi
Taşıtı: Karayollarında yolcu veya yük taşıyabilecek şekilde imal edilmiş
olmakla beraber bütün tekerlekleri motordan güç alan veya alabilen motorlu
araçtır.
8) Motosiklet:
Azami tasarım hızı 45 km/saatten ve/veya silindir kapasitesi 50
santimetreküpten fazla olan sepetli veya sepetsiz iki veya üç tekerlekli
motorlu taşıtlar ve net motor gücü 15 kilovatı, net ağırlığı 400 kilogramı, yük
taşımacılığında kullanılanlar için ise net ağırlığı 550 kilogramı aşmayan dört
tekerlekli L3, L4, L5 ve L7 sınıfı motorlu taşıtlardır. Elektrik ile
çalışanların net ağırlıklarının hesaplanmasında batarya ağırlıkları dikkate
alınmaz. Bunlardan karoseri yük taşıyabilecek şekilde sandıklı veya özel
biçimde yapılmış olan ve yolcu taşımalarında kullanılmayan üç tekerlekli
motosikletlere yük motosikleti (triportör) denir. (Değişik:RG-17/4/2015-29329)
9) Motorlu
bisiklet (Moped): Azami hızı saatte 45 kilometreyi, içten yanmalı motorlu
ise silindir hacmi 50 santimetreküpü, elektrik motorlu ise azami sürekli
nominal güç çıkışı 4 kilovatı geçmeyen iki veya üç tekerlekli taşıtlar ile aynı
özelliklere sahip net ağırlığı 350 kilogramı aşmayan dört tekerlekli L1, L2 ve
L6 sınıfı motorlu taşıtlardır. Elektrik ile çalışanların net ağırlıklarının
hesaplanmasında batarya ağırlıkları dikkate alınmaz. (Değişik:RG-17/4/2015-29329)
10) Bisiklet:
Üzerinde bulunan insanın adale gücü ile pedal veya el ile tekerleği döndürülmek
suretiyle hareket eden motorsuz taşıtlardır. Azami sürekli anma gücü 0,25
kilovatı geçmeyen, hızlandıkça gücü düşen ve hızı en fazla 25 km/saate
ulaştıktan sonra veya pedal çevrilmeye ara verildikten hemen sonra gücü tamamen
kesilen elektrikli bisikletler de bu sınıfa girer. (Değişik:RG-17/4/2015-29329)
11) Lastik
Tekerlekli Traktör: Belirli şartlarda römork ve yarı römork çekebilen,
ancak ticari amaçla taşımada kullanılmayan tarım aracıdır.
12) İş
Makinası: Paletli veya madeni tekerlekli traktör, biçerdöver ve yol
inşa makinaları ile benzeri tarım, sanayi, bayındırlık, milli savunma ile
çeşitli kuruluşların iş ve hizmetlerinde kullanılan; iş amacına göre üzerine
çeşitli ekipmanlar monte edilmiş; karayolunda insan, hayvan, yük taşımasında
kullanılamayan motorlu araçtır.
13) Tramvay:
Genellikle yerleşim birimleri içerisinde insan taşımasında kullanılan,
karayolunda tekerlekleri raylar üzerinde hareket eden ve hareket gücünü
dışarıdan sağlayan araçtır.
14) Özel
Amaçlı Taşıt: Özel amaçla insan veya eşya taşımak için imal edilmiş olan ve
itfaiye, (Değişik ibare:RG-17/4/2015-29329) ambulans
(SC), naklen yayın ve kayıt (radyo, sinema, televizyon),
kütüphane, motorlu karavan (SA), zırhlı araç (SB), araştırma, cenaze araçları
(SD) ile bozuk veya hasara uğramış taşıt ve araçları çekmek, taşımak veya
kaldırmak gibi özel işlerde kullanılan motorlu araçtır.
15) Okul
Taşıtı: Genel olarak okul öncesi, ilköğretim ve orta dereceli okulların
öğrencileri ile sadece gözetici ve hizmetlilerin taşınmalarında kullanılan
araçtır.
16) Kamu
Hizmeti Taşıtı: Kamu hizmeti için yük veya yolcu taşıması yapan araçtır.
17) Personel
Servis Aracı: Herhangi bir kamu kurum ve kuruluşu veya özel veya tüzel
kişilerin personelini bir akit karşılığı taşıyan şahıs veya şirketlere ait
minibüs ve otobüs türündeki ticari araçtır. Kamu kurum ve kuruluşları ile özel
ve tüzel kişilere ait araçların kendi personelini veya yolcusunu taşıma işi bu
tanımın kapsamına girmez.
18) Umum
Servis Aracı: Okul taşıtları ile personel servis araçlarının birlikte
değerlendirilmesidir.
19) Kamp
Taşıtı: Yük taşımasında kullanılmayan; iç dizaynı tatil yapmaya uygun teçhizatlarla
donatılmış, hizmet edebileceği kadar yolcu taşıyabilen SA kodlu motorlu
araçtır. (Değişik:RG-21/3/2012-28240)
20) Römork:
Motorlu araçla çekilen insan veya yük taşımak için imal edilmiş motorsuz
araçtır.
21) Yarı
Römork: Bir kısmı motorlu taşıt veya araç üzerine oturan, taşıdığı yükün ve
kendi ağırlığının bir kısmı motorlu araç tarafından taşınan römorktur.
22) Hafif
Römork: Azami yüklü ağırlığı 0.75 tonu geçmeyen römork veya yarı römorktur.
23) Taşıt
Katarı: Karayolunda bir birim olarak seyretmek üzere birbirine bağlanmış en
çok 2 römorktan oluşan araçlardır.
24) Taşıma
Sınırı (Kapasite): Bir aracın güvenle taşıyabileceği, en çok yük ağırlığı
ve/veya yolcu ve hizmetli sayısıdır. (Değişik:RG-21/3/2012-28240)
25) Gabari:
Araçların yüklü veya yüksüz olarak karayolunda güvenli seyirlerini temin amacı
ile uzunluk, genişlik ve yüksekliklerini belirleyen ölçülerdir.
26) Azami
Ağırlık: Aracın güvenle taşıyabileceği azami yükle birlikte ağırlığıdır.
27) Yüksüz
Ağırlık: Üzerinde insan veya eşya (yük) bulunmayan ve akaryakıt deposu dolu
olan bir aracın taşınması zorunlu alet, edevat ve donatımı ile birlikte toplam
ağırlığıdır.
28) Yüklü
Ağırlık: Bir taşıtın yüksüz ağırlığı ile taşımakta olduğu sürücü, hizmetli,
yolcu ve eşyanın toplam ağırlığıdır.
29) Dingil
Ağırlığı: Araçlarda aynı dingile bağlı tekerleklerden karayolu yapısına
aktarılan ağırlıktır.
30) Azami
Dingil Ağırlığı: Araçların karayolu yapılarında güvenle ve yapıya zarar
vermeden geçebilmeleri için saptanan dingil ağırlığıdır.
31) Azami
Toplam Ağırlık: Araçların karayollarında güvenle ve yapıya zarar vermeden
geçebilmeleri için saptanan toplam ağırlıktır.
32) Hız
Sınırlayıcı: Belirtilen değere göre araç hızını sınırlamak için, öncelikli
işlevi motora yakıt beslemelerini kumanda etmek olan bir cihazdır.
33) Özel
Güvenlik Bölmeli Taksi: Müşterilerin araç sürücüsü ile iletişim ve teması,
24/10/2004 tarihli ve 25620 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Araçların İmal,
Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelikte tanımlanan zırhlı ara bölme ile
engellenmiş, taksimetre veya tarife ile yolcu taşıyan M1 sınıfındaki ticari
motorlu araçtır. (Ek:RG-18/04/2007-26497)
34) Özel
Halk Otobüsü: Gerçek veya tüzel kişilerce işletilen, belediyelerce verilen
izin/ruhsat kapsamında toplu taşıma hizmeti veren ve sürücüsü dahil onyediden
fazla oturma yeri olan ticari taşıttır. (Ek:RG-24/8/2017-30164)
d) Araç
sınıfları (Ek: RG-11/04/2003-25076)
1) L Sınıfı
- İki ve üç veya dört tekerlekli motorlu araçlardır.
1.1) L1
Sınıfı: Azami hızı 45 km/s'i, içten yanmalı motorlu ise silindir kapasitesi 50
cm³'ü, elektrik motorlu ise azami sürekli nominal güç çıkışı 4 kW'ı geçmeyen
iki tekerlekli araçtır.
1.2) L2
Sınıfı: Azami hızı 45 km/s'i, kıvılcım ateşlemeli motor ise silindir kapasitesi
50 cm³'ü, içten yanmalı motorlu ise azami net gücü 4 kW'ı, elektrik motorlu ise
azami sürekli nominal güç çıkışı 4 kW'ı geçmeyen üç tekerlekli araçtır.
1.3) L3
Sınıfı: Azami hızı 45 km/s'i ve içten yanmalı motorlu ise silindir kapasitesi
50 cm³'ü geçen yolcu sepetsiz iki tekerlekli araçtır.
1.4) L4
Sınıfı: Azami hızı 45 km/s'i ve içten yanmalı motorlu ise silindir kapasitesi
50 cm³'ü geçen yolcu sepetli iki tekerlekli araçtır.
1.5) L5
Sınıfı: Azami hızı 45 km/s'i ve içten yanmalı motorlu ise silindir kapasitesi
50 cm³'ü geçen, simetrik olarak yerleştirilmiş üç tekerlekli araçtır.
1.6) L6
Sınıfı: Azami hızı 45 km/s'i, elektrik motorlu araçlarda akü ağırlığı hariç
yüksüz ağırlığı 0.35 tonu, kıvılcım ateşlemeli motor ise silindir kapasitesi 50
cm³'ü, diğer tip içten yanmalı motorlu ise azami net gücü 4 kW'ı, elektrik motorlu ise azami sürekli
nominal güç çıkışı 4 kW'ı geçmeyen dört tekerlekli araçtır.
1.7) L7
Sınıfı: Elektrik motorlu araçlarda akü ağırlığı hariç yüksüz ağırlığı 0.4 tonu
(yük taşıma amaçlı araçlarda 0.55 ton), azami net gücü 15 kW'ı geçmeyen ve L6 sınıfına
girmeyen dört tekerlekli araçtır.
2) M Sınıfı
- En az dört tekerlekli ve yolcu taşımasında kullanılan motorlu araçlardır.
2.1) M1
Sınıfı: Yolcu taşımasında kullanılan ve sürücü dahil en fazla 9 oturma yeri
olan motorlu araçtır.
2.2) M2
Sınıfı: Yolcu taşımasında kullanılan, sürücü dahil 9'dan fazla oturma yeri olan
ve azami ağırlığı 5 tonu aşmayan motorlu araçtır.
2.3) M3
Sınıfı: Yolcu taşımasında kullanılan, sürücü dahil 9'dan fazla oturma yeri olan
ve azami ağırlığı 5 tonu aşan motorlu araçtır.
3) N Sınıfı
- En az dört tekerlekli ve yük taşımasında kullanılan motorlu araçlardır.
3.1) N1
Sınıfı: Yük taşımasında kullanılan ve azami ağırlığı 3.5 tonu aşmayan motorlu
araçtır.
3.2) N2
Sınıfı: Yük taşımasında kullanılan ve azami ağırlığı 3.5 tonu aşan, ancak 12
tonu aşmayan motorlu araçtır.
3.3) N3
Sınıfı: Yük taşımasında kullanılan ve azami ağırlığı 12 tonu aşan motorlu
araçtır.
4) O Sınıfı
- Bir motorlu araç tarafından çekilen römork veya yarı römork motorsuz yük
taşıma araçlarıdır.
4.1) O1
Sınıfı: Azami ağırlığı 0.75 tonu aşmayan motorsuz yük taşıma aracıdır.
4.2) O2
Sınıfı: Azami ağırlığı 0.75 tonu aşan, ancak 3.5 tonu aşmayan motorsuz yük
taşıma aracıdır.
4.3) O3
Sınıfı: Azami ağırlığı 3.5 tonu aşan, ancak 10 tonu aşmayan motorsuz yük taşıma
aracıdır.
4.4) O4
Sınıfı: Azami ağırlığı 10 tonu aşan motorsuz yük taşıma aracıdır.
5) Özel
Amaçlı Taşıt: Yolcu veya yük taşımak üzere özel bir işlevi yerine
getirmek için kullanılan (bunun için özel gövde düzenekleri ve/veya ekipmanları
gereklidir) M, N veya O sınıfı motorlu araçtır.
5.1)
Motorlu Karavan: (Değişik:RG-21/3/2012-28240) En az
aşağıdaki ekipmanları kapsayan, yatacak yeri olan özel maksatlı M sınıfı SA
kodlu motorlu araçtır.
(i) Koltuklar
ve masa,
(ii)
Koltuklardan dönüştürülebilecek uyku yatağı,
(iii) Yemek
pişirme imkânları,
(iv)
Depolama/Saklama imkânları.
Bu ekipmanlar
oturma bölümüne sabit olarak monte edilir; ancak masa kolayca çıkarılabilecek
şekilde tasarlanabilir.
5.2) Zırhlı
Taşıt: Taşınan yolcuların ve/veya yüklerin korunması için
tasarlanmış ve kurşungeçirmez zırh kaplama gereklerine uygun SB kodlu motorlu
araçtır. (Değişik:RG-21/3/2012-28240)
5.3)
Ambulans:) Hasta veya yaralı insan taşınması için tasarlanmış ve
bu amaç için özel ekipmanlara sahip M sınıfı SC kodlu motorlu araçtır. (Değişik:RG-21/3/2012-28240
5.4) Cenaze
Arabası: Cenaze taşınması için tasarlanmış ve bu amaç için
özel ekipmanlara sahip SD kodlu motorlu araçtır. (Değişik:RG-21/3/2012-28240)
5.5) SF
Seyyar vinçler: Kaldırma momenti 400 kNm'ye eşit veya daha fazla olan
bir vinci bulunan ve araç üzerinde eşya taşımak amacına uygun olmayan N3
kategorisi özel amaçlı araçlar. (Ek:RG-21/3/2012-28240)
6) T Sınıfı
- Tarım ve Ormancılık Traktörleri
Tarım ve
ormancılık traktörü; ana işlevi çekme gücü sağlamak olan ve tarım veya ormancılık
alanlarında kullanılan aletleri çekmek, itmek, taşımak veya tahrik etmek için
özel olarak tasarlanmış, en az iki dingilli, tekerlekli veya paletli motorlu
araçlardır. Bu tür araçlar yük taşımak için donatılabileceği gibi, yolcu oturma
yerleri ile de donatılabilir.
7) G Sınıfı
- Arazi Taşıtları
N1 sınıfı
araçlardan azami kütlesi 2 tonu aşmayanlar ve M1 sınıfındaki motorlu araçlar, en
az bir ön dingili ve en az bir arka dingili eşzamanlı tahrikli olarak
tasarlanmış, bir dingilinin tahriki ayrılabilen araçlar dahil ve en az bir
diferansiyel kilit mekanizması veya buna benzer işlevde en az bir mekanizması
varsa ve tek araç için hesaplanan % 30'luk bir eğimi tırmanabiliyorsa, arazi
tipi araç olarak kabul edilir.
N1 sınıfı
araçlardan azami kütlesi 2 tonu aşanlar ile N2, N3, M2 ve M3 sınıfı araçların
arazi taşıtı sayılabilmesi için Motorlu Araçlar ve Römorkları Tip Onayı
Yönetmeliğindeki şartları taşıması gerekmektedir.
8) Üst Yapı
(Gövde) Tanımları (sadece tam/tamamlanmış araçlar için)
Gövde tipi
tanımları için aşağıda belirtilen kodlama kullanılacaktır.
8.1) Yolcu
arabaları (M1)
AA Sedan:
Gövdesi yan
pencere arasından bir direkle bölünmüş veya bölünmemiş olarak kapatılmış, sabit
ve sert tavanlı, bununla birlikte tavanının bir kısmında açılabilme özelliği olabilen,
sürücüden başka en az 3 oturma yeri ve en az iki sırası bulunan, arka kapağı
açılabilen, 2 veya 4 kapılı, 4 veya daha fazla pencereli otomobillerdir.
AB Heçbek: Arkasında
üstten menteşeli kapı bulunan sedan (AA) araçlarıdır.
AC Steyşın
Vagon:
Gövdesi
kapalı, arka şekli daha geniş bir iç hacim sağlayacak şekilde dizayn edilmiş,
üst tavanı sabit ve sert tavanlı, bununla birlikte tavanının bir kısmının
açılma özelliği olabilen, sürücüden başka en az 3 oturma yeri ve en az iki
sırası bulunan (sıra ve sıralar öne yatmak veya çeşitli şekillerde hareket
ettirilmek suretiyle daha geniş bir iç hacim sağlar), arka kapağı açılabilen, 2
veya 4 kapılı ve en az 4 yan pencereli otomobillerdir.
AD Kupe:
Gövdesi
kapalı, genellikle daraltılmış arka hacimli, üst tavanı sabit, sert tavanlı,
bununla birlikte bazı modellerde açılabilir tavanı olan, sürücü oturma yerinden
başka en az bir oturma yeri ve en az bir sırası bulunan, iki taraflı kapılara
sahip, ayrıca, arka kapağı da açılabilen, 2 veya daha fazla kenar pencereli
otomobillerdir.
AE üstü
açılır kapanır/dönüştürülebilir:
Açılabilir bir
gövdeye sahip, üst tavanı yumuşak veya sert olmak üzere en az 2 pozisyonlu, ilk
pozisyonda gövdesi kapanan, ikinci pozisyonda ise geriye çekilmek suretiyle
gövdesi açılan, sürücü oturma yerinden başka en az bir oturma yeri ve en az bir
sırası bulunan, 2 veya 4 yan kapılı, 2 veya daha fazla yan pencereli
otomobillerdir.
AF Çok amaçlı
araç: AA'dan AC' ye kadar belirtilenlerin dışındaki, yolcu ve onların bagaj
veya yüklerini tek bir bölmede taşıması amaçlanan ve Motorlu Araçlar ve
Römorkları Tip Onayı Yönetmeliğindeki şartları taşıyan motorlu araçlardır.
Yukarıda yer
almayan diğer araç sınıfları ve bu araçlara ilişkin yapılacak işlemlerde
Motorlu Araçlar ve Römorkları Tip Onayı Yönetmeliği hükümleri uygulanır.
İlk tescili
yapılacak araçlar için yukarıdaki araç sınıfları kullanılacak olup, daha önce
tescili yapılmış araçlar için de satış ve devir işlemleri sırasında yeni araç
sınıfları esas alınacaktır.
İKİNCİ
KISIM
Kurullar,
Kuruluşlar, Komisyonlar, Görev ve Yetkileri
BİRİNCİ
BÖLÜM
Görevli
Kurullar ve Kuruluşlar
Karayolu Güvenliği Yüksek Kurulu Ve Karayolu Trafik
Güvenliği Kurulu
Madde 4-Karayolu
güvenliği konusunda hedefleri tespit etmek, uygulatmak ve koordinasyonu
sağlamak amacıyla aşağıdaki kurullar oluşturulmuştur.
a) Karayolu
Güvenliği Yüksek Kurulu;
Karayolu
Güvenliği Yüksek Kurulu Başbakanın başkanlığında, Adalet, İçişleri, Maliye,
Milli Eğitim, Bayındırlık ve İskan, Sağlık, Ulaştırma, Orman Bakanları ve Köy
Hizmetleri Genel Müdürlüğünün Bağlı Olduğu Bakan ile Jandarma Genel Komutanı,
Başbakanlık Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarı, Emniyet Genel Müdürü ve Karayolları Genel
Müdüründen oluşur.
Gereği halinde
diğer bakanlar da Kurula çağrılabilir.
Karayolu
Güvenliği Yüksek Kurulu, Trafik Hizmetleri Başkanlığınca hazırlanarak, Karayolu
Trafik Güvenliği Kurulunca uygun görülen önerileri değerlendirerek karara bağlar ve kararların
yaşama geçirilmesi için gerekli koordinasyon önlemlerini belirler.
Kurul yılda
iki defa olağan, Başbakanın gerek görmesi halinde de olağanüstü olarak,
gündemle toplanır.
Kurulun
sekreterya görevi Emniyet Genel Müdürlüğünce yapılır.
Kurulun
çalışmasına ilişkin esas ve usuller, Bakanlar Kurulu tarafından çıkarılacak
yönetmelikle belirlenir.
b) Karayolu
Trafik Güvenliği Kurulu;
Karayolu Trafik Güvenliği Kurulu, Emniyet Genel Müdürlüğü
Trafik Hizmetleri Başkanının başkanlığında, Karayolu Güvenliği Yüksek Kuruluna
katılan kamu kurumlarının en az daire başkanı seviyesinde görevlileri, Jandarma
Genel Komutanlığı, Türk Standartları Enstitüsü Başkanlığı, Türkiye Şoförler ve
Otomobilciler Federasyonu temsilcisi ile İçişleri Bakanlığınca uygun görülen
trafikle ilgili üniversite, Türkiye Mimar ve Mühendis Odaları Birliği, Türkiye
Trafik Kazalarını Önleme Derneği ve Trafik Kazaları Yardım Vakfının birer
temsilcisi ve Başkent Büyükşehir Belediye Başkanından oluşur. İhtiyaç duyulan
konularda bilgilerine başvurmak üzere diğer kurum ve kuruluşlardan temsilci
çağrılabilir.
Kurul ayda bir
kez toplanır, zorunlu hallerde başkan tarafından toplantıya çağrılabilir.
Karayolu
Trafik Güvenliği Kurulu, Trafik Hizmetleri Başkanlığınca trafik hizmetlerinin
çağdaş ve güvenli bir şekilde yürütülmesi amacıyla önerilen veya katılacak
temsilcilerce önerilecek önlemlerin uygulanabilirliğini tartışarak karara bağlar.
Kurul,
katılması gereken üyelerin salt çoğunluğu ile toplanır ve katılanların
çoğunluğu ile karar verir.
Kurulun
sekreterya görevi, Trafik Hizmetleri Başkanlığı Kurullar Şube Müdürlüğünce
yerine getirilir.
Kurulun görev
ve yetkileri şunlardır ;
1) Trafikle
ilgili kuruluşlar arasında koordinasyon sağlanmasına ilişkin önerilerde
bulunmak,
2) Trafik
kazalarının azaltılmasına ilişkin önerilerde bulunmak,
3) Uygulamada
görülen aksaklıkları tespit edip, giderilmesine yönelik önerilerde bulunmak,
4) Yasal
düzenlemelerden kaynaklanan eksiklikleri belirlemek ve ilgili kuruluşlar
nezdinde girişimlerde bulunmak,
5)Karayolu güvenliğinin
geliştirilmesi için plan hazırlamak,
6) Hazırlanan
planlar çerçevesinde bir ihtiyaç programı önermek ve çalışmalar için lazım olan
kredi miktarı hakkında görüş bildirmek,
7) Sağlık
Bakanlığı Döner Sermaye İşletmesinin verdiği hizmetler için uygulayacağı fiat
tarifesi hakkında görüş bildirmek,
8) Fahri
trafik müfettişi adaylarını Karayolu Güvenliği Yüksek Kuruluna önermek,
9)
Karayollarının bakım, yapım ve işletmesinden sorumlu tüm kurum ve özel
kuruluşların projelerini yapan ve uygulayan yetkili ve sorumlu kişilere çağdaş
ilim ve teknik esaslarına uymaları konusunda önerilerde bulunmak,
10) Gerektiği
hallerde Türk Karayolu Güvenliği birimlerini temsilen yabancı heyetlerle
görüşmek.
Bu Kanunla ve
trafik hizmetleri konusunda diğer kanunlarla verilen görevler;
a) İçişleri
Bakanlığınca,
b) Bu kanunla
yetkili kılınan diğer bakanlık, kuruluş ve belediyelerce, İçişleri Bakanlığı
ile işbirliği içerisinde,
Yürütülür.
Görevli
bakanlık, kurum ve kuruluşların trafikle ilgili birimlerinin kuruluş, görev,
yetki ve sorumluluklarına ait esaslar, Karayolları Trafik Kanununa ve teşkilat
kanunlarına uygun olarak hazırlanan özel yönetmelik veya yönergelerinde
gösterilir.
Askeri
Mahallerde Trafiğin Düzenlenmesi
Madde 5- Silahlı
Kuvvetlere ait her çeşit bina ve tesisin iç bölümlerindeki trafik düzenlemeleri
dışında, mülki idari amirinin isteği ve garnizon komutanının uygun görmesi halinde,
merkez komutanlıklarına aşağıdaki esas ve şartlara uyulmak suretiyle gerekli
görülen yerlerde ve hallerde geçici olarak trafiği düzenleme yetkisi
verilebilir.
a) Askeri
bina, tesis veya birliklerin bulunduğu yerin, bu yerlere ulaşan yollar ile
bağlantı ve geçiş yollarında veya giriş çıkışlardaki trafiğin yetkili trafik
zabıtası veya genel zabıtanın denetiminden uzak olmak,
b) Askeri bina
ve tesisin konumu veya kullandığı hizmet amacı bakımından, bulunduğu yerdeki
yol ve trafik durumu dolayısıyla trafik güvenliği açısından belli zamanlarda
tedbirler alınmasının mecburi görülmesi,
hallerinde,
belirlenen yerlerde, belirtilen süre ve şartlara uygun şekilde uygulamak üzere,
özel işaretli ve eğitilmiş askeri personel, geçici olarak trafiği düzenlemekle
yetkili kılınabilir.
Ancak, bu
yetki trafik zabıtasının görevine müdahale şeklinde kullanılamaz.
Yetkili
kılınan personel, talimatlarına uymayan sürücülere ait araç plakalarını tespit
ederek mahalli trafik birimine bildirirler.
İKİNCİ
BÖLÜM
Emniyet
Genel Müdürlüğü
Trafik Zabıtası Kuruluşları, Görev ve Yetkileri
Madde 6 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Trafik Zabıtası Dışındaki Polis Hizmet Birimlerinin Görev ve Yetkileri
Madde 7- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Jandarma
Genel Komutanlığı
Jandarma
Teşkilatı Trafik Birimleri
Madde 8- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Trafik
Hizmetlerinde Jandarma Teşkilatının
Görev ve Yetkileri
Madde 9- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Bakanlıklar
Milli
Eğitim Bakanlığının Görev ve Yetkileri
Madde 10- Milli Eğitim
Bakanlığının görev ve yetkileri;
a) Okul
öncesi, okul içi ve okul dışı trafik eğitimini düzenleyen trafik genel eğitim
planı hazırlamak ve ilgili kuruluşlarla işbirliği yaparak uygulamak.
b) Motorlu
araç sürücülerinin yetiştirilmesi için 123 üncü madde gereğince sürücü kursları
açmak, özel sürücü kursu açılmasına izin vermek, bunları her safhada
denetlemek.
c) Özel
motorlu taşıt sürücüleri kurslarında eğitilen sürücü adaylarının teorik ve
uygulamalı sınavlarını yapmak ve başarılı olanlara sertifika verilmesini
sağlamak, (Değişik:RG-17/4/2015-29329)
d) Karayolları
Trafik Kanununun 125 inci maddesi uyarınca ilköğretim ve orta öğretim
okullarında, ders programlarına eğitim amacıyla zorunlu uygulamalı trafik ve
ilk yardım dersleri koymak.
e) Çocuk
trafik eğitim parklarının yapılma, açılma, eğitim, denetim ve çalışma
esaslarını belirlemek.
Karayolları
Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri (Değişik
başlık:RG-1/9/2010-27689)
Madde 11- Karayolları
Genel Müdürlüğünün trafikle ilgili görev ve yetkileri;
a) Yapım ve
bakımından sorumlu olduğu karayollarında can ve mal güvenliği yönünden gerekli
düzenleme ve işaretlemeleri yaparak tedbirleri almak ve aldırmak.
b) Tüm
karayollarındaki işaretleme standartlarını tespit etmek, yayınlamak ve kontrol
etmek.
c) Trafik ve
araç tekniğine ait görüş bildirmek, gereğinde karayolu güvenliğini ilgilendiren
konulardaki projeleri incelemek ve onaylamak.
d) Erişme
Kontrollü Karayolları Kanunu hükümleri saklı kalmak kaydıyla yapım ve
bakımından sorumlu olduğu karayollarında, İçişleri Bakanlığının uygun görüşü
alınmak suretiyle, bu Yönetmelikte belirlenen hız sınırlarının üstünde veya
altında hız sınırları belirlemek ve işaretlemek.
e) Trafik
kazalarının oluş nedenlerine göre verileri hazırlamak ve karayollarında gerekli
önleyici teknik tedbirleri almak veya aldırmak, (Değişik:RG-1/9/2010-27689)
f) Yapım ve
bakımından sorumlu olduğu karayollarında trafik güvenliğini ilgilendiren
kavşak, durak yeri, aydınlatma, yol dışı park yerleri ve benzeri tesisleri
yapmak, yaptırmak veya diğer kuruluşlarca hazırlanan projeleri tetkik ve uygun
olanları tasdik etmek.
g) Yetkili
birimlerce veya trafik zabıtasınca tespit edilen trafik kaza analizi sonucu,
altyapı ve yolun fiziki yapısı ile işaretlemeye dayalı kaza sebepleri göz
önünde bulundurularak gerekli görülecek tedbirleri almak veya aldırmak, (Değişik:RG-1/9/2010-27689)
h) (Mülga:RG-1/9/2010-27689)
ı) (Mülga:
RG-18/05/2007-26526)
i) Trafik
zabıtasının görev ve yetkileri saklı kalmak üzere, 2918 sayılı Karayolları
Trafik Kanununun 13, 14, 16, 17, 18, 47/a ve 65 inci maddeleri hükümlerine
aykırı hareket edenler hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına Sevk Tutanağı veya
idari para cezasına dair tutanak düzenlemek; 47 nci maddesinin (b), (c) ve (d)
bentlerinde belirtilen kural ihlallerinin tespiti halinde, durumu bir tutanakla
belirlemek ve gerekli işlemin yapılması için en yakın trafik kuruluşuna teslim
etmek, (Değişik:RG-1/9/2010-27689)
j) (Mülga:RG-1/9/2010-27689)
k) Karayolları
Trafik Kanunu ve bu Kanuna göre çıkarılmış olan yönetmeliklerle verilen diğer
görevleri yapmak.
Sağlık
Bakanlığının Görev ve Yetkileri
Madde 12- (Değişik:RG-9/9/2011-28049) Sağlık
Bakanlığının görev ve yetkileri aşağıda gösterilmiştir.
a)
Karayollarında meydana gelen trafik kazaları ile ilgili ilk ve acil yardım
hizmetlerini planlamak ve uygulamak.
b) Trafik
kazalarında yaralananların en kısa zamanda sağlık hizmetlerinden istifadelerini
temin etmek üzere, İçişleri Bakanlığının ve Karayolları Genel Müdürlüğünün
uygun görüşü de alınarak karayolları üzerinde ilk yardım istasyonları kurmak,
bu istasyonlara gerekli personeli, araç ve gereci sağlamak.
c) Her ilde
trafik kazaları için eğitilmiş sağlık personeli ile birlikte yeteri kadar ilk
ve acil yardım ambulansı bulundurmak.
ç) Trafik
kazalarında yaralanıp sağlık kuruluşlarına sevk edilenlerden kazanın sebep ve
tesiriyle otuz gün içinde ölenlerin kayıtlarını tutmak ve takip eden ayın
sonuna kadar kimlik numaraları ile birlikte elektronik ortamda Emniyet Genel
Müdürlüğüne bildirmek, (Ek:RG-17/4/2015-29329)
d) 2918 sayılı
Karayolları Trafik Kanunu ve mevzuatla verilen trafikle ilgili diğer görevleri
yapmak.
Ulaştırma
Bakanlığının Görev ve Yetkileri
MADDE 13 - (Değişik:RG-1/9/2010-27689) Ulaştırma
Bakanlığının ilgili birimleri;
a) Karayolları
Trafik Kanunu açısından karayolu taşımasına ilişkin gerekli koordinasyonu
sağlamak,
b) Tescile
bağlı araçların muayenelerini yapmak veya yaptırmak,
c) Muayene
istasyonlarını denetlemek,
ç) Karayolları
Trafik Kanununun 35 inci maddesi hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında
tutanak düzenleyerek idarî para cezası vermek,
d) Karayolları
Trafik Kanununun 35 inci maddesinde belirlenen idarî tedbirleri almak,
e) Trafik
zabıtasının görev ve yetkileri saklı kalmak üzere, araçların ağırlık ve boyut
kontrollerini yapmak veya yaptırmak ve denetlemek, aykırı görülen hususlarla
ilgili olarak sorumlular hakkında idarî para cezasına dair tutanak düzenlemek.
f) Karayolları
Trafik Kanunu ve diğer mevzuatla verilen hizmetleri yapmak,
ile
görevlidir.
Tarım ve
Köyişleri ve Orman Bakanlıklarının Görev ve Yetkileri
Madde 14- Tarım ve
Köyişleri ve Orman Bakanlıklarının görev ve yetkileri;
a) Köy
yollarında;
1) Trafik
düzeni ve güvenliği açısından gerekli düzenleme ve işaretlemeleri yaparak,
tedbir almak ve aldırmak,
2) Yol
güvenliğini ilgilendiren konulardaki; kavşak, durak yeri, yol dışı park yeri,
aydınlatma ve benzeri tesislerin projelerini incelemek ve gerekenleri
onaylamak,
3) Yapım ve
bakımından sorumlu olduğu karayollarında, Karayolları Trafik Kanununun 17 nci
maddesinde sayılan tesisler için bağlantıyı sağlayacak geçiş yolları yönünden
izin vermek,
4) Yetkili
birimlerce veya trafik zabıtasınca tespit edilen trafik kaza analizi sonucu
karayolu yapısı ve işaretlemeye dayalı kaza nedenleri göz önünde bulundurularak
gerekli tedbirleri almak,
5) Karayolları
Trafik Kanunu ve bu Kanuna göre çıkarılan yönetmeliklerle köy yolları için
verilen trafikle ilgili diğer görevleri yapmak.
Köy yolları
için sayılan görev ve hizmetlerden mecburi ve gerekli görülenler, orman yolları
için de uygulanabilir.
b) Orman
yollarında;
1) Trafik düzeni
ve güvenliği açısından ana orman yolları ile gerekli görülen diğer orman
yollarında işaretlemeler yaparak tedbirler almak ve aldırmak,
2) Karayolları
Trafik Kanunu ve bu Kanuna göre çıkarılan yönetmeliklerle, orman yolları için
verilen trafikle ilgili diğer görevleri yapmak.
BEŞİNCİ
BÖLÜM
Belediyeler
Belediyelerin
Trafik Birimleri
Madde 15- Belediye
başkanlıkları; Karayolları Trafik Kanunu, bu Yönetmelik ve Kanuna dayanılarak
çıkarılan diğer yönetmeliklerle verilen görevleri, Kanunun 10 uncu maddesi uyarınca
kurdukları trafik hizmetleri birimleri aracılığı ile yürütür.
Bu birimler,
belediyelerin iş kapasitesine göre "Belediye trafik şube müdürlüğü", "Belediye
trafik şefliği" veya "Belediye trafik memurluğu" olarak adlandırılır.
Büyük illerde
belediye trafik şube müdürlüklerine bağlı belediye trafik büro amirlikleri de
oluşturulabilir.
Bu birimlerde
görevlendirilecek idari ve teknik personel sayısı, iş kapasitesine göre
belediye başkanlıklarınca belirlenir.
Belediyelerin
Görev ve Yetkileri
Madde 16- Belediye
trafik hizmet birimlerinin görev, yetki ve sorumlulukları aşağıda
gösterilmiştir.
Yapım ve
bakımından sorumlu olduğu karayollarında;
a) Yolun
yapısını, trafik düzeni ve güvenliğini sağlayacak durumda bulundurmak,
b) Yol ve
kavşak düzenlemeleri yapmak,
c) Trafiği
düzenleme amacı ile,
1) Trafik
işaret levhaları,
2) Işıklı ve
sesli trafik işaretleri,
3) Yer
işaretlemeleri,
Temin ve tesis
etmek, bunların devamlılığını ve işlerliğini sağlamak,
d) Trafiğin
akışını kolaylaştırma, gereksiz durma ve duraklamaları önleme bakımından,
trafik akımı programları ile toplu taşıma araçlarının kalkış varış ve ara
durakları için zaman tarifeli programlar yapmak ve uygulamaya koymak,
e) Karayolları
yapısı üzerinde ve kenarında yapılan çalışmalarda Karayolları Trafik Kanununun
16 ncı maddesi ve bu maddesine göre çıkarılan Yönetmelik hükümleri uyarınca
trafik düzen ve güvenliği için gereken tedbirleri almak, aldırmak ve
çalışmaları denetlemek,
f) Açık ve
kapalı park yerleri (otopark) alt ve üst geçitler yapmak, yaptırmak işletmek ve işletilmesine izin vermek,
g) Karayolları
Trafik Kanununun 17 nci maddesinde sayılan ve belediye sınırları içerisindeki
karayolları kenarında yapılacak veya açılacak olan tesisler için Yönetmeliğinde
belirlenen şartlara göre izin vermek,
h) Halkın trafik
eğitimine katkıda bulunmak üzere; çocuk trafik eğitim parkları yapmak ve
yapılmasına izin vermek,
ı) Yaya ve
taşıt yollarında yayaların ve araçların hareketlerini zorlaştıran ve trafiği tehlikeye düşüren, motorlu araçlar dışındaki
her türlü engeli ortadan kaldırmak,
trafik için
tehlike teşkil eden ancak, kaldırılması mümkün olmayan engelleri gece veya
gündüze göre kolayca görülebilecek şekilde işaretlemek,
(Yol işgaline
ilişkin Belediye Mevzuatı hükümleri saklıdır.)
i)Yol yapısı
veya işaretleme yetersizliği yüzünden trafik kazalarının vuku bulduğu yerlerde,
yetkililerce teklif edilen tedbirleri almak,
j) Karayolları
Trafik Kanununun 22 nci maddesi (d) bendine göre tarım kesiminde kullanılanlar
hariç il trafik komisyonlarından karar almak şartıyla motorsuz taşıtlardan
gerekli görülenlerin tescilini yapmak,
k) Karayolları
Trafik Kanunu ve bu Kanuna göre çıkarılan yönetmeliklerle verilen diğer
görevleri yapmak.
Belediyeler bu
hizmetlerini; il ve ilçe trafik komisyonlarınca alınan kararlara da uyulmak suretiyle
mahalli trafik zabıtası ile işbirliği ve koordinasyon halinde yürütürler.
Belediyeler bu
madde ile görev verilen hizmetlerin denetimi dışında, trafiği denetleyemez ve
hiçbir halde trafik suç ve ceza tutanağı düzenleyemezler.
Bu birimlerde
hizmet gören personelden resmi kıyafetli olanlar özel işaret taşır.
Trafik
zabıtası ile belediye trafik birimleri arasındaki işbirliği ve koordinasyon
esaslarına ilişkin diğer hükümler beldenin özelliğine göre bir protokolle
belirlenebilir.
ALTINCI
BÖLÜM
Komisyonlar
İl ve İlçe
Trafik Komisyonlarının Kuruluşu İle Görev ve Yetkileri
İl ve İlçe
Trafik Komisyonları
Madde 17- İl sınırları
içinde mahalli ihtiyaç ve şartlara göre trafik düzeni ve güvenliği bakımından
yönetmelikte gösterilen konular ve esaslar çerçevesinde, illerde vali veya
yardımcısının başkanlığında, belediye, emniyet, jandarma, milli eğitim,
karayolları ve Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonuna bağlı ilgili
odanın temsilcileri; valilikçe uygun görülen trafikle ilgili üniversite, oda,
vakıf ve kamuya yararlı dernek veya kuruluşların birer temsilcisinden oluşan il
trafik komisyonu, ilçelerde kaymakamın başkanlığında, aynı kuruluşların
yöneticileri veya görevlendirecekleri temsilcilerinin katıldığı ilçe trafik
komisyonu kurulur.
Kuruldaki
üniversite, vakıf ve kamuya yararlı dernek veya kuruluşların temsilcilerinin
toplam sayısı 3'ü geçemez.
Kuruluşu
bulunan yerler hariç, ilçe trafik komisyonlarına karayolları temsilcisinin
katılması zorunlu değildir.
Gündem
konuları vali veya kaymakamlar tarafından belirlenir.
Bu
komisyonlara, oy hakkı olmaksızın görüşleri alınmak üzere, diğer kuruluş
temsilcileri de çağrılabilir.
Kararlar oy
çokluğu ile alınır. Oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu taraf çoğunluk
sayılır.
İl trafik
komisyonu kararları valinin onayı ile yürürlüğe girer.
İl ve ilçe
trafik komisyonu kararlarını bütün resmi ve özel kuruluşlar uygulamakla
yükümlüdür.
İlçe trafik
komisyonu kararları, il trafik komisyonunca incelenip vali tarafından
onaylandıktan sonra yürürlüğe girer.
İl ve İlçe
Trafik Komisyonunun Görev ve Yetkileri
Madde 18- İl ve ilçe
trafik komisyonunun görev ve yetkileri şunlardır;
a) İl
sınırları içinde mahalli ihtiyaç ve şartlara göre trafik düzeni ve güvenliğini
sağlamak amacıyla gerekli tedbirleri almak,
b) Trafiğin
düzenli bir şekilde akımını sağlamak bakımından alt yapı hizmetleri ile ilgili
tedbirleri almak, trafikle ilgili sorunları çözümlemek, bütün ülkeyi
ilgilendiren Karayolu Trafik Güvenliği Yüksek Kurulunun müdahalesini gerektiren
hususları İçişleri Bakanlığına iletmek,
c) Karayolu
taşımacılığına ait mevzuat hükümleri saklı kalmak üzere, trafik düzeni ve
güvenliği yönünden belediye sınırları içinde ticari amaçla çalıştırılacak yolcu
ve yük taşıtları ile motorsuz taşıtların çalışma şekil ve şartları,
çalıştırılabileceği yerler ile güzergahlarını tespit etmek ve sayılarını
belirlemek,
d) Gerçek ve tüzel kişiler ile resmi ve özel kurum ve
kuruluşlara ait otopark olmaya müsait boş alan, arazi ve arsaları geçici
otopark yeri olarak ilan etmek ve bunların sahiplerine veya üçüncü kişilere
işletilmesi için izin vermek, izin verilen otoparklar ile karayolu üzerindeki
diğer park yerlerinde (Değişik ibare:RG-17/4/2015-29329) engelliler
için işaretlerle belirlenmiş bölümler ayrılmasını sağlamak,
e)
Karayollarının bir kısmının veya tamamının yoldan faydalananların bir kısmına
veya tamamına kapatılmasına, park edilecek yerler ile zaman ve süresinin ve
araçların geliş ve gidiş yollarının ve yollara konulacak trafik işaretlerinin
yerlerinin belirlenmesine karar vermek,
f)
Karayollarında gerekli hal ve yerlerde en çok ve en az hız limitine göre
yeniden hız sınırlarını belirlemek,
g) Karayolları
Trafik Kanunu ve bu Yönetmelikle verilen diğer görevleri yapmak.
İl trafik
komisyonları, belediye sınırları içinden geçen devlet ve il yolları ile ilgili
hususlarda Karayolları Genel Müdürlüğünün görüşünü alır. (Değişik
ikinci fıkra:RG-19/2/2014-28918)
ÜÇÜNCÜ
KISIM
Karayolu
Trafik Güvenliği, Trafik İşaretleri, Yapı ve Tesisler
BİRİNCİ
BÖLÜM
Karayolu
Trafik Güvenliği
Yükümlülük
MADDE 19 - (Değişik:RG-1/9/2010-27689) İlgili bütün
kuruluşlar, yapımı, bakımı, işletilmesi ile görevli ve sorumlu oldukları
karayollarında;
a) Karayolu
yapısını,
b) Trafik
işaretlerini,
trafik
güvenliğini sağlayacak şekilde yapmak ve bulundurmakla yükümlüdürler.
Karayolu
Yapısında Yapılacak Çalışmalar
MADDE 20 - (Değişik:RG-1/9/2010-27689) Karayolu
yapısında çeşitli kişi, kurum ve kuruluşlarca yapılacak çalışmalarda;
Karayolları Trafik Kanunu hükümleri ile bu Kanuna göre çıkarılan yönetmelik
hükümleri uygulanır.
Bu çalışmalar
sırasında meydana getirilen tehlikeli durum ve engeller, bütün sorumluluk
bunları yaratan kişilere ait olmak üzere trafik zabıtası veya gerektiğinde
genel zabıta ile iş birliği yapılmak suretiyle yolun yapımı, bakımı,
işletilmesinden sorumlu kuruluşlar tarafından ortadan kaldırılır. Yapılan
masraflar sorumlulara ödettirilir.
Karayolu
Yapısının ve Trafik İşaretlerinin Korunması
Madde 21- Karayolu
yapısı ve trafik işaretleri ile ilgili olarak;
a) Karayolu
yapısı üzerine;
1) Trafiği
güçleştirecek, tehlikeye sokacak veya engel yaratacak,
2) Trafik
işaretlerinin görülmesini engelleyecek veya güçleştirecek,
şekilde bir
şey atmak, dökmek, bırakmak ve benzeri hareketlerde bulunmak,
b) Karayolu
yapısını, trafik işaretlerini ve karayoluna ait diğer yapı ve güvenlik
tesislerini;
1) Üzerine
yazı yazarak, çizerek, kırarak, delerek, sökerek veya başka şekillerde bozmak,
2) Yerlerini
değiştirmek veya ortadan kaldırmak,
Yasaktır.
Yaratılan
tehlike ve engeller trafik zabıtası veya gerektiğinde genel zabıta ile iş
birliği yapılmak suretiyle yolun yapımı, bakımı, işletilmesinden sorumlu
kuruluşlar tarafından ortadan kaldırılır, bozukluk ve eksiklikler derhal
giderilir. Zarar karşılıkları ve masraflar sorumlulara ödetilir. (Değişik
ikinci fıkra:RG-1/9/2010-27689)
Işıklı trafik
işaret cihazları, trafik işaret levhaları, kenar taşları, oto korkuluk ve
benzeri yol ve trafik güvenliği elemanlarına zarar veren kişilerin yetkililerce
tespiti halinde bu durumun, yolun yapımı, bakımı, işletilmesi ile ilgili
kuruluşa bildirilmesi zorunludur. (Değişik üçüncü fıkra:RG-1/9/2010-27689)
Karayolu
Sınırı İçinde veya Dışındaki Levhalar, Işıklar, İşaretleme ve Benzerleri
Madde 22- Karayolu
sınırı dışındaki yerlerde veya karayolu sınırı içinde, karayolu üzerinde veya
kenarında;
a) Trafik
işaretlerinin;
1)
Görülmelerini engelleyecek,
2) Anlamlarını
değiştirecek veya güçleştirecek, tereddüt doğuracak ve yanıltacak,
b) Trafik için
tehlike ve engel yaratacak şekilde levhalar, ışıklar ve işaretlemeler ile ağaç,
direk, yangın musluğu, çeşme, parmaklık gibi yapı elemanları ve benzerlerini
dikmek, koymak ve bulundurmak yasaktır.
Yönetmeliğinde
belirtilen hususlara aykırı olarak dikilen, konulan ve bulundurulan ışıklar,
işaretleme ve benzerleri bütün sorumluluk ve giderler mal sahibine ait olmak
üzere yolun yapımı, bakımı, işletilmesi ile ilgili kuruluşça kaldırılır ve
yapılan masraflar sorumlulara ödettirilir. (Değişik
ikinci fıkra:RG-1/9/2010-27689)
İKİNCİ BÖLÜM
Trafik
İşaretleri
Trafik
İşaretlerinin Nitelikleri
Madde 23- Karayolundan yararlananlara
yol, trafik durumu ve yakın çevre ile ilgili gerekli bilgileri vermek,
yasaklama ve kısıtlamaları bildirmek ve genel olarak trafik düzen ve
güvenliğini sağlamak amacıyla tüm karayollarında yapılacak işaretlemenin
standartları İçişleri Bakanlığının görüşü alınarak Karayolları Genel
Müdürlüğünce tespit edilir, yayımlanır ve ilgili kuruluşlara gönderilir.
İşaretleme
standartlarına aykırı olarak uygulama yapılamaz, ancak il ve ilçe trafik
komisyonlarının uygun görmesi halinde trafik işaretlerinin ölçülerinde,
görülmeyi kolaylaştırmak amacıyla değişlik yapılabilir.
İşaretlemenin
standartlara uygun olarak yapılıp yapılmadığı Karayolları Genel Müdürlüğünce
kontrol edilir. Tespit edilen standart dışı uygulamalar, ilgilisince standarda
uygun hale getirilmediği takdirde Karayolları Genel Müdürlüğünce ve
gerektiğinde zabıta ile işbirliği yapılarak kaldırılır.
Trafik
İşareti Koymaya Yetkililer
Madde 24- Trafik
işaretlerinin bakım, onarım ve işletilmeleri dâhil temin ve tesisine, yolun
yapımı, bakımı, işletilmesinden sorumlu olan kuruluşlar görevli ve yetkilidir. (Değişik
birinci fıkra:RG-1/9/2010-27689)
Ancak; trafiği
düzenleme yetkisi olan kuruluş ve kişiler de geçici olarak aşağıda sayılan yer,
hal ve durumlarda düzenleyici trafik işareti koymaya ve bunları kaldırmaya
yetkilidir.
a) Trafik
güvenliği nedeni ile,
b) Genel
asayiş bakımından gerekli hallerde,
Konulan trafik
işaretleri, iş veya hizmetin bitiminde derhal kaldırılır.
Bunun dışında
hiçbir kuruluş veya kişi, standartlara uysun uymasın kendiliğinden herhangi bir
yere trafik işareti koyamaz. Bu yasağa uymayanlar hakkında Karayolları Trafik
Kanununun 16 ncı maddesi hükmüne göre işlem yapılır.
Görevli Kişilerin
Trafiği Yönetme Hareketleri
Madde 25- Taşıt ve yaya
trafiğinin düzenli ve güvenli bir şekilde muhtelif istikametlere kanalize
edilmesini sağlamak amacı ile trafik polisinin vereceği işaret ve yön tayini
aşağıdaki şekilde yapılır:
a) Yolun
trafiğe açık olma hali;
1) Trafik
polisinin duruş pozisyonuna göre sağ ve sol kol istikametinde kalan yollar
trafiğe açıktır.
2) Bu
pozisyonda her iki kol sağ ve sol koldan biri yere paralel biçimde yanlara
açılacağı gibi her iki kol vücuda dik vaziyette aşağı bırakılabilecektir.
Bu durumlarda
trafik, kolların istikametinde bulunan yollara açık olacaktır.
b) Trafiğin
bütün istikametlere kapanma hali (Dikkat)
1) Trafik
zabıtasının sağ ve sol kollarından biri yukarıda, diğeri aşağı pozisyonda ise,
bu durumda yol bütün yönlere kapalı olup, daha önce kendisine açık olan yolun
kapanacağı, kapalı olan yolun ise açılacağı anlamındadır.
2) Trafiğin
kendisine açık veya kapalı olan yollardaki taşıt sürücüleri, trafik zabıtasının
vereceği ikinci bir yön değiştirme hareketine kadar hareket edemezler.
3) Ancak bu
pozisyonda, daha önce yol kendisine açık olupta, dönüş yapmak üzere, kavşak
içerisine depolanan taşıtlar, kavşağı terketmek mecburiyetindedirler.
c) Yolun
trafiğe kapalı olma hali;
1) Trafik
polisinin duruş pozisyonuna göre, ön ve arka cephesinde kalan yol trafiğe
kapalıdır.
2) Bu
pozisyonda kolların her ikisi veya biri yanlara açılabileceği gibi vücuda dik
vaziyette aşağı istikamete salınabilir.
d) Trafiği
hızlandırma ve yavaşlatma işareti;
1) Trafiği
hızlandırma işareti;
Trafik polisi,
hızlandırmak istediği yöne sol ya da sağ yanı dönük olarak, o istikamette
bulunan kolunu yere paralel olacak şekilde ve dirsekten kırmak suretiyle eline
kadar olan kısmı yukarıya kaldırıp, tekrar yere paralel hale getirir. Bu
işaretin bir seri yapılması o yönde akan trafiğin hızlanması talimatını içerir.
2) Trafiği
yavaşlatma işareti;
Trafik polisi,
yavaşlatmak istediği yöne cephesi dönük durur ve sağ ya da sol kolunu (trafiğin
akış istikametine göre) omuzdan, yere paralel oluncaya kadar kaldırıp, 45
derece ile 90 derece arasında yavaş yavaş sallar. Bu işaretin bir seri
yapılması o yönde akan trafiğin yavaşlaması talimatını içerir.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Yapı
ve Tesisler
Belediye
Sınırları Dışında Karayolu Kenarındaki Yapı ve Tesisler
Madde 26-
Karayollarında her iki taraftan sınır çizgisine 50 metre mesafe içinde
bağlantıyı sağlayacak geçiş yolları yönünden; akaryakıt, servis, dolum ve
muayene istasyonları, umuma açık park yeri ve garaj, terminal, fabrika, işhanı,
çarşı, pazar yeri, eğlence yerleri, turistik yapı ve tesisler, inşaat malzemesi
ocak ve harmanları, maden ve petrol tesisleri, araç bakım, onarım ve satım
işyerleri ve benzeri trafik güvenliğini etkileyecek yapı ve tesisler için, o
karayolunun yapımı, bakımı, işletilmesi ile ilgili kuruluştan izin alınması
zorunludur. (Değişik birinci fıkra:RG-1/9/2010-27689)
Verilen
izinler, ilgili valiliğe bildirilir.
İzinsiz
yapılan bu gibi tesislerin yapımı ve işletilmesi yetkililerce durdurulacağı
gibi, tesislerle ilgili yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden işletme izni
verilmez ve bağlantı yolu, her türlü gider sorumlulara ait olmak üzere yolun
yapımı, bakımı, işletilmesi ile ilgili kuruluşça ortadan kaldırılır. (Değişik
üçüncü fıkra:RG-1/9/2010-27689)
Belediye
Sınırları İçinde Bulunan Karayolu Kenarındaki Yapı ve Tesisler
Madde 27- Belediye
sınırları içindeki karayolları kenarında yapılacak veya açılacak, Karayolları
Trafik Kanununun 17 nci maddesi ile bu Yönetmeliğin 26 ncı maddesinde sayılan
yapı ve tesisler için,
a)
Belediyelerden izin alınması,
b)
Belediyelerce bu iznin verilmesinde, trafik güvenliği bakımından bu tesisler
hakkındaki Yönetmelikte belirlenen şartların yerine getirilmesini sağlamaları
ve ayrıca Karayolları Genel Müdürlüğünün yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayolu
kenarında yapılacak ve açılacak olanların bu yollara bağlantıları için bu Genel
Müdürlüğün ilgili bölge müdürlüğünden uygun görüş almaları,
Zorunludur.
İzinsiz
yapılan bu gibi tesislerin yapımı ve işletilmesi yetkililerce durdurulacağı
gibi tesislerle ilgili yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden işletme izni
verilmez ve bağlantı yolu, her türlü gider sorumlulara ait olmak üzere yolun
yapım ve bakımı ile ilgili kuruluşlarca ortadan kaldırılır.
DÖRDÜNCÜ
KISIM
Araçların
Tescil İşlemleri, Motorlu Araçlara Ait Şartlar İle Muayeneleri
BİRİNCİ BÖLÜM
Araçların
Tescil İşlemleri
Araçların
Tescil Mecburiyeti
Genelgeler 1
Madde 28- (04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Tescile
Yetkili Kuruluşlar, Tescil İçin Müracaat Etme ve Bildirme Mecburiyeti ile
Süreleri
Genelgeler 1
Madde 29- (04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Araç ve sürücülere ilişkin
verilerin paylaşımı (04.11.2025 / 33067
R.G. ile değişik)
Madde 30-
Sürücülerin ve araçların sicillerini tutmak üzere Emniyet Genel Müdürlüğünce
ihtiyaç duyulacak teknik bilgiler, hukuki değişiklikler veya kısıtlayıcı
şerhlerin sicil üzerindeki kayıt işlemleri; Emniyet Genel Müdürlüğünce yetki
verilen kamu kurumları, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları veya özel
hukuk tüzel kişilerince elektronik sistemle yapılabilir. Sürücü belgesi ve
tescil işlemlerine esas teşkil edecek bilgiler, Emniyet Genel Müdürlüğü
tarafından ilgili kamu kurum veya kuruluşlarından elektronik sistemle temin
edilebilir veya kanunlardaki istisnalar hariç olmak üzere bu amaçla sınırlı
olarak paylaşılabilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar,
Emniyet Genel Müdürlüğü ile ilgili taraflar arasında protokolle belirlenir.
Yeni Kayıt
MADDE 31 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Tescil
Belgesi ve Geçerliliği
MADDE 32 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Motorlu
araç trafik belgesi ve geçerliliği (Başlığı ile birlikte
değişik:RG-9/9/2011-28049)
Madde 33- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
İş
Makinelerinin Tescil ve Trafik Belgeleri İle Tescil Plakaları
Madde 34- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Motorsuz
Taşıtların Tescili
Madde 35- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
İKİNCİ
BÖLÜM
Tescile
Dair Diğer İşlemler
Satış ve
Devirler
MADDE 36 - (04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Satış veya
devir işlemi yapılan araçların tescil işlemleri (Başlığı
ile birlikte değişik:RG-1/5/2010-27568)
Madde 37 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Araçların
Tescilinin Başka İl'e Nakli
Madde 38 - (Mülga:RG-18/7/2008-26940)
Araçların
Hurdaya Çıkarılması
Madde 39 - (04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Hurdaya
çıkarılan, satılan veya devredilen resmi taşıtlar (Başlığıyla
birlikte değişik:RG-18/7/2008-26940)
Madde 40 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Araçların
Trafikten Çekilmesi ve Trafikten Çekilen Araçların Yeniden Trafiğe
Çıkarılmaları
Madde 41 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Çekici ve
Römorkların Tescili
Madde 42- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Çalınan
araçlar hakkında yapılacak işlemler
MADDE 43 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Çalınan,
kaybedilen, kullanılamaz hale gelen, bilgileri değişen belge ve plakalar (Başlığı
ile birlikte değişik:RG-18/7/2008-26940)
Madde 44 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Geçici Trafik Belgeleri
Geçici
Trafik Belgelerinin Verilme Esasları
Madde 45- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
"A" Geçici
Trafik Belgesi ve Plakalar
Madde 46 - (04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
"B" Geçici
Trafik Belgesi
Madde 47- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
"C" Geçici
Trafik Belgesi
Madde 48- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
"D" Geçici
Trafik Belgesi
Madde 49- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
"E" Geçici
Trafik Belgesi
Madde 50- (04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
"F" Geçici
Trafik Belgesi
Madde 51- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİmulgamad_051
Ülkelerindeki
olağanüstü haller nedeniyle ülkemize giriş yapan yabancılara ait araçlara
geçici trafik belgesi ve tescil plakası verilmesi (Ek:RG-22/11/2014-29183)
MADDE 51/A - (04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Günlü ve
Saatli Olarak Trafiğe Geçici Çıkış İzni Verilmesi
Madde 52 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Tescil
Plakaları
Nitelik ve
Ölçüleri
Madde 53- (Değişik:RG-9/9/2011-28049) Tescil plakalarının
niteliklerine ve ölçülerine ait esaslar aşağıda gösterilmiştir.
a) Nitelikleri
Tescil
plakaları, 0.97 mm. kalınlığında DIN 1745 standardına uygun AL 99,5 F11 ½
sertlikte, gerilme kuvveti 100-150 N/mm, % 0.2 akıcılık sınırı, en az 90 N/mm,
uzama direnci en az % 6 (a 10) standardında dikdörtgen biçiminde alüminyumdan
yapılır.
Harf ve
rakamlar ile plaka kenarları preste en az 1, en çok 3 milimetre kabartılır ve
köşeleri 1 santimetre yarıçapla yuvarlatılır. Plaka kenarları (bordürü)
genişliği 5 milimetre olur.
Geçici
plakalardan gümrük plakaları ile altı güne kadar verilen plakalar, plastik veya
karton kâğıttan yapılabilir. Bunların üzerinde ayrıca sol üst köşeden sağ alt
köşeye doğru 2 santimetre genişlikte beyaz renkli bir bant bulunur.
b) Ölçüleri
1) Motorlu
bisiklet, motosiklet, yük motosikleti ve lastik tekerlekli traktörlerde 15x24
santimetre,
2) (Değişik:RG-21/3/2012-28240)
Otomobil, kamyonet, minibüs, kamyon, çekici ve
otobüslerde ön plaka 11x52, arka plaka 11x52 veya 21x32 santimetre; plaka
yerlerinin bu ölçülere uymaması halinde ölçüler 15x30 santimetre,
en ve boyda
olur.
3) Harf ve
rakam gruplarının plaka üzerindeki yerleri ile genişlik, yükseklik, çizgi
kalınlığı ve aralıklarına ait ölçüler; 12, 12/A, 12/A-1, 12/B, 12/B-1, 12/C,
12/C-1, 12/G, 12/G-1, 12/H, 12/H-1, 12/J, 12/J-1, 12/N, 12/N-1, 12/N-2, 12/P,
12/P-1, 12/P-2, 12/R, 12/R-1, 12/R-2, 12/S, 12/S-1, 12/S-2, 12/T, 12/U, 12/V
eklerdeki şekillerde gösterilmiştir. (Değişik:RG-21/3/2012-28240)
Engellilere
ait araçların trafik tescil kuruluşlarınca tescil işlemlerinin yapılması
sırasında: (Değişik fıkra:RG-17/4/2015-29329)
a) Bizzat
kullanım amacıyla engelliler tarafından ithal edilen özel tertibatlı
otomobiller ile motosikletlerin tescil belgelerine ve bilgisayar kayıtlarına,
"Araç sahibi tarafından kullanılması zorunlu olup, ilgili gümrük
müdürlüğünün izni olmadan devri, satışı, hibesi, intifasının mülkiyeti muhafaza
kaydıyla veya sair şekillerde akden devri, tasarruf hakkının vekâletname ile
devredilmesi, kiralanması, ödünç verilmesi, özel tertibatının kaldırılması veya
değiştirilmesi yasaktır." şeklinde şerh konulur.
b) Engelliler
tarafından ithal edilen özel tertibatlı minibüslerin tescil belgelerine ve
bilgisayar kayıtlarına "Araç sahibinin eşi, üçüncü dereceye kadar kan ve
sıhri hısımlarından bir sürücü veya noterce düzenlenmiş iş akdine bağlı olarak
istihdam edilen bir sürücü tarafından kullanılması zorunlu olup, ilgili gümrük
müdürlüğünün izni olmadan devri, satışı, hibesi, intifasının mülkiyeti muhafaza
kaydıyla veya sair şekillerde akden devri, tasarruf hakkının vekâletname ile
devredilmesi, kiralanması ödünç verilmesi, özel tertibatının kaldırılması veya
değiştirilmesi yasaktır." şeklinde şerh konulur.
c) Engellilik
derecesi % 90'ın altında olan engelliler tarafından bizzat kullanılmak amacıyla
özel tertibatlı araçların Özel Tüketim Vergisinden muaf olarak yurt içinden ilk
iktisabında tescil belgelerine, "İlk iktisap tarihinden itibaren beş yıl
geçmedikçe Özel Tüketim Vergisi ödenmeden devri, satışı, hibesi, intifasının
mülkiyeti muhafaza kaydıyla veya sair şekillerde akden devri, tasarruf hakkının
vekâletname ile devredilmesi, "Özel tertibatının kaldırılması veya
değiştirilmesi yasaktır." şeklinde şerh konulur. Herhangi bir engeli
bulunmayan kişilerin kullanımına uygun olarak üretilmiş olan aracın teknik
donanımlarında hiçbir değişiklik yapılmadan, engelli kişinin sağlık raporunda
belirtilen tertibatın ilave aparatlarla taktırılmış olması halinde, bu araç
araç sahibinin eşi, üçüncü dereceye kadar kan ve sıhri hısımlarından bir sürücü
veya noterce düzenlenmiş iş akdine bağlı olarak istihdam edilen bir sürücü
tarafından da kullanılabilir. Aracın engelli veya bu kişiler tarafından her iki
şekilde de kullanılabileceğinin yetkili kurum ve kuruluşlarca belgelendirilmesi
şarttır.
ç) Özel
tertibatı olmayıp, engellilik derecesi % 90 ve üzeri olan malul ve engelliler
tarafından Özel Tüketim Vergisinden muaf olarak bizzat ithal edilen araçların
tescil belgelerine ve bilgisayar kayıtlarına, "Araç sahibi engelli kişinin
eşi, kanuni mümessili ile üçüncü dereceye kadar kan ve sıhri hısımlarından bir
sürücü veya noterce düzenlenmiş iş akdine bağlı olarak istihdam edilen bir
sürücü tarafından kullanılması zorunlu olup, beş yıl içerisinde Özel Tüketim
Vergisi ödenmeden devri, satışı, hibesi, intifasının mülkiyeti muhafaza
kaydıyla veya sair şekillerde akden devri, tasarruf hakkının vekâletname ile
devredilmesi, kiralanması, ödünç verilmesi yasaktır." şeklinde şerh
konulur. Ayrıca ithal araçların gümrük şahadetnamelerinde, yukarıda belirtilen
şerh dışında varsa diğer şerhler de tescil belgesine işlenir.
d) Engelliler
tarafından ithal edilerek getirilen araçların, aynı durumdaki başka bir
engelliye devri veya bunların ölümü sonucunda varislerine intikali halinde, bu
araçlar gümrük vergisinden muaf olup, devir ve tescil işlemi ilgili gümrük
müdürlüğünün iznine bağlıdır.
e) Özel
tertibatı olmayıp, engellilik derecesi % 90 ve üzeri olan engelliler tarafından
Özel Tüketim Vergisinden muaf olarak yurt içinden satın alınıp ilk iktisabı
yapılan araçların tescil belgelerine "İlk iktisap tarihinden itibaren beş yıl
geçmedikçe Özel Tüketim Vergisi ödenmeden devri, satışı, hibesi, intifasının
mülkiyeti muhafaza kaydıyla veya sair şekillerde akden devri, tasarruf hakkının
vekâletname ile devredilmesi yasaktır." şeklinde şerh konulur.
f) Engellilere
ait yurt dışından ithal edilmiş olan özel tertibatlı araçların Yönetmelikte
izin verilen kişiler dışında başkaları tarafından kullanıldığının tespiti
halinde; araç trafikten men edilerek bu hususta düzenlenecek bir tutanakla
mer'i mevzuat çerçevesinde işlem yapılmak üzere Gümrük ve Ticaret Bakanlığının
ilgili birimlerine intikal ettirilir.
Talep halinde,
trafik denetleme kuruluşları tarafından engellilerin araçları için ayrılmış
park yerlerinden istifade etmeleri amacıyla, engellilere ve gazilere örneği Ek:
47'de yer alan park kartı verilir. Park kartlarının verilmesi, kullanılması ve
iptaline dair usul ve esaslar Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir. (Değişik
fıkra:RG-17/4/2015-29329)
Tescil
plakalarının takılma yerleri ve sayıları (Başlığı
ile birlikte değişik:RG-21/3/2012-28240)
MADDE 54 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Harf ve
Rakam Grupları
Madde 55- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Plaka
Zeminleri İle Harf Ve Rakam Gruplarının
Renkleri
Madde 56 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Tescil
Plaka Sıra Numarası Verilmesi ve Bu Numarayı Taşıyan Tescil Plakalarının
Kullanılması
Madde 57- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Özel
Tahsisli Plaka Verilecekler
MADDE 58- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Ad, Soyad
veya Ticari Ünvana Göre Verilecek Plakalar
Madde 59- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
BEŞİNCİ
BÖLÜM
Araçlara
Ait Ayırım ve Tanınma İşaretleri ile
Diğer
İşaretler ve Şartlar
Ayırım
İşaretleri
Madde 60 - Belirli
araçlarda, bu Yönetmeliğe bağlı 1 ve 2 sayılı Cetvellerde yer alan ve çalışma
yerini ve şeklini, kapasite ve diğer niteliklerini belirleyen plaka, ışık,
renk, şekil, sembol ve yazı gibi ayırım işaretleri bulundurulması zorunludur.
Araçların
dışında bulundurulması zorunlu işaretlerden başka, araçlara; reklam, yazı,
işaret, resim, şekil, sembol, ilan, flama, bayrak ve benzerlerinin takılması,
yazılması, sesli ve ışıklı donanımların bulundurulması ve izin verilmesine dair
esas ve usuller ile diğer hususlar İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak
yönetmelikte gösterilir.
(Mülga
üçüncü fıkra: RG-18/05/2007-26526)
Ayırım işareti
bulunmayan araçlar trafikten men edilir.
İzin alınmadan
bulundurulan diğer işaretlerle ilgili olarak bütün sorumluluk ve giderler
işletene ait olmak üzere yazılan yazılar sildirilir ve takılan donanımlar
söktürülür.
Araç tanıtım numaraları (Başlığıyla
birlikte değişik:RG-18/7/2008-26940)
MADDE 61 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Devlet Malı
Araçların Ayırım İşaretleri ve Tescil Plakaları
Madde 62- Devlet malı
araçlara ayrı renkte plaka verilir.
Emniyet Genel
Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığına ait
araçlarda kullanılan ayırım işaretleri ile boyama şekli, diğer resmi ve özel
kuruluşlarla, gerçek ve tüzel kişilere ait araçlarda kullanılamaz(Değişik
cümle:RG-24/8/2017-30164). Bu hükme aykırı olarak boyanan ve ayırım işareti
kullanan araçlar, aykırılık giderilinceye kadar trafikten men edilir.
Araçlara Ait Teknik Şartlar ve Araçların Karayoluna
Uygunluğu
Madde 63- (Değişik:RG-09/09/1997-23105) Araçların;
yapım, kullanma, karayoluna uygunluk ve trafik güvenliği bakımından Bayındırlık
ve İskan Bakanlığının görüşü alınarak, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca çıkarılan
Motorlu Araçlar ve Römorkları Tip Onay Yönetmeliği, Araçların İmal, Tadil ve
Montajı Hakkındaki Yönetmelik ve buna paralel olarak çıkarılacak diğer
yönetmelik hükümlerine uygun durumda
olması mecburidir.
Yurtdışından
getirilen ve birinci fıkrada adı geçen Yönetmelik hükümlerine uygun olarak
imal, tadil ve monte edilen araçlara Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca veya bu
Bakanlığın yetki vereceği kamu veya özel kuruluşlar tarafından "Karayolu
Uygunluk Belgesi" verilir.
Askeri
araçlarla, raylı sistemle çalışan ve iş makinesi türünden araçların, karayolu
uygunluk belgeleri ilgili kuruluşlarca düzenlenir.
Motorlu
Araçlar ve Römorkları Tip Onayı Yönetmeliği ve Araçların İmal Tadil Montajı
Hakkındaki Yönetmelik hükümleri doğrultusunda imalatçı veya yetkili temsilcisi
tarafından düzenlenen "Karayolu Uygunluk Belgesi" bulunmayan araçların tescili
yapılmaz. (Ek: RG-09/09/1997-23105)
Türk Silahlı
Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü, Sahil Güvenlik
Komutanlığı ile Milli İstihbarat Teşkilatı adına karayolu uygunluk belgesi
düzenlenerek tescili yapılan araçların satış, devir veya hibe edilmesi halinde,
imal edildikleri tarihte bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen mevzuattaki
teknik şartlara ilişkin muafiyetlerin kapsamı ilgili kuruluşlar tarafından tescil
ve muayeneye yetkili kuruluşlara bildirilmesi halinde bu araçların teknik
denetim ve muayenelerinde mevcut muafiyetlerine ilişkin birinci fıkrada
belirtilen uygunluk aranmaz. (26.05.2022
/ 31847 sayılı R.G. ile eklenmiştir)
Ayrıca,
taşıtların camlarının görüntüyü değiştirecek seviyede renkli kullanımı veya
camların üzerine renkli film tabakaları yapıştırılması yasaktır.
Sürücü görüş
alanı içerisinde kalan aksesuar ve eşyaların; sürücünün karayolunu, yaya/araç
hareketlerini, trafik işaret levhalarını/cihazlarını ve yer işaretlemelerini
görmesini engelleyecek şekilde bulundurulması yasaktır. Aracın üretimindeki
donanımlar saklı kalmak üzere sürücünün görüş alanında, direksiyon simidinin
veya gösterge panelinin en üst seviyesinden itibaren beş santimetreyi aşmayacak
yükseltiler ile ön cama monte edilen araç kamerası ve telefon tutucu istisna
kapsamında değerlendirilir ve görüşü engelleyici unsur olarak kabul edilmez. (03.07.2026
/ 33299 sayılı
R.G. ile eklenmiştir)
Araçlarda
Bulundurulması Mecburi Gereçler
Madde 64- (Değişik:RG-21/3/2012-28240) Araçlarda;
a)
Özelliklerine ve cinslerine göre nitelik ve nicelikleri 1 sayılı Cetvelde
gösterilen gereçlerin,
b) Ayrıca,
kamyon, çekici ve otobüslerde İçişleri ve Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme
bakanlıklarının görüşlerini de alarak Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının
belirlediği takograf, taksi otomobillerinde taksimetre,
bulundurulması
ve bunların kullanılır durumda olması zorunludur.
Birinci
fıkranın (b) bendindeki şartlara uymayan araçlara, eksikliklerinin giderilmesi
amacıyla 125 inci maddede belirtilen şekil ve sürelere göre geçici olarak
trafiğe çıkış izni verilir. Bu süre sonunda eksikleri giderilmeyen araçlar
trafikten men edilir.
Araçların Üzerinde Yapılan Değişiklikleri ve Adres Değişikliklerini
Bildirme
MADDE 65 - (Değişik:RG-9/9/2011-28049) Araçların
üzerinde, Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelikte belirtilen
şekillerde yapılan her türlü teknik değişiklik ile aracın rengine ilişkin değişikliklerin,
değişikliğin meydana geldiği tarihten itibaren otuz gün içinde herhangi bir
trafik tescil şube veya bürosuna bildirilerek tescil kayıtları ile belgelerine
işletilmesi, araç sahibinin adresine ilişkin değişikliklerin ise, otuz gün
içinde herhangi bir trafik tescil kuruluşuna bildirilmesi zorunludur.
Emniyet Genel
Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığına ait özel
amaçlı taşıtlar ile kamu düzeninin sağlanmasında kullanılmak üzere
tasarımlanmış ve imal edilmiş bu kurumlara ait diğer taşıtlar üzerinde yapılan
teknik değişikliklerde Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelik
kapsamında düzenlenmesi gereken belgeler aranmaz. İlgili birimlerin veya teknik
değişikliği yaptırdıkları firmaların yetkili mühendisleri tarafından düzenlenen
teknik belgeye göre işlem yapılır. (Ek
fıkra:RG-24/8/2017-30164)
Emniyet Genel
Müdürlüğü, araçlar üzerinde teknik değişiklik yapan veya yapılan değişikliklere
ilişkin belgeleri onaylayan kişi veya kuruluşlara, bu değişikliklerin aracın bilgisayar
kayıtlarına işlenmesi amacıyla bildirim zorunluluğu getirmeye, bu bildirimlerin
yapılmasına ilişkin usul ve esasları, Maliye Bakanlığının görüşünü almak
suretiyle belirlemeye yetkilidir.
Üzerinde
değişiklik yapılıp da süresi içinde bildirilmeyen araçlar, değişiklik
belgelendirilip trafik tescil kuruluşunda tescil edilinceye ve belgelerine
işletilinceye kadar trafikten men edilir.
Taşınması
Özel İzne Bağlı Yükler
Tasarruflu Yazılar 1
Madde 66- Ağırlık ve boyutları bakımından
özelliği olan, başka ulaşım sistemleri ile taşınması mümkün olmayan ve taşıma
sınırını aşıpta, taşınması zorunlu olan yüklerin taşınmasında, bu Yönetmeliğin
128 inci maddesi hükümlerine göre, Karayolları Genel Müdürlüğünden izin
alınması ve taşımanın bu izindeki esaslara göre yapılması mecburidir.
ALTINCI
BÖLÜM
Araçların
Teknik Şartlara Uygunluğu ve Muayenesi İle
Muayeneye
Yetkili Kuruluşlar
Araçların
Teknik Şartlara Uygunluğu ve Muayeneleri
MADDE 67 - (Değişik:
RG-18/05/2007-26526) Teknik şartlara uygun durumda olmayan araçların
trafiğe çıkarılması yasaktır.
Araçların
cinslerine, kullanım amaç ve şekillerine göre muayene süreleri, Ulaştırma
Bakanlığınca araç muayenesi ile ilgili olarak çıkarılan yönetmelikte
belirtilir. (Değişik ikinci fıkra:RG-1/9/2010-27689)
Muayene süresi
dolmasa bile kazaya karışması sonucu yetkili zabıtaca muayenesi gerekli
görülenler ile üzerinde değişiklik yapılan araçların ayrıca, özel muayenesi
zorunludur.
Karayoluna
çıkmış olan her türlü motorlu aracın, teknik şartlara uyup uymadığı trafik
zabıtasınca kontrol edilerek, uygunsuzluğu tespit edilenler, haklarında bu
Yönetmeliğin ekinde yer alan (Ek:40)'taki Uygunsuzluk Tespit Tutanağı
düzenlenmek suretiyle muayene istasyonlarına sevk edilir.
(Mülga
beşinci fıkra:RG-1/9/2010-27689)
Sefer görev
emri alan kara nakil ve iş makineleri üzerinde imal, tadil ve montaj yapılması
durumunda, bu işlemlere ilişkin bilgiler Milli Savunma Bakanlığına gönderilir.
Arazi vitesi
olmayan otomobillerle zirai traktörler dışındaki her cins aracın fenni
muayeneleri yapılırken, aracın sefer görev emri belgeleri kontrol edilir. Taşıt
Sefer Görev Emri verildiği halde tatbikat çağrısına uymayan veya adresinde
bulunmayan taşıtlar fenni muayene istasyonuna bildirilir; bu tür araçların
muayenesi yapılmaz. (Ek fıkra:RG-1/9/2010-27689)
Muayeneye
Yetkili Kuruluşlar
MADDE 68 - (Değişik:
RG-18/05/2007-26526) Araçların muayeneleri, Ulaştırma Bakanlığına ait
muayene istasyonlarında veya bu Bakanlık tarafından usulüne uygun olarak yetki
verilen gerçek veya tüzel kişilere ait muayene istasyonlarında yapılır.
Muayene
istasyonlarınca;
a) Otobüs, kamyon,
çekici ve tankerler,
b) Otomobil,
minibüs, kamyonet, özel amaçlı taşıt, arazi taşıtı, römork ve yarı römorklar,
c) Traktör
(römorklu-römorksuz), motosiklet, motorlu bisikletler için, gruplarına göre
Kanunda belirtilen muayene ücreti (katma değer vergisi hariç) alınır. Bu
maddede sayılanlar dışındaki araçların hangi gruba gireceği yine Ulaştırma
Bakanlığınca belirlenir.
Raylı sistemle
çalışan veya iş makinesi türünden araçların muayeneleri araçların tescilini
yapan kuruluşlarca; askeri araçların muayeneleri ise yetkili kuruluş veya
birimlerce ilgili özel mevzuatlarına göre yapılır.
Muayene
istasyonlarında bulunacak makine, araç, gereç ile personelin nitelikleri,
işletme, çalışma ve denetleme usulleri ve işletme belgesi ile diğer şartlar ve
esaslar, ilgili mevzuat hükümlerine göre yapılır.
YEDİNCİ BÖLÜM
Araçların
Tesciline Dair Diğer Esaslar
Mülkiyeti
Muhafaza Kaydıyla Araçların Satış ve Tescilleri
Madde 69- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Milli Emlak
Müdürlüğü ve Memurluklarınca Satışı Yapılan Araçlar Hakkında Yapılacak İşlemler
Madde 70- (Mülga:RG-18/7/2008-26940)
Toplu İthal
Edilen Araçların Satıldıktan Sonraki Tescilleri
Madde 71- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Tanıtıcı İşaretlerle
İlgili Olarak Adli Makamlara İntikal Ettirilen Kişilerin Araçları Hakkında
Yapılacak İşlemler
Madde 72- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Zapt,
müsadere veya tasfiye kararı alınan araçlar hakkında yapılacak işlemler (Başlığı
ile birlikte değişik:RG-18/7/2008-26940)
Madde 73 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır) MÜLGA HALİ
Reşit
Olmayan Küçükler Adına Araç Tescili
Madde 74- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
BEŞİNCİ KISIM
Sürücü
Belgeleri, Müracaat Esasları ve Sürücülere Dair Diğer Esaslar
BİRİNCİ BÖLÜM
Sürücü
Belgeleri, Müracaat Esasları ve Verilme Şartları
Sürücü
Belgelerinin Sınıfları
Madde 75- (Değişik:RG-17/4/2015-29329)
Sürücü belgesi sınıfları ile belge sahiplerine sürme
yetkisi verilen motorlu araçlar ve özellikleri aşağıda gösterilmiştir:
a) M sınıfı
sürücü belgesi iki, üç ve dört tekerlekli motorlu bisikletleri (moped)
kullanacaklara verilir.
b) A1 sınıfı sürücü
belgesi silindir hacmi 125 santimetreküpü, gücü 11 kilovatı ve gücünün
ağırlığına oranı 0,1'i geçmeyen, sepetli veya sepetsiz iki tekerlekli
motosikletler ile gücü 15 kilovatı geçmeyen üç tekerlekli motosikletleri
kullanacaklara verilir.
c) A2 sınıfı
sürücü belgesi gücü 35 kilovatı ve gücünün ağırlığına oranı 0,2'yi geçmeyen,
sepetli veya sepetsiz iki tekerlekli motosikletler ile gücü 15 kilovatı
geçmeyen üç tekerlekli motosikletleri kullanacaklara verilir.
ç) A sınıfı
sürücü belgesi sepetli veya sepetsiz iki tekerlekli motosikletler ile gücü 15
kilovatı geçen üç tekerlekli motosikletleri kullanacaklara verilir.
d) B1 sınıfı
sürücü belgesi net motor gücü 15 kilovatı, net ağırlığı 400 kilogramı, yük
taşımacılığında kullanılanlar için ise net ağırlığı 550 kilogramı geçmeyen dört
tekerlekli motosikletleri kullanacaklara verilir. Elektrik ile çalışan
araçların net ağırlıklarının hesaplanmasında batarya ağırlıkları dikkate
alınmaz.
e) B sınıfı
sürücü belgesi otomobil ve kamyonet kullanacaklara verilir. Belge sahibi,
ilgili tip onayı yönetmeliklerine aykırı olmamak ve 29/5/2013 tarihli ve 28661
sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Motorlu Taşıt
Sürücüleri Kursu Yönetmeliğinde belirtilen; eğitimi tamamlamak ya da yetenek ve
davranış sınavını geçmiş olmak kaydıyla azami yüklü ağırlığı 4.250 kilograma
kadar olan birleşik araçları da kullanabilir.
f) BE sınıfı
sürücü belgesi B sınıfı sürücü belgesiyle kullanılan araçlara takılan ve azami
yüklü ağırlığı 3.500 kilogramı geçmeyen römork veya yarı römork içeren birleşik
araçları kullanacaklara verilir.
g) C1 sınıfı
sürücü belgesi azami yüklü ağırlığı 3.500 kilogramın üzerinde olan ve 7.500
kilogramı geçmeyen kamyon ve çekicileri kullanacaklara verilir.
ğ) C1E sınıfı
sürücü belgesi C1 sınıfı sürücü belgesiyle kullanılan araçlara takılan ve azami
yüklü ağırlığı 750 kilogramı geçen römork veya yarı römorktan oluşan ve katar
ağırlığı 12.000 kilogramı geçmeyen birleşik araçlar ile B sınıfı sürücü
belgesiyle kullanılan araçlara takılan ve azami yüklü ağırlığı 3.500 kilogramı
geçen römork veya yarı römorktan oluşan ve katar ağırlığı 12.000 kilogramı
geçmeyen birleşik araçları kullanacaklara verilir.
h) C sınıfı
sürücü belgesi kamyon ve çekici kullanacaklara verilir.
ı) CE sınıfı
sürücü belgesi C sınıfı sürücü belgesiyle kullanılan araçlara takılan ve azami
yüklü ağırlığı 750 kilogramı geçen römork veya yarı römorktan oluşan birleşik
araçları kullanacaklara verilir.
i) D1 sınıfı
sürücü belgesi minibüs kullanacaklara verilir.
j) D1E sınıfı
sürücü belgesi D1 sınıfı sürücü belgesiyle kullanılan araçlara takılan ve azami
yüklü ağırlığı 750 kilogramı geçen römorktan oluşan birleşik araçları
kullanacaklara verilir.
k) D sınıfı
sürücü belgesi minibüs ve otobüs kullanacaklara verilir.
l) DE sınıfı
sürücü belgesi; D sınıfı sürücü belgesiyle kullanılan araçlara takılan ve azami
yüklü ağırlığı 750 kilogramı geçen römorktan oluşan birleşik araçları
kullanacaklara verilir.
m) F sınıfı
sürücü belgesi lastik tekerlekli traktör kullanacaklara verilir.
n) G sınıfı
sürücü belgesi iş makinesi türündeki motorlu araçları kullanacaklara verilir.
o) K sınıfı
sürücü aday belgesi Yönetmelikte belirtilen şartlar ve esaslara göre araç
sürmeyi öğrenen sürücü adaylarına eğitim ve sınavda kullanmak üzere verilir.
Sürücü
Adaylarında Aranacak Şartlar
Madde 76- (Değişik:RG-17/4/2015-29329) Sürücü belgesi
alacakların;
a) Yaş
bakımından;
1) M, A1 ve B1
sınıfı sürücü belgesi alacakların 16,
2) A2, B, BE,
C1, C1E, F ve G sınıfı sürücü belgesi alacakların 18,
3) A sınıfı
sürücü belgesi alacakların 20 (gücü 15 kilovatı aşan üç tekerlekli
motosikletler için 21),
4) C, CE, D1
ve D1E sınıfı sürücü belgesi alacakların 21,
5) D, DE
sınıfı sürücü belgesi alacakların 24
yaşını bitirmiş
olmaları,
b) Deneyim
bakımından;
1) A sınıfı
sürücü belgesi alacakların en az iki yıllık A2 sınıfı,
2) C1, C, D1
ve D sınıfı sürücü belgesi alacakların en az B sınıfı,
3) BE sınıfı
sürücü belgesi alacakların B sınıfı,
4) CE sınıfı
sürücü belgesi alacakların C sınıfı,
5) C1E sınıfı
sürücü belgesi alacakların C1 sınıfı,
6) DE sınıfı
sürücü belgesi alacakların D sınıfı,
7) D1E sınıfı
sürücü belgesi alacakların D1 sınıfı
sürücü
belgesine sahip olmaları,
c) Öğrenim
durumu itibarıyla en az ilkokul düzeyinde eğitim almış olmaları,
ç) 26/9/2006
tarihli ve 26301 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sürücü Adayları ve
Sürücülerde Aranacak Sağlık Şartları ile Muayenelerine Dair Yönetmelikte
belirtilen şartları taşımaları,
d) Sürücü
sınavlarını başararak, motorlu taşıt sürücüsü sertifikası almış olmaları,
e) Adli
sicillerinde, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 188, 190 ve
191 inci maddeleri, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele
Kanununun 4 üncü maddesinin yedinci fıkrası, 10/7/1953 tarihli ve 6136 sayılı
Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 12 nci
maddesinin ikinci ve takip eden fıkralarında belirtilen suçlardan hüküm
giydiğine dair kayıt bulunmaması,
f) Önceden
verilmiş aynı sınıf bir başka sürücü belgesinin bulunmaması,
g) Başka sınıf
sürücü belgesi alacaklar için, daha önce verilmiş ancak geri alınmış olan
sürücü belgesinin 2918 sayılı Kanunda öngörülen şartlar yerine getirildiği için
sahibine iade edilmiş olması
zorunludur.
A sınıfı
sürücü belgesi alacak 24 yaşını doldurmuş adaylarda birinci fıkranın (b)
bendinin birinci alt bendinde öngörülen deneyim şartı aranmaz. (9)
Emniyet Genel
Müdürlüğüne bağlı eğitim ve öğretim kurumları ile Türk Silahlı Kuvvetlerinin
askeri ihtisas görevleri için subay ve astsubay sınıf okulu, astsubay meslek
yüksekokulu ve astsubay temel kursunda eğitim gören veya buralardan mezun
olanlar ile üniversitelerin sürücü eğitimi veren yüksekokullarından mezun
olanlar bakımından A, C, D ve D1 sınıfı sürücü belgesi için birinci fıkranın
(a) bendinde öngörülen yaş şartı 20 olarak uygulanır ve bu maddede öngörülen
deneyim şartı aranmaz.(9)
Emniyet Genel
Müdürlüğünün motorlu araç sürücüsü ihtiyacını karşılamak üzere Emniyet Genel
Müdürlüğünce hazırlanacak yönerge çerçevesinde yapılacak sınavlarda başarılı
olan Emniyet Genel Müdürlüğü personeline ve Emniyet Genel Müdürlüğüne bağlı
eğitim ve öğretim kurumlarında öğrenim görenlere sürücü belgesine dönüştürülmek
üzere motorlu taşıt sürücüsü sertifikası verilir. Bu eğitim ve sınavlar;
illerde emniyet müdürünün teklifi ve valinin onayı, merkez teşkilatında ise
Trafik Hizmetleri Başkanının teklifi ve Emniyet Genel Müdürünün onayı ile
yapılır. Merkez teşkilatı, il/ilçe emniyet müdürlükleri/amirlikleri ve polis
eğitim kurumları, sürücü eğitimlerini ayrı ayrı ya da birlikte verebilir.
İl/ilçe emniyet müdürlükleri/amirliklerince açılan kurslara eğer varsa o ilde
bulunan polis eğitim kurumlarındaki öğrenciler ve personel ile merkez
teşkilatında görevli personel, polis eğitim kurumları tarafından açılan kurslara
da, o il/ilçe emniyet müdürlükleri/amirliklerinde ya da varsa merkez
teşkilatında görev yapan personel katılabilir.
Jandarma
teşkilatının motorlu araç sürücüsü ihtiyacını karşılamak üzere Jandarma Genel
Komutanlığının belirleyeceği eğitim programları çerçevesinde yapılacak
sınavlarda başarılı olan jandarma teşkilatı mensubu subay, astsubay, uzman
jandarma ve uzman erbaşlar ile Jandarma ve Sahil Güvenlik Akademisi
Başkanlığında öğrenim gören öğrencilere sürücü belgesine dönüştürülmek üzere
motorlu taşıt sürücüsü sertifikası verilir. Bu eğitim ve sınavlar illerde il
jandarma komutanlıklarının teklifi ve valinin onayı, merkez teşkilatı için ise
Asayiş Başkanının teklifi ve Jandarma Genel Komutan Yardımcısının onayı üzerine
oluşturulacak Eğitim Yürütme Kurulları tarafından yapılır. (Değişik
fıkra:RG-24/8/2017-30164)
(Mülga
ibare:RG-3/7/2021-31530) Emniyet Genel Müdürlüğü merkez ve taşra
teşkilatlarında görevli Emniyet Hizmetleri Sınıfı personel ile Jandarma Genel
Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı merkez ve taşra teşkilatlarında
görevli, subay, astsubay, uzman jandarma ve uzman erbaşlardan, en az B sınıfı
sürücü belgesine sahip ve birimlerince düzenlenecek olan Zırhlı Taşıt Sürücü
Eğitimini başarıyla tamamlayarak zırhlı taşıt kullanıcı yeterlilik (sertifika)
belgesini almaya hak kazanan personel, yeterlilik (sertifika) belgesi ile
zırhlı araçları kullanmaya yetkilidir. (Ek
fıkra:RG-24/8/2017-30164)
Milli Savunma
Bakanlığı kadro ve kuruluşunda yer alan kurumlarda görevli subay ve
astsubaylardan asgari "B" sınıfı sürücü belgesine sahip ve birimlerce
düzenlenecek askeri araç sürücü intibak eğitimini başarıyla tamamlayarak askeri
araç kullanıcı yeterlilik (sertifika) belgesini almaya hak kazanan personel, bu
belge ile askeri araçları kullanmaya yetkilidir. (Ek
fıkra:RG-3/7/2021-31530)
Sürücüler ile
sürücü adaylarının hangi şartlarda ve hangi sınıf sürücü belgesi alabilecekleri
ile bunların araç kullanma şartları, kullanılabilecek araçların niteliklerine
ve sağlık şartlarına dair usul ve esaslar, Sürücü Adayları ve Sürücülerde
Aranacak Sağlık Şartları ile Muayenelerine Dair Yönetmelikte belirlenir.
İKİNCİ BÖLÜM
Sürücü
Belgesi Alacakların Sağlık Muayenelerine Ait Esaslar
Sağlık
Muayenesine Ait Esaslar
Madde 77- (Mülga:
RG-18/05/2007-26526)
Sağlık
Kurulunca Düzenlenecek Sürücü Olur
Raporları
Madde 78- (Mülga:
RG-18/05/2007-26526)
Psiko-teknik
Değerlendirme ve Psikiyatri Uzmanı Muayenesi
Madde 79- (Değişik:RG-21/3/2020-31075) Kanunun ilgili
maddelerinde tanımlanan nitelikteki trafik suçlarını işleyen sürücüler ile diğer
mevzuat kapsamında psiko-teknik açıdan sağlıklı olma şartı aranan sürücüler
ekte yer alan 4 sayılı Cetvelde tanımlanan usul ve esaslara uygun olarak,
psiko-teknik değerlendirme ve psikiyatri uzmanı muayenesine tabi tutulurlar.
Muayene sonucu
durumu uygun bulunan sürücülerin sürücü belgeleri Kanunun ilgili maddelerinde
belirtilen sürelerin sonunda iade edilir. Ekte yer alan 4 sayılı Cetvelde
belirtilen usul ve esaslara göre yapılan psiko-teknik değerlendirme,
Yönetmelikte aynı cetvelde tanımlanmış altyapı özelliklerine sahip, resmi ve
özel kuruluşlar bünyesinde oluşturulan ve il sağlık müdürlüğü tarafından
ruhsatlandırılmış merkezlerde çalışan psikolog unvanına sahip kişilerin
gözetiminde yapılır. Psiko-teknik değerlendirme raporu elektronik sistem üzerinden
e-imza ile düzenlenir. Kişi düzenlenen psiko-teknik değerlendirme raporu ile
birlikte kırkbeş gün içerisinde kamu veya özel sağlık kuruluşlarında görev
yapan psikiyatri uzmanına başvurur. Psikiyatri uzmanı, kişiye ait psiko-teknik
değerlendirme raporundaki bulgular ile psikiyatrik muayene sonucu elde ettiği
bulguları birlikte değerlendirerek, söz konusu kişinin sürücülük yapmasına
engel bir durumun olup olmadığını belirten psikiyatri raporunu elektronik
sistem üzerinden düzenler. Düzenlenen bu raporlar sistemde on yıl süre ile
saklanır.
Belirtilen
sürede psikiyatri muayenesi için başvurmayan kişiler altı ay boyunca tekrar
teste kabul edilmez. Altı ay sonunda yapılacak psiko-teknik değerlendirme ve
psikiyatri muayenesinde başarısız olan kişiler iki yıl boyunca tekrar teste
alınmaz.
Kişi adına
düzenlenen rapora otuz gün içerisinde il sağlık müdürlüğüne itiraz edebilir.
Otuz gün içerisinde rapora itiraz edilmemesi hâlinde kişi iki yıl boyunca
tekrar teste alınmaz. İl sağlık müdürlüğü nihai karar için kişiyi, daha önce
psiko-teknik değerlendirme yapılan test sistemi olan başka bir merkeze ve
psikiyatri uzmanı muayenesi yapılmak üzere ikinci fıkrada belirtilen bir sağlık
kuruluşuna sevk eder.
İkinci
psiko-teknik değerlendirme rapor sonucu ile bir önceki rapor arasında farklılık
var ise, ikinci raporun sonucu geçerli sayılır. İkinci değerlendirme sonucunda
da başarısız olan kişiler başvuru üzerine ikinci test tarihinden itibaren üç ay
sonra tekrar psiko-teknik değerlendirmeye ve psikiyatri muayenesine tabi tutulur.
Bu değerlendirmede başarısız olan kişiler iki yıl süreyle yeniden psiko-teknik
değerlendirmeye alınmaz.
Eksik veya
gerçeğe aykırı rapor veren sorumlular hakkında Türk Ceza Kanununa göre işlem
yapılır. Ayrıca gerçeğe aykırı rapor düzenleyen merkezlerde kayıtlı test
cihazları 5 (beş) yıl boyunca tekrar kullanılamaz.
Psiko-teknik
değerlendirme raporu ve psikiyatri uzmanı muayene raporunun, yukarıda
tanımlanan yetkili kişiler tarafından, 4 sayılı Cetvelde tanımlanan hükümler
dikkate alınarak düzenlenmesi zorunludur.
Uluslararası
Sürücü Belgesi
MADDE 80 - (Değişik:RG-25/5/2012-28303) Uluslararası
sürücü belgesi, sınıflarına uyan araçların sürülebilmesi için, ikili veya çok
taraflı anlaşmalar uyarınca, (Değişik ibare:RG-19/2/2014-28918) üç yıl süre ile
verilen ve verildiği ülke dışındaki ülkeler için geçerli olan sürücü
belgesidir.
Uluslararası
sürücü belgeleri, uluslararası sözleşmeler dikkate alınarak İçişleri
Bakanlığınca yetkilendirilen gerçek veya tüzel kişilerce verilir.
Uluslararası
sürücü belgelerinin verilmesi ile yetkilendirilenlerin yetki ve
sorumluluklarına ilişkin usul ve esaslar Emniyet Genel Müdürlüğünce
belirlenerek ilgili tarafla protokol yapılır.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Sürücü
Belgelerinin Düzenlenmesi ve Verilmesi Esasları
Sürücü
belgelerinin düzenlenmesi, kişiselleştirilmesi ve teslimiyle ilgili usul ve
esaslar
Madde 81- (Değişik:RG-20/12/2013-28857) Motorlu taşıt
sürücü sertifikası alanların sürücü belgelerinin düzenlenmesi,
kişiselleştirilmesi, basımı ve ilgililerine teslimi işlemleri bu amaçla kurulan
elektronik sistem üzerinden temin edilen bilgiler esas alınmak suretiyle
Emniyet Genel Müdürlüğünce yapılır. Kişiselleştirilen sürücü belgelerinin
ilgililerine teslimi, Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından belirlenen kamu kurum
veya kuruluşları ile özel hukuk tüzel kişilerine de yaptırılabilir.
Sürücü
belgesinin düzenlenebilmesi için; geçerli motorlu taşıt sürücü sertifikası,
adli sicil kaydı, sürücü olur sağlık raporu, sürücü belgesi harcı, sürücü
belgesi değerli kağıt bedeli, diğer kanuni paylar, parmak izi, kan grubu
bilgisi ile sertifika sahibinin fotoğraf ve imzası Emniyet Genel Müdürlüğünce,
Millî Eğitim Bakanlığı ve ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya özel
hukuk tüzel kişilerinden güvenli elektronik sistem üzerinden alınır ve sürücü adayının
trafik tescil birimlerine bizzat müracaat şartı aranmadan, sürücü belgesi
merkezi sistemle kişiselleştirilerek basılır, ilgililerin beyan etmiş oldukları
adreslerine posta yoluyla gönderilir.
Sürücü
sertifikasının verildiği il ve ilçe esas alınarak Emniyet Genel Müdürlüğünce
oluşturulacak elektronik ortamdaki teselsül eden sıraya göre sürücü belgesi
sicil numarası verilir ve bu numara sürücü belgesine de yazılır.
İkinci fıkrada
belirtilen bilgi ve belgeler, güvenli elektronik sistem üzerinden alınıncaya
kadar müracaatların kabulü ve değerlendirilmesi işlemleri aşağıda belirtilen
şekilde yapılır:
a) Motorlu
taşıt sürücü sertifikasının karşılığı olan sürücü belgesine dönüştürülebilmesi
için herhangi bir trafik tescil kuruluşuna müracaat edilir.
b) Trafik
tescil kuruluşuna müracaat sırasında; ikinci fıkrada belirtilen bilgi ve
belgelerden ilgili kurumlardan elektronik sistem üzerinden temin edilenler
dışında kalan bilgi ve belgeler sürücü adayı tarafından temin ve ibraz edilir.
c) Nüfus
cüzdanı/pasaport bilgileri Kimlik Paylaşımı Sistemindeki bilgilerle elektronik
ortamda karşılaştırılır.
ç) Başvuru,
trafik tescil kuruluşunca elektronik ortamda düzenlenen Sürücü Belgesi Müracaat
Formunun (Ek-18) yetkili memur önünde imzalanması suretiyle yapılır.
d) Müracaatı
alan görevli tarafından sürücü belgesi müracaat formu onaylanarak elektronik
ortamda baskı merkezine gönderilir.
e) Sürücü
belgesi, trafik tescil kuruluşları tarafından elektronik ortamda gönderilen
bilgiler esas alınmak suretiyle, müracaatın alındığı il/ilçe tescil
kuruluşlarına göre sicil numarası verilerek Emniyet Genel Müdürlüğünce merkezi
olarak basılır ve ilgililerin beyan etmiş oldukları adrese posta aracılığı ile
gönderilir. Posta yoluyla teslim edilecek belgelerin gönderileceği adres ve
teslim işlemlerine ilişkin hususlar Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir.
Sürücü
belgeleri merkezi olarak basılıp ilgililerin adresine gönderilinceye kadar
geçici olarak elden teslim usulünün uygulanmasına devam edilir.
Bu maddenin
uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar Milli Eğitim Bakanlığının görüşü
alındıktan sonra İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir.
Bu madde
kapsamında beyan veya ibraz edilen bilgi ve belgeler sürücü sertifikasının
geçerlilik süresi kadar geçerli olup gerektiğinde bu bilgi ve belgelerin
doğruluğu araştırılabilir. Verilen bilgi ve belgelerin gerçeği yansıtmadığının
tespiti halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 204 üncü ve devamı maddeleri
gereğince işlem yapılır.
"K" Sınıfı Sürücü Aday Belgesi
Madde 82- G sınıfı hariç diğer sürücü
belgelerinden herhangi birini almak isteyen sürücü adaylarının karayollarında
sürmeyi öğrenmek üzere araç kullanabilmeleri için eğitim ve sınavda kullanılmak
üzere ilgili sürücü kurslarından 29/5/2013 tarihli ve 28661 sayılı Resmî Gazete'de
yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu
Yönetmeliğinde yer alan K Sınıfı Sürücü Aday Belgesini (Ek: 5) almaları
zorunludur. K Sınıfı Sürücü Aday Belgesi 6 ay süreyle geçerlidir. (Değişik
fıkra:RG-17/4/2015-29329)
Bunun için;
1) Sürücü kurslarında trafik mevzuatı ve kuralları
derslerinin tamamının alınmış olması,
2) Sürücü kurslarında görevli eğiticilerin (Sürücülüğü
öğretecek kişinin) eğitim
yaptıracağı araç sınıfına uyan ve sürme yetkisi veren
sürücü belgesi sahibi olmaları,
3) Sürücü adaylarının sürmeyi öğrenecekleri
karayolları ve bu yollardaki sürme saatleri trafik komisyonlarınca önceden
tayin ve tespit edilerek sürücü kurslarına bildirilmesi,
mecburidir.
a) Sürücü aday belgesine;
1) Sürücü kursunun adı,
2) Eğiticinin ve adayın kimlikleri,
3) Eğitimin yapılacağı alan ve karayolunun yeri, adı
ve sınırı,
4) Saatli olarak eğitimin yapılacağı süre,
5) Eğiticinin sürücü belgesinin verildiği yer, tarih
ve numarası,
yazılıp, fotoğraflar yapıştırılarak belgeyi veren
sürücü kursu tarafından tasdik edilir.
b) Eğiticiler, belirtilen yer ve zaman içinde,
başlangıcından bitimine kadar, eğitimin güven içinde yürütülmesi bakımından
gerekli tedbirleri almakla görevli ve sorumludurlar.
c) Verilen
sürücü aday belgeleri sıra esasına göre (Ek: 27/A) defterine kaydedilir.
Zayi Edilen
Veya Yıpranan Sürücü Belgelerinin Değiştirilmesi
Madde 83 - (Değişik:RG-17/4/2015-29329) Zayi edilen
veya yıpranan sürücü belgelerinin yenisinin düzenlenmesi için belge sahibinin
dilekçe ile herhangi bir tescil kuruluşuna veya dış temsilciliklerimize
müracaat etmesi, sürücü belgesinin geçerlilik süresinin sona ermemiş olması,
geçerlilik süresi sona ermiş ise yenileme şartlarının sağlanmış olması, sürücü
belgesi alma şartlarının kaybedilmemiş olması ve gerekli diğer bilgi ve
belgelerin ibrazı zorunludur. Zayi veya yıpranma nedeni ile sürücü belgesi
düzenlenmesi sırasında sürücü belgesinin geçerlilik süresinin uzatılmasının
talep edilmesi halinde bu Yönetmeliğin 87 nci maddesindeki yenileme şartları
aranır.
Müracaatın
yapıldığı tescil kuruluşunca sürücü belgesi ile ilgili bilgisayar kayıtlarından
müracaatın kontrolü yapılır. Ancak, bilgisayar kayıtlarında sürücü belgesi
sahibi olduğuna dair kayıt bulunmayanlar ile beyan ettikleri bilgilerle ilgili
kayıtlar arasında farklılık arz edenlerin durumu ilgili tescil kuruluşundan en
seri şekilde sorulur ve alınacak cevaba göre işlem gerçekleştirilir.
Müracaatı
tamamlananlara sürücü belgeleri teslim edilinceye kadar araç kullanabilmeleri
için 15 gün süreyle geçerli olmak üzere (Ek-50) deki "Sürücü Belgesi Yerine
Geçen Geçici Belge" verilebilir. Sürücü belgesinin ilgilisine teslim edilmesi
ile birlikte geçici belge hükümsüz sayılır.
Askeri Araç
Sürücülerinin Sınavları ve Belgelerinin Verilmesi
Madde 84- Er ve erbaş
sınıfından askeri araç sürücüsü olacakların sınavlarına ve belgelerinin
verilmesine ait işlemler Milli Savunma Bakanlığınca yürütülür.
Sürücü
adaylarının; sınavlarının yapılmasına, belgelerinin verilmesine, verilen
belgelerle hangi cins araçların ve nerelerde sürüleceğine, ilgili kuruluşlarla
yapılacak işbirliği ile askeri birliklerde oluşturulan sınav merkezlerinin
işleyişine ait esaslar adı geçen Bakanlıkça çıkarılan yönetmelikte gösterilir.
Verilen bu
belgeler, sadece askeri araçlar için ve askerlik süresince geçerlidir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Sürücü Belgelerine Dair Esaslar
Araçların
Sürülmesinde Yetki Durumu
Madde 85- (Değişik:RG-17/4/2015-29329) Araçları sürme
yetkisi;
a) B1 sınıfı
sürücü belgesi ile M,
b) F sınıfı
sürücü belgesi ile M,
c) G sınıfı
sürücü belgesi ile M,
ç) A1 sınıfı
sürücü belgesi ile M,
d) A2 sınıfı
sürücü belgesi ile M ve A1,
e) A sınıfı
sürücü belgesi ile M, A1 ve A2,
f) B sınıfı
sürücü belgesi ile M, B1 ve F,
g) BE sınıfı
sürücü belgesi ile M, B, B1 ve F,
ğ) C sınıfı
sürücü belgesi ile M, B, B1, C1 ve F,
h) CE sınıfı
sürücü belgesi ile M, B, BE, B1, C, C1, C1E, F; CE sınıfı ile birlikte D sınıfı
sürücü belgesine de sahip olduğu takdirde ayrıca DE, D1 ve D1E,
ı) C1 sınıfı
sürücü belgesi ile M, B, B1 ve F,
i) C1E sınıfı
sürücü belgesi ile M, B, BE, B1, C1 ve F,
j) D sınıfı
sürücü belgesi ile M, B, B1, D1 ve F,
k) DE sınıfı
sürücü belgesi ile M, B, BE, B1, D, D1, D1E, F; DE sınıfı ile birlikte C sınıfı
sürücü belgesine de sahip olduğu takdirde ayrıca CE, C1 ve C1E,
l) D1 sınıfı
sürücü belgesi ile M, B, B1 ve F,
m) D1E sınıfı
sürücü belgesi ile M, B, BE, B1, D1 ve F
sınıfı sürücü
belgeleri ile kullanılan araçlar da sürülebilir.
B sınıfı
sürücü belgesi ile;
a) Deneyim
bakımından en az 2 yıllık B sınıfı geçerli sürücü belgesine sahip olmak,
b) Sürücü
Adayları ve Sürücülerde Aranacak Sağlık Şartları ile Muayenelerine Dair
Yönetmelikte iki tekerlekli araçları kullanacaklar için aranan sağlık
şartlarını taşımak,
c) Başvuru
tarihinden itibaren geriye doğru beş yıl içinde 2918 sayılı Kanuna istinaden
daha önce sürücü belgesi geçici veya daimi olarak geri alınmamış olmak,
koşullarıyla
Millî Eğitim Bakanlığı Özel Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu Yönetmeliğinde bu
fıkrada belirtilen şartları taşıyanlar için belirlenen direksiyon eğitimi
dersinin tamamlanarak uygulama sınavında başarılı olunması ve buna dair Millî
Eğitim Bakanlığınca düzenlenen A1 sınıfı sertifikanın sürücü belgesi sistem
kayıtlarına işlenmesi halinde her türlü ticari faaliyette kullanılan
motosikletler hariç olmak üzere ülkemiz sınırları içerisinde A1 sınıfı sürücü
belgesi ile kullanılabilen motosikletler de sürülebilir. Bu duruma ilişkin
olarak sürücü belgesi sistem kayıtlarına gerekli kod eklenir, ayrıca sürücü
belgesi üzerine kod yazılmaz. Ancak söz konusu kişiler istemeleri halinde 2 yıl
içerisinde sertifikalarını sürücü belgesine işletebilirler. Sistem kayıtlarında
bu koda sahip olan kişinin bu fıkrada sayılan şartlardan herhangi birini
kaybetmesi ya da 2918 sayılı Kanuna istinaden sürücü belgesinin geçici veya
daimî olarak geri alınması halinde başka bir işleme gerek kalmaksızın bu
yetkisi trafik kolluğu veya sürücü belgesi vermeye yetkili birimlerce iptal
edilir. (10.02.2024 / 32456 sayılı R.G. ile
eklenmiştir)
Römork
Takarak Araç Kullanma
Madde 86- (Değişik:RG-17/4/2015-29329) B, C, C1, D ve
D1 sınıfı sürücü belgesi sahipleri araçlarını, azami yüklü ağırlığı 750
kilograma kadar olan (750 kilogram dahil) hafif römork takarak da
kullanabilirler.
Sürücü
belgelerinin geçerlilik süresi ve yenilenmesi (Başlığı
ile birlikte değişik:RG-17/4/2015-29329)
Madde 87- M, A1, A2, A,
B1, B, BE, F ve G sınıfı sürücü belgeleri 10 yıl; C1, C1E, C, CE, D1, D1E, D ve
DE sınıfı sürücü belgeleri ise 5 yıl geçerlidir.
Belgelerin
yenilenmesi işlemleri belge sahibinin herhangi bir trafik tescil kuruluşuna
veya dış temsilciliklerimize müracaat etmesi suretiyle yapılır. Müracaat
sırasında;
a) Sürücü
Adayları ve Sürücülerde Aranacak Sağlık Şartları ile Muayenelerine Dair
Yönetmelikte belirlenen sağlık şartlarını taşımaları,
b) Bu
Yönetmeliğin 76 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen
hükümlülükle ilgili şartları taşımaları,
c) Herhangi
bir nedenle sürücü belgesi geçici olarak geri alınmış ise iade edilme
şartlarının gerçekleşmiş olması
gereklidir. Bu
şekilde yenilenen sürücü belgeleri için harç alınmaz.
Yenileme müracaatı
sırasında eski sürücü belgesi geri alınır. Müracaatı tamamlananlara sürücü
belgeleri teslim edilinceye kadar araç kullanabilmeleri için 15 gün süreyle
geçerli olmak üzere "Sürücü Belgesi Yerine Geçen Geçici Belge" (Ek-50)
verilebilir. Sürücü belgesinin ilgilisine teslim edilmesi ile birlikte geçici
belge hükümsüz sayılır.
Dış
ülkelerden alınan sürücü belgeleri ile ülkemizde araç kullanılması ve bu
belgelerin ülkemiz sürücü belgesiyle değiştirilmesi (Başlığı
ile birlikte değişik:RG-17/4/2015-29329)
Madde 88- (Değişik:RG-5/6/2020-31146) İlgili
kanunlar ile ikili ve çok taraflı anlaşma hükümleri saklı kalmak üzere, dış
ülkelerden alınan sürücü belgeleri ile ülkemizde araç kullanılmasına ilişkin
usul ve esaslar aşağıda belirtilmiştir:
a) Türk
vatandaşlarının dış ülkelerden aldıkları sürücü belgeleri ile ülkemizde araç
kullanmaları;
1) Dış
ülkelerden alınan sürücü belgeleri ile ülkemize giriş yapıldığı tarihten
itibaren en fazla 2 yıl süreyle araç kullanılabilir.
2) Altı aydan
fazla ülkemizde bulunanların, araç kullanırken sürücü belgelerinin dış
temsilcilikler veya noter tarafından onaylanmış Türkçe tercümelerini sürücü
belgesi ile birlikte yanlarında bulundurmaları zorunludur.
3) İki yılın
sonunda ülkemizde araç kullanılabilmesi için dış ülkelerden alınan sürücü
belgelerinin ülkemiz sürücü belgesi ile değiştirilmesi zorunludur.
b)
Yabancıların dış ülkelerden aldıkları sürücü belgeleri ile ülkemizde araç
kullanmaları;
1) Dış
ülkelerden alınan sürücü belgeleri ile ülkemize giriş yapıldığı tarihten
itibaren en fazla altı ay süreyle araç kullanılabilir.
2) Altı ayın
sonunda ülkemizde araç kullanılabilmesi için dış ülkelerden alınan sürücü
belgelerinin ülkemiz sürücü belgesi ile değiştirilmesi zorunludur.
İlgili
kanunlar ile ikili ve çok taraflı anlaşma hükümleri saklı kalmak üzere dış
ülkelerden alınan sürücü belgelerinin, ülkemiz sürücü belgeleri ile
değiştirilmesine ilişkin usul ve esaslar aşağıda belirtilmiştir:
a) Müracaat
herhangi bir nüfus müdürlüğüne yapılabilir.
b) Müracaat
sırasında ibraz edilmesi zorunlu olan bilgi ve belgeler Nüfus ve Vatandaşlık
İşleri Genel Müdürlüğünce belirlenir.
Adres
Değişikliklerini Bildirme ve Sürücü Belgelerini Bulundurma Zorunluluğu
Madde 89- Sürücü
belgesi sahipleri;
a) İkamet
adresi değişikliklerini, değişiklik tarihinden itibaren 30 gün içinde belgeyi
veren tescil kuruluşuna bildirmek,
b) Araç
sürerken belgelerini yanlarında bulundurmak ve istendiğinde yetkililere
göstermek
Zorundadırlar.
İkametgah
adresi değişikliğini bildirmeyenler hakkında; Karayolları Trafik Kanununun 44
üncü maddesi hükmü uygulanır.
Sürücü
belgelerinin trafik görevlilerince geri alınması halleri ile şartları (Başlığı
ile birlikte değişik:RG-17/4/2015-29329)
Madde 90- Sürücü
belgesi sahibi kişide sağlığı bakımından sürücülüğe engel aşikâr bir değişikliğin
görülmesi ve tespiti halinde, trafik görevlilerince sürücü belgesi geçici
olarak geri alınır ve kişiye "sürücü olur" sağlık raporu aldırılır.
Sürücü belgesi
sahibi kişide sağlığı bakımından sürücülüğe engel bir değişikliğin
olabileceğinin kamu kurum veya kuruluşlarınca yazılı olarak bildirilmesi
halinde ise kişinin sürücü belgesi geçici olarak geri alınarak "sürücü olur"
sağlık raporu aldırılır.
Sürücü
belgeleri geçici olarak geri alınan kişilerin Sürücü Adayları ve Sürücülerde
Aranacak Sağlık Şartları ile Muayenelerine Dair Yönetmelik hükümleri
doğrultusunda yapılan muayeneleri sonucunda düzenlenen sağlık raporuna göre
işlem yapılır. Gerekli sağlık şartları sağlanmadıkça bu kişilere sürücü
belgeleri iade edilmez.
Sağlık
şartları bakımından sürücülüğe engel bir halinin olmadığı veya mevcut olan bu
halin bilahare ortadan kalktığı sağlık raporuyla tespit edildiği takdirde,
sürücü belgesi kişiye iade edilir.
Sürücü
belgesinin 2918 sayılı Kanunun 41 inci maddesinde belirtilen şartlardan
herhangi biri mevcut olmadan veya hileli yollarla temin edilmiş olduğunun
anlaşılması halinde, bu belge Emniyet Genel Müdürlüğü veya bağlı trafik tescil
kuruluşlarınca iptal edilir. Bu kişilere aynı madde hükümlerine uygun olarak
yeniden motorlu taşıt sürücüsü sertifikası almaları halinde yeni bir sürücü
belgesi verilir.
Sürücü
Belgelerinin Yetkililerce İncelenmek Üzere Geçici Olarak Alınması Halleri ve
Şartları
Madde 91- Sürücü
belgeleri aşağıdaki esas ve şartlara uyarak Karayolları Trafik Kanunu ve bu
Kanuna göre çıkarılan yönetmeliklerle trafik denetimi için görevli kılınanlar
ile genel zabıta tarafından incelenmek üzere her zaman geçici olarak
alınabilir.
1) Durumu bir
tutanakla tespit etmek ve ilgiliye alındığına dair bir belge vermek şartıyla,
sahte olduğundan, hile ile alındığından veya şartlarına uygun olarak
verilmediğinden şüphe edilen hallerde,
2) İşlem
sonunda yerinde derhal geri verilmek şartıyla, geçerlilik durumunu inceleme,
hüviyet tespiti, suç veya ceza tutanağı düzenleme ve benzeri işlemlerin
yapıldığı denetlemeler sırasında,
3) Gerekli
notların alınıp derhal geri verilmesinin mümkün olmadığı durumlarda, en kısa
zamanda bitirilmesi şartıyla, belgedeki bilgilerin tutanağa veya rapora kaydı
için trafik kazalarında.
Yukarıda
sayılan durumlar dışında geçerli bir neden olmadan sürücü belgeleri
ilgililerden geçici olarak da olsa alınamaz.
Belirli
zamanlar için incelemeye alınmış olan belgelerin, sahipleri tarafından
zamanında geri alınmaması halleri, bir tutanakla tespit edilir ve ilgililere
duyurulur.
Sürücü belgesi
sahibinin öldüğünün tespiti halinde, Emniyet Genel Müdürlüğü ya da bağlı trafik
tescil kuruluşlarınca bilgisayar kayıtlarına şerh konularak sürücü belgesi
iptal edilir. Sürücü belgesi sahibinin öldüğünün tespiti Kimlik Paylaşımı
Sistemi üzerinden elektronik ortamda da yapılabilir. (Değişik
fıkra:RG-17/4/2015-29329)
BEŞİNCİ
BÖLÜM
Sürücü
Belgelerine Ait Diğer Hükümler
Yabancı
Kişilerin Türkiye'de Tescilli Araçları Kullanma Yetkisi
Madde 92- Türkiye'de
görevli olarak bulunan diplomatik muafiyete haiz kişiler, yabancı teknik ve
idari personel ile ikamet tezkeresi ile ikamet eden yabancı uyruklular ve
haymatlozların yabancı ülkelerden aldıkları sürücü belgeleri bu Yönetmeliğin 88
inci maddesindeki esaslara göre karşılığı olan sürücü belgesi ile
değiştirilmekle birlikte, bu kişiler Türkiye'de tescil edilmiş taşıtları bir
kazanç karşılığı veya ticari amaçla süremezler.
Sürücü
belgelerinin şekil ve içeriği (Başlığı ile birlikte
değişik:RG-17/4/2015-29329)
Madde 93- Sürücü
belgeleri Ek-28'deki şekline uygun olarak düzenlenir. Belgelerin içeriği,
üzerinde bulunacak güvenlik unsurları ve fiziksel özellikleri Maliye Bakanlığı
ile Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünün görüşü alınarak İçişleri
Bakanlığınca belirlenir.
ALTINCI
KISIM
Trafik
Kuralları
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Kurallar
Karayollarında
Trafiğin Akışı ve Karayolunun Kullanılması
Madde 94-
Karayollarında trafik sağdan akar.
Aksine bir
hüküm veya işaret bulunmadıkça karayollarında;
A) Araç
sürücüleri;
a) Araçlarını
durumun elverdiği oranda gidiş yönüne göre yolun en sağından, yol çok şeritli
ise trafik durumuna göre hızının gerektirdiği şeritten sürmek,
b) Şerit
değiştirmeden önce, gireceği şeritte sürülen araçların güvenle geçişlerini beklemek,
c) Trafiği
aksatacak veya tehlikeye sokacak şekilde şerit değiştirmemek,
d) Gidişe
ayrılan yol bölümünün en son şeridini sürekli işgal etmemek,
e) İki yönlü
dört veya daha fazla şeritli yollarda, motosiklet, otomobil, kamyonet, minibüs
ve otobüs dışındaki araçları sürenler, geçme ve dönme dışında en sağ şeridi
izlemek,
Zorundadırlar.
Sürücülerin;
f) Geçme,
dönme, duraklama, durma ve parketme gibi mecburi haller dışında şerit
değiştirmeleri,
g) İki şeridi
birden kullanmaları,
h) Kavşaklara
yaklaşırken; yerleşim yerlerinde 30, yerleşim yerleri dışında 150 metre mesafe
içinde ve kavşaklarda şerit değiştirmeleri,
ı) Araçlarının
cinsine ve hızına uygun olmayan şeritten gitmeleri,
j) İşaret
vermeden şerit değiştirmeleri,
k) Bölünmüş
yollarda karşı yöndeki trafik için ayrılan yol bölümüne girmeleri,
l) Dört veya
daha fazla şeritli ve iki yönlü yollarda, karşı yöndeki trafik için ayrılan yol
bölümüne girmeleri,
m) İki yönlü
ve üç şeritli yollarda en sol şeride
girmeleri,
Yasaktır.
B) Hayvan
sürücüleri;
Bu
Yönetmeliğin 95 inci maddesinde sayılan hal ve şartlara uygun olarak hayvanları
ve hayvan sürülerini yolun en sağından,
en az genişlik işgal ederek ve imkanlar ölçüsünde taşıt yolu dışından sürmek,
C) Yayalar;
Bu
Yönetmeliğin 95 inci maddesinde sayılan
hal ve şartlar dışında;
a) Taşıt
yolu bitişiğindeki ve yakınındaki yaya yolu, banket ve alanlarda yürümek,
buralarda ve mecburi hallerde taşıt yolunda yürüme halinde bu Yönetmeliğin 138
ncı maddesindeki şartlara uymak, (Değişik:RG-09/09/1997-23105)
b) Taşıt
yolunun karşı tarafına; yaya ve okul geçitleri ile kavşak giriş ve
çıkışlarından, bunların bulunmadığı yerlerde ise, şartlarına uyulmak suretiyle
taşıt yolunun uygun kısımlarından geçmek,
c) Yaya ve
okul geçitlerinden geçerken, geçidin sağ bölümünden yürümek,
Zorundadırlar.
Trafik
İşaretlerine Uyma
Madde 95- Araç ve hayvan sürücüleri ile yayalar yolu
kullanırken;
a) Trafiği
düzenleme ve denetlemeye yetkili üniformalı veya özel işaret taşıyan
görevlilerin uyarı ve işaretlerine,
b) Işıklı ve
sesli trafik işaretlerine,
c) Trafik
işaret levhaları, tertipleri ve yer işaretlemelerine,
d) Trafik
güvenliği ve düzeni ile ilgili olarak Karayolları Trafik Kanununda ve
Karayolları Trafik Yönetmeliğinde gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk ve yükümlülüklere ,
Uymak
zorundadırlar.
Bunlara
uymadaki öncelik yukarıda yapılan sıralamaya göredir.
Trafiğin
Yönetimi
Madde 96- Trafiğin
yönetimine dair esas ve usuller aşağıda gösterilmiştir.
a) Görevli
kişilerin trafiği yönetme hareketleri;
1) Görevli
kişinin bir kolunu dik olarak yukarıya kaldırması; yeterli güvenlikte
duramayacak sürücüler ile kavşağa yeni girmiş olan ve kavşak içinde bulunan
sürücüler dışında, tüm karayolunu kullananlar için DUR emridir.
2) Görevli
kişinin kolunu veya kollarını yatay olarak yana uzatması; kol veya kolların
belirttiği doğrultuyu kesen yönlerden (ön ve arka tarafından) gelenler için DUR
emridir.
Bu hareket
aynı zamanda; kol veya kolların uzatıldığı doğrultudan gelenlerin
ilerleyebileceğini gösterir.
Görevli kişi
işaretini yaptıktan sonra kollarını indirebilir. Kol veya kolların indirilmiş
olması evvelce verilmiş olan emri değiştirmez.
3) Görevli
kişinin kırmızı ışığı sallaması, ışığı yönelttiği doğrultudaki karayolunu
kullananlar için DUR emridir.
4) Görevli
kişinin trafiği yönetme hareketlerine yardımcı olmak üzere; kısa sesli tek veya
fasılalı düdük çalması uyarma, uzun sesli tek veya fasılalı düdük çalması DUR
emridir.
b) Görevli
kişiler;
1) Mecburiyet
olmadıkça, ışıklı işaretlerle yönetilmekte olan kavşaklarda yönetime müdahale
etmemeye,
2) Yeşil
ışıkta, ilerlemekte olan veya kavşaklara girmek üzere bulunan araçları ani
işaretlerle durdurmamaya,
3) Kural,
kısıtlama ve yasaklamalara aykırı uygulamalara imkan tanımamaya,
özen göstermek
zorundadırlar.
İKİNCİ
BÖLÜM
Uyuşturucu
ve Keyif Verici Maddeler İle Alkollü İçkilerin Etkisiyle
Araç
Sürme Yasağı
Alkol,
uyuşturucu veya uyarıcı maddeler etkisi altında araç sürme yasağı (Başlığı
ile birlikte değişik:RG-19/2/2014-28918)
Madde 97- Uyuşturucu
veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile kanlarındaki alkol miktarı 0.50
promilin üzerinde olan hususi otomobil sürücülerinin ve kanlarındaki alkol
miktarı 0.20 promilin üstünde olan diğer araç sürücülerinin karayolunda araç
sürmeleri yasaktır.
Trafik
görevlilerince sürücüler her zaman alkol kontrolüne tabi tutulabilirler.
Uyuşturucu veya uyarıcı madde kontrolü ise durumundan şüphe edilen sürücüler
üzerinde yapılır.
Trafik
görevlilerince sürücülerin alkol oranlarının tespitinde aşağıdaki usul ve
esaslar uygulanır:
a) Sürücülerin
alkol oranlarının tespitinde; tarih, saat ve ölçüm sonucu ile cihaza ait seri
numarasını gösterir çıktı verebilen ve kalibrasyon ayarı yapılmış teknik
cihazlar kullanılır.
b) Yapılan
ölçüm sonucunda yasal sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit
edilen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin beşinci fıkrasında
belirtilen miktarlarda idari para cezası verilerek, son ihlalin gerçekleştiği
tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde sürücü belgeleri birinci
defasında altı ay, ikinci defasında iki yıl, üç veya üçten fazlasında ise her
seferinde beşer yıl süreyle geri alınır.
c) Teknik
cihaz kullanılmasını kabul etmeyen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48 inci
maddesinin dokuzuncu fıkrasında belirtilen miktarda idari para cezası verilir
ve sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınır.
ç) Yasal
sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler ile
teknik cihaz kullanılmasını kabul etmeyen ve bu nedenle hakkında işlem yapılan
sürücüler araç kullanmaktan men edilir.
d) Yapılan
tespit sonucunda 1,00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen ve 2918
sayılı Kanunun 48 inci maddesine göre işlem yapılan sürücüler, haklarında
ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası
hükümlerine göre adli işlem yapılmak üzere mahalli zabıtaya teslim edilir.
e) 1,00
promilin altında alkollü olmasına rağmen, alkolün etkisiyle emniyetli bir
şekilde araç sevk ve idare edemeyecek durumda olduğu tutanakla tespit edilen
sürücü, hakkında ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin
üçüncü fıkrası hükümlerine göre adli işlem yapılmak üzere mahalli zabıtaya
teslim edilir.
f) Teknik
cihazla yapılan ölçüm sonucuna itiraz edilmesi durumunda tekrar ölçüm yapılmaz,
yapılan işlemlere itiraz 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun
27 nci maddesi kapsamında ilgili mahkemelere yapılır.
Trafik
görevlilerince sürücülerin uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanıp
kullanmadığının tespitinde aşağıdaki usul ve esaslar uygulanır:
a) Sürücülerin
uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanıp kullanmadığı solunum havası, tükürük
veya benzeri biyolojik örnekler üzerinden teknik cihazla tespit edilir. Tespit
işlemi tek kullanımlık test kitleri ile yapılır. Bu kitlerle beraber tarih,
saat, ölçüm sonucu ve cihaza ait seri numarasını gösterir çıktı verebilen test
cihazları da kullanılabilir. Talep halinde test sonuç çıktısının bir nüshası
sürücüye verilir. Tespit için aranacak olan eşik değerleri, Adalet Bakanlığı
(Adli Tıp Kurumu) ve Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Emniyet Genel
Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığınca müştereken belirlenir. (Değişik:RG-17/4/2015-29329)
b) Teknik
cihazla yapılan test sonucunda, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı
yönünde pozitif sonuç alınan sürücü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu
kapsamında uyuşturucu ya da uyarıcı madde kullanıp kullanmadığının tespitinin
yapılması amacıyla mahalli zabıtaya teslim edilir. Sürücü, Cumhuriyet
savcısının talimatıyla Ceza Muhakemesi Kanununun 75 inci maddesinin birinci
fıkrasında belirtilen usuller çerçevesinde vücudundan kan, tükürük veya idrar
gibi örnekler aldırılmak üzere en yakın adli tıp kurumuna veya adli tabipliğe
veya Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kuruluşlarına götürülür. Yapılan tespit
sonucunda uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı tespit edilen sürücü
hakkında 2918 sayılı Kanun kapsamında işlem yapılması için mahalli zabıta
tarafından ilgili trafik kuruluşuna ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili
hükümlerine göre adli işlem yapılmak üzere adli birimlere bilgi verilir. Trafik
kuruluşunca, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı tespit edilen sürücüye
2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin sekizinci fıkrasında belirtilen miktarda
idari para cezası verilerek, sürücü belgesi beş yıl süreyle geçici olarak geri
alınır. (Değişik:RG-17/4/2015-29329)
c) Teknik
cihaz kullanılmasını kabul etmeyen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48 inci
maddesinin dokuzuncu fıkrasında belirtilen miktarda idari para cezası verilerek
sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınır ve sürücü, 5271 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanunu kapsamında tespit yaptırılmak üzere mahalli zabıtaya teslim
edilir. Mahalli zabıta tarafından Cumhuriyet savcısının talimatına göre tespit
işlemleri yaptırılır. Yapılan tespit sonucunda uyuşturucu veya uyarıcı madde
kullandığı tespit edilenler hakkında ayrıca trafik görevlilerince 2918 sayılı
Kanunun 48 inci maddesinin sekizinci fıkrasında belirtilen miktarda idari para
cezası verilerek sürücü belgesi beş yıl süreyle geri alınır.
ç) Uyuşturucu
veya uyarıcı madde kullandığından şüphe edilen ancak teknik cihaz bulunmaması
nedeniyle trafik görevlilerince ölçüm yapılamayan sürücü 5271 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanunu kapsamında tespit yaptırılmak üzere mahalli zabıtaya teslim
edilir. Mahalli zabıta tarafından Cumhuriyet savcısının talimatına göre tespit
işlemleri yaptırılır. Yapılan tespit sonucunda uyuşturucu veya uyarıcı madde
kullandığı tespit edilenlere ayrıca trafik zabıtasınca 2918 sayılı Kanunun 48
inci maddesinin sekizinci fıkrasında belirtilen miktarda idari para cezası
verilerek sürücü belgesi beş yıl süreyle geri alınır.
d) Uyuşturucu
veya uyarıcı madde kullandığı tespit edilen sürücüler ile teknik cihaz
bulunmaması ya da trafik görevlilerince ölçüm yapılmasının kabul edilmemesi
nedenleriyle mahalli zabıtaya teslim edilen sürücüler araç kullanmaktan men
edilir.
Yaralanma veya
ölümle sonuçlanan kazalar ya da trafik görevlilerince el konulan maddi hasarlı
trafik kazasına karışan sürücülerin alkol oranları ile durumundan şüphe edilen
sürücülerin uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanıp kullanmadıklarının
tespitinde aşağıdaki usul ve esaslar uygulanır:
a) Sürücülerin
uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanıp kullanmadığı ya da alkolün kandaki
miktarını tespit amacıyla, kollukça ikinci ve üçüncü fıkraların (a) bentlerinde
belirtilen teknik cihazlar kullanılır.
b) Yaralanma
veya ölümle sonuçlanan ya da trafik görevlilerince el konulan maddi hasarlı
trafik kazasına karışarak teknik cihazla alkol ve uyuşturucu ya da uyarıcı
madde kullanıp kullanmadığının tespitine yönelik ölçüm yapılmasına izin
vermeyen sürücülere 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasında
belirtilen miktarda idari para cezası verilerek sürücü belgesi iki yıl süreyle
geri alınır. Ölçüm yapılmasına izin vermeyen ya da yapılan ölçüm sonucuna
itiraz eden sürücülerle ilgili olarak;
1) Yaralanma veya ölümle sonuçlanan trafik
kazalarında sürücünün alkol ve uyuşturucu ya da uyarıcı madde kullanıp
kullanmadığının tespitinin yapılması amacıyla, sürücü mahalli zabıta tarafından
Cumhuriyet savcısına bilgi verilerek en yakın adli tıp kurumuna veya adli
tabipliğe veya Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kuruluşlarına götürülür ve
uyuşturucu veya uyarıcı madde ya da alkol tespitinde kullanılmak üzere
vücutlarından kan, tükürük veya idrar gibi örnekler aldırılır. Yapılan tespit
sonucunda uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı ya da alkollü olduğu
anlaşılanlar hakkında ayrıca 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin eylemine
uygun fıkrasından işlem yapılır.
2) Trafik
görevlilerince el konulan maddi hasarlı trafik kazalarında sürücünün alkol ve
uyuşturucu ya da uyarıcı madde kullanıp kullanmadığının tespitinin yapılması
amacıyla, Cumhuriyet savcısına bilgi verilerek sürücü trafik görevlileri
tarafından en yakın adli tıp kurumuna veya adli tabipliğe veya Sağlık
Bakanlığına bağlı sağlık kuruluşlarına götürülür ve uyuşturucu veya uyarıcı
madde ya da alkol tespitinde kullanılmak üzere vücutlarından kan, tükürük veya
idrar gibi örnekler aldırılır. Yapılan tespit sonucunda uyuşturucu veya uyarıcı
madde kullandığı ya da alkollü olduğu anlaşılanlar hakkında ayrıca 2918 sayılı
Kanunun 48 inci maddesinin eylemine uygun fıkrasından işlem yapılır.
3) Teknik
cihazla yapılan ölçüm sonucuna itiraz edilerek tespitin sağlık kuruluşlarında
yaptırılması halinde, her iki tespit arasındaki süre, teknik cihazla ölçüm
yapılmasına izin verilmemesi halinde ise kaza saati ile sağlık kuruluşunda
yapılan tespit saati arasındaki süre göz önünde bulundurularak sağlık
kuruluşunda yapılan tespit sonucuna ilk ölçümü yapan trafik kuruluşu tarafından
her bir saat için 0,15 promil eklenmek suretiyle alkol oranı belirlenir ve çıkan
sonuca göre işlem tesis edilir.
c) Trafik
kazası sonucunda sürücünün ölmesi veya teknik cihaza üfleyemeyecek kadar
yaralanmış olması hâlinde, sevk edildiği sağlık kuruluşunda vücudundan kan,
tükürük veya idrar gibi örnekler alınarak alkol veya uyuşturucu ya da uyarıcı
madde kullanıp kullanmadığı tespit edilir. Yapılan tespit sonucunda uyuşturucu
veya uyarıcı madde kullandığı ya da alkollü olduğu anlaşılanlar hakkında ayrıca
eylemine uygun 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin ilgili fıkrasına göre
işlem yapılır.
ç) 0,50
promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen hususi otomobil sürücüleri ile
0,20 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen diğer araç sürücüleri,
trafik kazasına sebebiyet vermeleri halinde haklarında 2918 sayılı Kanunun 48
inci maddesine istinaden yapılacak işleme müteakip ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza
Kanununa göre adli işlem yapılmak üzere mahalli zabıtaya teslim edilir.
Bu madde
kapsamında geçici olarak geri alınan sürücü belgelerinin iade edilmesi için
2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinde belirtilen geri alma sürelerinin dolmuş
olması, bu Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının tahsil edilmiş
olması ve gerekli diğer şartların sağlanmış olması zorunludur.
Geçici olarak
geri alınan sürücü belgesinin teslim edilebilmesi için 2918 sayılı Kanun
hükümlerine göre verilmiş idari para cezalarının tahsil edildiğine dair
bilgilerin Gelir İdaresi Başkanlığından elektronik sistemle alınabilmesi
halinde belge ibrazı zorunluluğu aranmaz.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Araç
Kullanma Sürelerine Uyma Mecburiyeti ve Denetleme Esasları
Araç
Kullanma ve Dinlenme Sürelerine Uyma Mecburiyeti ve Denetleme Esasları (Başlığıyla
birlikte değişik: RG-02/09/2004-25571)
Madde 98- Araç Kullanma ve dinlenme
sürelerine uyma mecburiyeti ve denetleme esaslarında uyulacak usuller aşağıda
gösterilmiştir:
A) Ticari
amaçla yük taşımacılığı yapan ve azami ağırlığı 3,5 tonu geçen araçların
şoförleri ile ticari amaçla yolcu taşımacılığı yapan ve taşıma kapasitesi
şoförü dahil 9 kişiyi geçen araçların şoförlerinin 24 saatlik herhangi bir süre
içinde; toplam olarak 9 saatten ve devamlı olarak 4,5 saatten fazla araç
sürmeleri yasaktır.
Bu şoförler en
fazla 6 günlük araç kullanma süresinden sonra 1 günlük hafta tatilini kullanmak
zorundadırlar. Hafta tatili en az 24 saattir. Düzenli seferler haricindeki
uluslararası yolcu taşımacılığı söz konusu olduğunda şoförler 12 gün süreyle
araç kullanabilirler, araç kullanma süresinden sonra 2 günlük hafta tatilini
kullanmak zorundadırlar. Birleşik 2 hafta içinde toplam araç kullanma süresi 90
saati aşamaz.
Bu şoförler
sürekli 4,5 saatlik araç kullanma süresi sonunda, eğer istirahata çekilmiyor
ise en az 45 dakika mola almaları mecburidir. Bu molalar sürekli 4,5 saatlik
araç kullanma süreleri içerisinde en az 15 dakikalık molalar şeklinde de
kullanılabilir.
Bu molalar
süresince şoförler başka bir işle meşgul olamazlar. Hareket halindeki bir
araçta, feribotta veya trendeki bekleme süresi ile araç kullanılmadan geçen
süre, başka iş olarak addedilemez. Alınan molalar günlük dinlenme süresi olarak
sayılmaz.
Şoförler her
24 saat içerisinde 11 saat kesintisiz dinlenecektir. Bu süre, biri en az 8 saat
kesintisiz olmak üzere iki veya üç ayrı süre halinde kullanılabilir. Ve bu
durumda günlük dinlenme süresi 1 saat daha eklenerek 12 saate çıkartılır. 11
saatlik kesintisiz günlük dinlenme süresi haftada 3 defadan fazla olmamak üzere
en az 9 saate indirilebilir. Aracın en az iki şoförle kullanılması durumunda
her 30 saatlik sürede her bir şoför en az 8 saat kesintisiz olarak
dinlenecektir. Günlük dinlenme süresi, yataklı ve yapılışlarında özel dinlenme
yeri olan araçlar ile şoförün rahat uyuyabileceği şekilde bölümleri bulunan
araçlarda, araçlar park yerinde, garajda veya yerleşim yerleri dışındaki
karayollarında platform dışında park edip gerekli tedbirler alınarak
geçirilebilir.
Bu şoförlerin
araçlarının feribotla veya trenle taşınması durumunda günlük dinlenme süreleri
bir kez olmak üzere kesintiye uğrayabilir. Günlük dinlenme süresinin iki bölümü
arasındaki süre mümkün olduğunca kısa olmalıdır ve gümrük işlemleri de dahil
gemiye, feribota binmeden önce veya indikten sonra 1 saati aşamaz. Bu şekilde
kesintiye uğrayan dinlenme süresi 2 saat uzatılır.
B) Yük ve
yolcu taşıması yapan araç işletenleri ile bu araçları sürenlerden;
a) Araç
işletenlerinin;;
1) Otobüs,
kamyon ve çekici araçlarında takoğraf cihazı bulundurmaları ve bunların işler
durumda olmalarını sağlamaları,
2) Araçlarına
ait takoğraf kayıtlarını, kayıt tarihinden itibaren 1 ay süreyle araçlarda, 5
yıl süreyle de işyerlerinde, işyeri yoksa araçlarında muhafaza etmeleri veya
ettirmeleri,
3) Trafiğe
çıkardıkları taşıtların cins ve plakalarını, şoförlerin kimler olduğunu, işe
çıkış yer, gün ve saati ile gidilecek yeri kaydettikleri bir defter veya liste
düzenleyerek kayıtlarını tutmaları,
4) Yük ve
yolcu nakliyatı yapan kuruluş yetkililerinin şoförlerin çalışma sürelerini ve
bu süre içerisindeki kural dışı hareketlerini izlemeleri ve kuralları ihlal
etmeyi itiyat haline getiren şoförleri eğitmeleri ve bu konuda önleyici
tedbirler almaları,
5)
Şehirlerarası yük ve yolcu nakliyatı yapan araçlarda, bu Yönetmeliğin öngörmüş
olduğu çalışma ve dinlenme sürelerini göz önünde bulundurmak suretiyle, şoförlerin
gideceği yer ve güzergahları dikkate almaları ve buna göre uğrayacağı, il, ilçe
veya durak yerlerinde yedek şoförleri hazır bulundurmaları,
zorunludur.
b) Taşıt
şoförlerinin;
1) Mesleki
Yeterlilik Belgesi alarak araç sürmeleri,
2) Zorunlu
olduğu halde takoğrafı bulunmayan veya takoğrafları işler durumda olmayan
taşıtları trafiğe çıkarmamaları,
3) Araçlara
ait takoğraf kayıtlarını kayıt tarihinden itibaren 1 ay süreyle araçlarında muhafaza
etmeleri,
zorunludur.
Bu şoförlerle
ilgili yapılan kontroller, yıllık çalışma günlerinin en az % 1'ini
kapsamalıdır. Bu kontrollerin en az % 15'i yol kenarında, % 25'i ise ilgili ve
yetkililerce işverenin müştemilatında yapılır. Kontrollerde; günlük araç
kullanma süreleri, molalar, haftalık ve günlük dinlenme süreleri, kayıtlarda
düzensizlik belirtileri, önceki kayıtlar, takoğraf cihazının doğru çalışıp
çalışmadığı kontrol edilir.
Ayrıca, ilgili
ve yetkililerce işyeri müştemilatında yapılan kontrollerde haftalık dinlenme
süreleri ve bu süreler arasındaki araç kullanma süreleri, iki haftalık araç
kullanma süre sınırlaması, indirilen günlük veya haftalık dinlenme sürelerinin
telafi edilip edilmediği, kayıt belgelerinin kullanılıp kullanılmadığı, şoförün
çalışma saatlerinin organize edilip edilmediği de kontrol edilecektir. Yetkili
makamların talebi üzerine gerekli dokümanların teslim edilmesi ile yapılan
kontroller de, müştemilatta yapılan kontrol sayılır.
Şoförlerin
araç kullanma, mola ve dinlenme saatleri ile denetim prosedürlerine ilişkin
formlar İçişleri Bakanlığı ve Ulaştırma Bakanlığınca belirlenir.
Takoğraf
Cihazı ile Sürücü Çalışma Belgesi Bulundurma ve Kullanma Zorunluluğu (Başlığı
ile birlikte değişik: RG-02/11/2000-24218)
Madde 99- Takoğraf cihazı
ile sürücü çalışma belgelerinin hangi cins taşıtlarda bulundurulacağına ve
kullanılacağına dair esaslar aşağıda gösterilmiştir.
a) Takoğraf
cihazları
1) Takoğraf
cihazları; nitelikleri, fonksiyonları ve teknik özellikleri İçişleri
Bakanlığının uygun görüşü alınmak üzere Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca
hazırlanacak teknik şartnameye uygun,
mekanik, elektronik veya elektro mekanik olarak imal veya ithal edilir.
2) Takoğraf
cihazlarının, şehirlerarası yük veya yolcu nakliyatı yapan otobüs, kamyon ve
çekicilerde kullanılır durumda bulundurulması ve kullanılması zorunludur.
3) Takoğraf
cihazı takılan her taşıtın işleten ve sürücüsü, takıldığı tarihten itibaren bu
cihazları kullanılır durumda bulundurmak zorundadır.
4) Şehiriçi ve
belediye mücavir alanı içerisinde yolcu ve yük nakliyatı yapan otobüs, kamyon
ve çekici türündeki taşıtlarda takoğraf cihazı bulundurma mecburiyeti aranmaz.
5) 1984 ve
daha önceki yıllarda üretilen araçlarda takoğraf cihazı bulundurma ve kullanma
mecburiyeti aranmaz. Ancak, bu araçların şehirlerarası yük ve yolcu
taşımacılığında kullanılması halinde, takoğraf cihazının yerine sürücü çalışma
belgesinin bulundurulması ve kullanılması zorunludur.
6) Takoğraf
cihazı bulundurulması ve kullanılması zorunlu olan araçlardan, resmi taşıt
olarak tescil edilmiş ve edilecek olanlarda takoğraf cihazı bulundurma ve
kullanma zorunluluğu aranmaz.
b) Sürücü
çalışma belgesi
Sürücü çalışma
belgesi, ciltli, cebe sığacak büyüklükte ve 1 yıllık araç kullanma sürelerinin
işlenebileceği hacimde olacak şekilde Maliye Bakanlığınca bastırılır. Bu
belgelerin dağıtımı Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonu tarafından
gerçekleştirilir.
Sürücü çalışma
belgeleri, isteklinin esnaf siciline veya ilgili esnaf kuruluşuna kayıtlı
olduğunu ispat etmesi şartıyla, ikametgahının veya işyerinin bulunduğu yerdeki
trafik tescil kuruluşunca verilir. Bu belgelerin zayi edilmesi halinde aynı
yolla yenisi düzenlenir.
Ticari amaçla
şehiriçi ve belediye mücavir alanı içerisinde yük ve yolcu nakliyatı yapan araç
sürücülerinden, sürücü çalışma belgesi aranmaz.
c) Hız
sınırlayıcı cihaz, (Ek: RG-11/04/2003-25076)
(Değişik:RG-19/2/2014-28918)
N2 ve N3
sınıfı kamyon ve çekiciler ile M2 ve M3 sınıfı minibüs ve otobüslerde hız
sınırlayıcı cihaz bulundurulması ve kullanılması zorunludur. Bu hüküm aşağıda belirtilen motorlu araçları kapsamaz:
1) Kamu
düzeninden sorumlu Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığı, Sahil
Güvenlik Komutanlığı, Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı, silahlı
kuvvetler, sivil savunma, yangın ve diğer acil servis hizmetlerinde kullanılan
motorlu araçlar.
2) Yapısı
itibariyle hızı 99 km/s'i aşmayan N2 ve N3 sınıfı kamyon ve çekiciler ile 110
km/s'i aşmayan M2 ve M3 sınıfı minibüs ve otobüsler.
3) Karayolunda
bilimsel amaçlı deney yapmak üzere kullanılan motorlu araçlar.
4) Şehir
içinde sadece kamu hizmetinde kullanılan motorlu araçlar.
Hız
sınırlayıcı cihazların durum ve nitelikleri Yönetmelik ekinde yer alan 1 Sayılı
Cetvelde gösterilmiştir. Bu madde kapsamındaki araçlara takılacak hız
sınırlayıcı cihazların hangi modeldeki araçları kapsayacağı konusu ile
uygulamaya hangi tarihten itibaren başlanacağı hususu İçişleri Bakanlığınca
belirlenir.
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Hız
Kuralları
Hız
sınırları
MADDE 100 -
(Değişik:RG-1/9/2010-27689) Karayolları
Trafik Kanununda ve bu Yönetmelikte yazılı kayıt ve şartlar dışında ve aksine
bir işaret bulunmadıkça yol durumlarına göre römorksuz araç cinsleri için
saatteki asgari ve azami hız sınırları aşağıda gösterilmiştir.
ARAÇ CİNSİ
YERLEŞİM
YERİ
İÇİNDE
YERLEŞİM YERİ DIŞINDA
OTOYOLLARDA
ŞEHİRLERARASI
ÇİFT YÖNLÜ
KARAYOLLARINDA
BÖLÜNMÜŞ
YOLLARDA
Otomobil
(M1), (M1G),
50
90
110
120
Minibüs (M2),
50
80
90
100
Otobüs
(M2-M3),
50
80
90
100
Kamyonet (N1),
N1G)
50
80
85
95
Panelvan
(N1) (21.03.2012
tarih ve 28240 sayılı R.G. ile eklenmiştir)
50
85
100
110
Kamyon
(N2-N3),
Çekici (N2-N3)
50
80
85
90
Motosiklet
(L3)
50
80
90
100
Motosiklet
(L4, L5, L7)
50
70
80
80
Motorlu
bisiklet (L1, L2, L6)
Motorsuz
bisiklet
30
45
45
Giremez
Tehlikeli madde taşıyan araçlar
(Belgelerinde aksine bir hüküm yoksa) (17.04.2015 tarih ve 29329
sayılı R.G.ile değişik)
30
50
60
70
Özel yük taşıma izin belgesi veya özel
izin belgesi ile karayoluna çıkan araçlarda (Belgelerinde aksine bir hüküm
yoksa) (17.04.2015 tarih ve 29329 sayılı R.G.ile eklenmiştir)
30
50
50
60
Lastik
tekerlekli traktörler
20
30
40
Giremez
Arızalı bir
aracı çeken araçlar
20
20
30
40
İş makineleri
20
20
20
Yolun yapım,
bakım
veya
işletilmesinden
sorumlu
kuruluştan
izin
alınmadan
giremez
kilometredir.
Hız
sınırlayıcı cihaz bulundurma ve kullanma zorunluluğu olan araçlarda; yol ayrımı
yapılmaksızın M2 ve M3 sınıfı otobüs ve minibüslerde hız sınırı ayarlaması 110
km/s, N2 ve N3 sınıfı kamyon ve çekicilerde ise 99 km/s'tir. Bu araçlar şehir
içi yollarda ise diğer araçların tabi olduğu azami hız sınırlarına uymak
zorundadırlar. (Değişik ikinci fıkra:RG-19/2/2014-28918)
Zorunlu haller
dışında şehirlerarası karayolunu kullanan motorlu araçlarda araç cinsi
gözetilmeksizin asgari hız sınırı 15 km/s, otoyollarda ise 40 km/s'tir.
Tehlikeli
madde taşımaya mahsus olup, boş olarak trafiğe çıkan araçlar yukarıda
belirtilen kendi sınıfına giren araçlara ait hızla sürülebilirler.
Römorklu veya
yarı römorklu araçlarda (Römork takmış LTT ile tehlikeli madde taşıyan araçlar
ve özel yük taşıma izin belgesi veya özel izin belgesi ile karayoluna çıkan
araçlar hariç) en çok hız sınırı aynı cins römorksuz araçlara ait en çok hız
sınırından saatte 10 km daha düşüktür. (Değişik beşinci
fıkra:RG-19/2/2014-28918)
Servis freni
bozuk araçları çeken araçlar saatte 15 km.'nin üstünde bir hızla sürülemez.
İçişleri
Bakanlığı, Ulaştırma Bakanlığının görüşünü alarak, yerleşim yeri dışındaki
şehirlerarası çift yönlü karayolları ile bölünmüş yollarda ve otoyollarda
otomobiller için hız sınırını 20 km/s'e kadar artırmaya yetkilidir.
İl ve ilçe
trafik komisyonları ile ulaşım koordinasyon merkezleri, yerleşim yeri içinden
geçen bölünmüş devlet ve il yolları ile belediyelerin yapım ve bakımından
sorumlu olduğu taşıma kapasitesi yüksek, can ve mal güvenliği açısından gerekli
tedbirlerin alındığı, yaya geçişlerinin alt ve üst geçişlerle sağlandığı
bölünmüş karayollarında araç cinsleri için ayrı ayrı olmak üzere hız
sınırlarını 32 km/s'e, yerleşim yeri içinde bulunan diğer bölünmüş
karayollarında ise 20 km/s'e kadar artırmaya yetkilidir. Yerleşim yeri içinden
geçen ve Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumluluğunda bulunan devlet ve il
yollarında yapılacak hız artırımlarında, Karayolları Genel Müdürlüğünden yola
ilişkin alınması gerekli tedbirler ile yolun işletim hızına ilişkin bilgiler
alınarak göz önünde bulundurulur. (Değişik sekizinci fıkra:RG-19/2/2014-28918)
Hız Sınırlarına
Uyma ve Hızın Gerekli Şartlara Uygunluğunu Sağlama
Madde 101- Sürücüler
aksine bir karar alınıp işaretlenmemişse bu Yönetmeliğin 100 üncü maddesinde
belirtilen hız sınırlarını aşmamak zorundadırlar.
Araç sürülürken
yapılan hız, radar ve benzeri teknik cihazlarla ölçülebileceği gibi kronometre
veya değişik usullerle de ölçülerek tespit edilebilir.
İki yönlü
karayolunda geçme sırasında, geçme kuralının mecbur kıldığı şartlar
dolayısıyla, bu Yönetmeliğin aynı cins taşıtlar için tayin ettiği hız
sınırlarını aşan taşıt sürücülerine 2918 sayılı Kanunun 51 inci maddesine göre
işlem yapılmaz. (Değişik üçüncü fıkra:RG-19/2/2014-28918)
Çeşitli araç
cinslerine göre bu Yönetmeliğin öngörmüş olduğu azami hız sınırlarını, % 10 nispetinde
aştığı kontroller sırasında tespit edilen sürücülere, Karayolları Trafik
Kanununun 51 inci maddesine göre işlem yapılmaz.
Yolun yapım ve
bakımından sorumlu kuruluşlar tarafından yol ve trafik durumu dikkate alınarak
hız sınırlarının azami haddini belirten trafik işaret levhalarının bulunduğu
yerlerde, tayin edilmiş olan hız sınırında seyreden taşıt sürücüleri hakkında
da Karayolları Trafik Kanununun 51 inci maddesine göre işlem yapılmaz.
Hız tahdidini
belirleyen aksine bir işaret bulunmayan yerleşim birimleri içinden veya
civarından geçen şehirdışı karayollarının bu kesimlerinde, can ve mal güvenliği
açısından, karşıdan karşıya geçişler bir fiziki engelle yasaklanmış veya alt ve
üst geçitlerle belirlenmiş ise ve hız yapmak yaya ve taşıt trafiği açısından
bir engel teşkil etmiyorsa, taşıt sürücüleri yol ve trafik durumunu dikkate
alarak yönetmeliğin kendilerine tayin etmiş olduğu azami hız sınırları
içerisinde seyredebilirler.
Hız sınırlarını
ölçen cihazların yerini tesbit veya sürücüleri ikaz edici her türlü cihazın
imal ve ithali ile araçlarda bulundurulması yasaktır.
Hızın Gerekli
Şartlara Uygunluğunu Sağlama;
Sürücüler,
a) Kavşaklara
yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli
yollarda ilerlerken, yaya ve hemzemin geçitlerine, tünellere, dar köprü ve
menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını
azaltmak,
b) Hızlarını,
kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik
durumunun getirdiği şartlara uydurmak,
c) Diğer bir aracı
izlerken yukarıdaki fıkrada belirtilen durumları göz önünde tutarak güvenli bir
mesafe bırakmak,
d) Kol ve grup
halinde araç kullananlar önlerinde giden araçları, aracın cinsi itibariyle bu Yönetmeliğin 100 üncü maddesinde tesbit
edilen yapabilecekleri azami hızlarının yarısı kadar metreden az olmayacak
mesafeden takip etmek,
Zorundadırlar.
Bu madde
hükümlerine uymayanlara, Kanunun eylemine uyan 51 veya 52 nci maddesine göre
işlem yapılır. (Değişik dokuzuncu fıkra:RG-19/2/2014-28918)
BEŞİNCİ
BÖLÜM
Sürücülerin
Uyacağı Diğer Kurallar
Dönüşler
(Doğrultu Değiştirme)
Madde 102- Aksine bir
işaret yoksa dönüş yaparak doğrultu değiştirecek olan araç sürücüleri;
a) Sağa
dönüşlerde;
1) Dönüş
işareti vermeye,
2) Sağ şeride
veya işaretlerle dönüş izni verilen şeride girmeye,
3) Hızını
azaltmaya,
4) Dar bir
kavisle dönmeye, (Değişik: RG-02/11/2000-24218)
5) Dönüş
sırasında varsa kurallara uygun olarak karşıya geçen yayalara ve bisiklet
yolundaki bisikletlilere geçiş hakkı vermeye,
6) Dönülen
karayolunun gidiş şeridine veya gidişe ayrılmış en sağ şeridine girmeye, (Ek:
RG-02/11/2000-24218)
b) Sola
dönüşlerde;
1) Dönüş
işareti vermeye,
2) Çok şeritli
yollarda gidişe ayrılan şeritlerden en soldaki şeride, iki şeritli ve iki yönlü
karayollarında sağ şeridin soluna yanaşmaya,
3) Hızını
azaltmaya,
4) Kavşağa
geldiğinde varsa kurallara uygun olarak karşıya geçen yayalara geçiş hakkını
vermeye,
5) Dönüşe
başlamadan sağdan gelen taşıtlara ilk geçiş hakkını vermeye, (Ek:
RG-02/11/2000-24218)
6) (Teselsül:RG-02/11/2000-24218) Döneceği
yolun gidişe ayrılan kısmına girmek üzere, arkadan gelen ve sola dönecek diğer
araçları engellememek için dönüşü geniş kavisle yapmaya,
7)(7) Dönüş
sırasında karşı yönden gelen ve emniyetle duramayacak kadar yaklaşmış olan
araçların geçmesini beklemeye,
8)(7) Döneceği
yolun çok şeritli olması halinde en sağ şerit dışındaki uygun bir şeritten
kavşağı terk etmeye,
9) Döndüğü
yola girdikten sonra en kısa sürede trafiği tehlikeye düşürmeden sağ şeride veya
hızının gerektirdiği şeride girmeye,
c) Dönel
kavşaklardaki dönüşlerde;
Dönel
kavşaklarda da sağa ve sola dönüş kurallarına aynen uymakla birlikte,
1) Sola veya
geriye dönecek ise orta adaya bitişik şeritten kavşağa girmeye,
2) Dönel
kavşakta geriye dönecek ise orta adaya bitişik şeritte dönüşe geçmeye,
3) Orta ada
etrafında dönerken, kavşak çıkışında bulunan ve uygun mesafede olmayan bir
karayoluna veya geçiş yoluna girmek istemesi hali dışında, şeridini muhafaza
etmeye,
Mecburdurlar.
Dönüş
sırasında araç sürücüleri; yaya ve bisikletler için yeşil ışık yanmakta iken;
yaya geçidinden ve bisiklet yolundan geçen yoksa veya yayalar uzakta iseler,
yayaların ve bisikletlerin geçiş
haklarını engellememek şartıyla,
dönüşlerine devam edebilirler.
Gidişe ayrılan
birden fazla şeridi bulunan yollarda; en sağ veya sol şeride bitişik şerit veya
şeritlerden işaretlenmek suretiyle sağa veya sola dönüşlere izin verilebilir.
Geçme
Kuralları
Madde 103- Geçmede
aşağıdaki kurallar uygulanır.
a) Sürücüler
önlerinde giden bir aracı geçmeleri için;
1) Arkasından
gelen bir başka sürücünün kendisini geçmeye başlamamış olması,
2) Önünde
giden sürücünün bir başka aracı geçme niyetini belirten uyarma işaretini
vermemiş bulunması,
3) Geçeceği
aracın hızıyla geçme esnasındaki kendi hızını da dikkate alarak, iki yönlü
yollarda karşıdan gelen trafik dahil, yolu kullananların tümü için tehlike veya
engel yaratmadan geçmek için kullanacağı şeridin yeteri kadar ilerisinin görüşe
açık ve boş olması,
4) Geçişin, geçilen
araçlar için bir güçlük yaratmayacak şekilde ve araçlarının bu geçişe uygun
durumda bulunması,
Mecburidir.
b) Geçme,
geçilecek aracın solundaki şeritten yapılır.
Geçecek aracın
sürücüsü;
1) Geçilecek
araç sürücüsünü ses cihazı ile veya kısa ve uzun hüzmeli farlarını ardarda
yakarak uyarmaya,
2) Sol dönüş
lambası ile işaret vermeye,
3) Geçilecek
araca takip mesafesi kadar önceden sol şeride yerleşmeye,
4) Geçilen
araç, geriyi görme aynasından görülünceye kadar geçiş şeridinde ilerlemeye,
5) Sağa dönüş
lambası ile işaret vererek sağ şeride girmekle geçişini tamamlamaya,
Mecburdur.
c) Araçların
sağından veya banketten yararlanmak suretiyle geçmek yasaktır.
Ancak,
herhangi bir araç sola dönüş işareti vererek yavaşlamakta veya trafik
mecburiyeti nedeniyle beklemekte ise, bunların veya yolun ortasından giden
tramvaylar ile görev icabı yolun solunda bulunan geçiş üstünlüğüne sahip
araçların sağındaki şeritten geçilebilir.
Tramvay
hatları müsait olmadığı takdirde, harekette olsun veya olmasın bir tramvayın
sol yanından geçilemez ve bu yanda devamlı araç sürülemez.
d) Gidişe ayrılmış
yol bölümlerinde, şerit değiştirmemek şartı ile bir şeritteki taşıtların diğer
şeritteki taşıtlardan hızlı gitmesi geçme sayılmaz.
Geçmenin
Yasak Olduğu Yerler
Madde 104- Sürücülerin;
a) Geçmenin
herhangi bir trafik işareti ile yasaklandığı yerlerde,
b) Görüş
yetersizliği olan tepe üstü ve dönemeçlerde,
c) Yaya ve
okul geçitlerine yaklaşırken,
d)
Kavşaklarda, demiryolu geçitlerinde ve buralara yaklaşırken,
e) Gidiş ve
geliş için birer şeridi bulunan iki yönlü trafiğin kullanıldığı köprü ve
tünellerde,
Önlerindeki
bir aracı geçmeleri yasaktır.
Geçilen
Araç Sürücüsünün Uyacağı Kurallar
Madde 105- Geçilen araç
sürücüleri;
a) Duyulur
veya görülür bir geçiş işareti alınca trafiğin iki yönlü kullanıldığı
karayollarında taşıt yolunun sağ kenarına yakın gitmek, dörtten fazla şeritli
veya bölünmüş karayollarında bulunduğu şeridi izlemek ve hızını arttırmamak,
b) Dar taşıt
yolları ile trafiğin yoğun olduğu karayollarında yavaş gitme nedeni ile kendilerini
geçmek için izleyen araçların kolayca ve güvenli geçmelerini sağlamak için
araçlarını elverdiği oranda sağ kenara almak, yavaşlamak, gerekiyorsa durmak,
c) Geçiş
üstünlüğü bulunan bir aracın duyulur veya görülür işaretini alınca, bu
araçların kolayca ilerlemelerini sağlamak için taşıt yolu üzerinde yer açmak,
gerekiyorsa durmak,
Zorundadırlar.
Kurallara
uygun olarak, geçiş yapmak isteyenlere yol vermemek, geçilmekte olan bir başka
aracı geçmeye veya sola dönmeye kalkışmak yasaktır.
Gelen
Trafikle Karşılaşmada Geçiş Kolaylığı Sağlama
Madde 106- Araç
Sürücüleri;
a) İki yönlü
trafiğin kullanıldığı yollarda; karşı yönden gelen araçların hareketini
zorlaştıran bir durum varsa, geçişi kolaylaştırmak için yer ayırmak, aracını
sağ kenara yanaştırmak, gerekli hallerde sağa yanaşıp durmak,
b) Fazla
eğimli yollarda karşılaşma hallerinde; çıkan araç için geçiş güç veya mümkün
değilse, güvenli geçişi sağlamak üzere, inen araçlar, varsa önceden sığınma
cebine girmek, sığınma cebi yoksa sağ kenara yanaşıp durmak, çıkan araç için
manevra imkanı bulunmadığının açıkça anlaşılması hallerinde de geri gitmek,
c) Taşıt
yolunun dar olduğu yerlerde aksini gösteren bir trafik işareti yoksa;
1) Motorsuz
araçları sürenler motorlu araçlara,
2) Otomobil,
minibüs, kamyonet, otobüs, kamyon, arazi taşıtı, lastik tekerlekli traktör, iş
makinelerini sürenler yazılış sırasına göre kendisinden öncekilere,
Geçiş hakkı
vermek, suretiyle geçiş kolaylığı sağlamak zorundadırlar.
Sürücülerin
eğimli bir yolda, motorun çalışmasını durdurup, vitesi boşa alarak araç
sürmeleri yasaktır. İniş eğilimli yollar, çıkışta kullanılacak vitesle
inilmelidir.
Araçlar
Arasındaki Mesafe
Madde 107- Sürücüler,
önlerinde giden araçları güvenli ve gerekli bir mesafeden takip etmek
zorundadırlar.
Bu mesafe,
kendi araçlarının kilometre cinsinden saatteki hızının en az yarısı kadar
metredir.
Takip
mesafesi, takip eden aracın 2 saniyede
katedeceği yol uzunluğu kadar da olabilir.
Kol veya grup
halinde (konvoy şeklinde) araç kullananlarda araçları arasında, kendilerini
sollayıp geçmek isteyen araçların gerektiğinde güvenle girebilecekleri kadar
açıklıklar bulundurmak zorundadırlar. Bu açıklıklar, kol veya gruba dahil
araçların azami hızlarına göre takip mesafesinden az olmayacaktır.
Tehlikeli
madde taşıyan araç sürücüleri, yerleşim birimleri dışındaki karayollarında
diğer araçları, en az 50 metre mesafeden
takip etmek zorundadırlar.
Yavaş Sürme
ve Yavaşlama
Madde 108- Araç
sürücülerinin;
a) Araçlarını
zorunlu bir neden olmadıkça, diğer araçların ilerleyişine engel olacak şekilde
yavaş sürmeleri,
b) Belirlenen
hız sınırlarının çok altında ve trafiğin akışına engel olacak şekilde
sürmeleri,
c) Güvenlik
nedeni veya verilen herhangi bir talimata uyulması dışında, başkalarını
rahatsız edecek veya tehlikeye sokacak şekilde gereksiz ve ani yavaşlamaları,
Yasaktır.
Kavşaklarda
Geçiş Hakkı
Madde 109- (Değişik:
RG-02/11/2000-24218) Kavşaklarda aşağıdaki kurallar uygulanır.
a)Kavşağa
yaklaşan sürücüler, kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamak, dikkatli
olmak, geçiş hakkı olan araçların önce geçmesine imkan vermek zorundadırlar.
b)Trafik
zabıtası veya trafik işaret levhası veya ışıklı işaret cihazları bulunmayan
kavşaklarda;
1)Bütün
sürücüler geçiş üstünlüğüne sahip olan araçlara,
2)Bütün
sürücüler doğru geçmekte olan tramvaylara,
3)Doğru geçen
tramvay hattı bulunan karayoluna çıkan sürücüler bu yoldan gelen, geçen
araçlara,
4)Bölünmüş
yola çıkan sürücüler bu yoldan geçen araçlara,
5)Tali yoldan
ana yola çıkan sürücüler, ana yoldan gelen araçlara,
6)Dönel
kavşağa gelen sürücüler, dönel kavşak içindeki araçlara,
7)Bir iz veya
mülkten çıkan sürücüler, karayolundan gelen araçlara,
8)Dönüş yapan
sürücüler, doğru geçmekte olan araçlara,
c)Kavşak
kollarının trafik yoğunluğu bakımından farklı oldukları işaretlerle
belirlenmemiş ise;
1)Motorsuz
araç sürücüleri, motorlu araçlara,
2)Lastik
tekerlekli traktör ile iş makinesi sürücüleri, diğer motorlu araçlara,
3)Motorlu
araçlardan soldaki, sağdan gelen araca,
4)Dönüş yapan
sürücüler, kurallara uygun olarak geçiş yapan yayalara, varsa bisiklet
yolundaki bisikletlilere,
d) Kavşağa
gelen sürücüler kavşak giriş ve çıkışlarından kurallara uygun olarak karşıya
geçen veya geçmek üzere olan yayalara,
Geçiş hakkını
vermek zorundadırlar.
e)Işıklı
trafik işaretleri izin verse bile trafik akımı, kendisini kavşak içinde durmaya
zorlayacak veya diğer doğrultudaki trafiğin geçişine engel olacak ise,
sürücülerin kavşağa girmeleri yasaktır.
f)Görevli kişi
veya ışıklı trafik işareti ile yönetilen
kavşaklarda, sürücüler kavşağı en kısa zamanda geçmek zorundadırlar.
Sürücülerin gereksiz olarak yavaşlamaları, durmaları, araçtan inmeleri, yolcu
indirmeleri ve bindirmeleri veya araçlarının motorlarını durdurmaları yasaktır.
g)Aksine bir
trafik işareti olmadıkça, bütün kavşaklarda araçlar, ray üzerinde hareket eden
taşıtlara geçiş hakkını vermek
zorundadırlar.
İndirme,
Bindirme ve Kapıların Açılması Kuralları
Madde 110- Aksine bir
işaret bulunmadıkça;
a) Araç
sürücüleri araçlarını, gidiş yönlerine
göre yolun en sağ kenarında durdurarak, yolcularını sağ taraftan indirmek ve
bindirmek, yolcular da araçların sağ tarafından inmek ve binmek zorundadırlar.
b) Karayolunu
kullananlar için bir tehlike ve engel teşkil etmeyeceğinden emin olunmadıkça;
1) Araç
durmadan kapı açmak,
2) Kapıların
kapanmasını beklemeden hareket etmek,
3)
Durakladıktan sonra aracın sağını kontrol etmeden kapı açmak ve kontrolsüz inip
binmek,
4) Taşıt yolu
üzerinde araçların sol kapılarından yolcu indirip bindirmek,
Yasaktır.
ALTINCI BÖLÜM
Durma,
Duraklama ve Parketme Kuralları
Durma
Madde 111- Araçların;
Görevli
kişilerce, verilen dur emrinde, sesli, işaretli dur emrinde veya kırmızı
ışıklı, işaret levhalarına uyularak veya önündeki araçların durması ve arıza
halleri gibi her türlü trafik mecburiyeti nedeni ile durdurulması halleri
"Durma" dır.
Duraklama
Madde 112- Durma halleri
dışında yolcu indirip bindirmek, yük yüklemek veya boşaltmak veya beklemek
amacı ile araçların kısa süreler içinde durdurulması "Duraklama" dır.
Duraklama,
bekleme amacı ile yapılırsa, bunun süresi en çok 5 dakikadır.
Bu sürenin
geçirilmesi parketme sayılır.
Duraklamanın
Yasak Olduğu Yerler
Madde 113- Taşıt yolu
üzerinde;
a)
Duraklamanın yasaklandığının bir trafik işareti ile belirtilmiş olduğu
yerlerde,
b) Sol şeritte
(raylı sistemin bulunduğu yollar hariç),
c) Yaya ve
okul geçitleri ile diğer geçitlerde,
d) Kavşaklar,
tüneller, köprüler ve bağlantı yollarında ve buralara, yerleşim birimleri
içinde 5 metre ve yerleşim birimleri dışında 100 metre mesafede,
e) Görüşün
yeterli olmadığı tepe üstlerine yakın yerlerde ve dönemeçlerde,
f) Otobüs,
tramvay ve taksi duraklarında (duraklamaya izin verilen taşıtın dışındakiler
için),
g) Duraklayan
veya parkedilen araçların yol tarafındaki yanında,
h) İşaret
levhalarına, yaklaşım yönünde ve park izni verilen yerler dışında; yerleşim
birimi içinde 15 metre ve yerleşim birimi dışında 100 metre mesafede,
ı) Zorunlu
haller dışında yerleşim yerleri dışındaki karayollarında, taşıt yolu üzerinde,
Duraklamak
yasaktır.
Parketme
Madde 114- Parketme
araçların durma ve duraklama halleri dışında, genelde uzun süreli olarak
bekletilmek üzere bırakılmasıdır.
Aracın çalışır
durumda olması veya içinde insan bulunması parketme amacını değiştirmez.
Parketmenin
Yasak Olduğu Yer ve Haller
Madde 115- Araçların,
aşağıda gösterilen yerlerde ve hallerde taşıt yolu üzerinde parkedilmesi
yasaktır.
A) Parketmenin
yasak olduğu yerler,
1)
Duraklamanın yasak olduğu yerlerde,
2) Parketmenin
trafik işareti ile yasaklandığı yerlerde,
3) Geçiş
yolları önünde ve üzerinde,
4) Belirlenmiş
yangın musluklarına her iki yönden 5 metrelik mesafe içinde,
5) Kamu hizmeti yapan yolcu taşıtlarının duraklarını
belirten levhalara her iki yönden 15 metre mesafe içinde,
6) Üç veya
daha fazla taşıt yolu olan karayolunda ortadaki taşıt yolunda ve üç veya daha
fazla şeritli yollarda, aksine bir işaret bulunmadıkça gidiş yönüne ayrılmış en
sağ şerit dışındaki şeritlerde,
7) Kurallara
uygun olarak parketmiş araçların çıkışına engel olacak şekil ve yerlerde,
8) Geçiş
üstünlüğü olan araçların gidiş ve çıkışlarının yapıldığı yerleri belirten
işaret levhalarına 15 metrelik mesafe içinde,
9) Kamunun
faydalandığı;
a) Herkesin
araçları ile girip çıkabildiği park, bahçe, garaj, sinema ve benzeri her çeşit
tesisin,
b) Fabrika,
atölye, iş hanı ve benzeri işyerlerinin,
c) Okul,
hastane ve benzerlerinin,
Giriş çıkış
kapılarının her iki yönünden 5 metrelik mesafe içinde,
10) Park için
yer ayrılmamış veya trafik işaretleri ile belirlenmemiş alt ve üst geçitler ile
köprüler üzerinde veya bunlara 10 metrelik mesafe içinde,
11) Belirli
kişi, kurum ve kuruluşlara ait araçlara trafik komisyonları kararları ile
ayrılmış ve bir işaretle belirlenmiş bulunan park yerlerinde (izin verilen
araçlar hariç),
12) Yayaların
geçişine engel olmayacak şekilde ayrılmış, işaretlerle belirlenmiş ve il ve
ilçe trafik komisyonunca karara bağlanmış olmak şartıyla, geniş ve uygun
durumdaki yaya yollarında bulunan park yerleri dışındaki yaya yollarında,
13) Mecburi
haller dışında yerleşim yerleri dışındaki karayollarında, taşıt yolu üzerinde,
14) (Değişik
ibare:RG-17/4/2015-29329) Engellilerin araçları için ayrılmış park
yerlerinde, (Ek: RG-18/05/2007-26526)
B) Parketmenin
yasak olduğu haller;
1) İşaret
levhalarında gösterilen parketme süresi veya zamanı dışında,
2) Parketme
için ayrılmış olan yerlerde belirlenmiş şekle aykırı olarak veya süre dışında,
3) Belirli
süreler için ücret ödenerek parketme izni verilen ve bu amaçla özel cihaz
bulunduran yerlerde ücret ödemeden parketme halinde veya süresi dışında.
Yerleşim
Birimleri Dışında, Arızi Hallerde Durma ve Parketmede Alınacak Tedbirler
Madde 116- Teknik arıza,
kayma, yolda ani olarak meydana gelen bir bozukluk veya heyelan, yükün kayması
ve düşmesi ve benzeri gibi mecburi hallerin yerleşim birimleri dışındaki
karayolunda taşıt yolu üzerinde meydana geldiği takdirde, araç sürücüleri,
bütün imkanları elverdiği ölçüde kullanarak hareket ettirme, itme ve benzeri
şekil ve surette, araçlarını karayolu dışına, bu mümkün olmaz ise, bankette, bu
da mümkün değilse taşıt yolunun en sağına almak ve her durumda yol, hava ve
trafik şartları ile gece ve gündüz olmasına göre, gerekli güvenlik ve uyarı
tedbirlerini derhal alıp uygulamakla yükümlüdürler.
Duraklamada
Alınacak Önlemler
Madde 117-
Duraklamalarda;
a) Duraklama
için en uygun yerin seçilmesi, bulunulan şeritte en az yer işgal edilmesi,
varsa banketlerden yararlanılması,
b) Duraklama
amacı uzun süre beklemeyi gerektiriyorsa, motorun durdurulması, uygun vitese
takılması, el freni ile tespit edilmesi, gerekli hallerde park ışıklarının
yakılması, yolun eğimi gerektiriyorsa, uygun tekerleklere uygun yönde takoz
konulması,
c) Diğer
araçların geçişini ve yayaların yürümesini zorlaştırmayacak, yüklerin
boşaltılması veya yüklenmesi sırasında başkalarına zarar vermeyecek, karayolu
yapısını bozmayacak ve kirletmeyecek şekilde tedbirler alınması,
Mecburidir.
Parketmede
Alınacak Tedbirler
Madde 118- Araçların
parkedilmesinde aşağıdaki esaslar uygulanır;
a) El freni
ile tespit edilir.
b) Motor
durdurulur, eğimli yollarda inişte geri, yokuşta birinci vitese takılır ve ön
tekerlekler sağa çevrilir.
c) Eğimli
yoldaki araç; kamyon, çekici veya otobüs ise, her iki arka tekerleğinin, ayrıca
römorkların ve birden fazla ise, her bir römorkun arka tekerleklerinin inişte
ön, çıkışta arka taraflarına niteliklere
uygun takoz konulur.
d) Aracın terk
edilmesi halinde; camlar kapatılarak, kapılar kilitlenir.
Parketme
Yasaklarına Uymayan Araçlardan Hangilerinin Kaldırılacağı ve Kaldırmaya
Yetkililer
Madde 119- Yasaklanmış
yerlerde ve hallerde parkedilen araçlardan aşağıda sayılan yerlerde parketmiş
olanlar esas ve usullerine uyularak yetkililerce kaldırılır.
a)
Duraklamanın yasak olduğu yerlerde,
b) Geçiş
yolları önünde ve üzerinde,
c) Belirlenmiş
yangın musluklarına her iki yönden 5 metrelik mesafe içinde,
d) Kamu
hizmeti yapan yolcu taşıtlarının duraklarını belirten işaret levhalarına 15 metrelik mesafe içinde,
(Değişik:RG-09/09/1997-23105)
e) Üç veya
daha fazla ayrı taşıt yolu olan karayolunda ortadaki taşıt yolunda ve üç veya
daha fazla şeritli yollarda aksine bir düzenleme veya işaretleme yapılmadıkça
sağ şerit dışındaki şeritlerde,
f) Kurallara
uygun şekilde park etmiş araçların çıkmasına engel olacak yerlerde, (Değişik:
RG-02/11/2000-24218)
g) Geçiş
üstünlüğü olan araçların giriş ve çıkışının yapıldığının belirlendiği işaret
levhasından 15 metrelik mesafe içinde, (Ek:RG-09/09/1997-23105)
h) Kamunun
faydalandığı yerlerin giriş çıkış kapılarının önünde ve her iki yönünde 5
metrelik mesafe içinde,
ı) Belirli
kişilerin ve tatil günleri dışında, kurum ve kuruluşların araçları için
ayrılmış ve bir işaretle belirlenmiş park yerlerinde,
Parkedilmiş
araçlar ile yukarıda sayılan yerler dışında kalan fakat belirgin şekilde trafik
düzenini ve trafik güvenliğini etkilediği görülen ve sahibi bulunmayan ve yasak
yerde (Değişik ibare:RG-19/2/2014-28918) olmasa bile genel
güvenlik bakımından tehlike yarattığı anlaşılan araçlar trafik zabıtasınca,
trafik zabıtasının görev almadığı veya bulunmadığı yerlerde genel zabıta
tarafından kaldırılır.
Yerleşim
birimleri dışındaki karayollarında taşıt yolu üzerinde mecburi haller dışında
ve gerekli önlemleri almadan parketmiş araçları yolun yapım ve bakımından
sorumlu olan kuruluşlar da kaldırmaya yetkilidir.
Araçların
Kaldırılması Esas ve Usulleri
Madde 120- Yasak yerlere
parkedilmiş araçlar özel tertibatlı bir araçla (kurtarıcı veya çekici)
çekilerek belli bir yerde muhafaza altına alınır.
Kurtarıcılarla
çekmede, gerekli durumlarda lift kullanılır.
Araçları
Kaldıran ve Çekenler ile Araç Sahiplerinin Sorumluluğu
Madde 121- Araçların
kaldırılması ve çekilmesi sırasında;
a)
Görevlilerin sorumluluğu,
1) Kaldırma ve
çekme işlemini yürüten görevliler, araçların herhangi bir şekilde zarar
görmemesi için gereken dikkat ve titizliği göstermek zorundadır.
2) Geçiş
üstünlüğü olan araçların bulundukları yerlerden çıkışına veya yangın
musluklarının kullanılmasına engel olacak şekilde parketmiş olan araçlarla
diğer araç ve yayaların giriş ve çıkışına mani olan araçlar en az zarar görecek
şekilde alınarak kaldırılır.
3) Kapıları
açık bırakılmış olan araçlar en yakın ve uygun bir yere kaldırılır. Sahibi
araştırılıp bulunarak teslimi sağlanır. Aksi halde durum bir tutanakla tespit
edilerek araç muhafaza altına alınır.
4) Araçların
kaldırılıp götürülmesi sırasında yapılan masraflar ödettirilmeden, araçlar
sahiplerine teslim edilemez.
5) Araç
kaldırılıp götürülmeden veya götürüldüğü esnada sahibinin gelmesi durumunda
trafik idari para cezası karar tutanağı kendisine tebliğ edilmek ve varsa
yapılan masraflar ödettirilmek suretiyle sahibine teslim edilir. (Ek:RG-21/3/2012-28240)
b) Araç
sahiplerinin sorumluluğu;
1) Yasak
yerlerde ve hallerde paketmiş araç sahipleri, görevlilerin kusurundan meydana
gelmemiş olan zararları, araçlarının kaldırma ve çekmeye uygun olmayan
yapılarından dolayı kabullenmiş sayılırlar.
2) Araç
sahipleri, araçlarının kaldırılıp götürülmesi sebebiyle yapılmış olan bütün
masrafları ödemek zorundadırlar.
Araçların
çekilmesi, kurtarılması ve götürülmesi ile çekilen, trafikten men edilen ve
muhafaza altına alınan araçların bırakılacağı otoparkların belirlenmesi ve bu
işlemlere dair masrafların tespiti (Başlığıyla birlikte
değişik:RG-21/3/2012-28240)
MADDE 122 -
Kanunlarda ve bu Yönetmelikte belirtilen ihlalleri
nedeniyle trafikten men edilen, muhafaza altına alınması gereken veya bulunduğu
yerden kaldırılması gereken araçların çekilip götürülmesinde öncelikle trafik
kuruluşları ile kamu kurum veya kuruluşlarına ait çekici/kurtarıcı araçlar
kullanılır. İhtiyaç duyulması halinde, araç çekme, kurtarma ve götürme
hizmetleri, ücretleri ile diğer usul ve esaslar belirlenmek şartıyla
büyükşehirlerde ulaşım koordinasyon merkezlerince, diğer il ve ilçelerde ise il
ve ilçe trafik komisyonlarında karar alınmak suretiyle gerçek veya tüzel
kişilere de yaptırılabilir.
Çekilen,
trafikten men edilen veya muhafaza altına alınan veya bulunduğu yerden
kaldırılan araçlar, Büyükşehirlerde Ulaşım Koordinasyon Merkezlerince, diğer il
ve ilçelerde ise il ve ilçe trafik komisyonları tarafından yetkilendirilmiş bir
park yerine, yetkilendirilmiş park yeri bulunmaması halinde ise varsa trafik
kuruluşlarının yoksa mülki idare amirliklerince belirlenecek diğer kamu kurum
veya kuruluşlarına ait park yerlerine çekilir.
Kamu kurum
veya kuruluşlarına ait araç park yerlerinde alınması gereken tedbirler, park
yerinin ait olduğu kurum veya kuruluş ile koordine kurulmak suretiyle aracın
çekilmesine veya muhafazasına karar veren kuruluşça alınır.
Araçların
çekilmesi, kurtarılması, götürülmesi ve muhafazası işlemlerinin gerçek veya
tüzel kişilerce yapılması hususunda ulaşım koordinasyon merkezlerince ve trafik
komisyonlarınca yetki verilebilmesi için aşağıdaki şartlar aranır:
a) Otoparkın
etrafının duvar veya tel örgü gibi fiziki engellerle çevrili olması,
b) Otoparkın
geceleri yeterince aydınlatılması,
c) Giriş ve
çıkışları ile içerisi ve etrafının 24 saat süreyle kamera sistemiyle izlenmesi
ve kayıtların belirlenecek sürelerde saklanması,
ç) Yeterli
yangın söndürme tüpü veya sistemi bulundurulması,
d) Sabit
telefon hattının olması,
e) İş ve
işlemlerin yürütülebileceği yeterli büyüklükte kapalı alanın bulunması,
f) Otopark ve
müştemilatının yangın, sel, deprem ve benzeri afetlere karşı sigortalı olması,
g) Otoparkta
güvenliği sağlamak amacıyla 24 saat süreyle bekçi veya görevli bulundurulması,
ğ) İşletici,
otopark çalışanları, çekici/kurtarıcı sahip ve şoförlerinin; mal varlığına,
topluma, kamu güvenliğine, kamunun sağlığına, kamu barışına, ulaşım araçları
veya sabit platforma, genel ahlaka, millete ve devlete, devletin güvenliğine,
anayasal düzen ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar başta olmak üzere
belirlenecek diğer suçlardan hüküm giymemiş olmaları,
h) Çekici ve
kurtarıcı hizmeti vermek üzere yetkilendirilenlerin hizmetin devamlılığını
sağlayacak şekilde gece ve gündüz istendiğinde özel tertibatlı araç
bulundurmaları.
Ulaşım
koordinasyon merkezlerince ve trafik komisyonlarınca il veya ilçenin özelliğine
göre yukarıda belirtilen şartlara ek olarak başkaca şartlarda belirlenebilir.
Ayrıca, belirlenen otoparklara hangi bölgelerden çekilen, trafikten men edilen
veya muhafaza altına alınması gereken araçların götürüleceği belirlenir ve o
bölgedeki fiyat uygulamaları da dikkate alınarak çekme, kurtarma ve götürme
ücreti ile otopark ücretleri tespit edilerek karara bağlanır.
Araçların
çekilmesine, kurtarılmasına ve götürülmesine trafik zabıtası karar verir.
Kanunlar ve bu Yönetmelikte belirtilen ihlaller nedeniyle çekilmesi gereken
aracın plakası ve ihlal durumu, çekilmesine karar veren görevlilerce fotoğrafla
tespit edilir.
Yasak
Yerlerde ve Hallerde Parkedilmiş Araçların Tescil Plakalarının Sökülemeyeceği
Madde 123- Yasak
yerlerde ve hallerde parkedilmiş araçların tescil plakaları; geri alınma şartları
mevcut olmadıkça, parkedildikleri yerlerde, çekilerek götürülürken veya
muhafaza altına alındıkları yerlerde yetkililerce sökülüp alınamaz.
Yerleşim
Birimleri İçindeki Karayollarında Parkedemiyecek Araçlar
Madde 124 - Bir trafik
işareti ile izin verilmiş-olması, duraklama ve arızalanma halleri dışında,
yerleşim birimleri içindeki karayollarında; kamyon, çekici, otobüs veya
bunların römorkları, lastik tekerlekli traktörler ile her türlü iş
makinelerinin bulundurulmaları ve parkedilmeleri yasaktır. Bu yasağa rağmen,
yerleşim birimleri içindeki karayollarında parkedilmiş bu tür araçlar
yetkililerce kaldırılır.
Köy, kasaba
gibi küçük yerleşim birimleri bu hükmün dışındadır.
Araçların
trafikten men edilmesi veya muhafaza altına alınması ile sürücülerin araç
sürmekten men edilmesi (Başlığıyla birlikte
değişik:RG-21/3/2012-28240)
MADDE 125 -
(Değişik:RG-19/2/2014-28918) 2918 sayılı
Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine
aykırılığından dolayı trafikten men edilen veya muhafaza altına alınması
gereken araçlar ile araç sürmekten men edilecek sürücülerle ilgili olarak
aşağıda belirtilen usul ve esaslar uygulanır:
a) Trafikten
men edilen veya muhafaza altına alınması gereken araçlar korunamayacak yerlere
bırakılamaz.
b) Trafikten
men edilecek veya muhafaza altına alınacak aracın yerleşim yeri dışında
bulunması halinde, aracın en yakın yerleşim birimine götürülmesi sağlanarak men
veya muhafaza işlemi burada gerçekleştirilir. Zorunlu mali sorumluluk sigortası
bulunmayan araçlar trafikten men edilecekleri yere kadar çekici/kurtarıcı
marifetiyle, bunun mümkün olmaması halinde karayolunda sürülerek götürülebilir.
Karayolunda sürülmeye elverişli olmayan araçların trafikten men edilecekleri
veya muhafaza altına alınacakları yere götürülmesi çekici/kurtarıcı araçları
marifetiyle yapılır. Bu işlemlere dair masraflar araç sahibi, işleteni veya
sürücüsü tarafından karşılanır.
c) Trafikten
men edilen veya muhafaza altına alınan araçlar bu hususta bir tutanak
düzenlenmek suretiyle yetkilendirilmiş otoparka teslim edilir.
ç) Araçların
otoparka teslimi ve otoparktan çıkışı sırasında tescil kayıtları sorgulanır ve
kaydında çalıntı, yakalama ve benzeri şerhler bulunanlar hakkında gerekli
işlemler yapılır.
d) İlgili
kayıtlarından, zorunlu mali sorumluluk sigortasının geçerli olduğu tespit edilen
araçlar için sigorta poliçesi ibraz zorunluluğu aranmaz.
e) 2918 sayılı
Kanun ve bu Yönetmelikte belirtilen ihlalleri dolayısıyla trafikten men edilen,
ancak bu madde kapsamında geçici olarak trafiğe çıkış izni verilebilmesi için
gerekli şartları taşıyan araçlar ile eksiklikleri denetim noktasında giderilen
araçlar, trafikten men tutanağına gerekli şerh düşülerek otoparka
götürülmeksizin denetim mahallinde sahibine, işletenine veya sürücüsüne teslim
edilir.
f) Trafikten
men edilen veya muhafaza altına alınan araçlar hakkında yapılacak iş ve
işlemler aşağıda belirtildiği şekilde gerçekleştirilir:
1) 2918 sayılı
Kanunun 20 ve 25 inci maddelerine istinaden trafikten men edilen araçların,
tescili yaptırılmadan veya geçici trafik belgesi ve geçici tescil plakası
alınmadan trafiğe çıkışına izin verilmez.
2) 2918 sayılı
Kanunun 23 üncü maddesi gereğince araç tescil belgesi ve/veya motorlu araç
trafik belgesi araç üzerinde bulunmayan ve tescil kayıtlarından gerekli
bilgileri tespit edilemeyen araçlar ile tescil plakası üzerinde ve uygun
durumda bulunmayan araçlar eksiklikleri giderilinceye kadar trafikten men
edilir.
3) 2918 sayılı
Kanunun 65 inci maddesinin birinci fıkrasının;
- (a) bendine
aykırılığın tespiti halinde, bütün sorumluluk ve giderler işletenine ait olmak
üzere yolcuların en yakın yerleşim biriminde indirilmesi sağlanır.
- (b) bendine
aykırılığın tespiti halinde, Kanunda öngörülen cezai müeyyideler uygulanır.
Ancak azami yüklü ağırlığın % 20'den fazla aşılması halinde, yükü uygun hale
getirilinceye kadar araç trafikten men edilir.
- (c) bendine
aykırılığın tespiti halinde, yükü dingil ağırlıklarına uygun hale getirilinceye
kadar araç trafikten men edilir.
- (d) bendine
aykırılığın tespiti halinde, yükü uygun duruma getirilinceye kadar araç
trafikten men edilir.
- (e) bendine
aykırılığın tespiti halinde, gerekli izin ve tedbirler alınıncaya kadar araç
trafikten men edilir.
- (f) bendine
aykırılığın tespiti halinde, Karayolları Genel Müdürlüğünden alınacak "Özel Yük
Taşıma İzin Belgesi" ibraz edilinceye veya ilgili kayıtlardan tespit edilinceye
kadar araç trafikten men edilir.
- (g) bendine
aykırı yükleme yapıldığının tespiti halinde, yükü Ulaştırma, Denizcilik ve
Haberleşme Bakanlığınca 8/11/2012 tarihli ve 28461 sayılı Resmî Gazete'de
yayımlanan Araçların Yüklenmesine İlişkin Ölçü ve Usuller ile Tartı ve Boyut
Ölçüm Toleransları Hakkında Yönetmelikte belirtilen ölçülere uygun hale
getirilinceye kadar araç trafikten men edilir. Yük üzerine veya araç dışına
yolcu bindirilmiş olması halinde, bütün sorumluluk ve giderler işletenine ait
olmak üzere yolcuların en yakın yerleşim biriminde indirilmesi sağlanır.
- (h) bendine
aykırılığın tespiti halinde, yükü uygun duruma getirilinceye kadar araç
trafikten men edilir.
- (i) bendine
aykırılığın tespiti halinde, yükü uygun duruma getirilinceye kadar araç
trafikten men edilir.
- (j) bendine
aykırılığın tespiti halinde, yükü uygun duruma getirilinceye kadar araç
trafikten men edilir.
- (k) bendine
aykırılığın tespiti halinde, bu Yönetmeliğin 133 üncü maddesinde belirtilen
koşullar sağlanıncaya kadar aracın seyrine izin verilmez.
4) 2918 sayılı Kanunun 91 inci maddesi gereğince, zorunlu mali
sorumluluk sigortası bulunmadan karayoluna çıkan araçlar trafikten men edilir.
Bu madde kapsamında trafikten men edilen araçların sigortasının yapıldığının
ilgili kayıtlarından tespit edilmesi veya sigorta poliçesinin ibrazı halinde
trafiğe çıkışına izin verilir.
5) 2918 sayılı
Kanunun ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrasına istinaden trafikten men edilen
araçlar, gerekli şartları sağlamış olsalar dahi 15 günlük süre dolmadan, aynı
maddenin 3 üncü fıkrasına istinaden trafikten men edilen araçlar ise 60 günlük
süre dolmadan trafiğe çıkarılamaz.
6) 53 üncü
maddeye istinaden, (Değişik ibare:RG-17/4/2015-29329) engellilere
ait yurt dışından ithal edilmiş olan özel tertibatlı araçların bu Yönetmelikte
izin verilen kişiler dışında başkaları tarafından kullanıldığının tespiti
halinde; araç trafikten men edilerek gerekli yasal işlemler yapılmak üzere bu
hususta düzenlenecek bir tutanakla ilgili gümrük birimine teslimi sağlanır.
7) 128 inci
madde gereğince yüksüz olarak karayolunda trafiğe çıkışı, Karayolları Genel
Müdürlüğünden alınacak özel izin belgesine tabi olan tescilli veya tescilsiz
araçların, izinsiz olarak karayoluna çıkmaları halinde, Karayolları Genel
Müdürlüğünden alınacak "Özel İzin Belgesi" ibraz edilinceye veya ilgili
kayıtlardan tespit edilinceye kadar trafikten men edilir.
8) 2918 sayılı
Kanunun 21 inci maddesine istinaden trafikten men edilen araçların sürülerek
götürülebilmesi için "C" geçici trafik belgesi alınması, çekici/kurtarıcı
marifetiyle götürülmek istenmesi halinde ise İzin Belgesi (ek-33/A) tanzim edilmek
suretiyle araç sahibine veya işletenine teslim edilir.
9) 2918 sayılı
Kanunun 26 ncı maddesinin birinci fıkrasına istinaden trafikten men edilen
araçlara, gerekli şartları sağlamaları veya eksikliklerini gidermeleri amacıyla
"Geçici Olarak Trafiğe Çıkış İzin Belgesi (ek-33)" düzenlenmek suretiyle yedi
iş gününe kadar izin verilir ve araç kayıtlarına gerekli şerh düşülür. Süresi
sonunda gerekli şartları sağlamadığı veya eksikliklerini gidermediği tespit
edilen araçlar trafikten men edilir. Bu araçlara tekrar izin verilmez. Ancak,
bulundukları yerde gerekli şartları sağlamaları veya eksikliklerini gidermeleri
halinde, trafiğe çıkarılmalarına müsaade edilir.
10) 2918
sayılı Kanunun 26 ncı maddesinin ikinci fıkrasına istinaden işlem yapılan
araçlardan, bu Yönetmelikte belirtilen şartlara aykırı olarak takılan veya
bulundurulan gereçler ile izin alınmadan yazılan yazılar, bütün giderler ve
sorumluluk işletene ait olmak üzere söktürülür veya sildirilir. Ancak
bulundukları yerde bu işlemlerin mümkün olmaması halinde, gerekli şartların
sağlanması amacıyla "Geçici Olarak Trafiğe Çıkış İzin Belgesi (ek-33)"
düzenlenmek suretiyle yedi iş gününe kadar izin verilir ve araç kayıtlarına
gerekli şerh düşülür. Süresi sonunda gerekli şartları sağlamadığı tespit edilen
araçlar trafikten men edilir ve gerekli şartlar sağlanıncaya kadar trafiğe
çıkarılmalarına izin verilmez.
11) 2918
sayılı Kanunun 28 inci maddesinin ikinci fıkrasına aykırılıkları nedeniyle
trafikten men edilen araçlara, gerekli şartları sağlamaları veya eksikliklerini
gidermeleri amacıyla "Geçici Olarak Trafiğe Çıkış İzin Belgesi (ek-33)"
düzenlenmek suretiyle yedi iş gününe kadar izin verilir ve araç kayıtlarına
gerekli şerh düşülür. Süresi sonunda gerekli şartları sağlamadığı veya
eksikliklerini gidermediği tespit edilen araçlar trafikten men edilir. Bu
araçlara tekrar izin verilmez. Ancak bulundukları yerde gerekli şartları
sağlamaları veya eksikliklerini gidermeleri halinde trafiğe çıkarılmasına
müsaade edilir.
12) 2918
sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının; (a) bendinde sayılan
bozukluk veya eksiklikleri nedeniyle trafikten men edilen araçlardan,
karayolunda sürülmeye elverişli olanlar ile (b) bendinde sayılan diğer bozukluk
veya eksiklikleri olan araçlara, bozukluk veya eksikliklerini gidermek üzere
Geçici Olarak Trafiğe Çıkış İzin Belgesi (ek-33) düzenlenmek suretiyle yedi iş gününe kadar
izin verilir ve araç kayıtlarına gerekli şerh düşülür. Süresi sonunda gerekli
şartları sağlamadığı veya eksikliklerini gidermediği tespit edilen araçlar
trafikten men edilir. Bu araçlara tekrar izin verilmez. Ancak, bulundukları
yerde gerekli şartları sağlamaları veya eksikliklerini gidermeleri halinde
trafiğe çıkarılmasına müsaade edilir.
Işık
donanımındaki bozukluk veya eksiklikler nedeniyle trafikten men edilen
araçlara, günün kararması ile günün aydınlanması arasındaki zamanda geçici
olarak trafiğe çıkış izni verilmez. Bu süre içerisinde trafikten men edilen
ancak denetim mahallinde eksikliğini gideremeyen araçlar çekici/kurtarıcı
marifetiyle çekilmek suretiyle trafikten men edilir. Bu işlemlere dair
sorumluluk ve masraflar araç sahibi, işleteni veya sürücüsü tarafından
karşılanır.
13) 2918
sayılı Kanunun 31 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine istinaden
trafikten men edilen araçlara, gerekli şartları sağlamaları veya eksikliklerini
gidermeleri amacıyla Geçici Olarak Trafiğe Çıkış İzin Belgesi (ek-33)
düzenlenmek suretiyle yedi iş gününe kadar izin verilir ve araç kayıtlarına
gerekli şerh düşülür. Süresi sonunda gerekli şartları sağlamadığı veya
eksikliklerini gidermediği tespit edilen araçlar trafikten men edilir. Bu
araçlara tekrar izin verilmez. Ancak bulundukları yerde gerekli şartları
sağlamaları veya eksikliklerini gidermeleri halinde trafiğe çıkarılmalarına
müsaade edilir.
14) 2918
sayılı Kanunun 32 nci maddesi gereğince trafikten men edilen araçlara, yapılan
teknik değişiklikleri belgelendirip trafik tescil kuruluşunda tescil
ettirmeleri ve belgelerine işlettirmeleri amacıyla Geçici Olarak Trafiğe Çıkış
İzin Belgesi (ek-33) düzenlenmek suretiyle yedi iş gününe kadar izin verilir ve
araç kayıtlarına gerekli şerh düşülür. Bu süre sonunda gerekli şartları
sağlamadığı tespit edilen araçlar trafikten men edilir ve çekici/kurtarıcı
marifetiyle götürülmek üzere İzin Belgesi (ek-33/A) düzenlemek suretiyle,
sahibine veya işletenine teslim edilir ve kayıtlarına gerekli şerh düşülür.
15) 2918
sayılı Kanunun 34 üncü maddesi gereğince trafikten men edilen araçlara,
muayenelerini yaptırmak amacıyla Geçici Olarak Trafiğe Çıkış İzin Belgesi
(ek-33) düzenlenmek suretiyle yedi iş gününe kadar izin verilir ve araç
kayıtlarına gerekli şerh düşülür. Bu süre sonunda gerekli şartları sağlamadığı
tespit edilen araçlar trafikten men edilir ve çekici/kurtarıcı marifetiyle
götürülmek üzere İzin Belgesi (ek-33/A) düzenlenmek suretiyle sahibine veya işletenine
teslim edilir ve kayıtlarına gerekli şerh düşülür. Muayenesinin
yaptırılmadığının üç veya daha fazla tespiti halinde de, her seferinde idari
para cezası uygulanarak trafikten men edilir ve çekici/kurtarıcı marifetiyle
götürülmek üzere İzin Belgesi (ek-33/A) düzenlenmek suretiyle sahibine veya
işletenine teslim edilir ve kayıtlarına gerekli şerh düşülür.
g) 2918 sayılı
Kanunun 36, 39, 48, 49 ve 118 inci maddeleri gereğince sürücülerin araç
sürmekten men edilmesi halinde araç; sahibine, işletenine veya bu kişilerin
uygun görmesi ile araç cinsi için geçerli sürücü belgesi olan bir başka
sürücüye teslim edilir. Aksi halde araç ilgili kişi teslim alıncaya kadar
muhafaza altına alınır.
ğ) İlgili
diğer kanunlar kapsamında trafikten men edilen ya da tescil kayıtlarındaki
şerhler veya kısıtlamalar nedeniyle yakalanan araçlar, trafikten men veya
yakalama işlemini talep eden kurum veya kuruluş tarafından belirlenen yerlere,
herhangi bir yer belirlenmemiş ise yediemin otoparklara, bunların da
bulunmaması halinde ise 122 nci maddede belirtilen park yerlerinde ilgililer
tarafından teslim alınıncaya kadar muhafaza altına alınır.
YEDİNCİ
BÖLÜM
Araçların
Işıklandırılması ve Kullanılması Esasları
Araçların
Işıklandırılması
Madde 126-
Karayollarında trafiğe çıkan bütün araçların 1 ve 2 sayılı Cetvellerde ve
Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkındaki Yönetmelikte gösterildiği şekilde
ışık donanımı bulundurmaları ve bunları geceleri veya sis, kar, şiddetli yağmur
ve yeterli derecede aydınlatılmamış tünel gibi görüşün yetersiz olduğu yer,
zaman ve hallerde yakmaları mecburidir.
1 ve 2 sayılı
Cetvellerde ve Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkındaki Yönetmelikte
gösterilenler dışında, ışık ve yansıtıcı bulundurulması ve kullanılması
yasaktır.
Araç
Işıklarının Kullanılması
Madde 127- Araçların
sürülmesi sırasında ışıklarının kullanılması bakımından mecburiyet ve yasaklar
aşağıya çıkarılmıştır.
a) Uzağı
gösteren ışıklar (uzun hüzmeli farlar);
1) Yerleşim
birimleri dışındaki karayollarında geceleri seyrederken, yeterince aydınlatılmamış
tünellere girerken, benzeri yer ve hallerde uzağı gösteren ışıkların yakılması
mecburidir.
Ancak,
sürücünün yeterli mesafeyi açık olarak görebildiği ve kendi aracının da yeterli
uzaklıktan görülebileceği hallerde, uzağı gösteren ışıklar yerine yakını
gösteren ışıklar kullanılabilir.
2) Karşı
yönden gelen araç sürücülerinin ve karayolunu kullanan diğer kişilerin
gözlerini kamaştıracak bütün hallerde, uzağı gösteren ışıkların yakılması
yasaktır.
b) Yakını
gösteren ışıklar (kısa hüzmeli farlar);
1)
Karşılaşmalarda,
2)
Aydınlatmanın yeterli olduğu kesimlerde,
3) Öndeki araç
yakından izlenirken,
4) Uzağı
gösteren ışıkların uyarma için kullanılması hali dışında, yanyana gelinceye
kadar bir aracı geçerken,
5) Gündüzleri
görüşü azaltan sisli, yağışlı ve benzeri havalarda.
c) Kuyruk
ışıklarının, (arka park lambası) seyir sırasında, uzağı veya yakını gösteren
ışıklar veya sis ışıkları ile birlikte,
Kullanılması
mecburidir.
d) Işıkların
kullanılmasına ilişkin diğer esaslar;
1) Dönüş
ışıklarının "geç" anlamında kullanılması,
2) Sadece park
veya sis ışıkları yakılarak araç
sürülmesi,
3)
Karşılaşmalarda ışıkların söndürülmesi,
4) 1 ve 2
sayılı Cetvellerde ve Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkındaki Yönetmelikte
gösterilen esaslara aykırı ışık takılması ve kullanılması,
5) Sis
ışıklarının; sis, kar, şiddetli yağmur sebebiyle görüşün yetersiz olduğu haller
dışında ve geceleri yakını ve uzağı gösteren ışıklarla aynı zamanda
kullanılması,
6) 1 ve 2
sayılı Cetvellerde ve Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkındaki Yönetmelik
esaslarına uygun olarak takılan ışıkların da amaç dışında ve gereksiz
kullanılması,
Yasaktır.
Geçme
sırasında ışıkla uyarma; uzağı ve yakını gösteren ışıkların çok kısa süre
içinde sıra ile veya ikisinin birlikte aynı zamanda yakılmasıdır.
Sürücüler,
geceleri, yakın ilerisi görülmeyen kavşak, dönemeç ve tepe üstlerine
yaklaşırken, yakın ve uzağı gösteren ışıkları ardarda ve sıra ile yakarak
gelişlerini haber vermek zorundadırlar.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Araçların Boyutları, Ölçü ve Ağırlıkları İle Yüklenmesi
Esasları
Tasarruflu Yazılar 1 2 3 4
Araçların
Boyutları ve Ağırlıkları
Madde 128 - (Değişik:RG-17/4/2015-29329) Karayollarında
seyreden araçların yüklü ve yüksüz olarak uyacakları boyutların ve bu araçların
karayolu yapısına zarar vermeden güvenle seyredebilecekleri ağırlıkların
aşağıda belirtilen şartlara uygun olması zorunludur.
a) Azami
genişlik
Araçların azami genişliği
2,55 metre
Frigorifik taşıtların yalnız frigorifik
yapılarında
2,60 metre
Belediyelere ait troleybüsler
2,65 metre
b)
Azami yükseklik
Araçların azami yüksekliği
4,00 metre
c)
Azami uzunluk
Otobüs dışındaki motorlu araçlarda
12,00 metre
Römorklarda
12,00 metre
İki dingilli otobüslerde
13,50 metre
İkiden çok dingilli otobüslerde
15,00 metre
Yarı römorklu araçlarda
16,50 metre
Mafsallı (Körüklü) otobüslerde
18,75 metre
Römorklu otobüslerde
18,75 metre
Römorklu kamyonlarda
18,75 metre
İki römorklu katarlarda
22,00 metre
d) Azami ağırlıklar
1)
Dingil ve dingil grubu ağırlıkları
Dingil ağırlığı en çok;
Tahriksiz tek dingilde
10 ton
Tahrikli tek dingilde
11,5 ton
İki dingilli motorlu araçlarda aks grubu
ağırlığı en çok;
Dingiller arası mesafe 1m'den az ise
(d<1m)
11,5 ton
Dingiller arası mesafe 1 m ile 1.3 m
arası ise (1 m ≤ d< 1.3 m)
16 ton
Dingiller arası mesafe 1.3 ile 1.8 m
arası ise (1.3 m ≤ d< 1.8 m)
18 ton
Dingiller arası mesafe 1.3 m ile 1.8 m
arası ise (1.3 m ≤ d< 1.8 m) (Motorlu Araçlar ve Römorkları Tip Onay
Yönetmeliği veya Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelikte
belirtilen şartlarla)
19 ton
İki dingilli römork ve yarı römorklarda
aks grubu ağırlığı en çok;
Dingiller arası mesafe 1m'den az ise
(d<1m)
11 ton
Dingiller arası mesafe 1 m ile 1.3 m
arası ise (1 m ≤ d< 1.3 m)
16 ton
Dingiller arası mesafe 1.3 ile 1.8 m
arası ise (1.3 m ≤ d< 1.8 m)
18 ton
Dingiller arası mesafe 1.8 m veya daha
büyük ise (1.8 m ≤ d)
20 ton
Üç dingilli aks grubu ağırlığı en çok;
Dingiller arası mesafe 1.3 m veya daha
az ise ( d ≤ 1.3 m)
21 ton
Dingiller arası mesafe 1.3 m ile 1.4 m
arası ise (1.3 m < d ≤ 1.4 m)
24 ton
2)
Toplam ağırlıklar
İki dingilli motorlu araçlar ve
römorklarda
18 ton
Üç
dingilli motorlu araçlarda (Tahrikli dingilin, çift lastikle ve havalı
süspansiyon sistemi ile veya 97/27/AT Yönetmeliğinde tanımlandığı gibi
eşdeğer kabul edilen bir süspansiyon sistemi ile donatılmış olduğu veya her
bir tahrikli dingilin çift lastikli olduğu ve her bir dingilin azami
ağırlığının 9,5 tonu aşmadığı durumlarda 26 tondur.*)
25 ton
(26 ton*)
Üç dingilli yarı römorklu araçlarla
mafsallı otobüslerde
28 ton
Dört dingilli motorlu araçlarda
32 ton
Dört dingilli römorklu ve yarı römorklu
araçlarda
36 ton
Dört dingilli
yarı römorklu araçlarda yarı römork dingil grubu
ağırlığı 20 ton olan araçlarda
38 ton
Beş veya daha çok dingilli yarı römorklu
veya römorklu katarlarda
40 ton
40 ft. boyutunda ISO Konteyner taşıyan
iki veya üç dingilli yarı-römorka sahip üç dingilli motorlu araçlarda
44 ton
Araçların imal
tarihine bakılmaksızın birinci fıkrada belirtilen boyutlar ve ağırlıklar
uygulanır.
Ağırlıkların
ve boyutların tetkikinde, araçların imal ve monte edilmiş oldukları fabrikaca
verilen orijinal teknik kapasite değerleri esas alınır. Bu fıkrada belirtilen
istisnalar hariç birinci fıkrada belirlenen ağırlık sınırları ve boyutları
üzerinde kapasiteye sahip araçlar için karayolu uygunluk belgesi verilemez ve
bu gibi araçlar tescil edilemez:
a) Çekici
araçlarda dingil kapasiteleri, azami dingil ağırlıklarından en çok % 20 (dahil)
daha fazla, kurtarıcı, seyyar tamir ve bakım, beton karıştırma ve pompalama
makine ve aksamlarının monte edilmiş olduğu araçlar ile benzeri özel amaçlı ve
özel teçhizatlı araçlarda dingil kapasiteleri, azami dingil ağırlıklarından en
çok % 50 (dahil) daha fazla olabilir.
1) Bu araçlar
karayolunda seyrederken azami dingil ağırlıkları ile azami yüklü ağırlık
değerleri aşılamaz.
2) Bu
araçların tescillerinden sonra yapılacak herhangi bir tadilat ile toleransa
neden olan nitelikleri değiştirildiğinde, bu hüküm kapsamı dışında kalacağından
daha önce verilmiş olan karayolu uygunluk belgesi geçersiz sayılır, tescil
işlemi iptal edilerek ilgili diğer hükümler uygulanır.
3) Bu hususlar
verilecek karayolu uygunluk belgesine işlenir. Çekici araçlar için bu maddenin
yedinci fıkrası hükümleri saklıdır.
b) Özellikle
tarım işlerinde kullanılmak için imal edilmiş araçlar ile yol bakım araçları,
kurtarıcı araçlar ve itfaiye araçlarında azami genişlik 3.05 metre olabilir. Bu
araçların 2.55 metreden fazla genişlikte olanlarına karayolu uygunluk belgesi
verilemez ve trafik tescil kuruluşlarında tescil işlemine tabi tutulamaz. Bu
araçların tescilleri ilgili kuruluşlarınca yapılır. Ancak tarım işlerinde
kullanılmak üzere imal edilmiş ve genişliği 2.55 metre ile 3.05 metre arasında
olan araçlar günün kararmasından itibaren gün aydınlanıncaya kadar karayolunda
trafiğe çıkarılamaz.
Birinci ve
üçüncü fıkralardaki boyutlara, ağırlıklara ve istisnalara uygun olan araçlar,
bu Yönetmelik ve ilgili yönetmeliklerle belirtilen diğer şartlara da uygun
olması halinde, normal tescil işlemine tabi tutulur ve bu sınırlar dahilinde
yüklü veya yüksüz olarak karayoluna çıkabilir.
Karayolundan
başka bir ulaşım imkanının olmadığı, zorunlu ve istisnai hallerde; bu maddenin
birinci fıkrasında belirtilen ölçülerden en az birine uymayan bölünemeyen araç
ve özel yüklerin taşınabilmesi, aşağıdaki şartların sağlanması ve Karayolları
Genel Müdürlüğünden yüksüz araçlar için "Özel İzin Belgesi", yüklü araçlar için
de "Özel Yük Taşıma İzin Belgesi" alınması suretiyle mümkündür:
a) Bu yükü
taşıyacak aracın seçiminde bu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları
hükümlerine uygunluğunun sağlanması imkanı aranır. Bu imkanın bulunup
bulunmadığı Karayolları Genel Müdürlüğünce takdir olunur. Bu imkan bulunmadığı
takdirde taşıma sırasında yol ve köprülerin durumunun göz önünde bulundurularak
trafik güvenliğinin tehlikeye düşürülmemesi ve gösterilecek güzergah üzerinde,
istenecek gerekli güvenlik tedbirlerinin alınması zorunludur.
b) Karayolunda
trafiğe çıkışın yüksüz, devamlı olarak yapılmasının gerekli görülmesi halinde
bu işe ayrılacak her bir araç, yarı römorklu araç veya katar için güzergâh ile
süre belirtilerek süreli Özel İzin Belgesinin, karayolunda trafiğe çıkışın
yüklü olarak yapılması halinde ise bu işe ayrılacak araç yarı römorklu araç
veya katar için güzergâh, taşıma sınırları ve şartları ile taşıma zamanı
belirtilerek her çıkış için ayrı ayrı Özel Yük Taşıma İzin Belgesinin alınması
zorunludur.
c) Ölçü ve
boyutlar bakımından bölünemez niteliği taşıyan özel yüklerin taşınması; bu maddenin
birinci fıkrası (d) bendinin (2) numaralı alt bendinde belirtilen toplam
ağırlıkları geçmemek, yüke uygun araç veya araçlar seçilmesi kaydıyla
mümkündür. Bu madde belirtilen hususlara ilişkin başka bir ihlale neden olmamak
şartıyla aynı yükten birden fazla yükleme yapılabilir.
d) Türk
Silahlı Kuvvetleri, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığına ait
araçlar ve bölünemeyen özel yükler ile yangın, sel, deprem, tabii afet ve
benzeri durumlarda kullanılan araçlar ve bölünemeyen özel yükler için bu fıkra
ve beşinci fıkraya göre Karayolları Genel Müdürlüğünden izin alınması gerekli
değildir. Ancak bu araçların trafiğe çıkışları ve bölünemeyen özel yüklerin
taşınması sırasında yol, köprü ve sanat yapılarının durumunun göz önünde
tutulması, trafik güvenliğinin tehlikeye düşürülmemesi ve belirlenen güzergâh
üzerinde gerekli güvenlik tedbirlerinin kendi birimlerince alınması mecburidir.
e) Özel izin
belgesi veya özel yük taşıma izin belgesi ile trafiğe çıkacak araçlar üzerinde,
izin belgelerinde gösterilen özel işaretlerin sürekli olarak bulundurulması ve
özel şartların sağlanması zorunludur.
Tescilli veya
tescilsiz olup, yüksüz olarak bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen
ölçülerden en az birine uymayan araç, yarı römorklu araç, katar, iş makineleri
ve benzerlerinin karayolunda trafiğe çıkışı için Karayolları Genel
Müdürlüğünden, bu maddenin beşinci fıkrasında belirtilen esaslara göre "Özel
İzin Belgesi" alınması mecburidir. Bu maddenin üçüncü fıkrası (b) bendi ve
dördüncü fıkrası bu hükmün dışındadır.
Bu maddenin
birinci fıkrası hükümlerinden en az birine uymayan ancak bu maddenin beşinci ve
altıncı fıkralarına göre özel yük taşıma izin belgesi alarak taşıma yapabilecek
veya özel izin belgesi alarak karayoluna çıkabilecek araç, yarı römork ve römorkların,
bunların yüklü veya yüksüz olarak trafiğe her çıkarılışlarında Karayolları
Genel Müdürlüğünden özel yük taşıma izin belgesi veya özel izin belgesi
alınması gerektiği karayolu uygunluk belgesine ve tescil işlemi sırasında ise
trafik belgesine işlenir.
Karayolu
güzergâhları üzerinde kış hizmetleri amacı ile seyreden, yolun yapım ve
bakımından sorumlu kuruma ait araçlarla kurum adına çalışan araçlar hizmetin
gereği beraber veya ayrı ayrı çalıştırdıkları tuz serici, ön-yan kar bıçağı,
kar rotatifi ve benzeri ataşmanlarla azami genişlikleri birinci fıkrada
belirtilen ölçüleri geçebileceği gibi, saatte 70 km/s hızı geçmemeleri kaydıyla
azami yüklü ağırlıklarının üzerinde yükleme yapılabilir.
Özel izin
belgesi veya özel yük taşıma izin belgesi alınması gereken araçlar, izin
alınmadan veya izin şartlarına uymadan karayoluna çıkarıldığında trafikten men
edilir.
Araçların
yüklenmesine ilişkin ölçü ve usuller, ağırlık ve boyut kontrolü usul ve
esasları ile tartı toleransları konusunda Araçların Yüklenmesine İlişkin Ölçü
ve Usuller ile Tartı ve Boyut Ölçüm Toleransları Hakkında Yönetmelik hükümleri
uygulanır.
Karayollarında
Trafiğe Çıkarılacak Yüklü ve Yüksüz Araçlarda Uyulacak Ölçü ve Boyutlar
Madde 129- Karayolunda
trafiğe çıkarılacak yüklü ve yüksüz araçların Araçların İmal, Tadil ve Montajı
Hakkındaki Yönetmelikte belirtilen ölçü veya boyutlara uygun olarak imal
edilmiş olması ve yük ve yolcu taşımalarında bu ölçü ve boyutlara uyan
taşıtlarla yapılması mecburidir.
Araçların
çamurluk, basamak, karoser kenarı, sürücü mahallinin veya aracın üstü, bagaj
merdiveni gibi dış kısımlarında insan taşınamaz.
Kamyon,
Kamyonet ve Römorklarla Yolcu Taşınabilmesi Esasları
Madde 130- Kamyon,
kamyonet, römork ve yarı römorklarda yük üzerinde insan taşınması yasaktır.
Gerekli
hallerde, kamyon, kamyonet, römork ve yarı römorklarla;
a) Araçların
İmal, Tadil ve Montajı Hakkındaki Yönetmelikte belirtilen ölçülere uygun oturma
yerleri yapılması,
b) Kasa
kenarlarının düşmeyi önleyecek şekilde kapalı ve üzerinin örtülü olması,
Şartıyla
taşıma sınırının her tonu için 2 yolcu taşınabilir.
c) Kısa
mesafelerde işçi taşınmasında kullanılacaklar için, kasanın yanı ve arka
kapaklarının 90 cm. yükseklikte ve sağlam şekilde kapalı olması, karoser
zemininden itibaren en az 120 santimetre yüksekliğinde elle tutulacak sağlam
bir korkuluğunun bulunması şartı ile taşıma sınırının her tonu için ayakta 2
yolcu (işçi) taşınabilir. Bu amaçla kullanılan araçların üzeri açık olabilir.
d) Yükle
birlikte yolcu ve hizmetlilerin taşınmasında aşağıdaki esaslara uyulması
mecburidir.
1) Yüklerin
sağlam olarak yerleştirilmiş ve bağlanmış olması,
2) Kasanın yan
ve arka kapaklarının kapalı olması,
3) Yolcuların
kasa içinde ayrılacak bir yerde oturtulması,
4) Yüklerin
üzerine hiçbir şekilde yolcu bindirilmemesi,
Şartıyla yükle
birlikte yolcu taşınabilir.
Lastik
Tekerlekli Tarım Traktörlerinin Karayolunu Kullanmaları ve Yük ve İnsan
Taşıması Esasları
Madde 131- Lastik
tekerlekli traktörlerle ve römork takarak ticari amaçla yük taşımak yasaktır.
Bu araçlar
ticari araç olarak tescil edilemez.
Ancak, il
trafik komisyonları kararı ile şehiriçi taşımaları hariç, belli bir konudaki
taşımanın yük taşıyıcı araçlarla yapılamayacağından anlaşılmış olması veya
mecburi ve geçerli nedenlerle gerek görülmesi hallerinde, taşımanın süresi,
zamanı ve güzergahı belirtilmek şartıyla geçici olarak ticari amaçla yük
taşımalarına izin verilebilir.
Tarım
ürünlerinin toplanması, yüklenmesi veya boşaltılması amacıyla tarla veya
işyerine götürülüp getirmek üzere lastik tekerlekli traktörlerin römork veya
yarı römorklarına, oturmaları şartıyla, taşıma sınırının beher tonu için en çok
3 kişi bindirilebilir. Yük üzerinde insan taşınamaz.
Ancak yük ve
insanın beraber taşınmasını mecburi kılan hallerde, aracın her türlü hareketi
ve durması sırasında insanların bulunduğu sahaya tecavüz etmeyecek şekilde
yükün sağlamca tespiti ve römork kapaklarının düşmeyi önleyecek şekilde kapalı
olması mecburidir.
Tehlikeli
Maddelerin Taşınması
Madde 132- Bu
Yönetmeliğe göre, fiziksel ve kimyasal yapı ve nitelikleri bakımından
patlayıcı, parlayıcı, yanıcı, yakıcı, kendi kendine veya kolayca ateş alıcı,
zehirli ve radyoaktif maddeler ile bunların benzerleri tehlikeli madde sayılır.
Tehlikeli
maddelerin; yüklenmesi, boşaltılması ve taşınmaları sırasında ilgili mevzuat hükümlerinin
yerine getirilmesi yanında, trafik güvenliğini sağlamak üzere bunları taşıtan
ve taşıyanların aşağıdaki esas, usul ve şartlara uymaları zorunludur.
a)
Niteliklerine göre tehlikesizce taşınması için gerekli şekilde ambalajlanmış
olacaktır.
b) Ambalajların
bozulmaması, patlayıcı madde bulunan kapların sarsılmaması, yüksekten
düşürülmemesi, yuvarlanmaması, kaymaması ve sürüklenmemesi için gerekli
tedbirler alınacaktır.
c) Tehlike
yaratacak derecede ambalajı bozulan ve zedelenenler yüklenmeyecek, bu durum
taşıma sırasında meydana gelecek olursa, ayıklama yapılarak gerekli tedbirler
alınmadan yola devam edilmeyecektir.
d) Patlayıcı,
yanıcı ve yakıcı olanlarla kolayca ve kendi kendine ateş alan maddelerin
yüklenmesi ve boşaltılması sırasında bulundukları yere 30 metre mesafe içinde
sigara ve benzerleri içilmeyecek, kibrit, çakmak, aydınlatma cihazı ve
benzerleri gibi alev ve kıvılcım çıkaran şeyler kullanılmayacak, araçların
içine 6 voltu geçmeyen pilli fener dışındaki aydınlatma cihazları ile girilmeyecektir.
e) Tehlikeli
madde taşıyan araçlarla ilgili olarak;
1) Elektrik
donanımları kısa devre, kontak yapmayacak ve kıvılcım meydana getirmeyecek
şekilde düzenlenmiş ve izole edilmiş olacaktır.
2) Ön ve arka
yanlarına kırmızı renkte zemin üzerine boyu yirmi ve çizgi kalınlığı ikibuçuk
santimetreden az olmayan beyaz renkte "TEHLİKELİ MADDE" yazısı yazılacak ve
ayrıca ön ve arka taraflarına kolayca görülebilen 30x30 santimetreden küçük
olmayan kırmızı renkte birer bez asılacaktır.
Akaryakıt
taşıyan araçların sarnıçları üzerine taşınan maddenin adı da yazılacaktır.
3) Sürücünün
kolayca kullanabileceği yerde ve her an kullanılabilir durumda belirlenen
nitelikte 2 yangın söndürme cihazı bulundurulacaktır.
4) Araca başka
bir yük alınmayacak, mal sahibi veya hizmetliden başkası bindirilmeyecektir.
5) Parketme
veya duraklama halinde., araç sürücüsü, hizmetli veya bir bekçinin gözetiminde
bulundurulacaktır.
f) Bu
araçların sürücüleri; yerleşim birimleri dışındaki karayollarında diğer
araçlara en az 50 metre mesafe bırakarak izlemek ve duraklama halinde
aralarında 20 metrelik mesafe bulundurmak zorundadır.
g) Yükleme ve
boşaltma sırasında kalabalık olmayan yer ve uygun zaman seçilecek, motor
çalışır durumda bulunmayacak, gerekli güvenlik tedbirleri alınmış olacaktır.
Hayvanla
çekilen araçlarda geceleri tehlikeli maddeler taşınamaz.
Araçların
çalıştırılması amacıyla depolarında sabit tanklarında bulundurulan veya soğutma
cihazları gibi cihazların çalıştırılmasında kullanılan akaryakıtlar hakkında
Karayolları Trafik Kanunu ve bu Yönetmelikteki hükümler uygulanmaz.
Radyoaktif
maddelerin yüklenmesi, boşaltılması ve taşınabilmesi için ayrıca Atom Enerjisi
Komisyonundan izin alınması mecburidir.
Tehlikeli
maddelerin; cins, nitelik ve özellikleri, aktarılması ve depolanmaları, yükleme,
boşaltma ve taşınmalarına ilişkin diğer esas, usul ve şartlar Bayındırlık ve
İskan Bakanlığı Karayolları Genel Müdürlüğünce çıkarılan "Tehlikeli Maddelerin
Karayolu İle Taşınması Hakkında Yönetmelik"te gösterilmiştir.
(Ek:RG-09/09/1997-23105)
Tehlikeli atık taşıyan araçların üzerinde aşağıdaki
belirtilen belge, işaret ve malzemelerden;
1)Tehlikeli
atık taşıyan araçlara ve bağlı bulundukları firmaya ait ilgili valilikçe
onaylanmış "Lisans Belgesi",
2)Tehlikeli
atıkların yurtiçinde taşınması durumunda Tehlikeli Atıkların Kontrolü
Yönetmeliği Ek:9-B'de verilen ve ilgili onayların yeraldığı atık taşıma
formları, uluslararası taşımacılıkta ise aynı Yönetmelik Ek:9-A'da verilen ve
ilgili onayların yeraldığı uluslararası taşımacılık formları,
3)Tehlikeli atık
taşımacılığı yapan taşıt sürücüsünün uluslararası eğitim sertifikası,
4)Araçların,
kaza halinde müdahale ve ilk yardım amacıyla gerekli malzemeler,
5)Taşınacak
atığın fiziksel ve kimyasal özelliği, kaza anında insan ve çevre sağlığına
olabilecek olumsuz etkilerinin en aza indirilmesi için alınacak tedbirlerin yer aldığı Türkçe
bilgi formları ve gerekli malzemeler,
6)Taşıdığı
atığın tehlikelilik özelliğine göre tehlike etiket ve işaretleri,
bulundurulması
zorunludur.
Çeken ve
Çekilen Araçlar
Madde 133 - Herhangi bir
nedenle çekilerek götürülmesi gereken araçlar, kurtarıcı olarak adlandırılan
"Özel Amaçlı Taşıt" larla çekilir.
Ancak, bir
arızadan dolayı sürülemeyen veya ışık ve fren donanımları bozulan araçlar,
diğer bir araç ile en yakın bakım ve onarım yerine kadar, aşağıdaki şartlara
uyulmak kaydıyla çekilebilirler.
a) Çekilen
aracın;
1)
Ağırlığının, çeken aracın taşıma sınırından fazla olmaması,
2) Sürücünün
yönetiminde bulunması,
3) Işık
donanımı bozuksa arkasına gündüz kırmızı yansıtıcı veya 20x20 ebadında kırmızı
bez, gece ise kırmızı ışık veya kırmızı yansıtıcı konulması,
b) Her iki
aracın boş olması ve gerekli ise sürücüsünden başka birer hizmetli dışında
yolcu bulunmaması,
c) Her iki
araç için;
1) Bağlantı
yerinden çıkmayacak, kopmayacak şekilde çelik çubuk, çelik halat veya zincirle
birbirine bağlanmış olması,
2) Birbirine
bağlanan iki araç arasındaki açıklığın 5 metreyi geçmemesi,
3) Açıklık iki
buçuk metreden fazla ise, bağlantının orta kısmına gündüz kırmızı yansıtıcı
veya 20x20 cm. ebadında kırmızı bez, gece kırmızı ışık veya kırmızı yansıtıcı
konulması,
4) Çekilen
aracın freni bozuk ise, çeken araç ile arasındaki açıklığın 1 metreden fazla
olmaması, bağlantının iki aracın birbirine yaklaşmalarını önleyecek şekilde
(çeki demiri) olması, bu halde saatte 15, diğer hallerde 20 kilometreden fazla
hızla sürülmemesi,
d) Kendi
kendine hareket gücü olmayan römork ve benzeri arızalı araçlar ile çekici
tarafından çekilemeyecek durumda olan arızalı yarı römorkların yalnız kurtarıcı
araçlar ile çekilmesi,
Mecburidir.
Araçların
Yüklenmesi Kuralları
MADDE 134 -
(Mülga:RG-19/2/2014-28918)
Karayolunda
Bozulup Kalan Araçlar
Madde 135- Herhangi bir
arıza veya trafik kazası nedeniyle karayolunda sürülemeyecek araçlar için
aşağıdaki esas ve usuller uygulanır.
a) Durumlarına
göre bozulan araçlar için parketme ve duraklamada alınacak önlemlerden gerekli
olanlar uygulanmakla birlikte;
1) Yol, hava
ve trafik durumu ile gece ve gündüz oluşuna göre nizami park ve kuyruk ışıkları
yakılmadığı, yakılamadığı veya yakılması halinde dahi 150 metre mesafeden diğer
araç sürücüleri tarafından açıkça görülemediği takdirde, bozulan aracın ön ve
arkasına uygun yerlere diğer araç sürücülerinin 150 metre mesafeden açıkça
görebilecekleri şekilde birer kırmızı yansıtıcı veya kırmızı ışıklı cihaz
konulması,
2) Dönemeç
veya tepe üstü gibi yerlerde, kırmızı ışık cihazı veya kırmızı renkteki
yansıtıcının aracın ön ve arkasında en az 30'ar metre mesafede olacak ve diğer
araç sürücüleri tarafından en az 150 metreden açıkça görülebilecek şekilde
yerleştirilmesi,
3) Otobüs,
kamyon ve çekicilerin karayolu üzerinde arıza ve uzun süreli bırakılması
halinde, normal hava şartlarında en az 150 metreden net olarak görülebilecek
şekilde 150x25 cm. ebadında Avrupa Topluluğu Direktifleri ve Avrupa Ekonomik
Komisyonu Regülasyonlarından ECE 70'deki teknik şartlara uygun engel işaretinin
konulması,
Mecburidir.
b) Bozulan
araç, tehlikeli madde taşıyorsa her durumda kırmızı ışıklı cihaz kullanacak ve
devamlı şekilde başında beklenmek suretiyle gözetim altında bulundurulacaktır.
Yukarıda
belirtilen tedbirlerin alınması tamamlanıncaya kadar araçta acil uyarı (dörtlü
ikaz) lambaları varsa bu lambaları veya dönüş lambaları birlikte
yakılabiliyorsa bunların yakılması mecburidir.
Bisiklet,
Motorlu bisiklet, Motosiklet ve Sürücüleri ile İlgili Kurallar
Madde 136- Bisiklet,
motorlu bisiklet ve motosiklet sürücülerinin uyacakları kurallar aşağıda
gösterilmiştir.
a) Bisiklet,
motorlu bisiklet ve motosikletlerin;
1) Yaya
yollarında sürülmesi,
2) Ayrı bir
bisiklet yolu olduğu halde, bisiklet ve motorlu bisikletlerin taşıt yollarında
sürülmesi,
3) İkiden
fazlasının taşıt yolunun bir şeridinden yan yana sürülmesi,
4) Bunlara,
sürücü arkasında yeterli bir oturma yeri olmadıkça başka kişilerin
bindirilmesi,
5) Sürücü
arkasında yeterli oturma yeri olsa bile bir kişiden fazlasının taşınması,
6) Bu
araçlarla, diğer araçlar izlenirken, geçilirken, manevra yapılırken; karayolunu
kullananların hareketini zorlaştırıcı, tehlike doğurucu davranışlarda
bulunulması,
7) İzin
alınarak yapılan gösteriler dışında, bu araçlar üzerinde akrobatik hareketler
yapılması,
8) Bunların,
başka bir araca bağlanarak, asılıp tutunarak sürülmesi,
9) Sürülmeleri
sırasında; elde bagaj, paket ve benzerlerinin taşınması, bu Yönetmeliğin 134
üncü maddesindeki kurallara aykırı yük yüklenmesi,
10) Üç
tekerlekli ve özel şekilde imal edilmiş motosikletler hariç, bu araçlar üzerine
kasa, sandık ve benzerleri yaptırılarak ve karayollarında sürülerek ticari
amaçlı yük taşımalarında kullanılması,
Yasaktır.
b) Özel
şekilde imal edilmiş 3 tekerlekli motosikletlerle sadece yük taşınabilir.
Bunlar hiç bir şekilde yolcu taşımak üzere imal edilemezler. Aynı zamanda yük
taşımak için yapılmış olan kasa kısmı sürücünün ön tarafında bulunacak şekilde
imal edilemez.
c) Bisiklet
sürenlerin en az bir elleri, motorlu bisiklet sürenlerin manevra için işaret
verme halleri dışında iki elleri ve motosiklet sürenlerin devamlı iki elleri
ile taşıtlarını sürmeleri zorunludur.
Araçların
Manevralarına Dair Kurallar
Madde 137- Araç
sürücülerinin; parketmiş araçlar arasından çıkarken, taşıt yolunun sağına veya
soluna yanaşırken, şerit değiştirirken, sağa, sola, geriye dönerken, geri
giderken ve bunlara benzer hallerde; karayolunu kullananlar için tehlike ve
engel yaratmamaları ve manevraları sırasında aşağıdaki esas ve usullere
uymaları mecburidir.
A) Araç
sürücülerinin işaret verme usul ve esasları;
1)Dönüşlerde,
gidilen veya durulan şeridi değiştirmelerde niyetlerini önceden ve uygun bir
zamanda ve mesafede dönüş ışıklarını yakarak veya kol işareti ile açık ve
yeterli bir şekilde belirterek işaret vermeleri işaretlerini manevra süresince
devam ettirmeleri ve manevra biter bitmez sona erdirmeleri mecburidir.
2) İşaret
verildiği anda aniden şerit değiştirmek yasaktır.
3) İşaret
verilmeden önce, iç ve dış aynalardan ve gerekli hallerde sürücünün başını
çevirip bakması suretiyle ön, arka ve yanlarda trafik durumu kontrol edilir.
B) Araç
sürücülerinin geri gitme, geri dönüş, duraklanan veya parkedilen yerlerden
çıkış manevraları,
1) Geri gitme
ve geri dönüşlerde;
a) Bağlantı
yollarında geri gitmeleri, tek yönlü duraklama veya park manevrası dışında geri
gitmeleri, iki aracın emniyetle geçemeyeceği kadar dar olan iki yönlü yol
kesimlerinde karşılaşma ve geçiş kolaylığı sağlama dışında geri gitmeleri, daha
geniş yollarda geriye giderken manevra dışında şerit değiştirmeleri,
b) Trafiği
yoğun olan yollarda geriye dönmeleri,
Yasaktır.
Uygun
durumdaki yollarda geri dönüşleri diğer araçların gelişleri engellenmeden ve
yolu kullananlar için tehlike yaratmayacak şekilde en az manevra ile dönülerek
yapılır.
Ancak, kamyon,
otobüs, çekici, römork veya yarı römorklu bir aracın geri manevrası, sürücünün
görüşüne açık alanda emniyetle sağlanamıyor ise, tehlikesizce geriye hareket
edebilmeleri ve uyarılmaları için bir gözcü bulundurmaları mecburidir.
2) Duraklanan
ve parkedilen yerden çıkılırken;
a) Araçlarını
ve araçların etrafını kontrol etmeleri,
b) Sakıncalı
bir durum olmadığını gördükten sonra araçlarını çalıştırmaları,
c) Işıkla veya
kolla, gerekli hallerde her ikisi ile aynı zamanda çıkış işareti vermeleri,
d) Görüş
alanları dışında kalan yerler varsa veya araçları kamyon, çekici, otobüs veya
römork takılı bir araç ise, tehlikesizce hareket edebilmeleri ve uyarılmaları
için bir gözcü bulundurmaları,
e) Yoldan
geçen araçlara geçiş kolaylığı sağlayıp, güvenli durumun oluştuğuna emin
olduktan sonra manevraya başlamaları ve manevra bitinceye kadar gerekli
önlemleri devam ettirmeleri,
Mecburidir.
C) Kamu
hizmeti yolcu taşıtlarının hareketlerinin kolaylaştırılması;
Kamu hizmeti
yolcu taşıtlarının duraklara giriş ve çıkışlarını kolaylaştırmak üzere, gerekli
hallerde ilerleyen ve bulundukları yerden çıkarak veya şerit değiştirecek olan
araç sürücüleri manevralarını geciktirmek zorundadırlar.
Bu zorunluluk,
kamu hizmeti yolcu taşıtı sürücülerinin işaret vermiş olmaları şartıyla,
duraklara yanaşmalarının veya duraklardan çıkışlarının tamamlanabileceği
süreler için uygulanır.
DOKUZUNCU
BÖLÜM
Yayalar-Hayvanla
Çekilen veya Elle Sürülen Araçlar-Hayvan Sürücüleri ve Yarışlar Hakkında Kurallar
Yayalar
Madde 138- Yayaların
uyacakları kurallar aşağıda belirtilmiştir.
a) Yayalar
taşıt yolu bitişiğinde veya yakınında yaya yolu, banket veya alan varsa
buralardan yürümek, her iki tarafında banket bulunan ve kullanılabilir durumda
olan yollarda kendi gidiş yönüne göre sol bankette yürümek zorundadırlar.
Ancak;
1) Diğer
yayalar için ciddi rahatsızlık ve tehlike verecek boyut veya biçimde eşya iten
veya taşıyan kişiler, taşıt yolunun en sağ şeridinde mümkün olan en az kısmı
işgal etmek, araçların ilerlemelerine engel olmamak, çarpmayı önleyici ve
uyarıcı tedbirleri almak şartıyla taşıt yolu üzerinde yürüyebilirler.
2) Bir yetkili
veya görevli yönetiminde düzenli şekilde yürüyen yaya kafileleri taşıt yolunun
en sağ şeridinden fazla kısmını işgal etmemek, gece ve gündüz görüşün az olduğu
hallerde imkan oranında tek sıra halinde yürümek, araçların hareketlerini
engellememek ve güçleştirmemek, çarpmayı önleyici ve uyarıcı tedbirleri almak
şartıyla taşıt yolu üzerinde yürüyebilirler.
3) Yayaların
yürümesine ayrılmış kısımların kullanılmasının mümkün olmaması veya mevcut
bulunmaması halinde, bisiklet yolu varsa bisiklet trafiğine engel olmamak
şartıyla bisiklet yolunda, bisiklet yolu yoksa imkan oranında taşıt yolu
kenarına yakın olmak şartıyla taşıt yolu üzerinde yürüyebilirler.
4) Her iki
tarafında yaya yolu ve banket bulunmayan veya kullanılır durumda olmayan iki
yönlü yollarda yaya kafileleri taşıt yolunun sağ kenarında diğer yayalar
gidişlerine göre taşıt yolunun sol kenarında yürümek zorundadırlar.
b) Karşıdan
karşıya geçişler;
Taşıt yolunun
karşı tarafına geçmek isteyen yayalar, taşıt yolunu yaya ve okul geçidiyle
kavşak giriş ve çıkışlarından geçmek zorundadırlar.
1) Yaya ve
okul geçitlerinin bulunduğu yerlerde yayalar için ışıklı işaret varsa bu işaretlere
uymak,
2) Geçitte
yayalar için ışıklı işaret yoksa ve geçit sadece taşıt trafiği ışıklı işareti
veya yetkili kişi tarafından yönetiliyorsa, geçecekleri doğrultu açıldıktan
sonra taşıt yoluna girmek,
3) Işıklı
işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda
güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne alarak
uygun zamanda geçmek,
Zorundadırlar.
Ancak, 100
metre kadar mesafede yaya geçidi, okul geçidi veya kavşak bulunmayan yerlerde
yayalar, taşıt trafiği için bir zorluk veya engel yaratmamak şartıyla ve yoldan
gelen taşıtların uzaklık ve hızını kontrol ederek kendi güvenliklerini
sağladıktan sonra en kısa doğrultuda ve en kısa zamanda taşıt yolunu
geçebilirler.
Yollarda
güvenli geçiş, önce sola sonra sağa bakılarak sakınca yoksa taşıt yoluna
girmek, geçiş sırasında sola ve sağa bakılarak yürüyüşe devam etmek, taşıt
yoluna girmeden güvenle duramayacak kadar yaklaşmış taşıtlar varsa ilk geçiş
hakkını onlara verip geçişlerini beklemek suretiyle yapılır.
Yayalar için
özel olarak yapılmış alt veya üst geçit, yaya köprüsü veya yaya tüneli gibi
tesisler varsa yayalar buralardan yararlanmak zorundadırlar.
c) Yaya yolu
bulunmayan yollarda yürümek zorunda kalan yayalar, araç sürücülerine karşı
görünürlüklerini sağlamak, can güvenliklerini daha olumlu yönde artırmaları
için alaca karanlık ve gece karanlığında üzerlerinde reflektif aksesuar
bulundurmak, uyarıcı açık renk elbise giymek veya ışık taşımak gibi tedbirleri
almak zorundadırlar.
d) Yaya
yollarında, geçitlerde veya mecburi hallerde taşıt yolu üzerinde bulunan
yayaların, trafiği engelleyecek, tehlikeye düşürecek davranışlarda bulunmaları,
dikkatsiz hareket etmeleri, oynamaları veya bu yerleri saygısızca kullanmaları
yasaktır.
Hayvanla
Çekilen ve Elle Sürülen Araçları Sürenler ile Hayvan Sürücüleri
Madde 139- Hayvanla
çekilen ve elle sürülen araçları sürenler ile hayvan sürücüleri hakkında
aşağıdaki kurallar uygulanır.
a) Yasaklar;
1) Yerleşim
birimleri dışındaki karayollarında taşıt yolu üzerinde mecburi haller dışında
hayvan bulundurmak,
2)
Karayollarının bunlara yasaklanmamış olan kesimlerinde hayvanla çekilen ve elle
sürülen araçları, hayvanları, hayvan sürüleri ve binek hayvanlarını trafik
kurallarına uymadan sürmek,
3) Bunları
sürme yeteneğindin yoksun kimselerin yönetimine vermek veya başıboş bırakmak,
4) Sürü veya
kümeleri; gerekli tedbirleri almadan tünellerden geçirmek,
5) İşaretleme
ile girmelerinin yasaklandığı açıkça belirtilen yol kesimlerine girmek,
Yasaktır.
b) Taşıt
yolunu kullanmak mecburiyetinde kalan hayvan sürücüsü ve kümelerini sevk ve
idare edenler;
1) Sürü veya
kümelerin boyunu 30 metreden kısa tutmak,
2) Boyu 30
metreyi aşan sürü veya kümeleri kısımlara ayırmak ve ayrılan kısımlar arasında
en az 30 metre uzunlukta açıklıklar bırakmak,
3) Sürü ve
kümelerin, tünellerden geçirilmesinde; gece ve gündüz oluşuna göre her iki
taraftan 150 metre mesafedeki kırmızı ışık veya kırmızı bezle, bunların
olmaması halinde beyaz bezle işaret verilip, tünele yaklaşan araçların
durdurulmasını sağlamak ve bu işaretleri geçiş tamamlanıncaya kadar devam
ettirmek,
4) Taşıt
yolunun en sağ şeridinde bulunmak ve bu şeridin mümkün olan en az genişlikte
bir kısmını işgal etmek,
Zorundadırlar.
Yarış ve
Koşular
Madde 140-
Karayollarında yapılacak yarış ve koşularda trafik güvenliği bakımından
aşağıdaki esas ve usullere uyulur.
a) İl
sınırları içindeki yarış ve koşular için, o ilin valiliğinden, iller arası veya
uluslararası yarış ve koşular için İçişleri Bakanlığından izin alınması,
b) İzin için
en az otuz gün önceden başvurulması,
c) Yarışa
katılacaklar için Karayolları Trafik Kanununun 105 inci maddesi gereğince
sigorta yaptırılmış olması,
d) İzin
belgesinde gösterilen şartlara uyulması,
Mecburidir.
İçişleri
Bakanlığınca izin verilirken Karayolları Genel Müdürlüğünün uygun görüşü
alınır.
İl sınırları
içinde veya iller arası yarış ve koşularda trafik güvenliği bakımından gerekli
tedbirler, yarış veya koşunun kapsam, nitelik ve özelliğine göre İçişleri
Bakanlığınca verilecek talimata uygun olarak valiliklerce alınır.
İzinsiz
yapılan yarış ve koşular, görevlilerce derhal durdurularak, düzenleyicileri
hakkında yasal işlem yapılır.
ONUNCU
BÖLÜM
Çeşitli
Kurallar
Tasarruflu
Yazılar 1
Geçiş Üstünlüğüne Sahip Araçlar
Madde 141- (Mülga:RG-2/2/2021-31383)
Geçiş
Üstünlüğü Bulunan Araçların İşaretini Alan Araç Sürücülerinin Uyacağı Kurallar
Madde 142- Geçiş
üstünlüğü bulunan bir aracın duyulur veya görülür bir işaretini alan ve araç
sürücüleri bu araçların kolayca ilerlemelerini sağlamak için taşıt yolu
üzerinde yer açmak, gerekiyorsa durmak ve bu araçlar tarafından tamamen
geçilinceye kadar beklemek mecburiyetindedirler.
Bir kavşakta
iken böyle bir işaret alan araç sürücüleri derhal kavşağı boşaltmak ve
gerekiyorsa emniyetli bir mesafe uzaklaştıktan sonra geçişi engellemeyecek
şekilde durmak ve geçiş üstünlüğüne haiz araçlar tamamen geçinceye kadar
beklemek mecburiyetindedirler.
Gördükleri
Hizmet Bakımından Özel Hükümler Uygulanacak Araçlar
Madde 143- Karayolu
yapısı ile kentsel yapının yapım, onarım, bakım ve işletilmesi ve karayolunun
temizlenmesi işlerinde kullanılan araçlar, kurtarıcı araçlar, ağırlık ve
boyutları bakımından özel izinle karayoluna çıkan ve bunlara eskortluk eden
araçlar hakkında aşağıda gösterilen hükümler uygulanır.
a) Bu
araçların üstlerinde sarı renkli uyarı
işareti bulunur. Bu işaret geçiş üstünlüğü hakkı vermez.
Sarı renkli
ışıklı uyarı işareti sadece bu araçların kendilerini belli etmeleri,
tehlikesizce sürülmeleri ve karayolunu kullananların uyarılması amacı ile
kullanılır.
b) Bu
araçların, kesin bir mecburiyet olmadıkça trafik akımının az olduğu yer, süre
ve zamanları içinde çalıştırılmasına özen gösterilir.
Ses, Müzik,
Görüntü ve Haberleşme Cihazları
Madde 144- Araçlarda
ses, müzik, görüntü ve haberleşme cihazları hakkında aşağıdaki esaslar
uygulanır.
a) Bunların;
bu Yönetmeliğin 1 ve 2 sayılı Cetveli ile "Araçların Muayeneleri ile Muayene
İstasyonlarının Açılması ve İşletilmesi Hakkında Yönetmelik" şartlarına ve
ilgili kanun hükümlerine uygun olarak bulundurulması ve kullanılması ve gerekli
görülenler için izin ve ruhsat alınması mecburidir.
b) Araçtaki
ses cihazlarını, sesi araçtan dışarıya taşacak ve kamunun rahat ve huzurunu
bozacak şekilde kullanmak yasaktır. Bu bent hükümlerine uymayanlara Kanunun 72 nci
maddesinin birinci fıkrası kapsamında işlem yapılır. (03.07.2026
/ 33299 sayılı R.G. ile eklenmiştir)
c) Sürücülerin
seyir halinde iken izleme ve kullanma sahası içinde kalan görüntü cihazlarında
video veya televizyon yayını izlemeleri yasaktır. Bu bent hükümlerine
uymayanlara Kanunun 72 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında işlem yapılır.
Sürüş, park veya navigasyon yardımı amacıyla kullanılan cihazlar, araç içi ve
dışını gösteren kamera ve kayıt cihazı ile aracın kontrolü ve sistem ayarlarına
ilişkin cihazların sayılan bu amaçlarla kullanımı birinci cümle kapsamında değerlendirilmez. (03.07.2026
/ 33299
sayılı R.G. ile eklenmiştir)
ç) Araç
üreticisi tarafından belirlenen alanlar saklı kalmak üzere araçlarda ilave
hoparlör, amplifikatör, subwoofer ve benzeri ses sistemlerinin bulundurulması
veya kullanılması yasaktır. Araçların bagaj kısmında ilave bir adet maksimum 45
Hz subwoofer ile bir adet maksimum 300 watt amplifikatör bulundurulabilir.
İlave sistemlerin belirlenen standartlara aykırı veya bagajda birden fazla
bulunması veya sesin araçtan dışarı taşarak kamunun rahat ve huzurunu bozacak
şekilde kullanıldığının tespiti halinde Kanunun 72 nci maddesinin ikinci
fıkrası kapsamında işlem yapılır. (03.07.2026 / 33299
sayılı R.G. ile eklenmiş ve sonraki bend buna göre teselsül ettirilmiştir)
d) Uyarı
işareti olarak kullanılan ses cihazlarının;
1)Yakın
ilerisi görülmeyen, kavşak, dönemeç ve tepe üstü gibi yerlere yaklaşırken
gelişini haber verme, yol ve trafik durumunun icabına göre, karayolunu
kullananları uyarma ve geçme halleri dışında kullanılması,
2) Kamunun
rahat ve huzurunu bozacak şekilde gereksiz veya gereğinden uzun ve ayarsız olarak
seslendirilmesi ile şehir içinde havalı klakson kullanılması,
3) Geçiş
üstünlüğüne sahip araçlarda bulundurulması gerekenlerin, diğer araçlara
takılarak kullanılması,
Yasaktır.
İzin ve ruhsat
alınmadan, araçlarda bulundurulan veya kullanılan bu cihazlar söktürülür.
Tedbirsiz
ve Saygısız Araç Sürme
Madde 145-
Karayollarında, kamunun rahat ve huzurunu bozacak veya kişilere zarar verecek
şekilde;
a) Su, çamur
ve benzerlerini sıçratmak, atmak, dökmek,
b) Korkutmak
veya şaşırtmak,
c) Sigara külü
ve izmaritlerini veya başka şeyleri yola atıp dökmek,
d)Seyir
halinde iken sürücülerin, cep ve araç telefonu ile benzeri haberleşme
cihazlarını kullanmak,
e) Özel
amaçlarla keyfi veya kasıtlı davranışlarda bulunmak suretiyle yaya veya araç
trafiğinin seyir emniyetini ihlal etmek veya tehlikeye düşürmek,
Suretiyle
tedbirsiz ve saygısız davranışlarda bulunmaları ve araç sürmeleri yasaktır.
Ancak, cep ve
araç telefonları ile benzeri haberleşme cihazlarının sürücüler tarafından
çeşitli elektronik sistemler vasıtasıyla ele alınmadan kullanılması, birinci
fıkranın (d) bendi kapsamında değerlendirilmez. (Değişik
ikinci fıkra:RG-21/3/2012-28240)
Yaya ve
Okul Geçitleri
Madde 146- Yaya ve okul
geçitlerinde aşağıdaki kurallar uygulanır.
Görevli kişi
veya ışıklı trafik işareti bulunmayan, ancak başka bir trafik işareti ile
belirlenmiş olan yaya ve okul geçitlerine yaklaşan bütün sürücülerin araçlarını
yavaşlatmaları, bu geçitlerden geçen veya geçmek üzere bulunun yayalara ilk
geçiş hakkını vermeleri ve varsa okul geçidi görevlilerinin verecekleri işaret
ve talimata uymaları mecburidir.
Okul
Taşıtları
Madde 147- Okul
Taşıtlarının DUR ışıklı işaretinin kullanılması ve bu taşıtların çalıştırılması
esas ve kuralları aşağıda gösterilmiştir.
a) DUR ışıklı
işaretinin kullanılması;
1) Öğrencilerin
inmeleri ve binmeleri sırasında yakılması ve inip binmeleri tamamlanıncaya
kadar yanar durumda bulundurulması,
2) DUR ışıklı
işareti yakıldığında arkadan gelen bütün
araçların durması,
mecburidir.
DUR ışıklı
işaretinin frene basıldığında yanan ışıklarla birlikte yanmayacak şekilde
bağlanması ve öğrenci indirme bindirme halleri dışında kullanılmaması zorunludur.
b) Okul
taşıtlarının çalıştırılması esasları,
1) Şartlarına
uygun gerekli ayırım işaretlerinin bulunması,
2)Taşıma
sınırını aşmayacak sayıda öğrenci bindirilmesi,
3) Okula gidiş
geliş saatlerine ve okulca belirlenen taşıma programına uyularak sürülmesi,
4) Araç içi
düzenini sağlamak ve araca iniş ve binişlerinde öğrencilere yardımcı olmak
üzere rehber öğretmen veya kişi bulundurulması,
5)
Öğrencilerin kolayca yetişebileceği camların ve pencerelerin sabit olması,
Mecburidir.
Bu araçların
çalıştırılmasına ilişkin diğer esas ve usuller Okul Servis Araçları Hizmet
Yönetmeliğinde belirlenir.
Demiryolu
Geçitleri
Madde 148- Demiryolu
geçitlerinde aşağıdaki kurallar uygulanır.
a) Sürücülerin
kontrollü demiryolu geçitlerini;
1) Işıklı veya
sesli talimatın vereceği "DUR" emrine uymamaları,
2) Geçidin
durumuna uygun bir hızla geçmemeleri,
3)Taşıt yolu
üzerine indirilmiş veya indirilmekte olan tam ve yarım bariyerler varken geçide
girmeleri,
Yasaktır.
b)
Sürücülerin, ışıklı işaret ve bariyerlerle donatılmamış (kontrolsüz) demiryolu
geçitlerinde;
1) Geçmeden
önce makul bir mesafede durmaları,
2) Herhangi
bir demiryolu aracının yaklaşmadığına emin olduktan sonra geçmeleri,
Mecburidir.
Çocuk, (Değişik
ibare:RG-17/4/2015-29329) Hasta ve Engelli Taşıtları, Gözleri Görmeyen
Yayalar, Yürüyüş Kolları
Madde 149- Karayolları
Trafik Kanunu ve bu Yönetmelik açısından;
a) Çocuk ve (Değişik
ibare:RG-17/4/2015-29329) engellilerin motorsuz taşıtlarının sürücüleri
hakkında, yayalarla ilgili hükümler uygulanır.
b) Gözleri
görmeyenlerden;
1) Beyaz
baston taşıyan,
2) Kollarında
3 siyah yuvarlaklı sarı bant bulunan,
3) Bir yayanın
veya bir köpeğin yardımı ile yürüyen,
kişilerin
taşıt yolu üzerinde bulunmaları halinde, bütün sürücülerin yavaşlamaları,
gerektiğinde durmaları ve yardımcı olmaları mecburidir.
c) Yetkili
veya görevli kişilerin yönetimindeki yürüyüş kolları arasından geçmek yasaktır.
Sürücülerin ve Yolcuların Koruyucu Tertibat Kullanma
Mecburiyeti
Madde 150 - (Değişik:RG-9/6/2008-26901) Belirli
sürücülerin ve yolcuların, araçların sürülmesi sırasında koruyucu tertibat
kullanmaları mecburidir.
Sürücü ve
yolcular için, nicelik ve nitelikleri bu Yönetmeliğin ekinde yer alan (1)
sayılı cetvelde ve Karayolları Trafik Kanununa göre çıkarılan diğer
yönetmeliklerde gösterilen koruyucu tertibatlardan; (Değişik
ikinci fıkra:RG-19/2/2014-28918)
a) Üç tekerlekli yük motosikletleri ile sürücüsü ve yolcuları
bir çerçeve veya karoseri ile korunanlar hariç, bisiklet, elektrikli bisiklet,
motorlu bisiklet, motosiklet ve 14/8/2014 tarihli ve 29088 sayılı Resmî
Gazete'de yayımlanan Tarım ve Orman Araçlarının Tip Onayı ve Piyasa Gözetimi ve
Denetimi Hakkında Yönetmelik (AB/167/2013) kapsamında 1/1/2001 tarihinden sonra
üretilen T3 kategorisinde bulunan traktörlerde sürücülerin koruma başlığı ve
koruma gözlüğü (koruma başlığında koruma gözlüğü olması durumunda ve
bisikletlilerde koruma gözlüğü aranmaz), yolcuların ise koruma başlığı takmaları
ve bağlamaları, (04.11.2025 / 33067
R.G. ile değişik)
b)
Üç tekerlekli yük motosikletleri ile sürücüsü ve yolcuları bir çerçeve veya
karoseri ile korunanlar hariç motosiklet sürücülerinin ve taşınmaları halinde
yolcuların koruyucu eldiven takmaları, (04.11.2025 / 33067
R.G. ile eklenmiş olup diğer bent buna göre teselsül ettirilmiştir)
c) M1 sınıfı
otomobillerin, M1G ve N1G sınıfı arazi taşıtlarının, N1, N2, N3 sınıfı
kamyonet, kamyon ve çekicilerin, M2 ve M3 sınıfı minibüs ve otobüslerin bütün
koltuklarında bu Yönetmeliğin eki (1) sayılı cetvelde yer alan "Emniyet
Kemeri"nin, ayrıca taksilerde en az 1 adet, şehirlerarası yolcu
taşımacılığı yapan ve bu madde kapsamında emniyet kemeri bulundurulması ve
kullanılması zorunlu olan araçlarda ise toplam koltuk sayısının en az 1/10'u
kadar sayıda bu Yönetmeliğin eki (1) sayılı cetvelde yer alan "Çocuk Bağlama Sistemi Sisteminin"
bulundurulması ve kullanılması zorunludur[1]. Yalnız araç
dururken kullanılan koltuklar ile ayakta da yolcu taşıyan M2 ve M3 kategorisi
Sınıf A ve Sınıf I otobüslerde, koltuklarda, emniyet kemeri bulundurulması
zorunlu değildir. Ancak;
1) Yerleşim
yeri içinde ticari amaçla yolcu taşımacılığı yapan M2 ve M3 sınıfı minibüs ve
otobüsler (umum servis araçları hariç) ile dolmuş otomobillerindeki yolcular,
2) Geri gitme
veya park yerlerinde 25 km/s. geçmeyen hızla seyreden sürücüler,
3)
Ambulanslarda sürücü ve yanındaki oturma yeri dışında kalan ve hasta veya
yaralıya müdahale nedeniyle özel pozisyonlarda bulunan görevliler,
emniyet kemeri
kullanmak zorunda değildir.
Bu Yönetmelik
hükümlerine göre 1995 yılı itibariyle ülkemizde imali yapılan veya yurt
dışından ithaline izin verilen M1 sınıfı araçların arka koltuklarında emniyet
kemeri bulundurulması ve kullanılması mecburidir. Bunların dışında kalan ve
halen trafikte kullanılmakta olan diğer taşıt sahipleri isteğe bağlı olarak bu
Yönetmeliğin ekinde yer alan 1 sayılı cetvelde yer alan "Emniyet
Kemeri"ni numunesine uygun olarak taktırabilirler. Kamyonet, kamyon ve
çekicilerde ön koltukları için emniyet kemeri ile ilgili hükümler 1/8/1998
tarihinden sonra, diğer koltuklar için 1/1/2009 tarihinden sonra üretilen
araçlarda uygulanır.
Emniyet
kemeri, 1/8/1998 tarihinden sonra ve 13/2/2009 tarihine kadar üretilmiş M2 ve
M3 sınıfı minibüs ve otobüslerin bütün koltuklarında zorunlu olmayıp,
minibüslerde sürücüsü ile yanında oturan yolcuların; şehirlerarası otobüslerde
arka koltuklar hariç olmak üzere, sürücüsü dahil en ön ve önünde boşluk olan
arka koltuklarda, önünde boşluk olan kapı önü koltuklarında; iki katlı
şehirlerarası otobüslerde merdiven önü, en ön ve önünde boşluk olan en arka
koltuklarda, masa etrafında bulunan koltuklardan aracın gidiş yönüne doğru
olanlarda oturan yolcular için bulundurulması ve kullanılması zorunludur.
M1, M1G, N1,
N1G, N2 ve N3 sınıfı araçlarda 150 cm'den kısa ve 36 kg'ın altındaki çocukların
taşınması sırasında çocukların ağırlığına uygun bu Yönetmeliğin ekinde yer alan
(1) sayılı cetvelde yer alan çocuk bağlama sistemlerinin kullanılması
zorunludur. Ancak, 135 cm'den uzun çocuklar çocuk bağlama sistemleri yerine ön
koltukta oturmamak şartıyla diğer koltuklardaki emniyet kemerlerini
kullanabilirler.
Çocuk bağlama
sistemleri olmayan M1, M1G, N1, N1G, N2 ve N3 sınıfı araçlarda üç yaşın
altındaki çocuklar taşınamazlar.
Çocukların
taksilerde seyahatleri sırasında, çocuk bağlama sistemleri kullanmaları, yok
ise arka koltukta oturmaları zorunludur.
Çocuklar,
araçta hava yastığı devre dışı bırakılmadan, ön hava yastığı ile korunan bir
yolcu koltuğunda yüzü geriye dönük çocuk bağlama sistemi kullanılarak
taşınamazlar.
M2 ve M3
sınıfı araçlarda seyahat eden üç ve üzeri yaştaki çocukların, emniyet kemeri ya
da çocuk bağlama sistemleri kullanması zorunludur.
M2 ve M3
sınıfında seyahat eden yolcular koltuklarına oturduklarında ve araç hareket
ettiğinde, emniyet kemerlerini bağlamaları konusunda aşağıdaki yollardan
herhangi biri ile uyarılmak zorundadır:
a) Sürücü
tarafından,
b) Muavin veya
grup lideri olarak tayin edilen görevli tarafından,
c)
Görsel-işitsel vasıtalarla,
ç) Belirlenen
ve her oturma pozisyonunda görülebilen işaret veya bu Yönetmeliğin ekindeki
(Ek:41)'de gösterilen sembollerle.
Çocuk bağlama
sistemleri kullanma zorunluluğu, bu ve ilgili yönetmelikler gereği emniyet
kemeri veya isofix sistemi bulundurma zorunluluğu olmayan araçlarda aranmaz. Bu
araçlarda çocukların arka koltuklarda taşınması zorunludur.
Sağlık
sorunları nedeniyle emniyet kemeri takamayacak kişilerin resmi veya özel sağlık
kuruluşlarından emniyet kemeri takamayacağına dair sağlık raporu almaları
gerekir. Bu kişiler raporda belirtilen süre zarfında emniyet kemeri takmaktan
muaf tutulur. Bu raporların görevlilerce istenildiğinde, ilgili tarafından
gösterilmesi zorunludur.
Seferde görev
alan sivil araçlara, ilgili mevzuat hükümlerine göre işlem yapılır.
2918 sayılı
Kanunun 78 inci maddesine istinaden işlem yapılan araçlarda bulunan sürücü ve
yolcular gerekli koruyucu tertibatları usulüne uygun olarak takmadan/kullanmadan[2] aracın
karayolunda seyrine izin verilmez. (16.08.2022 / 31925 sayılı R.G. ile
eklenmiştir) (04.11.2025/ 33067
R.G.)
Karayolu
Üzeri Park Yerlerinden Ücret Almaya Yetkililer
Madde 151- Karayolu
üzeri park yerlerindeki araçlar için sadece karayolunun yapım ve bakımından
sorumlu olan kuruluş birimlerince ücret alınabilir.
Bunlar
dışında, hiçbir gerçek veya tüzelkişi herhangi bir şekilde para alamaz. Bu park
yerleri hiçbir şekilde kiralanamaz. Bu madde hükmüne uymayanlara Kanunun 79
uncu maddesi uygulanır.
Karayolu üzeri
park yerleri; yerleşim birimleri içinde taşıt yolu bitişiğinde uygun durumdaki
yaya yolu bölümlerinden yararlanarak açılan ceplerde, yerleşim birimleri
dışında ise, banket dışındaki uygun yerlerde tesis edilir.
Ancak il ve
ilçe trafik komisyonlarından karar alınarak, yayaların geçişine engel olmayacak
şekilde ayrılmış, işaretlerle belirlenmiş geniş ve uygun durumdaki yaya
yollarında da park izni verilebilir.
Her durumda
taksi duraklarının cep açılan yerlerde bulunması mecburidir.
Cep
açılamayan, yeterli durumda olan taşıt yolu kenarında işaretlenmek suretiyle
park ve durak izni verilebilir.
Ancak, park
veya durak yerlerini sınırlamak veya belirlemek amacıyla, taşıt yolu üzerine
beton kütlesi, taş, seyyar veya sabit direk, kazık, zincir, levha, ışık ve
benzeri standart yol malzemeleri dışında herhangi bir fiziki engel konamaz. Bu
yerler yol çizgi boyaları ile belirlenebilir. Yukarıda sayılan engelleri taşıt
yolu üzerine konması halinde Karayolları Trafik Kanununun 14 üncü maddesi
hükümleri uygulanır.
YEDİNCİ KISIM
Trafik
Kazaları
Trafik
Kazalarına karışanlar
MADDE 152- (Değişik:RG-21/3/2012-28240) Bir trafik
kazasına karışanlardan yaralanmamış olan veya hafif yaralı olanlar;
a) Araç
sürücüsü iseler, trafik için ek bir tehlike yaratmayacak şekilde hemen durmak,
trafik güvenliği için ışıklı işaret veya yansıtıcı cihazları koymak ve gereken
tedbirleri almak,
b) Trafiği,
can ve mal güvenliğini etkilemeyen, ölümlü, yaralanmalı veya maddi hasarlı
kazalarda, sorumluluğun belirlenmesine yarayacak iz ve deliller dahil, kaza
yerindeki durumu değiştirmemek,
c) İstendiğinde
diğer tarafa kimlik ve adreslerini bildirmek, sürücü ve trafik belgeleri ile
sigorta poliçelerini göstermek, bunlara ait gerekli bilgiler ile tarih ve
sayılarını vermek,
ç) Yaralılara
ilk yardım ve acil müdahale yaptırmak maksadıyla kaza mahallinden ayrılma hali
hariç, olayı; yetkili ve görevlilere bildirmek ve bunlar gelinceye kadar veya
bunların iznini almadan kaza yerinden ayrılmamak,
d) Başında
sahibi veya sorumlusu bulunmayan motorlu araçlar, taşınabilen veya taşınamayan
mallar ile mülklere zarar veren sürücüler;
1) Aracın,
malın veya mülkün ilgilisini bulmak,
2)
Bulunamadığı takdirde araçların ve zarar verilen diğer şeylerin görünebilen ve
uygun yerlerine yazılı bilgi bırakmak,
3) En kısa
sürede yetkililere haber vermek,
zorundadırlar.
Sadece maddi
hasarla sonuçlanan kazalarda;
a) Kazaya
karışan sürücülerin tümü, yetkililerin gelmesine gerek görmez ve aralarında
kazayı kendi düzenleyecekleri tutanakla tespit etmek noktasında anlaşırlarsa
"Maddi Hasarlı Trafik Kazası Tespit Tutanağı" düzenleyip birlikte imza altına
alarak olay yerinden ayrılabilirler.
b)
Taraflarının anlaşma sağladığı durumlarda, yeni bir trafik kazasına sebebiyet
vermemek ve trafik akışını engellememek için mümkün olduğu takdirde olay
yerinin fotoğrafları çekilerek kazaya karışan araçlar taşıt yolu dışına
çıkarılır ve Maddi Hasarlı Trafik Kazası Tespit Tutanağı burada düzenlenir.
c) Bir anlaşma
ile olay yerinden ayrılmış olan taraflar, meydana gelen zararın sigortaları
tarafından veya kendilerince doğrudan karşılanacağını kabul etmiş sayılırlar ve
sonradan yetkililerden kaza tespit tutanağı düzenlenmesini isteyemezler.
ç) Aşağıdaki
durumlarda Maddi Hasarlı Trafik Kazası Tespit Tutanağı trafik zabıtası,
bulunmadığı veya yeterli olmadığı yerlerde ise genel kolluk tarafından
düzenlenir:
1) Kazaya bir
aracın karışması (tek taraflı maddi hasarlı kaza ise),
2) Taraflardan
herhangi birinin sürücü belgesinin bulunmaması veya belgesinin kullandığı araç
cinsi için yeterli olmaması,
3) Araçlardan
herhangi birinin ülkemizde geçerli zorunlu mali sorumluluk sigortasının
olmaması,
4)
Sürücülerden herhangi birinde alkol, uyuşturucu veya uyarıcı madde aldığı
şüphesinin bulunması,
5) Kazaya
karışan araçlardan herhangi birinin kamu kurum veya kuruluşuna ait olması
(Sağlık Bakanlığına ait ambulans ve acil sağlık araçları hariç), (Değişik:RG-19/2/2014-28918)
6) Kazada kamu
malına veya üçüncü kişilere ait eşyaya zarar verilmiş olması.
Trafik
Kazalarında Yükümlülük
Madde 153-
Karayollarında meydana gelen trafik kazaları ile ilgili olarak;
a) Kazaya
karışan veya olay yerinden geçmekte olanlar;
1) Kaza
yerinde usulüne uygun ilk yardım tedbirlerini almak,
2) Olayı en
yakın zabıta veya sağlık kuruluşuna bildirmek,
3)
Yetkililerin isteği halinde yaralıları en yakın sağlık kuruluşuna götürmek,
b) Yerleşim
birimleri dışındaki akaryakıt istasyonlarını işletenler;
Bu tesisler
hakkında çıkarılmış olan Yönetmelikteki standartlara uygun ve her an
kullanılabilir durumda sağlık malzemesi bulundurmak,
c) Araç bakım,
onarım, servis istasyonu, garaj ve otopark sahip veya sorumluları;
1)
Tesislerine; bakım, onarım için muhafaza veya parkedilmek üzere bırakılan
motorlu araçlardan, bir kaza geçirdiği belli olan veya üzerinde suç belirtisi
bulunanları gecikmeden zabıtaya bildirmek,
2) Bunları bir
deftere (Ek:38) işlemek,
Zorundadırlar.
Trafik
Kazalarına El Konulması
Madde 154- Trafik
kazalarına el konulmasında aşağıda gösterilen esas ve usuller uygulanır.
a) Trafik
kazalarına;
1) Adli yönden
gereği yapılmak üzere mahalli genel zabıtaca,
2) Kaza
nedenlerini, iz ve delillerini belirleyecek "Kaza Tespit Tutanağı" düzenlemek
üzere de trafik zabıtasınca (polis veya jandarma),
El konulur.
Trafik
zabıtasının görev alanı dışında kalan yerler ile el koyamadığı durumlarda,
trafik kaza tespit tutanağı, örneğine uygun olarak mahalli zabıta tarafından
düzenlenir ve bir örneği o yerin trafik zabıtasına gönderilir.
b) Trafik
kazalarında yolun trafiğe kapandığı hallerde;
Trafik
zabıtası ve genel zabıta; iz ve delilleri bozmayacak şekilde belirleyip
işaretledikten ve gerekli tespitleri yaptıktan sonra, karayolunu trafiğe açmaya
yetkilidir.
Karayolunun
trafiğe kapanmasına ölümlü veya ölümle sonuçlanabilecek şekilde yaralanmalı bir
kazaya neden olmuş ve bu kaza can, mal ve trafik güvenliğini etkiliyor ve başka
bir yoldan geçit verilemiyor ise; cumhuriyet savcısının gecikeceğinin
anlaşılması halinde, gerekli işaretleme ve tespitler yapılarak durum bir
tutanakla tespit edildikten sonra yol trafiğe açılır.
Trafik
Kazalarına El Koyanların Görev ve Yetkileri
Madde 155- Trafik
kazalarına el koyan mahalli zabıta veya doğrudan el koymuşsa trafik zabıtası
personeli, can, mal ve trafik güvenliği bakımından;
a) Karayolunu
kullananlar için ek bir tehlikenin oluşmasını önlemek üzere gerekli tedbirlerin
alınması ve aldırılması,
b) Varsa,
yaralıların ilk yardımın yapılmasının ve yetkililerin uygun görmesi halinde
bunların en yakın sağlık kuruluşuna gönderilmesinin sağlanması
c) Yolun
trafiğe kapandığı hallerde gerekli işaretleme ve tespitleri yaparak bu Yönetmeliğin
154 üncü maddesindeki esaslara göre yolun trafiğe açılması,
d) Mal
güvenliği açısından;
1) Araçların
hasara uğratılmaması, araçlardaki eşya veya yükün alınmaması, kaybolmaması,
2)
Sahiplerinin veya yakınlarının izni olmadan, zorunlu hallerde bir tutanak
düzenlenmeden araçların karıştırıp kurcalanmaması, içlerinin aranmaması,
3) Araç, eşya
veya yük sahipleri ölmüş veya bunlarla ilgilenemeyecek derecede yaralı ve
rahatsız iseler, araç, eşya ve yüklerin yerinde veya başka bir yere götürülerek
muhafaza altına alınması için bunların nicelik ve nitelikleri ile korunacak yer
ve koruyacak olanlar da belirtilmek suretiyle durumun bir tutanakla
belgelendirilmesi,
d) Örneğine
uygun kaza tespit tutanağı düzenlenmesi,
Konularında
görevli ve yetkilidir.
Trafik
Kazalarına İlişkin İşlemler
MADDE 156 -
(Değişik:RG-21/3/2012-28240) Trafik
kazaları ile ilgili olarak yapılacak işlemlerde aşağıdaki usul ve esaslar
uygulanır.
a) Trafik
kazası tespit tutanağının düzenlenmesi
1) Örneğine
uygun olarak; kaza yerinin durumu, iz ve deliller, kazaya karışan sürücüler,
varsa ölü veya yaralılar, hasar veya zarar, gün ve saat ile gerekli görülen
diğer hususlar belirtilmek üzere düzenlenir ve olay yerinin durumu bir krokide
gösterilir. Tutanağa kazazedelerin olay yerindeki ölüm veya yaralanma durumu
işlenir.
Trafik Kazası
Tespit Tutanağı; soruşturma evrakına eklenmek, dosyasında saklanmak ve sayısına
göre taraflara verilmek üzere yeter sayıda düzenlenir.
Trafik kazası
tespit tutanağının düzenlenmesi ile tutanakta yer alan bilgilerin bir veri
tabanında toplanmasına ve bu bilgilerin ilgili taraflarla paylaşımına ilişkin
usul ve esaslar Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir.
2) Trafik
kazası tespit tutanağı düzenlemeye 154 üncü maddenin (a) bendi gereğince trafik
zabıtası ve genel zabıtanın görevli personeli yetkilidir.
Tutanaklar en
az iki görevli tarafından düzenlenir. Hafif yaralanmalı veya hasarlı kazalarda
tek görevli tarafından rapor şeklinde de düzenlenebilir.
Ancak, Türk
Silahlı Kuvvetlerine ait araçların karıştığı trafik kazalarında bir askeri
temsilcinin bulundurulması mecburidir.
3) Tutanak
düzenleyenler, tutanakta taraflar için kusur oranı belirtmeksizin sadece
kazanın oluşumunda kimin hangi trafik kuralını ihlal ettiğini belirtirler.
4) Karayolu
üzerinde ölüm veya yaralanma ile sonuçlanıp, olay yerindeki iz ve delillerin
tespit ve değerlendirilmesi sonucunda trafik kazası olduğu anlaşılan
durumlarda; kazaya karışan taraf veya unsurlardan birinin, birkaçının ya da
tamamının olay yerinden ayrılmış olması halinde de trafik kazası tespit
tutanağı düzenlenir.
5) Önceden
meydana gelmiş veya olay yerinden kaldırılmış araçların karıştığı ve yalnız
maddi hasarla sonuçlanan kazalar için trafik zabıtası ve genel kollukça hasar
tespitine dair kazaya karışanlara verilmek üzere tutanak veya rapor
düzenlenmez. Bu durumlarda hasar tespitleri ilgililerin sigortalarına veya
yetkili mahkemelere başvurmaları suretiyle yapılır.
Ancak;
Can, mal ve
trafik güvenliğini etkileyen veya yolun trafiğe kapandığı maddi hasarlı trafik
kazalarında, kazaya karışanların kazanın oluşuna göre iz ve delilleri
işaretleyerek, mümkün olduğu takdirde olay yerinin fotoğraflarını çekerek
araçlarını en yakın ve uygun yerlere çekmeleri,
Karayolu
üzerinde birden fazla sayıda aracın karıştığı sadece maddi hasarla sonuçlanan
ve tarafların bu Yönetmelik çerçevesinde Maddi Hasarlı Trafik Kazası Tespit
Tutanağı düzenlemediği trafik kazalarında; taraflara ait araçlardan en az
birinin olay yerinde bulunması ve olay yerindeki iz ve delillerden kazanın
oluşumu ile o yerde meydana geldiğine kanaat getirilmesi,
hallerinde
görevlilerce trafik kazası tespit tutanağı düzenlenir.
b) Kaza
istatistikleri
Kazaların
nedenlerini tespit etmek ve alınacak tedbirlerin belirlenmesinde kullanılmak
üzere, trafik kazası tespit tutanaklarındaki bilgilerden yararlanılarak, kazaya
el koyan birimlerce örneğine uygun istatistik formu düzenlenir.
Düzenlenen
istatistik formları, her ilde şehiriçi trafik denetleme şube müdürlüklerinde
toplanarak, il genelinde değerlendirmesi yapıldıktan sonra Emniyet Genel
Müdürlüğüne gönderilir.
Trafik Kazalarında
Asli Kusur Sayılan Haller ve Sürücü Kusurlarının Tespiti
MADDE 157 -
(Değişik:RG-21/3/2012-28240) Araç
sürücülerinin trafik kazalarında asli kusurlu sayılacakları haller ile kusur
durumlarının tespitine dair usul ve esaslar aşağıda gösterilmiştir.
a) Asli kusur
sayılan haller
1) Kırmızı
ışıklı trafik işaretinde veya yetkili memurun dur işaretinde geçme,
2) Taşıt
giremez trafik işareti bulunan karayoluna veya bölünmüş karayolunda karşı
yönden gelen trafiğin kullanıldığı şerit, rampa ve bağlantı yollarına girme,
3) İkiden
fazla şeritli taşıt yollarında karşı yönden gelen trafiğin kullandığı şerit
veya yol bölümüne girme,
4) Arkadan
çarpma,
5) Geçme
yasağı olan yerlerden geçme,
6) Doğrultu
değiştirme manevralarını yanlış yapma,
7) Şeride tecavüz
etme,
8) Kavşaklarda
geçiş önceliğine uymama,
9) Kaplamanın
dar olduğu yerlerde geçiş önceliğine uymama,
10)
Manevraları düzenlenen genel şartlara uymama,
11) Yerleşim
birimleri dışındaki karayolunun taşıt yolu üzerinde, zorunlu haller dışında parketme
ve duraklama ve her durumda gerekli tedbirleri almama,
12) Park için
ayrılmış yerlerde veya taşıt yolu dışında kurallara uygun olarak parkedilmiş
araçlara çarpma.
Yukarıda
sayılan hal ve hareketlerde bulunan sürücüler asli (esas) kusurlu sayılırlar.
Ancak, sürücülerin veya yayaların kural dışı hareketleri veya taşıtların teknik
arızaları bir başka sürücüyü tehlikeye düşürmüş ve bu sürücü, oluşması muhtemel
bir kazayı önlemek, can ve mal güvenliğini korumak amacı ile Karayolları Trafik
Kanununun öngördüğü temel kurallardan birini ihlal etmeye mecbur kalmış ve
bütün tedbirlere rağmen bir kazaya neden olmuşsa, asli kusurlu sayılamaz.
b) Sürücü
kusurlarının tespiti
Adli mevzuat
ve yargılama hükümleri saklı kalmak üzere, trafik kazalarına karışanların kusur
durumları; 2918 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikte belirtilen kurallar, şartlar,
hak ve yükümlülükler ile asli kusur sayılan haller dikkate alınarak belirlenir.
Kaza
mahallinde yapılan incelemeler sonunda tespit edilen iz ve delillere ilave
olarak kazaya karışanların olay hakkındaki ifadeleri ile varsa tanık ifadeleri
de kusur durumunun tespitinde dikkate alınır.
Kaza
İnceleme (Tahkik) Görevlileri ve Bilirkişiler
Madde 158- Adli mevzuat
hükümleri saklı kalmak üzere, trafik kazalarında "Kaza Tespit Tutanağı"
düzenleyenler ile bilirkişilik yapacak olanlar hakkında aşağıdaki hükümler
uygulanır.
a) Kaza
inceleme "Tahkik" görevlileri;
Trafik
kazalarında olayı inceleyip gerekli tespitleri yaparak "Trafik Kaza Tespit Tutanağı"
düzenlemek üzere trafik zabıtası veya genel zabıtanın trafik eğitimi görmüş
bütün personeli yetkilidir.
Jandarma Genel
Komutanlığınca da kaza inceleme kursları açılır.
b)
Bilirkişilik;
Trafik
zabıtası veya genel zabıtanın trafik birimlerinde görevli personeli usul
Kanunlarına göre görevlendirilmeleri veya yetkililerce seçilmeleri halinde,
trafik kazalarında bilirkişilik yapar.
SEKİZİNCİ
KISIM
Hukuki
Sorumluluk ve Sigorta
İşleten ve
Araç İşleticisinin Bağlı Olduğu Teşebbüs Sahibinin Hukuki Sorumluluğu ve
Sigorta
Madde 159- İşleten ve araç işleticisinin bağlı olduğu
teşebbüs sahibinin hukuki sorumluluğu ve araçların sigorta ettirilmesi
bakımından, Karayolları Trafik Kanununun 85 ila 111 inci maddelerindeki
hükümleri ve 3/7/2002 tarihli ve 24804 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan
Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabı Yönetmeliği hükümleri uygulanır. (Değişik
birinci fıkra: RG-18/05/2007-26526)
Karayolları
Trafik Kanununun 104 üncü maddesi hükümlerine göre, motorlu araçları mesleki
veya ticari amaçlar için elinde bulunduran teşebbüs sahiplerinin tutanakları
defter örneği (Ek:39)'da gösterilmiştir.
(Mülga
üçüncü fıkra:RG-21/3/2012-28240)
DOKUZUNCU
KISIM
Adli
Kovuşturma ve Cezaların Uygulanması
BİRİNCİ
BÖLÜM
Adli
Kovuşturma
Trafik
kural ihlallerine istinaden verilen idari yaptırımlara itiraz ve bu davalara
bakacak mahkemeler (Başlığı ile birlikte
değişik:RG-17/4/2015-29329)
Madde 160
‒ 2918 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde sayılan
görevlilerin ve trafik tescil kuruluşlarının yetkilendirildiği haller hariç
olmak üzere, sürücü belgelerinin geri alınmasına ve iptaline sulh ceza
hakimlikleri karar verir.
2918 sayılı
Kanunda yer alan idarî yaptırımlara yapılan itirazlarda, 5326 sayılı Kabahatler
Kanunu hükümleri uygulanır.
2918 sayılı
Kanuna göre görülen davalar, diğer kanunlara göre görülen davalarla
birleştirilemez.
Askerî
araçları süren kişiler ile asker kişilerin bu Kanunda yazılı suçlarla ilgili
davalarına da bu mahkemelerde bakılır.
Askerî görev
ve hizmetlerin yürütülmesi sırasında askerî araç sürücülerinin asker kişilere
karşı işledikleri trafik kazaları ile ilgili suçlarda 25/10/1963 tarihli ve 353
sayılı Askerî Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu hükümleri saklıdır.
İKİNCİ
BÖLÜM
Cezaların
Uygulanması
Trafik
idari para cezası karar tutanağı ve mülki amire sevk tutanağı düzenlenmesi (Başlığı
ile birlikte değişik:RG-17/4/2015-29329)
Madde 161
‒ Karayolları Trafik Kanununda yazılı trafik kural ve
yasaklarını ihlal edenler hakkında Emniyet Genel Müdürlüğünün trafik zabıtası
personeli ile bu Yönetmeliğin 7 nci maddesindeki esaslara uygun olarak Emniyet
Genel Müdürlüğünün diğer birimlerinde görevli emniyet hizmetleri sınıfı
personeli ve Jandarma Genel Komutanlığının bu Yönetmeliğin 8 inci maddesi
esaslarına göre yetkili kıldığı personel tarafından trafik idari para cezası
karar tutanağı ve/veya mülki amire sevk tutanağı düzenlenir.
Karayolları
Genel Müdürlüğünün yetkili kıldığı personeli tarafından Karayolları Trafik
Kanununun 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerine, 47 nci maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendine ve 65 inci maddesine aykırı hareket edenler hakkında
idari para cezasına dair tutanak düzenlenir. Kanunun 47 nci maddesinin birinci
fıkrasının (b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen kural ihlallerinin tespiti
halinde ise, durum bir yazı ile gerekli işlemin yapılması için en yakın trafik
kuruluşuna bildirilir.
Ulaştırma,
Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının yetkili kıldığı personeli tarafından
Karayolları Trafik Kanununun 35 ve 65 inci maddelerine aykırı hareket edenler
hakkında idari para cezasına dair tutanak düzenlenir.
Tutanaklar, mülki
amire sevk edilenler için mülki amire sevk tutanağı, para cezaları için trafik
idari para cezası karar tutanağı olmak üzere iki şekilde olur.
Tutanakların
düzenlenmesine ve yapılacak diğer işlemlere ait uygulamalar, 6/4/2011 tarihli
ve 27897 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Trafik İdari Para Cezası Karar
Tutanaklarının Düzenlenmesinde, Tahsilinde ve Takibinde Uygulanacak Usul ve
Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yapılır.
Tutanak
Düzenleyenlerin Yükümlülüğü
Madde 162- (Değişik:RG-17/4/2015-29329) Tutanak
düzenleyenler;
a) Tutanaklara
bağlı olduğu birimin adı bulunan kaşe damgayı basmak, bastırmak ve birimin
adını yazmak,
b) Tutanaklara
adını, soyadını, görev unvanını ve sicil numarasını yazarak veya bu bilgiler
bulunan kaşe damgayı her nüshasına basarak imza etmek,
c) Tebliğ
yerine geçmek üzere, hakkında işlem yapılana tutanağı imza ettirmek ve bir
nüshasını vermek,
ç) Tutanakları
imza etmekten kaçınanlar için "imza etmedi" şeklinde not düşmek,
d) Tescil
plakasına düzenlenecek idari para cezaları için Kanunun 116 ncı maddesi
doğrultusunda hareket etmek
ile
yükümlüdürler.
Olaya el
koyanların birden fazla olması halinde mülki amire sevk tutanağı en az iki
görevli tarafından imzalanır.
Trafik idari
para cezası karar tutanakları, kesinleşme tarihinden itibaren takip ve tahsili
için Maliye Bakanlığınca belirlenecek birime veya kuruma gönderilir.
Tutanaklara ilişkin bilgilerin Maliye Bakanlığına elektronik ortamda
bildirilmesi halinde ayrıca suret gönderilmez.
Ceza
puanlamasına esas olmak üzere Jandarma Genel Komutanlığı ve Karayolları Genel
Müdürlüğü yetkililerince düzenlenen trafik idari para cezası karar
tutanaklarının kaydedildiği listeler ilgili trafik denetleme birimine
gönderilir. Tutanakların bu kurumlarca elektronik ortamda sisteme aktarılabilmesi
halinde ayrıca suret gönderilmez.
Diplomatik
Muafiyeti Olanlar Hakkında Suç veya Ceza Tutanağı Düzenlemesi
Madde 163- Uluslararası
ikili veya çok taraflı anlaşmalar uyarınca diplomatik muafiyeti olan yabancı
kişiler hakkında suç veya ceza tutanağı düzenlenmesini gerektiren durumlar ile çeşitli
ülkelerdeki değişik uygulamalar dikkate alınarak trafik görevlilerince
yapılacak işlemlerin yürütülmesi ve uygulanması esasları İçişleri Bakanlığınca
valiliklere bildirilir.
Para
Cezalarının Ödeme Şekli
Madde 164- (Mülga
fıkra:RG-17/4/2015-29329)
Trafik idarî
para cezaları; Maliye Bakanlığına bağlı muhasebe birimlerine, vergi dairelerine
ve Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığınca yetkilendirilen banka ve PTT
aracılığı ile ödenebilir. (Değişik fıkra:RG-17/4/2015-29329)
Banka veya
posta ile yapılan ödemelerde paranın bankaya yatırılma veya postaya veriliş
tarihi ödeme tarihi sayılır.
Trafik idari
para cezaları kredi kartı ile de ödenebilir. Bankalar ile PTT tarafından tahsil
edilen paralar ile kredi kartı ile yapılan tahsilâtın muhasebe birimi
hesaplarına aktarılma süresi ile uygulamaya ilişkin usul ve esaslar Maliye
Bakanlığınca belirlenir. (Ek fıkra: RG-18/05/2007-26526) (Değişik
fıkra:RG-17/4/2015-29329)
Para Cezalarının
Ödeme Süresi
MADDE 165 - (Değişik:
RG-18/05/2007-26526) Trafik idari para cezalarının tutanağın tebliğ
tarihinden itibaren bir ay içinde ödenmesi gerekir. Bir ay içinde ödenmeyen
cezalar için her ay % 5 faiz uygulanır. Aylık faizin hesaplanmasında ay
kesirleri tam ay olarak dikkate alınır. Bu suretle bulunacak tutar cezanın iki
katını geçemez. (Değişik fıkra:RG-17/4/2015-29329)
Trafik idari
para cezasının tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ödenmesi halinde;
dörtte bir oranında indirim yapılır. Cezaya muhatap olanın ekonomik durumunun müsait
olmaması ve 1 (bir) ay içerisinde ilgili vergi dairesine müracaat etmesi
halinde, vergi dairesince ilk taksiti peşin, kalan üç taksiti de bir yıl içinde
ve dört eşit taksitte ödenmesine karar verilebilir. Taksitlerin zamanında ve
tam olarak ödenmemesi durumunda idarî para cezasının kalan kısmının tamamı
tahsil edilir. (Ek fıkra:RG-17/4/2015-29329)
Kesinleşen ve
süresinde ödenmeyen para cezaları 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü
Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil olunur. 10
Tescil
Plakalarına Göre Tutanak Düzenlenmesi
Madde 166- 2918 sayılı
Karayolları Trafik Kanununun yetki verdiği trafik zabıtası, trafik zabıtasının
bulunmadığı veya yeterli olmadığı yerlerde polis, polisin ve trafik
teşkilatının görev alanı dışında kalan yerlerde de jandarma; trafik eğitimi
almış subay, astsubay ve uzman jandarmalar tarafından;
a) Trafiği
tehlikeye düşürecek, engel olacak şekilde veya yasaklanmış yerlerde parkedilen
araçlara,
b) Trafik
kural ve yasaklarına aykırı davranışları belirlenmiş bulunan, sürücüsü tespit
edilemeyen araçlara,
c) 2918 sayılı
Karayolları Trafik Kanununun 26/1-2, 31/1-b, 36 ve 49 uncu maddeleri
hükümlerine uymayan araçları kullanan sürücüler, aynı zamanda araç sahibi
değilse, araç sahiplerine aynı miktar kadar, (Değişik:
RG-18/05/2007-26526)
Tescil
plakasına göre tutanak düzenlenir.
Karayolları
Genel Müdürlüğünün yetkili personeli tarafından, Kanunun 13, 14, 16, 17, 18,
35, 47/a ve 65 inci maddeleri hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında suç veya ceza tutanağı
düzenlenir, 47 nci maddesinin (b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen kural
ihlallerinin tespiti halinde, durum bir yazı ile gerekli işlemin yapılması için
en yakın trafik kuruluşuna bildirilir.
Araçların
tescil plakasına göre düzenlenen tutanaklar, Karayolları Trafik Kanunu
Hükümleri Gereğince Uygulanan İdari Para Cezalarının Tahsilinde ve Takibinde
Uygulanacak Usul ve Esaslar ile Kullanılacak Alındılar, Tutanaklar ve Defterler
Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre takip ve tahsil edilir. (Değişik:RG-25/5/2012-28303)
Ceza Puanı
Uygulaması ve Sürücü Belgelerinin Geçici Olarak Geri Alınması (Değişik
başlık: RG-02/11/2000-24218)
Madde 167- (Değişik:RG-17/4/2015-29329) Karayolları
Trafik Kanununun kural ihlali saydığı fiilden dolayı haklarında ceza uygulanan
sürücülere, aldıkları her ceza için "Sürücülere Uygulanacak Ceza Puanı Cetveli"nde
(Ek:35) belirlenen ceza puanları "erilir ve bu ceza puanları Emniyet Genel
Müdürlüğü PolNet bilgi sistemine kaydedilir.
Trafik
kuralının ihlal edildiği tarihten geriye doğru bir yıl içinde;
a) Toplam 100
ceza puanını aştığı tespit edilen sürücülerin, sürücü belgeleri 2 ay süre ile
geri alınır. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu
Yönetmeliğine göre tabi tutulacakları eğitimi tamamladıklarını belgeleyen
sürücülerin sürücü belgeleri geri alma süresi sonunda iade edilir.
b) Toplam 100
ceza puanını ikinci defa aştığı tespit edilen sürücülerin sürücü belgeleri 4 ay
süre ile geri alınarak, tabi tutulacakları psiko-teknik değerlendirme ve psikiyatri
uzmanının muayenesi sonucunda sürücülük yapmasına engel hali bulunmadığını
belgeleyen sürücülerin belgeleri, geri alma süresi sonunda iade edilir.
c) Toplam 100
ceza puanını üçüncü defa aştığı tespit edilen sürücüler bu konuda düzenlenecek
bir tutanakla sulh ceza hakimliklerine sevk edilir ve mahkeme kararına göre
işlem tesis edilir.
100 ceza
puanına ulaşıldığı tarihte bu puanın üstünde tespit edilen ceza puanı sayıları
daha sonraki ceza puanı hesaplamasında dikkate alınmaz.
100 ceza
puanını doldurduğu tarih ile sürücü belgesinin geri alınma işleminin
başlatıldığı tarihler arasında araç kullanarak ceza puanı alan sürücülerin
almış oldukları bu ceza puanları daha sonraki ceza puanı hesaplamasında da
değerlendirmeye alınır.
Ölümle
sonuçlanan trafik kazalarına asli kusurlu olarak sebebiyet veren sürücülerin
sürücü belgeleri ilgili mahkeme tarafından 1 yıl süre ile geri alınır. İlgili
trafik zabıtasınca bilgisayar kayıtlarına gerekli şerhler düşülür.
Sürücü
belgesinin sürücünün yanında olmaması ya da başka nedenlerle işlem yapıldığı
sırada geri alınamaması halinde bilgisayar kayıtlarında geri alma işlemi
yapılarak gerekli şerhler düşülür. Ayrıca sürücü hakkında Kanunun 44 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine istinaden gerekli işlem yapılır.
Sürücü
belgeleri geçici olarak geri alınırken durum bir tutanakla tespit edilir ve
süresi sonunda imza karşılığı teslim edilir.
Geri alınma
süresi içinde araç kullandığı tespit edilenler hakkında 2918 sayılı Kanunun 36
ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendine istinaden işlem yapılır.
Sürücü
Belgesi Alındıktan Sonra Çeşitli Suçlardan Mahkum Olanların Sürücü Belgelerinin
Geri Alınması Esasları
Madde 168- (Değişik:RG-17/4/2015-29329) Sürücü belgesi
alındıktan sonra çeşitli suçlardan mahkûm olanların sürücü belgelerinin geri
alınması ile mahkemelerce veya Cumhuriyet savcılıklarınca sürücü belgelerinin
geri alınmasına ilişkin verilen kararların uygulanması hakkında yapılacak
işlemler aşağıda gösterilmiştir.
a)
Mahkemelerce veya Cumhuriyet savcılıklarınca kişinin sürücü belgesinin geri
alınmasına karar verilmesi halinde; geçici geri alma hükmünün uygulanması,
varsa hürriyeti bağlayıcı ceza hükümlerinin infazından sonra uygulanır. Geri
alma işlemleri; belgenin verildiği veya belge sahibinin ikametgâh ve işyerinin
bulunduğu yerdeki mahalli zabıta ile trafik zabıtası tarafından işbirliği
halinde yürütülür ve bu geri alma işlemleri durumun ilgiliye tebliğinden
itibaren başlar. Ayrıca, sürücü belgesinin geri alınmasına dair karar trafik
kuruluşuna ulaştığı tarihten itibaren sürücü belgesinin geri alınması yönünde
bilgisayar kayıtlarına da şerh düşülür.
b) Sürücü
belgesi sahibinin; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 188,
190 ve 191 inci maddeleri, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla
Mücadele Kanununun 4 üncü maddesinin yedinci fıkrasında ve 10/7/1953 tarihli ve
6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 12
nci maddesinin ikinci ve takip eden fıkralarında belirtilen suçlardan hüküm
giymesi halinde, bu suçlara ilişkin kayıtlar adli sicilinden silininceye kadar
sürücü belgesi geri alınır.
ONUNCU
KISIM
Trafik
Eğitimi-Sürücü Kursları-Çocuk Trafik Eğitim Parkları
BİRİNCİ
BÖLÜM
Trafik
Eğitimi ve Denetimi
Trafik
Eğitimi ve Denetiminde Genel Esaslar
Madde 169- Öğretim
kurumları dışında, gerçek ve tüzel kişilerin karayolunu kullananların eğitimi
ile ilgili çalışmaları, konu ve kapsam yönünden tesbiti ve uygulama yönünden
denetlemeye, Emniyet Genel Müdürlüğünün koordinatörlüğünde, Emniyet Genel
Müdürlüğü ve Karayolları Genel Müdürlüğü yetkilidir.
Karayolu
Trafik Günü ve Haftası
Madde 170- Trafik düzeni
ve güvenliği bakımından karayolunu kullananların eğitimindeki önemi vurgulamak,
çeşitli kurum ve kuruluşların trafik eğitimine olan katkılarını artırmak amacı
ile;
a) Her yıl
Mayıs ayının ilk Cumartesi günü "Karayolu Trafik Güvenliği Günü, (Değişik:
RG-18/05/2007-26526)
b) Bu günü
takip eden hafta ise "Karayolu Trafik Haftası",
Olarak
değerlendirilir.
İKİNCİ BÖLÜM
Sürücü
Kursları ve Çocuk Trafik Eğitim Parkları
Sürücü
Kursları
Madde 171- Motorlu taşıt
sürücüsü yetiştirmek, yetişmiş olanlara sınav sonucu sertifika vermek, trafik
ile ilgili öğretim ve eğitim yaptırmaya ilişkin esas ve usuller Milli Eğitim
Bakanlığınca çıkarılan Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu Yönetmeliği ile belirlenir.
Çocuk
Trafik Eğitim Parkları
Madde 172- Okul öncesi
çocuklara ve ilköğretim öğrencilerine trafik bilgisi vermek ve kurallara uyma
alışkanlığı kazandırmak amacıyla Milli Eğitim Bakanlığınca çıkarılacak "Çocuk
Trafik Eğitim Parkları Yönetmeliği" esaslarına göre il özel idareleri ve
belediyeler ücretsiz çocuk eğitim parkları yapar.
Belediyeler,
gerçek ve tüzel kişilerin çocuk trafik eğitim parkı yapmasına da izin verir.
ONBİRİNCİ
KISIM
Çeşitli
Hükümler
Olağanüstü
Hallerde ve Savaşta Karayolu Trafiğinin Düzenlenmesi ve Denetimi
Madde 173- Olağanüstü
hal ve savaşta hazırlanmış planlara veya mevcut duruma göre, askeri trafik için
kullanılacak karayolları Genelkurmay Başkanlığınca belirlenir.
Olağanüstü Hal
ve Savaşta;
a) Askeri
trafiğe ayrılan karayollarında trafiğin yönetimi, düzenlenmesi ve denetimi
askeri kişilerce yerine getirilir.
b) Askeri ve
sivil trafiğin kullandığı karayollarının kesiştiği, aktarma ve geçitlerin
yapıldığı bölümlerde, görevli trafik zabıtası ve yetkili genel zabıta
personelince, askeri görevlilerin isteklerine uyulur.
c) Askeri
yönetimde olan karayolunda; karayolunu kullanan sivil kişiler asker
görevlilerin, sivil yönetiminde olan karayolunda da asker kişiler, trafik
görevlilerin talimatlarına uymak zorundadırlar.
Olağanüstü
hallerde ve savaşta uygulamak üzere hazırlanan planlarla ilgili olarak;
yapılacak manevra ve tatbikatlarda, düzenleme ve yönetimi denemek üzere
Genelkurmay Başkanlığınca uygulamalar yapılabilir.
Bu uygulamalar
sırasında, personel ve araç seferberliği, yedek parça ve malzeme stoku,
yapıların kullanılması ve komuta kademeleri konularındaki faaliyetler de
değerlendirilebilir.
Terkedilen,
Hasara Uğrayan veya Uzun Süre Parkedilen Araçlar
Madde 174 - (Değişik:
RG-18/05/2007-26526) Karayolunu kullananları uzun süre etkileyecek şekilde
park edilmiş, terk edilmiş veya hasara uğramış araçları, durumu bir tutanakla
tespit ederek kaldırıp götürmeye ve trafikten men etmeye trafik zabıtası
yetkilidir.
Men etme
işlemi yapılırken;
a) Karayolları
Trafik Kanununun ilgili maddeleri gereğince trafikten men edilen araç
sahiplerine men işlemi sırasında Kanunun EK-14'üncü maddesi hükmü yazılı olarak tebliğ edilerek trafikten
men tutanağı düzenlenir ve bu işlem Trafikten Men Edilen Araç Defterine
kaydedilir.
b) Trafikten
men edilerek alıkonulan araçlar ile buluntu araçlar resmi kurum veya özel
otoparklarda muhafaza altına alınır.
c) Trafikten men
işlemi sırasında, araç sahiplerine yapılan tebligat ile sahibine tebligat
yapılamayan araçlar ve sahipleri hakkında varsa ayrıntılara ilişkin bilgi ve
belgeler (trafikten men tutanağı, çekici tutanağı, otopark teslim tutanağı,
araca ait trafik tescil kayıtları vb.) araçların trafikten men edildiği
tarihten, buluntu araçlar için buluntu tutanağının düzenlendiği tarihten
itibaren 4 ay içinde Defterdarlık veya Mal Müdürlüğüne gönderilir.
ç) Bildirim
tarihinden sonra sahipleri tarafından alınmak üzere başvuruda bulunulan araçlar
olması halinde, bu araçlar hakkındaki bilgiler satış işleminden önce
Defterdarlık veya Mal Müdürlüğüne bildirilir.
Yabancı
plakalı araçların kaldırılması halinde, gerekli olanlar için gümrük mevzuatına
göre işlem yapılır.
Trafik
Hizmetleri Geliştirme Fonu
Madde 175- (Mülga:
RG-18/05/2007-26526)
Basılı
Kağıt ve Tescil Plakalarının Basım ve Dağıtımı
Madde 176- Karayolları
Trafik Kanununun 131 inci maddesi hükmü uyarınca;
a) Trafik şube
veya bürolarında ve Milli Eğitim Bakanlığınca açılma izni verilmiş motorlu
taşıt sürücüleri kurslarında iş sahipleri ve kursiyerler tarafından verilmesi
ve kullanılması gereken basılı kağıt ve tescil plakalarının;
1) Cins ve
çeşitleri; İçişleri, Milli Eğitim, Bayındırlık ve İskan Bakanlıklarınca,
2) Satış bedelleri;
İçişleri, Bayındırlık ve İskan Bakanlıklarıyla Türkiye Şoförler ve
Otomobilciler Federasyonunca belirlenir.
b) Bunların
cins, çeşit ve satış bedellerinin tespitinde, basım ve dağıtımında aşağıdaki
esas ve usuller uygulanır.
1) Cins ve
çeşitleri; bu Yönetmelikte ve diğer yönetmeliklerde gösterilenlerden gerekli
görülerek seçilen yazışma, form, çizelge, cetvel ve benzeri kağıtlardan oluşur.
2) Satış
bedelleri; maliyetleri ve dağıtım masrafları dikkate alınarak her biri için
satış fiyatı belirlenir ve kağıtlar üzerinde gösterilir.
3) Basılı
kağıtların ve tescil plakalarının basımı ve dağıtımı Türkiye Şoförler ve
Otomobilciler Federasyonu tarafından yapılır.
c) Bunların
belirlenen esaslara uygun şekilde bastırılmasından her an hizmete hazır şekilde
bulundurularak dağıtımından Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonu
sorumludur.
d) Basılı
kağıt ve tescil plakalarının basım ve dağıtımında uygulanacak diğer esas ve
usuller ile ayrıntılar Emniyet Genel Müdürlüğü ile Türkiye Şoförler ve
Otomobilciler Federasyonunca bir protokolle düzenlenir.
e) Bunlardan
kıymetli kağıt durumunda olan tescil belgesi, trafik belgesi ile sürücü çalışma
belgesi, Maliye Bakanlığınca bastırılarak iş sahiplerine verilmek üzere
dağıtımı sağlanır.
Sürücü
belgeleri ise Emniyet Genel Müdürlüğünce bastırılarak dağıtılır.
2918 sayılı Kanunun 131 inci maddesi kapsamında Türkiye Şoförler
ve Otomobilciler Federasyonu tarafından satışı yapılan basılı kağıt ve
plakalardan elde edilen net gelirin % 60'ı Türkiye Şoförler ve Otomobilciler
Federasyonu tarafından her yıl Şubat ayı sonuna kadar Emniyet Genel Müdürlüğü
hizmetlerinde kullanılmak üzere İçişleri Bakanlığı Muhasebe Birimi hesabına
yatırılır. Kalan gelir Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonuna aittir.
(Ek:RG-17/4/2015-29329)
Araçların
Trafiğe Çıkarılmalarında Kısıtlama ve Yasaklamalar
Madde 177- Trafiğin ve karayolu yapısının
büyük ölçüde etkilendiği karayollarında İçişleri Bakanlığınca;
a) İkili veya
çok taraflı anlaşma hükümleri ile karayoluyla uluslararası yolcu ve eşya taşıma
esaslarına ait mevzuat hükümleri saklı tutulmak,
b) İlgili
kuruluşların da katkısı ile inceleme, araştırma, etüt ve sayımlar yapılarak
teşkil edilmek,
c) Zamanı,
süresi, yeri, gün ve saatleri belirlemek,
d) Bayındırlık
ve İskan ve Ulaştırma Bakanlıkları ile Gümrük Müsteşarlığının görüşü alınmak,
(Değişik: RG-02/11/2000-24218)
e) Yabancı
ülke araçları için ilgili ülkelere duyurulmak üzere Dışişleri Bakanlığı,
yurtiçi taşıma yapan araçlar içinde TRT ve basın-yayın organları aracılığı ile
ilan edilmek,
Şartıyla
uluslararası ve yurtiçi taşımalar kısıtlanabilir veya yasaklanabilir.
Okul Geçidi
Görevlisi
MADDE 178 -
(Değişik:RG-21/3/2012-28240) İlk ve orta
dereceli okul öğrencilerinin okul önlerinde ve geçitlerinde güvenli şekilde
okula giriş ve çıkışlarını sağlamak amacıyla, trafik zabıtasınca verilmiş
belgesi bulunan ve özel kıyafet ve işaret taşıyan görevliler, bu yerlerde trafiği
sevk ve idare etmeye görevli ve yetkilidirler.
Okul geçidi
görevlisinin seçimi, eğitimi, görev, yetki ve sorumlulukları aşağıda
gösterilmiştir.
a) Okul geçidi
görevlisi olma şartları ve seçilme esasları
1) İlk ve orta
dereceli okullarda istekli öğretmenler, veliler ile 12 yaşını doldurmuş öğrenciler
okul geçidi görevlisi olabilirler.
2) Okul geçidi
görevlisi olma şartlarını haiz olan öğretmenler ile öğrenciler bu isteklerini
mensup olduğu okul müdürlüklerine, veliler ise, il emniyet müdürlüklerine yazılı
olarak bildirirler.
3) Okul
müdürlüklerince tespit edilen adayların müracaatları bağlı oldukları il milli
eğitim müdürlükleri kanalıyla il emniyet müdürlüğüne bildirilir.
4) Müracaatta
bulunan adaylar, il emniyet müdürlüğünün koordinatörlüğünde şehiriçi trafik
denetleme şube müdürü, bölge trafik şube müdürü ile milli eğitim müdürlüğünün
tayin edeceği iki eğitim uzmanından oluşan komisyonca seçilirler.
Seçim
sırasında, adayların trafik hizmetlerine olan yakınlığı ile yetenek ve
kabiliyetlerine bilhassa özen gösterilir.
5) Okul geçidi
görevlisi olması uygun görülen adaylar, her iki kuruluşun uygun göreceği yer ve
zamanda trafik zabıtasınca pratik ve uygulamalı eğitimden geçirilirler.
Eğitim
sırasında trafik kuralları, trafik işaret, levha ve cihazları, trafiğin sevk ve
idaresinde dikkat edilecek usul ve esaslar, taşıtların durdurulması ve
yönlendirilmesi sırasında can ve mal güvenliği açısından dikkat edilecek
emniyet tedbirleri ile yayaların taşıtlara, taşıtların ise yayalara karşı geçiş
önceliği hakkının nasıl ve ne şartlar altında kullanılabileceği konuları
öğretilir.
Uygulamalı
eğitim sırasında geçit görevlisinin vereceği işaret ve yön tayini esasları,
görevlinin okul önlerinde veya geçitlerde kendi can güvenliğinin korunması
amacıyla bulunabileceği yer ve noktalar yetkili bir memurun gözetiminde
uygulamalı olarak yaptırılır.
6) Pratik ve
uygulamalı eğitim sonucunda başarılı görülen ve müstakilen bu geçitlerde görev
yapabileceği anlaşılan adaylara, eğitim görevlilerince, bir eğitim çizelgesi
düzenlemek suretiyle bilgi ve yetenekleri dikkate alınarak, başarı durumları
orta, iyi veya pekiyi olarak bildirilir ve imza edilir. Başarı belgeleri trafik
şube müdürlüklerinde muhafaza altına alınır.
7) Başarılı
olan adaylara Emniyet Genel Müdürlüğü adına il emniyet müdürü tarafından
imzalanan ve esasları Ek-36'da yer alan "Okul Geçidi Görevli Belgesi" belgesi
verilir.
b) Okul geçidi
görevlilerinin çalışma usul ve esasları
1) Okul geçidi
görevlileri ikamet etmiş olduğu il hudutları içerisinde, ikamet veya işyerine
yakın olan okul önü veya geçitlerinde görev almaları esastır. Bunlardan,
öğretmenler veya öğrenciler bulunduğu okul önlerinde görevlendirilirler.
Kimlerin hangi okul önü veya geçitlerinde ve hangi saatlerde görev alacağı,
öğrencilerin giriş ve çıkış saatleri dikkate alınarak okul müdürlükleri
tarafından tespit edilmek suretiyle, trafik denetleme şube müdürlüklerine/büro
amirliklerine bildirilir.
Okul geçidi
görevlilerinin görev yeri ve zamanı il/ilçe trafik denetleme şube
müdürlükleri/büro amirlikleri ile okul müdürlükleri tarafından defter kayıtlarına
geçirilir.
2) Okul geçidi
görevlileri kendilerine tayin edilen bu görev yerleri dışında görev yapamazlar.
3) Okul geçidi
görevlileri, görevli olduğu geçit veya okul önlerinde, öğrencilerin güvenli
şekilde karşıdan karşıya geçişlerini veya okul giriş ve çıkışlarını sağlamak
amacıyla taşıt trafiğini gerektiğinde durdurma yetkilerine sahiptirler.
Taşıt
sürücüleri de görevlinin vereceği işaret ve talimata uymak zorundadırlar.
Okul geçidi
görevlilerince verilen talimat veya işarete uymayan sürücülerin kullandığı
taşıtların plakaları, ihlal edilen trafik kuralı, trafik kuralının ihlal
edildiği yer ve zaman tespit edilerek, Ek-48'de yer alan "Okul Geçidi Görevlisi
Trafik Kural İhlali Tespit Tutanağı" tanzim edilir ve gerekli işlem yapılmak
üzere o yerdeki trafik kuruluşlarına veya ekiplerine en geç üç iş günü
içerisinde teslim edilir.
4) Okul geçidi
görevi fahri bir görev olup, bu hizmetin karşılığında ücret talep edilmez.
5) Görevliler
önemli bir mazeretleri bulunmadığı sürece görev yerlerine zamanında gelmek
zorundadırlar. Ancak, sağlık veya diğer mazeretleri sebebiyle geçici bir süre
görev alamayacak olanlar bu mazeretlerini il/ilçe trafik denetleme şube
müdürlüklerine/büro amirliklerine ve okul müdürlüklerine bildirirler.
6) Okuldan
mezun olan öğrenciler veya zorunlu nedenlerle yer değiştiren öğretmenler ve
öğrenci velileri, bu durumu ilgili trafik şube müdürlüklerine bildirmek
zorundadırlar.
7) Tayin veya
zorunlu nedenlerle başka il veya ilçelere ikametini nakleden görevliler
istekleri halinde kendilerine verilen okul geçidi trafik görevlisi kartı ile
bulunduğu il/ilçe trafik denetleme şube müdürlükleri/büro amirliklerine
müracaat etmek suretiyle görev alabilirler. Bu halde trafik şube müdürlükleri
bu talebi yerine getirmek zorunda olup, bu Yönetmeliğin öngördüğü hükümler
doğrultusunda işlem yaparlar.
8) Okul geçidi
görevlileri görevleri sırasında karşılaşabileceği güçlükler dikkate alınarak
mahalli trafik zabıtasınca denetlenir ve gerektiğinde onlara yardımcı olunur.
Görevlerini
ifada yetersiz kalan veya görevine gelmemeyi itiyat haline getirenler trafik
zabıtasınca ihtar edilir. Bu tutum ve davranışlarını devam ettirenlerin
görevlerine il emniyet müdürünün onayı ile son verilir ve kendilerine verilen
Okul Geçidi Görevli Belgesi iptal edilerek ilgili okul müdürlüğüne bilgi
verilir.
c) Okul geçidi
görevlilerinin kıyafetleri ve taşıyacağı işaretler aşağıda gösterilmiştir.
1) Okul geçidi
görevlileri görevleri sırasında beyaz reflektif bantlı yelek ve şapka giyerler.
Reflektif
yeleğin önünde ve arkasında trafik branşı işareti ve şapka alt kenarında
kırmızı bezden üzerinde beyaz harflerle "TRAFİK" yazılı reflektif birer bant
bulunur.
Okul geçidi
görevlileri kışın, (mevsim şartları dikkate alınarak) palto veya pardösü ile
üzerine reflektif bant giyerek görev yapabilirler.
2) Okul geçidi
görevlileri; görevleri sırasında taşıt ve yaya trafiğini sevk ve idarede
kullanmak üzere bir tarafı yeşil, diğer tarafı kırmızı renkte olan işaret
çubuğu taşırlar.
İşaret
çubuğunun yeşil zeminli olan tarafına büyük harflerle "GEÇ", kırmızı renkte
olan tarafına "DUR" kelimeleri yazılır. "GEÇ" ve "DUR" kelimeleri beyaz
harflerden oluşur.
İşaret
çubuğunun her iki zemini yansıtıcı özelliğe sahip olabileceği gibi, ışıklı da
olabilir.
İşaret
çubuğunun "DUR" ve "GEÇ" kelimelerinin yazıldığı kısımları asgari 20 cm.
çapında daire, elle tutulacak kısmı ise 30 cm. uzunluğunda ve beyaz renkte
olur.
Okul geçidi
görevlilerinin özel giysileri ile kullanacakları araç ve gereçler, görevi veren
okul idaresi tarafından temin ve tevzi edilir.
ONİKİNCİ KISIM
Kaldırılan ve Son Hükümler
ekler
Madde 179- Bu Yönetmelik
ekinde yer alan ekler; Yönetmeliğe dahildir.
Kaldırılan
Hükümler
Madde 180- (Değişik
ibare:RG-25/5/2012-28303) 16/6/1985 tarihli ve 18786 sayılı mükerrer Resmî
Gazete'de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliği ile bu Yönetmelikteki
ek ve değişiklikler yürürlükten kaldırılmıştır.
Ek Madde 1-
(Ek: RG-11/04/2003-25076) Avrupa Birliği
mevzuatına uyum sürecinde, ülkemizde tescil edilmiş ve bu Yönetmeliğin ikinci,
üçüncü ve dördüncü maddesi ile düzenlenmiş motorlu araçlara hız sınırlayıcı
cihazların takılmasına ilişkin esas ve usuller İçişleri Bakanlığınca
belirlenir.
Belediyelerce
kurulan elektronik sistemlerin Emniyet Genel Müdürlüğünce kullanılması
EK MADDE 2
- (Ek:RG-9/9/2011-28049) Belediyelerce
kendi bütçe kaynakları kullanılarak, karayollarında can ve mal güvenliğini
sağlamak, düzenli ve güvenli trafik akışını temin etmek amaçlarına hizmet etmek
üzere kurulmuş veya kurulacak elektronik sistemlerin Emniyet Genel Müdürlüğünce
trafik ihlallerinin tespiti amacıyla kullanılması durumunda, bu sistemler
üzerinden yapılan aylık tespitlere dayanılarak düzenlenen trafik idari yaptırım
karar tutanaklarında yer alan trafik idari para cezasının % 30'u oranındaki
tutar, izleyen ayın sonuna kadar Emniyet Genel Müdürlüğü bütçesinden ilgili
belediyelere sistem kullanımı hizmet bedeli olarak ödenir.
Bu madde
kapsamında hizmetinden yararlanılacak elektronik sistemlerin taşıması gereken
teknik özellikler, kurulması gereken yerler ve belediyelerle yapılacak
protokollere ilişkin diğer şartlar ile uygulamaya ilişkin usul ve esaslar
Maliye Bakanlığı ve İçişleri Bakanlığınca (Emniyet Genel Müdürlüğü) müştereken
belirlenir.
Aday
sürücülük
Ek Madde 3
‒ (Ek:RG-17/4/2015-29329) Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren ilk defa sürücü belgesi alanlar ile
herhangi bir sebeple sürücü belgesi iptal edilmiş olup da yeniden sürücü
belgesi alanlar, belgenin alındığı tarihten itibaren iki yıl süreyle aday sürücü
olarak kabul edilir.
Aday sürücülük
süresi içerisinde 2918 sayılı Kanunun;
a) 47 nci
maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üç kez ihlal edilmesi,
b) 48 inci
veya 118 inci maddelerine istinaden sürücü belgelerinin geri alınması,
c) 51 inci
maddesinin üç kez ihlal edilmesi,
ç) 53 üncü
maddesinin ikinci fıkrasının üç kez ihlal edilmesi,
d) 74 üncü
maddesinin üç kez ihlal edilmesi,
e) Koruyucu
tertibatın kullanılması ile ilgili 78 inci maddesinin üç kez ihlal edilmesi
hallerinden herhangi birinin gerçekleşmesi veya araç cinsine bakılmaksızın 0,20
promilin üzerinde alkollü olarak araç kullanıldığının tespit edilmesi veya
toplam 75 ceza puanının aşılması durumunda sürücü belgesi trafik görevlilerince
iptal edilir.
Belgesi iptal
edilenlerin tekrar sürücü belgesi alabilmeleri için; sürücü kurslarına devam
etmeleri ve yapılan sınavlarda başarılı olarak motorlu taşıt sürücüsü
sertifikası almaları gerekir. Bu kişilerin sürücü kurslarında eğitime
başlayabilmeleri için tabi tutulacakları psiko-teknik değerlendirme ve
psikiyatri uzmanı muayenesi sonucunda sürücülüğe engel hali bulunmadığını
gösterir belgenin sürücü kursuna ibrazı ve varsa iptal nedenlerinde yer alan
geri alma süreleri kadar zamanın geçmiş olması zorunludur.
Ek Madde 4- (29.11.2024
/ 32737 sayılı R.G. ile eklenmiştir) 1
sayılı Cetvelin C) Hususiyetlerine Göre Araçlarda Bulundurulacak Techizat bölümünde
taksi ve taksi dolmuş cinsi taşıtlar için öngörülen araç takip sistemi ve acil
durum butonu teçhizatı bulundurulması şartı ihtiyaç halinde 10/7/2004 tarihli
ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı
Belediye Kanunu kapsamında faaliyet gösteren taşıtların tamamında veya
belirlenenlerinde ulaşım koordinasyon merkezleri/il trafik komisyonları
tarafından zorunlu tutulabilir. İçişleri Bakanlığı ülke genelinde uygulanmak
üzere buna ilişkin karar alabilir.
1 sayılı Cetvelin C) Hususiyetlerine Göre Araçlarda Bulundurulacak Techizat bölümünde
belirtilen ve Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmeliğin ekinde yer
alan şartlara uygun araç takip ve kamera sistemi ile görüntü kayıt cihazı ve
acil durum butonu teçhizatının taşıtlara montajına dair Sanayi ve Teknoloji
Bakanlığınca görevlendirilen kurum ya da kuruluşlar tarafından düzenlenen belge
taşıtın tescil kayıtlarına işlenir ve bir sureti denetim sırasında ibraz
edilmek üzere araçta muhafaza edilir.
İlgili kurum tarafından 1 sayılı Cetvelin C) Hususiyetlerine
Göre Araçlarda Bulundurulacak Techizat bölümünde yer alan araç takip ve kamera sistemi ile görüntü kayıt cihazı
ve acil durum butonu teçhizatının belirli periyotlarda uygun çalışıp
çalışmadığına dair kontrolü gerçekleştirilir.
Geçici
Maddeler
GEÇİCİ MADDE 1- (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
GEÇİCİ
MADDE 2- (04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
GEÇİCİ MADDE
3- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 41 inci
maddesinin 4199 sayılı Kanunla değişik (b) bendinde öngörülen A1, A2, B, C, D,
E sınıfı sürücü belgesi alacak olanlarda aranan en az orta okul veya sekiz
yıllık temel eğitimi bitirmiş bulunmaları şartı 31.12.1999 tarihine kadar
aranmaz. İlkokul mezunu olmaları yeterli sayılır.
GEÇİCİ
MADDE 4 - (Ek: RG-18/05/2007-26526) Bu
Yönetmeliğin 150 nci maddesinin beşinci, altıncı, yedinci, sekizinci, dokuzuncu
ve onbirinci fıkraları yürürlüğe girinceye kadar, taşıtlarda sürücü yanındaki ön
koltukta 10 yaşından küçük çocukların taşınması yasaktır. (Değişik:RG-9/6/2008-26901)
GEÇİCİ MADDE 5 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
GEÇİCİ
MADDE 6 - (04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Geçiş
hükümleri
GEÇİCİ
MADDE 7 - (Ek:RG-21/3/2012-28240) Bu maddenin
yayımı tarihinden önce yetkilendirilmiş mevcut otoparklar ile çekici/kurtarıcı
sahip ve şoförlerinden, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren altı ay
içerisinde 122 nci maddede belirtilen şartları yerine getirmeleri istenir. Bu
süre içerisinde belirtilen şartları yerine getiremeyenlerin yetkileri iptal
edilir.
GEÇİCİ
MADDE 8 - (Ek:RG-25/5/2012-28303) Uluslararası
sürücü belgelerinin verilmesi konusunda İçişleri Bakanlığınca yetkilendirme
yapılıncaya kadar, 80 inci maddenin değişiklikten önceki hali uygulanır.
GEÇİCİ MADDE 9 - (04.11.2025
/ 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
GEÇİCİ
MADDE 10 ‒ (Ek:RG-17/4/2015-29329) Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren;
a) A1 sınıfı
sürücü belgeleri M ve A1 sınıfı sürücü belgesi,
b) A2 sınıfı
sürücü belgeleri M, A1, A2, A ve B1 sınıfı sürücü belgesi,
c) B sınıfı
sürücü belgeleri M, B1, B, D1 ve F sınıfı sürücü belgesi,
ç) C sınıfı
sürücü belgeleri M, B1, B, D1, C1, C ve F sınıfı sürücü belgesi,
d) D sınıfı
sürücü belgeleri M, B1, B, BE, C1, C1E, C, CE, D1, D1E ve F sınıfı sürücü
belgesi,
e) E sınıfı
sürücü belgeleri (28/4/1997 tarihinden önce alınanlar) M, B1, B, BE, C1, C1E,
C, CE, D1, D1E, D, DE ve F sınıfı sürücü belgesi,
f) E sınıfı
sürücü belgeleri (28/4/1997 tarihinden sonra alınanlar) M, B1, B, C1, C, D1, D
ve F sınıfı sürücü belgesi,
g) F sınıfı
sürücü belgeleri M ve F sınıfı sürücü belgesi,
ğ) G sınıfı
sürücü belgeleri M ve G sınıfı sürücü belgesi
olarak
değiştirilirler.
Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce alınmış ve sahibine römork takarak araç
kullanma yetkisi veren sürücü belgeleri veya sürücü sertifikaları yeni sınıf
sürücü belgeleri ile değiştirilirken yeni sınıfına ilave olarak "E" ibaresi
eklenir. Sürücü kursuna kayıt yaptırmış olanlar için de bu fıkra hükmü
uygulanır.
Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce motorlu taşıt sürücü sertifikası sahibi olanlar
ile sürücü kurslarına kayıt yaptırmış olanlar için de yukarıdaki fıkra
hükümleri uygulanır.
Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce sürücü belgesi sahibi olanlar, sürücü
belgelerini belirlenen süre içerisinde değiştirinceye kadar, sahip oldukları
sürücü belgesi sınıfının birinci fıkrada belirtilen karşılığı olan sınıf ile
kullanılan araçları sürmeye yetkilidir.
"H" sınıfı
sürücü belgeleri, engellinin kullanmaya yetkili olduğu araç cinsine göre "A"
veya "B" sınıfı sürücü belgesi ile değiştirilir. Değiştirme işlemi sırasında
sağlık raporu istenir. Engelli kişinin kullanacağı araçta bulunması gereken
özel tertibat, Sürücü Adayları ve Sürücülerde Aranacak Sağlık Şartları ile
Muayenelerine Dair Yönetmeliğe göre hazırlanan listeden belirlenerek kodu ile
birlikte sağlık raporuna yazılır.
Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce verilmiş olan ve 2918 sayılı Kanuna göre
değiştirilmesi zorunlu olan sürücü belgelerinin değiştirme işlemleri beş yıl
içerisinde tamamlanır. Gerekmesi halinde bu süre İçişleri Bakanlığınca
uzatılabilir.
Sürücü
belgelerinin değiştirilebilmesi için;
a) İlgililerin
Sürücü Adayları ve Sürücülerde Aranacak Sağlık Şartları ile Muayenelerine Dair
Yönetmelikte belirlenen sağlık şartlarını taşımaları,
b) İlgililerin
bu Yönetmeliğin 76 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen
hükümlülükle i©li şartları taşımaları,
c) Herhangi
bir nedenle sürücü belgesi geçici olarak geri alınmış ise iade edilme
şartlarının gerçekleşmiş olması
gereklidir.
Bu madde
kapsamında yapılacak değiştirme işlemlerinden harç alınmaz. Ancak indirimli
değerli kâğıt bedeli olarak 13 Türk Lirası ve 2918 sayılı Kanunun 131 inci
maddesinin son fıkrası kapsamında da 2 Türk Lirası bedel ödenir.
Belirlenen
süre içerisinde değiştirilmeyen sürücü belgeleri geçersiz sayılır. Ancak,
ilgililerin başvuruları halinde, gerekli harçlar ve indirimsiz değerli kâğıt
bedeli ödendikten sonra kendilerine geçersiz sayılan sürücü belgesinin
karşılığı olan yeni sürücü belgeleri verilir. Ancak, sürücü belgeleri çeşitli
nedenlerle geri alınmış olanlar ile mücbir sebeplerle sürücü belgelerini bu
madde kapsamında belirlenen sürelerde değiştirmeyenlerden de belgelerinin değiştirilmesi
sırasında harç alınmaz.
Değiştirilen
eski tip sürücü belgelerinin geri alınması, saklanması ve imhası ile değerli
kağıt bedellerinin zimmet kayıtlarına ilişkin usul ve esaslar İçişleri
Bakanlığı ve Maliye Bakanlığınca müştereken belirlenir.
GEÇİCİ
MADDE 11 - (Ek:RG-13/4/2016-29683) Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce bir veya iki tescil plakası çalınmış ya da iki
tescil plakası kayıp olarak bildirilmiş olan araçların plakaları, bu maddenin
yürürlüğe girmesinden sonra araç sahibine yapılacak tebligat tarihinden
itibaren 15 gün içinde Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenen listelerdeki harf
ve rakam grupları ile değiştirilir. Bu süre içerisinde tescil plakalarının
bulunduğunun yazılı beyanı halinde başka bir işleme gerek kalmaksızın sistemden
çalıntı/kayıp şerhi kaldırılır.
GEÇİCİ MADDE 12- (19.08.2025 / 32991 R.G. ile değişik)[3] 1 sayılı Cetvelin C) Hususiyetlerine
Göre Araçlarda Bulundurulacak Teçhizat bölümünde
yer alan araç takip ve kamera sistemi ile görüntü kayıt cihazı ve acil durum
butonu teçhizatı bulundurma şartı, kapsamda bulunan ve bu fıkranın yürürlük
tarihinden sonra ilk defa tescil edilecek taşıtlarda ilk tescil sırasında
aranır. (Yürürlük
18.09.2025)
1
sayılı Cetvelin C) Hususiyetlerine Göre Araçlarda
Bulundurulacak Techizat bölümünde yer alan
araç takip ve kamera sistemi ile görüntü kayıt cihazı ve acil durum butonu
teçhizatı bulundurma şartı, kapsamda bulunan ve birinci fıkranın yürürlük
tarihinden önce ilk defa tescil edilen taşıtlardan;
a)
2025 ile 2023 arasındaki modeller için 1/1/2026,
b)
2022 ile 2018 arasındaki modeller için 1/1/2027,
c)
2017 ve öncesi modeller için 1/1/2028,
tarihinden sonraki ilk
muayenelerine kadar aranmaz.
GEÇİCİ MADDE 13- 18/2/2025 tarihinden
1/10/2025 tarihine kadar okul servis aracı olarak tescil edilmiş veya tescil
edilecek olan ve 18/2/2025 tarihinden önce yürürlükte olan Araçların İmal,
Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun kamera ve kayıt cihazı
bulunduran araçların 31/12/2027 tarihinden sonraki ilk muayenesine kadar
Araçların İmal, Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmeliğin 18/2/2025 tarihinde
yürürlüğe giren hükümlerinde belirtilen şartlar aranmaz. (19.08.2025 / 32991 R.G. ile değişik)[4]
Yürürlük
Madde 181- Bu Yönetmelik
yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 182 -Bu Yönetmelik
hükümlerini İçişleri, Çevre ve Şehircilik ile Ulaştırma, Denizcilik ve
Haberleşme Bakanları birlikte yürütür. (Değişik:RG-25/5/2012-28303)
Madde 28'in 04.11.2025 /
33067 R.G. ile yürürlükten kaldırılmadan önceki hali
Madde 28- Bütün motorlu araçlar ile bu
Yönetmelikte tescili zorunlu kılınan motorsuz araçların sahipleri, araçlarını
yetkili tescil kuruluşuna tescil ettirmek ve tescil belgesi almak
mecburiyetindedirler.
(Mülga İkinci Fıkra: RG-25/06/1998-23383)
Ancak;
a) Tescil edildiği ülkenin tescil belgesi
ve plakası bulunanlardan;
1) Geçici olarak ülkemize girmesine izin
verilen araçlar,
2) İkili veya çok taraflı anlaşmalara
göre ülkemizde tescil mecburiyeti getirilmeyen araçlar,
b) Motorlu araçları imal, tadil, ihraç
edenlerin ve satıcılığını yapanların; ithal, ihraç, depolama, sergileme ve
satış amacı ile bu işlere ait yerlerde maliki olarak bulundurdukları araçlar.
c) Karayolu Trafik Kanununun 22 nci
maddesinin (d) bendine göre belediyelerce tescili mecburi kılınanlar dışındaki
bütün motorsuz taşıtlar,
Bu hükmün dışındadır.
Madde 29'un 04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmadan önceki hali
Madde 29- Bu Yönetmelikte belirtilen esas ve
usullere göre;
A) Tescile yetkili kuruluşlar,
a) Askeri araçlar, iş makineleri ve raylı
sistemle çalışanlar dışındaki bütün motorlu araçlar ile tescile tabi motorlu
araçlara takılarak kullanılacak yapıda ve yüklü ağırlığı 750 kg.'ın üstünde
olan römork ve yarı römorkların tescilleri trafik tescil kuruluşlarınca,
b) Askeri araçlar ile çeşitli anlaşmalara
göre askeri amaçla ülkemizde bulunan kuruluşlara ait araçların tescilleri Türk
Silahlı Kuvvetlerince,
c) Raylı sistemde çalışan araçların
tescilleri, kullanıldığı yerlere göre ait olduğu kuruluşlarca,
d) İş makinesi türünden araçların
tescilleri;
1) Kamu kuruluşlarına ait olanlar ilgili
kuruluşlarca,
2) Özel ve tüzel kişilere ait olanlardan;
Tarım kesiminde kullanılanlar ziraat
odalarınca, tarım kesiminde kullanılanların dışında kalan ve sanayi,
bayındırlık ve diğer kesimlerde kullanılanların tescilleri üyesi oldukları
ticaret, sanayi veya ticaret ve sanayi
odalarınca,
e) Tarım kesiminde kullanılanlar hariç,
il trafik komisyonlarından karar alınmak şartı ile motorsuz taşıtlardan gerekli
görülenlerin tescilleri belediyelerce,
yapılır.
B) İlk defa tescili yapılacak araçlarla
ilgili olarak; (Değişik: RG-9/9/2011-28049)
a) Araç sahipleri, tescili zorunlu ve ilk
tescili yapılacak olan araçlarının tescili için satın alma veya gümrükten çekme
tarihinden itibaren üç ay içinde ibrazı zorunlu belgelerle birlikte ilgili
trafik tescil kuruluşuna veya Emniyet Genel Müdürlüğünün belirleyeceği kamu
kurum veya kuruluşları ile gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine müracaat
etmek zorundadırlar. (Değişik:RG-9/9/2011-28049)
b) Araçların giriş işlemini yapan gümrük
idareleri, tescil işlemlerine esas olmak üzere düzenlediği Gümrük Trafik
Şahadetnamesinin bir örneğini de tescilin yapılacağı beyan edilen trafik tescil
kuruluşuna, gümrük işleminin tamamlandığı tarihten itibaren onbeş gün içinde
göndermeye mecburdur. Gümrük Trafik Şahadetnamesindeki bilgilerin elektronik
ortamda gönderilmesi halinde,
şahadetname ayrıca yazılı olarak gönderilmez. (Değişik:RG-9/9/2011-28049)
c) Bu araçların tescilini yapan
tescil kuruluşları, tescil işlemini takip eden onbeş iş günü içerisinde, Gümrük
Trafik Şahadetnamesini tanzim eden gümrük idaresine ve ilgili vergi dairesine
yazılı olarak veya elektronik ortamda tescilin yapıldığına dair bilgi verir.
(Değişik:RG-18/7/2008-26940)
Madde 31'in 04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten
kaldırılmadan önceki hali
MADDE 31 - (Değişik:RG-9/9/2011-28049) Tescili
zorunlu ve ilk tescili yapılacak olan araçların tescil işlemleri; aracın satın
alınma veya gümrükten çekilme tarihinden itibaren üç ay içinde araç sahibinin
ilgili trafik tescil kuruluşuna veya Emniyet Genel Müdürlüğünün belirleyeceği
kamu kurum veya kuruluşları ile gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine
müracaat etmeleri suretiyle yapılır.
Tescil işleminin yapılabilmesi için
sahiplik belgesi, uygunluk belgesi, zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesi
ve özel tüketim vergisi ödeme belgesinin aslının ibraz edilmesi zorunludur.
Ancak bu belgelere ait bilgilerin Emniyet Genel Müdürlüğünce ilgili kamu kurum
veya kuruluşları ile gerçek veya diğer özel hukuk tüzel kişilerinin elektronik
verileri üzerinden alınabilmesi veya teyidi halinde, ibraz zorunluluğu
aranmayabilir. (Değişik ikinci fıkra:RG-19/2/2014-28918)
Tescile tabi ve Türkiye'de tescil
edilecek olan araçları imal veya ithal edenler; bu araçların uygunluk belgesi
bilgileri ile Emniyet Genel Müdürlüğünce gerekli görülen diğer bilgilerini,
güvenli elektronik imza kullanarak Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesindeki bilgi
sistemine elektronik ortamda kaydetmek zorundadırlar. Emniyet Genel
Müdürlüğünce belirlenecek tarihten itibaren bilgi sistemine kayıtlı olmayan
araçların tescil işlemi yapılmaz.
İthalatçı veya imalatçı tarafından
Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesindeki bilgi sistemine elektronik ortamda
kaydedilen araçların, tescil edileceği safhaya kadar el değiştirmesi veya üzerinde
tadilat yapılması halinde, bu değişikliklerin bilgi sistemine işlenmesi
amacıyla bildirim zorunluluğu getirmeye ve bu şekilde yapılacak bildirimlerin
usul ve esaslarını tespit etmeye, Maliye Bakanlığının görüşünü almak suretiyle
Emniyet Genel Müdürlüğü yetkilidir.
Araç imal veya ithalatçıları, kamu kurum
veya kuruluşları ile gerçek veya özel hukuk kişileri, içeriği Emniyet Genel
Müdürlüğü tarafından belirlenerek bilgi sisteminde oluşturulan taahhütnameleri
güvenli elektronik imzaları ile imzalamaları halinde yetkilendirilmiş
sayılırlar. Buna ilişkin diğer usul ve esaslar Emniyet Genel Müdürlüğünün resmi
internet sitesinde yayımlanır.
Emniyet Genel Müdürlüğü; ilk tescili
yapılacak araçların tesciline esas teşkil edecek işlemleri elektronik ortamda
bilgi paylaşımı yoluyla yapmak üzere, elektronik ortamda oluşturduğu bir ay
süreyle geçerli Ek-46'daki tescile ilişkin geçici belgeyi basmak ve araç
sahibine vermek üzere kamu kurum veya kuruluşları ile gerçek veya özel hukuk
tüzel kişilerini, belirleyeceği usul ve esaslar doğrultusunda
yetkilendirebilir. Yetkilendirilen gerçek veya özel hukuk tüzel kişileri,
yapacakları işlemleri, kendi aralarında noterde düzenleyecekleri protokol
çerçevesinde başka gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine de yaptırabilirler.
Düzenlenen protokolün bir nüshası Emniyet Genel Müdürlüğüne gönderilir.
Elektronik ortamda gönderilmesi halinde, protokol ayrıca yazılı olarak
gönderilmez.
Emniyet Genel Müdürlüğünce
yetkilendirilen gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerinin, yapacakları işlemler
için başka gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine yetki vermeleri halinde,
yetki verilecek gerçek veya tüzel kişinin oda sicil kaydı (ticaret odası,
sanayi ve ticaret odası, ilgili esnaf odası ve benzeri) ve vergi kaydının
bulunması gerekir. Ayrıca, yetki verilecek kişinin gerçek kişi olması halinde
ilgili kişinin, tüzel kişilik olması halinde ise, şirketi temsile yetkili olan
kişi ile bilgi sistemi üzerinde işlem yapmaya yetki verecekleri kişinin;
malvarlığına, topluma, kamu güvenliğine, kamunun sağlığına, kamu barışına,
ulaşım araçları veya sabit platforma, genel ahlaka, millete ve devlete,
devletin güvenliğine, anayasal düzen ve bu düzenin işleyişine karşı suçlardan
hüküm giymemiş olmaları şarttır. Buna ilişkin diğer usul ve esaslar Emniyet
Genel Müdürlüğünün resmi internet sitesinde yayımlanır.
Tescil işlemlerinde; gerçek kişiler için
Kimlik Paylaşımı Sisteminde yer alan yerleşim yeri adresi, yerleşim yeri adresi
yurtdışında olan Türk vatandaşlarının Kimlik Paylaşımı Sisteminde yer alan
diğer adresi, tüzel kişiler için ise ticaret sicil gazetesi, tüzük veya diğer
resmi kayıt belgelerinde belirtilen adresi esas alınır. Yabancılar için tescile
esas adres bilgisi ise Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir.
Tescil edilen her araca, sahibinin
tescile esas adresinin bulunduğu yerdeki trafik tescil kuruluşunun il kodu,
harf ve rakam grubunu içeren bir tescil plakası tahsis edilir. Kamu kurum veya
kuruluşlarınca finansal kiralama yoluyla kiralanan ve ilk defa tescili
yapılacak araçlara, kiracının tescile esas adresinin bulunduğu yerdeki trafik
tescil kuruluşunun il kodu, harf ve rakam grubunu içeren tescil plakası da
tahsis edilebilir.
23/9/2004 tarihli ve 25592 sayılı Resmî
Gazete'de yayımlanan Araç Muayene İstasyonlarının Açılması, İşletilmesi ve Araç
Muayenesi Hakkında Yönetmelikte belirtilen ilk muayene süresini geçirmiş
araçlar, bir aylık muayene süresi verilmek suretiyle tescil edilir.
Tescil müracaatının;
a) Trafik tescil kuruluşlarına yapılması
halinde;
1) Tescil işlemi, araç sahibinin tescile
esas adresinin bulunduğu yerdeki trafik tescil şube veya bürosunda yapılır.
2) Araçların ilk tescilleri, ibrazı
mecburi belgelerin gösterilerek üzerindeki bilgilerin tam, okunaklı, örneğine
uygun olarak doldurulmuş, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan "Araç Trafik Tescil
Müracaat ve İşlem Formu" (ek-1) veya işlemi yapan trafik tescil kuruluşunca
elektronik ortamda düzenlenen araç tescil işlem formlarının (ek-43/A, ek-43/B)
trafik tescil şube veya bürolarında yetkili memurun önünde imzalanması
suretiyle yapılır. (Değişik:RG-19/2/2014-28918)
3) Araç sahibince beyan edilen
bilgilerden araca ait olanlar ibraz edilen belgelerle, kişiye ait olanlar ise
nüfus hüviyet cüzdanı ve Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü Merkezi
Nüfus İdaresi Sistemi kayıtlarından karşılaştırılarak yetkili memurca tasdik
edilir.
4) Araca ait ibraz edilen belgelere
"............... plakaya tescil yapılmıştır" kaşesi vurulur ve bu
belgelerden gerekli görülenler muhafaza edilmek üzere araç sahibine iade
edilir.
5) Araca ve tesciline dair bilgiler Emniyet
Genel Müdürlüğünce elektronik ortamda tutulur. Ayrıca, tescile dair müracaat
formları (Ek-1, Ek-43/A-B) ve gerekli diğer belgelerin saklanacağı dosya
oluşturularak, tescil plaka numarasına göre arşivlenir. Araç dosyasına
konulacak belgeler Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir.
6) Tescili yapılan araçların tescille
birlikte aynı anda trafikten çekilmesi talebinde bulunulması halinde, öncelikle
tescil işlemi yapılır, ancak motorlu araç trafik belgesi düzenlenmez ve tescil
plakası bastırılmaz. Tescil işlemini takiben 41 inci madde hükümleri doğrultusunda
trafikten çekme işlemi yapılır.
b) Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından
yetkilendirilen kamu kurum veya kuruluşları ile gerçek veya özel hukuk tüzel
kişilerine yapılması halinde;
1) Yetki verilenler, satışı yapılan
aracın tescili amacıyla, araca ve sahibine ait bilgiler ile gerekli görülen
diğer bilgileri, Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesindeki bilgi sistemine güvenli
elektronik imzalı olarak bildirirler.
2) Bu bildirim üzerine, aracın tescilinde
herhangi bir sakınca olmadığının anlaşılması halinde tescil işlemi elektronik
ortamda gerçekleştirilir.
3) Tescil işleminin gerçekleşmesiyle
birlikte Emniyet Genel Müdürlüğünce elektronik ortamda bir ay süreyle geçerli
tescile ilişkin geçici belge ve plaka basım talep belgesi oluşturulur.
Belgeler, tescil bildiriminde bulunanlarca iki suret olarak basılır. Belgelere
kaşe veya mühür basılarak yetkilendirilen kişi tarafından imzalanır. Belgelerin
birer sureti araç sahibine verilir, birer sureti ise, diğer belgelerle birlikte
beş yıl süreyle muhafaza edilir.
4) Araç sahibi adına yapılacak tescil
nedeniyle düzenlenmesi gereken değerli kâğıtların bedelleri, yetki verilenlerce tahsil edilebilir. Buna
dair usul ve esaslar Maliye Bakanlığı ve Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir.
5) Araç tescil belgesi ve motorlu araç
trafik belgesinin bir ay içerisinde teslim edilememesi halinde, araç sahibine
sorumluluk yüklenemez.
6) Araç tescil belgesinin araç sahibine
teslim edilmesi ile birlikte tescile ilişkin geçici belge hükümsüz sayılır.
7) Araç imal veya ithal edenler ile tescile
ilişkin geçici belgeyi basmak ve araç sahibine vermek üzere yetkilendirilen
gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerinin, araçların tesciline ilişkin olarak
yapacakları işlemler, müracaat sırasında ibraz edilmesi zorunlu belgeler, tescile ilişkin geçici belgenin basılmasına
ve araç sahiplerine teslim edilmesine ilişkin usul ve esaslar ile muhafaza
edilmesi gereken belgeler Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir.
8) Yetkilendirilen gerçek veya özel hukuk
tüzel kişileri, yapacakları işlemleri, aralarında yapacakları protokol
çerçevesinde başka gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerine yaptırmaları
halinde; muhafaza edilmesi gereken belgeler protokolün taraflarınca beş yıl
süreyle muhafaza edilmek üzere yeterli sayıda düzenlenir.
Emniyet Genel Müdürlüğü, araç imal veya
ithal edenler ile yetki verilenler tarafından araç tesciline ilişkin yapılacak
işlemlerle ilgili düzenleme yapmaya, zorunluluk getirmeye ve yapılan
işlemlerin, belirlenen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığını
denetlemeye yetkilidir. (Değişik onikinci fıkra:RG-19/2/2014-28918)
Madde 34'in 04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten
kaldırılmadan önceki hali
Madde 34- İş makinelerinin tescil işlemleri
aşağıdaki esaslara göre yapılır.
a) Resmi kuruluşlara ait iş makineleri;
Kamu kurum ve kuruluşlarına ait olan iş
makinelerinin tescil işlemleri ait olduğu kurum veya kuruluşun ilgili
birimlerinde (Ek:6)'da gösterilen tescil defterine işlenmek suretiyle yapılır
ve her makine için ayrı ayrı (Ek:7)'de belirtilen tescil belgesi tanzim edilir.
Tescil işlemlerinin aynı kuruluşa ait
ayrı ayrı birimlerde yapılması halinde tescile ait bilgilerin kurum veya
kuruluşun merkez tescil biriminde toplanır ve makinelerin cinslerine göre ayrı
ayrı kayıtları tutulur.
Bu araçlarla Karayoluna çıkılmasının
gerekli olduğu hallerde, tescilini yapan kuruluşça (Ek:7)'de gösterilen tescil
belgesinin trafiğe çıkış iznine ait bölümü doldurularak tasdik edilir.
Bu şekilde karayoluna çıkacak araçların
zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmış olmaları mecburidir.
b) Özel veya tüzel kişilere ait olan iş
makineleri işletme amacıyla veya yerine göre bu Yönetmeliğin 29 uncu maddesinde
belirtilen kuruluşlarca tescilleri araç sahibinin bir dilekçe ile ilgili
kuruluşa müracaatı üzerine (Ek:6)'da gösterilen tescil defterine işlenmek
suretiyle yapılır ve (Ek:7)'de gösterilen Maliye Bakanlığınca bastırılan tescil
belgesi tanzim edilerek verilir.
Araç sahipleri dilekçelerine varsa iş
makinesinin hususiyetlerini gösteren teknik belgeyi, yoksa araca ait teknik
bilgileri ihtiva eden bir belgeyi sahiplik belgesi ile birlikte ibraz etmek
zorundadırlar.
Bu iş makinesinin karayollarında
sürülmesi, tescil belgesine ekli trafiğe çıkış izin belgesinin tescili yapan
kuruluşça tasdik edilerek makine sahibine verilmesi ile mümkündür.
Trafiğe çıkış izni verilirken makinenin
zorunlu mali mesuliyet sigorta akdinin yapılmış olması ve Karayolları Genel
Müdürlüğünden özel izin alınması mecburidir.
Madde 36'nın 04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmadan önceki hali
MADDE 36 - (Değişik:RG-1/5/2010-27568) Resmi
araçların satış veya devirleri ait oldukları kurum veya kuruluşların tabi
oldukları mevzuata göre; diğer araçların her çeşit satış ve devirleri ise satış
veya devri yapılacak araçtan dolayı motorlu taşıtlar vergisi, gecikme faizi,
gecikme zammı, vergi cezası ve trafik idari para cezası, mülga 11/2/1950
tarihli ve 5539 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri
Hakkında Kanunun 21 inci maddesi ile 25/6/2010 tarihli ve 6001 sayılı
Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 30 uncu
maddesine göre verilen idari para cezaları ile geçiş ücreti borcu
bulunmadığının tespit edilmesi ve taşıt üzerinde satış ve/veya devri
kısıtlayıcı herhangi bir tedbir veya kayıt bulunmaması ve trafikten çekilmiş
veya çekilecek araçlar hariç olmak üzere geçerli bir araç muayenesi bulunması
halinde, araç sahibi adına düzenlenmiş araç tescil belgesi veya tescile ilişkin
geçici belge esas alınarak, bu belgelerin zayi olduğunun anlaşılması halinde
ise trafik tescil kayıtları esas alınarak noterler tarafından yapılır. Noterler
tarafından yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir. (Değişik
birinci fıkra:RG-19/2/2014-28918)
İş makinelerinin satış ve devirleri ise
araç üzerinde satış ve/veya devri kısıtlayıcı herhangi bir tedbir veya kayıt
bulunmaması halinde, araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi esas alınarak
noterler tarafından yapılır. Satışa veya devir işlemine ilişkin belgenin bir
sureti üç iş günü içerisinde tescilini yapan ilgili kuruluşa gönderilir.
Noterlerce yapılacak satış veya devir
işlemi sırasında, araca ait tescil belgesi veya tescile ilişkin geçici belge
üzerindeki bilgiler ile aracın bilgisayar kayıtlarındaki bilgileri arasında
farklılık olduğunun anlaşılması durumunda, bilgisayar kayıtları esas alınır.
Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenecek araç bilgilerinde eksiklik veya
yanlışlık olduğunun anlaşılması halinde, trafik tescil kuruluşlarınca düzeltme
yapıldıktan sonra satış veya devir işlemi yapılır.
Satış veya devir işlemi, siciline
işlenmek üzere elektronik sistemle ilgili trafik tescil kuruluşu ile vergi
dairesine bildirilir. Elektronik sistemle bildirimin mümkün olmaması halinde
ise üç iş günü içerisinde yazılı bildirimde bulunulur. Bu bildirimle birlikte
alıcı adına trafik tescil işlemi gerçekleşmiş sayılır.
Yapılan satış veya devir işlemi üzerine
ilgili noter tarafından, yeni malik adına bir ay süreyle geçerli (Ek:44) deki
tescile ilişkin geçici belge iki suret olarak düzenlenir. Bu belgeler noterce
onaylanarak bir sureti araç sahibine verilir, bir sureti ise satış sözleşmesi
ve satışta kullanılan araç tescil belgesi veya tescile ilişkin geçici belge ile
birlikte noterde muhafaza edilir.
Araçların satış veya devirleri, tescile
ilişkin geçici belge düzenlenmesi sırasında noterler tarafından yapılacak
işlemler ve araç tescil belgesinin düzenlenmesi ile araç sahiplerine teslimine
ilişkin usul ve esaslar Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir.
Yeni malik adına yapılacak tescil
nedeniyle düzenlenmesi gereken değerli kağıtların bedelleri, satış veya devir
esnasında noterler tarafından tahsil edilir.
Satış veya devri yapılacak aracın sefer
görev emri bulunması halinde, noterce yeni malike gerekli tebligat yapılır ve tebliğ edilen sefer görev emrinin bir
sureti aracın görevlendirildiği il afet ve acil durum müdürlüğüne gönderilir.
Tescil edilmediğinden tescil belgesi
bulunmayan araçların satın alma veya gümrükten çekme tarihinden itibaren üç ay
içinde satış ve devirleri, sahiplik belgeleri esas alınarak noterlerce yapılır.
Satış işlemi ve tarihi sahiplik belgesine işlenerek tasdik edilir. Bu satışlar
hakkında trafik tescil kuruluşuna bilgi verilmez.
Madde 37'nin 04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten
kaldırılmadan önceki hali
Madde 37 -Noterler tarafından yapılan satış veya
devir işlemlerinin bildiriminden itibaren bir aylık süre içerisinde ilgili
trafik tescil kuruluşu tarafından yeni malik adına araç tescil belgesi
düzenlenir. Trafikten çekilmiş veya çekilecek araçlar hariç olmak üzere, araç tescil
belgesinin düzenlenebilmesi için yeni malik adına geçerli zorunlu mali
sorumluluk sigortasının bulunması zorunludur. (Değişik birinci
fıkra:RG-19/2/2014-28918)
(Mülga ikinci fıkra:RG-21/3/2012-28240)
Araç Tescil Belgesinin malike teslim
edilmesi ile birlikte Tescile İlişkin Geçici Belge hükümsüz sayılır.
Tescil belgesinin bir ay içerisinde
teslim edilememesi halinde yeni malike sorumluluk yüklenemez.
Haciz, müsadere, zapt, buluntu, trafikten
men gibi nedenlerle; icra müdürlükleri, vergi dairesi müdürlükleri, milli emlak
müdürlükleri ile diğer yetkili kamu kurum veya kuruluşları tarafından satışı
yapılan araçların satış tutanağının bir örneği aracın kayıtlı olduğu trafik
tescil kuruluşuna üç işgünü içerisinde gönderilir. Aracı satın alanlar gerekli
bilgi ve belgeleri sağlayarak ilgili trafik tescil kuruluşundan bir ay
içerisinde adlarına tescil belgesi almak zorundadırlar. Alıcıların tescil
belgesi almak için süresinde başvurmamaları halinde, bu araçlar alıcıları adına
re'sen kayıt ve tescil edilir.
1/5/2010 tarihinden önce noterler
tarafından satış veya devri yapılan araçların bir ay içerisinde alıcıları adına
tescili için başvurulmaması halinde, önceki malikinin noter satış sözleşmesi
ile birlikte müracaatı üzerine, bu araçlar alıcıları adına re'sen kayıt ve
tescil edilir.
Re'sen kayıt ve tescil işlemi yapılacak
araçların tesciline ilişkin usul ve esaslar Emniyet Genel Müdürlüğünce
belirlenir.
(Ek fıkra:RG-17/4/2015-29329) 21/11/2012
tarihli ve 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri
Kanunu kapsamında kiralanan araçlar;
a) Kiracı adına satın alma hakkının
oluştuğu andan itibaren otuz günlük süre içinde kiracı tarafından aracın kendi
adına tescilinin yaptırılmaması veya kiralayana iade edilmemesi,
b) Taraflar arasında yapılan sözleşmede
aracın kiracı adına re'sen tescil edileceği hususunda karara varılmış ve
kiracıya konu hakkında tebligat yapılmış olması veya adresinde bulunmadığından
tebligatın yapılamadığının belgelenmesi
halinde finansal kiralama şirketleri
tarafından sözleşmenin ekleneceği bir dilekçe ile trafik tescil kuruluşuna
müracaat edilmesi durumunda kiracısı adına re'sen tescil edilir.
Madde 39'un 04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmadan önceki hali
Madde 39 - (Değişik:RG-1/5/2010-27568) Ekonomik
ömrünü doldurma, eskime, yıpranma, kaza, yanma, tahrip edilme ve benzeri
nedenlerle kullanılamaz duruma gelen araçlar; sahiplerinin, kanuni
temsilcilerinin, vekillerinin veya tüzel kişiliklerce yetkilendirilen kişilerin
dilekçesi üzerine, muayeneye tabi tutulmadan; ilgili vergi dairesinden alınmış
motorlu taşıtlar vergisi, gecikme faizi, gecikme zammı, vergi cezası, trafik
idari para cezası ile 25/6/2010 tarihli ve 6001 sayılı Karayolları Genel
Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 30 uncu maddesine göre
verilen idari para cezaları ile geçiş ücreti borcu bulunmadığına dair ilişik
kesme belgesinin veya hurdaya ayrılmasında sakınca bulunmadığına dair belgenin
ibrazı ve kayıtlarında haciz, rehin, tedbir gibi kısıtlayıcı şerhler
bulunmaması halinde, müracaat tarihi itibariyle herhangi bir trafik tescil şube
veya bürosunda hurdaya çıkarılır. Hurdaya çıkarılacak araçtan dolayı yukarıda
sayılan hususlarla ilgili borcu bulunmadığının Gelir İdaresi Başkanlığından
elektronik sistemle tespit edilebilmesi halinde, belge ibrazı zorunluluğu
aranmaz. (Değişik fıkra:RG-9/9/2011-28049)
M1, N1 kategorisindeki araçlar ile
motosiklet ve motorlu bisiklet haricindeki üç tekerlekli araçların hurdaya
ayrılması işlemleri sırasında 30/12/2009 tarihli ve 27448 sayılı Resmî
Gazete'de yayımlanan Ömrünü Tamamlamış Araçların Kontrolü Hakkında Yönetmeliğin
ek-3'ünde örneği yer alan "Araç Kayıttan Düşme ve Bertaraf Formu"nun ibrazı
zorunludur. (Ek fıkra:RG-9/9/2011-28049)
Araca ait tescil belgesine "hurdaya
çıkarılmıştır" şerhi konularak sahiplerine geri verilir, motorlu araç
trafik belgesi ile tescil plakaları geri alınarak iptal edilir. "Hurdaya
çıkarılmıştır" şerhi konularak sahiplerine verilen araç tescil belgeleri,
araçların hurda olarak satışlarında sahiplik belgesi olarak kullanılır.
Hurdaya ayrılmış araçların tescile esas
müracaat formuna ve bilgisayar kayıtlarına hurdaya çıkarıldıklarına dair
gerekli kayıt düşülür ve tescil dosyaları iki yıl sonra imha edilir. Tescil
plakaları ancak bu sürenin sonunda başka araçlara tahsis edilebilir.
Hurdaya ayrılan araç bilgileri Gelir
İdaresi Başkanlığına elektronik sistemle, bunun mümkün olmaması halinde
ise en geç onbeş iş günü içinde yazılı
olarak ilgili vergi dairesine bildirilir.
Hurdaya ayrılmış olan taşıtlar, onarımla
yenilenseler bile tescil edilemezler. Ancak, kullanılabilir durumdaki motoru ve
diğer parçaları, başka araçlarda kullanılabilir. Bunlardan gerekli görülenler
kullanıldığı aracın kayıtlarına işlenir.
Bir araca ait tescil bilgilerinin,
çalıntı bir araç üzerinde kullanıldığının tespiti üzerine çalınan aracın hak
sahibine iade edilmesi ve tescil bilgileri kullanılan bu aracın fiziki olarak
bir kısmının veya tamamının bulunamaması halinde, sahiplerinin olayı belgeleyen
ilgili kolluk veya adli makamlardan alınmış belge ile müracaatı üzerine, bilgileri
kullanılan bu araç durumun tespit tarihi itibariyle birinci fıkrada belirtilen
hükümler uygulanarak hurdaya çıkarılır.
Madde 40'ın 04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten
kaldırılmadan önceki hali
Madde 40 - Ekonomik ömrünü doldurma ya da tahsis edildiği
hizmet konusunun kalmaması nedenleriyle, gerek kamu kurum veya kuruluşları
gerekse Maliye Bakanlığınca satışı yapılacak olan resmi taşıtların satışı
yapılmadan önce, taşıtın maliki olan kurum tarafından trafik tescil şube veya
bürolarında trafikten çekme veya hurdaya ayırma işlemi yaptırılması zorunludur.
Trafikten çekme veya hurdaya ayırma
işlemi için; 237 sayılı Taşıt Kanununun 13 üncü maddesi gereğince düzenlenen,
taşıtın hizmet dışı bırakıldığını gösteren raporun eklendiği bir yazı ile
trafik tescil şube veya bürolarına müracaat edilir.
Rapordaki kayıtlara ve talebe göre;
a) Tescil belgesine "hurdaya
çıkarılmıştır" kaydı konulur ve bu durum bilgisayar kayıtlarına işlenir.
Hurdaya ayrılmış olan taşıtlar tamir edilmiş olsalar dahi yeniden tescil edilemezler.
b) Ekonomik ömrünü doldurduğundan ya da
tahsis edildiği hizmet konusunun kalmamasından dolayı satışı öngörülen taşıtlar
için trafikten çekme işlemi yapılır. Bu taşıtlar; muayenesi yaptırılmak ve
tescil için gerekli diğer belgeler de istenilmek suretiyle, satış işlemini
yapan kurum veya kuruluş tarafından düzenlenmiş olan satışa ilişkin belge esas
alınarak, alıcısı adına tescil edilir. Trafikten çekilmiş taşıtları satın
alanlar, bir ay içinde trafik tescil şube veya bürolarında adlarına tescil ettirmek
zorundadırlar. Bu şekilde tescil edilen araçlara mevcut plaka numaralarının
kullanılmasının mümkün olmadığı durumlarda yeni bir plaka numarası tahsis
edilir.
c) Alıcıların bir ay içinde trafik tescil
şube veya bürolarına müracaat etmemeleri halinde, aracın önceki maliki olan
kurum veya kuruluşun müracaatı üzerine satış tarihi itibariyle alıcısı adına
mevcut plakası üzerinden resen tescil işlemi yapılır.
Madde 45'in 04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten kaldırılmadan
önceki hali
Madde 45- Tescil işlemlerinin gecikmesi, bir
yerden diğer bir yere götürülme, prototip veya yol testi, gösteri yapılması
gibi nedenlerle geçici olarak trafiğe çıkarılacak araçlar ile ithal ve ihraç
edilenlere, geçici belgenin cinsine uygun harcın yatırılmış olması şartıyla ve
ilgili maddelerindeki esas ve usullere göre geçici trafik belgesi (Ek:10)
verilir. Geçici trafik belgesi ve geçici tescil plakaları, kayıt defterine
(Ek:10/A) kaydedilir. (Değişik fıkra:RG-17/4/2015-29329)
Bu belgeler, geçici plakaları ile
birlikte kullanılır.
Geçici trafik belgelerinin süresini
geçirerek veya başka araçlarda kullanılması halinde, belge ile birlikte
plakalar da geri alınarak, araçlar trafikten men edilir ve yasal işlem yapılır.
Geçici trafik belgeleri ve bunlara
ilişkin diğer belgelerin trafik kuruluşlarında saklanan suretleri, belgelerin
geçerlilik süresinin bitiminden itibaren iki yıl geçmedikçe imha edilemez. (Ek
fıkra:RG-17/4/2015-29329)
Madde 51'in 04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmadan önceki hali
Madde 51- Dış ülkelerde bulunan vatandaşlarımızın,
bulundukları ülke mevzuatı gereğince belge ve plakaları geri alınan plakasız
araçları ile yurdumuza gelişlerinde giriş işlemi yapan gümrük idarelerince
verilen giriş izin belgesi ile araç sahibinin başvuracağı tescil birimince en
çok 3 ay süre ile verilen belgedir.
Mali sorumluluk sigortalarının yurtta
kalış sürelerine göre yaptırılmış olması mecburidir.
Bu belge ve plakalar, araç sahibi
tarafından gidilen ülkedeki Türk temsilciliklerine iptal edilmek üzere teslim
edilir.
Madde 51/A'nın 04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten
kaldırılmadan önceki hali
MADDE 51/A -Savaş, iç karışıklık, doğal afet ve
benzeri olağanüstü nedenlerle, ülkesinden ayrılmaya zorlanmış, acil ve geçici
koruma bulmak amacıyla kitlesel olarak veya bu kitlesel akın döneminde bireysel
olarak sınırlarımıza gelen veya sınırlarımızı geçen yabancıların beraberlerinde
getirdikleri tescilli araçlara, yurdumuzda kaldıkları süre içerisinde kullanılmak
üzere, geçici trafik belgesi ve tescil plakası verilir.
Bu kapsamdaki araçlara yurdumuza
girişleri sırasında ilgili gümrük idaresince, herhangi bir trafik tescil
kuruluşunda geçici trafik belgesi ve tescil plakası düzenleninceye kadar
kullanılmak üzere ülkemizde geçerli zorunlu mali sorumluluk sigortası
yaptırılmış olması şartı ile onbeş gün süreyle geçerli "Geçici Giriş Yol
Belgesi" (Ek: 49/A)
verilir.
Araçlara geçici trafik belgesi ve tescil
plakası verilmesi işlemleri, araç sahiplerinin veya kanuni temsilcilerinin dilekçeyle
müracaatı üzerine herhangi bir trafik tescil kuruluşunca yapılır. Müracaat
sırasında tescil belgesi, ülkemizde geçerli zorunlu mali sorumluluk sigorta
poliçesi ve düzenlenmiş ise Geçici Giriş Yol Belgesinin (Ek: 49/A) ibrazı ve
aracın geçerli muayenesinin bulunması zorunludur. Bu araçlardan geçerli
muayenesi bulunmayanların Emniyet Genel Müdürlüğü bilgi sistemine kayıtları
yapılarak muayenelerini yaptırmak üzere yedi güne kadar izin verilir. Muayenesi
yaptırılan araçlara geçici trafik belgesi ve tescil plakası düzenlenir.
Gümrük idaresince bu madde kapsamında
Geçici Giriş Yol Belgesi (Ek: 49/A) verilen araçlara geçici trafik belgesi ve
geçici tescil plakası düzenlenmeden bu araçların yurt dışına çıkışlarına izin
verilmez. Bu araçlarla yurt dışına çıkış yapılacak olması halinde, geçici
trafik belgesi ve tescil plakası, bu belge ve plakaları düzenleyen tescil
kuruluşuna iade edilip yurt dışına çıkışın yapılacağı gümrük idaresine kadar
kullanılmak üzere yedi gün süreyle geçerli "Geçici Çıkış Yol Belgesi (Ek: 49/B)" alınması
zorunludur. Bu süre sonunda yurt dışına çıkış yapmadığı tespit edilen araç
trafikten men edilir ve men eden trafik kuruluşu tarafından bu araca yeniden üç
gün süreyle geçerli "Geçici Çıkış Yol Belgesi (Ek: 49/B)" düzenlenir. Bu süre
sonunda yine yurt dışına çıkış yapmadığı tespit edilen araç, en son geçici
trafik belgesi ve tescil plakasını veren trafik tescil kuruluşundan yeniden
geçici trafik belgesi ve tescil plakası alınıncaya kadar trafikten men edilir.
Geçici trafik belgesi ve tescil plakası
verilen araçlar, geçici belge ve plakalar üzerinden başkasına satılamaz,
devredilemez, kiralanamaz, ödünç verilemez, bu araçlar geçici trafik belgesinde
adı kayıtlı kişi, eşi veya belgede adı kayıtlı kişinin usul ya da füruu olanlar
dışında başkaları tarafından kullanılamaz ve "Geçici Çıkış Yol Belgesi (Ek:
49/B)" alınmadıkça bu araçların yurt dışına çıkışlarına izin verilmez. Bu
hususlarda araçların geçici trafik belge ve bilgisayar kayıtlarına şerh
konulur.
Geçici olarak tescil edilmek üzere geçici
giriş yol belgesi veya geçici trafik belgesi ve tescil plakası verilen yabancı
plakalı araçlara ilişkin bilgiler kanunlardaki istisnalar hariç olmak üzere
ilgili kurum ve kuruluşlarla sınırlı olarak paylaşılabilir. Bu fıkra kapsamında
yapılacak veri paylaşımı protokolle belirlenir.
Geçici trafik belgesi ve tescil
plakasının şekli, içeriği, geçerlilik süresi, geçici trafik belgesi ve tescil
plakası verilmesi, iadesi ile araca ait mevcut belge ve plakaların muhafazası,
iadesi ile bu işlemlere ait diğer usul ve esaslar Emniyet Genel Müdürlüğünce
belirlenir.
Geçici olarak tescil edilen araçların
muayene, sigorta, vergi ve harçları ile bu maddenin uygulanmasına dair diğer
işlemlere ilişkin usul ve esaslar ilgili bakanlık, kurum veya kuruluşlarca
belirlenir.
Hangi ülkelerde olağanüstü hallerin
yaşandığı ve olağanüstü hallerin süresi İçişleri ve Dışişleri Bakanlığı ile
Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığınca müştereken hazırlanacak
usul ve esaslarla belirlenir.
Madde 52'nin 04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten
kaldırılmadan önceki hali
Madde 52 - Tescil ve trafik belgesi işlemleri
yürütülmekte olan araçlara, mali sorumluluk sigortası yaptırılmış olmak
kaydıyla, trafik tescil kuruluşlarınca günlü veya saatli olarak (Ek:11)'deki
örneğine uygun izin belgesi verilir.
Bu süre 48 saati geçemez.
Madde 58'in 04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten
kaldırılmadan önceki hali
MADDE 58- (Değişik:RG-16/5/2013-28649) Aşağıda
belirtilen araçlarda, açıklanan usul ve esaslara uyulmak şartıyla tescil
plakası yerine değişik renk ve şekilde özel tahsisli plakalar kullanılır.
a) Cumhurbaşkanlığı araçları:
1) Cumhurbaşkanına tahsis edilen
araçların plakalarında sadece Cumhurbaşkanı forsu bulunur.
2) Cumhurbaşkanlığına ait diğer araçlara,
koyu kırmızı zemin üzerine sarı madeni CB harfleri ile üçlü rakam grubu bulunan
plakalar takılır (Ek-15). Bu plakaların zeminleri yeşil renkte de olabilir.
b) TBMM Başkanlık Divanı Üyeleri ile
Komisyon Başkanları ve Grup Başkan Vekillerine tahsis edilen araçlara, kırmızı
zemin üzerine sarı madeni TBMM amblemi ile sarı madeni TBMM harfleri ve üçlü
rakam bulunan plakalar verilir. Bu plakaların numaralandırılması işlemleri ile
sıralamasına dair düzenlemeler TBMM Başkanlığınca yerine getirilir.
c) 5/1/1961 tarihli ve 237 sayılı Kanuna
göre zata ve emre tahsis edilen araçların plakaları da koyu kırmızı zemin
üzerine sarı madeni dörtlü rakam grubundan (Ek-16) oluşur. Bunlardan il
valilerine ait plakalarda dörtlü rakam grubunun önüne ilin sıra numarasını gösteren
ikili rakam grubu gelir (Ek-16/a il valileri).
1) 237 sayılı Kanuna ekli (1) ve (2)
sayılı cetvellerde yer alan araçlara tahsis edilecek plaka sıra numaraları,
Başbakanlık tarafından belirlenen protokol sırası esas alınarak İçişleri
Bakanlığınca düzenlenir.
2) Emre ve zata birden fazla araç tahsis
edilmiş ise birinci araca verilen numaradan sonra gelen veya uygun görülen bir
başka sıra numarasını taşıyan plaka tahsis edilir.
3) Birden fazla araca aynı sıra numarası
bulunan özel tahsisli plaka takılamaz.
ç) 237 sayılı Kanunun (2) sayılı
cetveline göre kişilerin makam hizmetlerine tahsis edilen araçlara A-AA-AAA
grubundaki plakalardan verilir. Ancak, Başbakanlık ve bakanlık müsteşarları,
Kamu Başdenetçisi ile Emniyet Genel Müdürüne verilecek plakalar beyaz zemin
üzerine kırmızı kabartma dörtlü rakam grubundan oluşur. Bu araçlara 12x36
santimetre ebadında plaka takılır.
d) Diplomatik muafiyeti haiz kişilerle,
misyonlarda görevli diplomatik statüye sahip olan personelin ülkemizde özel
veya tüzel kişilerden ya da finansal kiralama yoluyla kiralayacakları
araçlarına, mütekabiliyet esasları da göz önünde bulundurularak, noterlerce
tanzim edilen kira sözleşmesiyle birlikte, Dışişleri Bakanlığının yazılı
teklifi ve İçişleri Bakanlığının onayı ile geçici olarak CC 0001'den CC 9999'a,
CD 0001'den CD 9999'a, CG 0001'den CG 9999'a ve CM 0001'den CM 9999'a kadar
olan plakalardan verilebilir. Sürenin bitiminde, tahsis edilen plakalar hiçbir
tebligata gerek olmadan ilgililerce trafik kuruluşlarına iade edilir.
e) Emniyet teşkilatına ait araçlardan;
1) Resmî plakalı olarak görev yapan
emniyet araçlarına kayıtlı oldukları trafik birimlerince, o aracın telsiz kod
numarasını karşılayan resmî plaka verilir.
2) Özel tahsisli plaka verilen araçların
tahsis amacının değişmesi halinde, özel tahsisli plakaları yerine tescil
plakaları takılır.
3) Emniyet Genel Müdürlüğünün merkez
birimleri ile doğrudan merkeze bağlı taşra birimlerinde kullanılanlara, Emniyet
Genel Müdürünün onayı ile sivil plaka tahsis edilir.
4) İl emniyet müdürlüklerine bağlı
birimlerde kullanılanlara, il emniyet müdürünün, başka bir il trafik tescil
kuruluşundan sivil plaka talep edilmesi halinde ise talep edilen il valisinin
onayı ile sivil plaka tahsis edilir.
f) Devletin istihbarat, gizlilik veya
güvenlik gerektiren hizmetlerinde kullanılan araçlarına, ilgili kurum veya
kuruluşun yapacağı yazılı talep üzerine
bu maddedeki usul ve esaslar doğrultusunda 56 ncı maddenin birinci
fıkrasının (b) bendinde belirtilen plakalardan sivil plaka tahsisi yapılır.
g) Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma
Genel Komutanlığı, (Ek ibare:RG-24/8/2017-30164) Sahil Güvenlik
Komutanlığı, Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığının merkez ve taşra
teşkilatlarının istihbarat, gizlilik veya güvenlik gerektiren hizmetlerinde
kullanılanlara, aracın kayıtlı bulunduğu birimin en üst amirinin il
valiliklerine yapacağı yazılı talep üzerine, aracın tescil kaydının
bulunduğu il emniyet müdürünün teklifi
ve valinin onayı ile, görev gereği herhangi bir başka il trafik tescil
kuruluşundan sivil plaka talep edilmesi halinde, İçişleri Bakanlığının onayı
ile sivil plaka tahsis edilir. Askeri plakalı araçların kuvvesine kayıtlı
olduğu askeri birliğin bulunduğu il, tescil kaydının bulunduğu il olarak
değerlendirilir.
ğ) Kamu kurum veya kuruluşlarınca
kullanılan araçlara ilgili bakanlığın, haklarında koruma kararı bulunanların
kullanımındaki araçlara ise ilgililerin yazılı talebi üzerine güvenlik
gerekçesiyle İçişleri Bakanlığının onayıyla sivil plaka tahsisi yapılabilir.
h) 237 sayılı Kanuna ekli (1) sayılı
cetvel uyarınca emir ve zatlarına, (2) sayılı cetvel uyarınca makam
hizmetlerine tahsis edilmiş olan araçlara, tescil plakası yerine güvenlik
gerekçesiyle sivil plaka takılmasının talep edilmesi halinde, İçişleri
Bakanlığının onayı ile sivil plaka tahsis edilebilir.
ı) Diplomatik muafiyeti olan kişiler,
misyonlarda görevli diplomatik statüye haiz olan idari ve teknik personel ile
asıl ikametgâhları yabancı memlekette olan (Türk ve yabancı turistler hariç) ve
Türkiye'de geçici ve belirli bir süre için çalışmak, tetkik ve tahsilde
bulunmak veya çeşitli nedenlerle gelen yabancı kişilerin araçlarına, güvenlik
mülahazaları çerçevesinde, mütekabiliyet esasları da göz önünde bulundurularak,
Dışişleri Bakanlığının yazılı teklifi ve İçişleri Bakanlığının onayı ile geçici
olarak sivil plaka verilebilir. Sürenin bitiminde, tahsis edilen sivil plakalar
hiçbir tebligata gerek olmadan ilgililerce trafik tescil kuruluşlarına iade
edilir.
Sivil plaka tahsisi talebe bağlı olarak
aracın tescil kaydının bulunduğu veya başka bir trafik tescil kuruluşundan
yapılabilir. Sivil plakalar, aracın tescilli olduğu trafik tescil kuruluşunca
en fazla iki adet, başka bir tescil kuruluşunca ise bir adet olmak üzere tahsis
edilir.
Sivil plakaların tahsisine ait bilgiler
Ek-17'de yer alan deftere kaydedilir ve bilgisayar kayıtlarına işlenir.
Tahsis olunan plakalar talep halinde
başka bir plaka numarası ile değiştirilebilir. Bu durumda daha önce tahsis
edilmiş olan sivil plakalar, geri alınarak iptal edilir.
Tahsis edilen plakaların hizmet amacı
sona erdikten sonra iade edilmesi zorunludur. Bu şekilde iade edilen plakalar
bir yıl süreyle başka araçlara verilmez. Tahsis edilen sivil plakanın başka bir
araçta kullanıldığının tespiti halinde tahsis edilen sivil plaka geri alınarak
iptal edilir. (Ek cümle:RG-24/8/2017-30164)
Sivil plakaların tahsisi işlemlerine
ilişkin bilgi ve belgelerin gizliliği korunur.
Bu maddede sayılanlar dışında hiçbir
kişi, kurum veya kuruluş aracına özel tahsisli veya sivil plaka verilemez.
Madde 69'un 04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten
kaldırılmadan önceki hali
Madde 69- Mülkiyeti muhafaza kaydıyla yapılacak
araç satışlarına ilişkin sözleşmeler, herhangi bir noterde yapılabilir, fakat
alıcının yerleşim yeri noterliğinde sicile kaydedilir. (Değişik birinci
fıkra: RG-18/05/2007-26526)
Bu araçlar da, alıcısı adına tescil
edilir ve tescil belgelerine, mülkiyeti muhafazalı olduğuna dair şerh verilir.
Madde 71'in 04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmadan önceki hali
Madde 71- Toplu olarak ithal edilen araçlar için
ilgili gümrük idarelerince ayrı ayrı tanzim edilen trafik şahadetnameleri
ithali yapan gerçek veya tüzel kişiye gönderilmez.
Bu araçların ithalini yapan işletme,
satışı sırasında tanzim ettiği faturada aracın menşeini gösterir.
Faturaya istinaden tescil işlemi alıcısı
adına yapıldıktan sonra, tescil kuruluşunca faturada belirtilen menşeine
istinaden ilgili gümrük idaresinden aracın cinsi, markası, modeli, motor, şasi ve
plaka numarası belirtilerek trafik şahadetnamesi (Değişik
ibare:RG-9/9/2011-28049) istenebilir.
Madde 73'ün 04.11.2025 / 33067
R.G. ile yürürlükten kaldırılmadan önceki hali
Madde 73 - Aracın müsadere edildiğine dair mahkeme
kararının veya tasfiye edildiğine ilişkin ilgili kurum veya kuruluşun
düzenlemiş olduğu yazının ibrazı halinde; araç müsadere veya tasfiye kararı
verilinceye kadar sahibine yediemin olarak verilmemiş ise zapt tarihi
itibariyle, sahibine yediemin olarak verilmiş ise müsadere veya tasfiye kararı
tarihi itibariyle önceki maliki adına olan tescili silinir ve ilgili vergi
dairesine onbeş iş günü içinde bildirilir.
Araç zapt edildiği halde ilgili mahkeme
tarafından müsaderesine veya ilgili kurum veya kuruluşça tasfiyesine karar
verilmemesi halinde, zapt tarihi ile karar tarihi arasında aracın yediemin
olarak sahibine bırakılmamış olması şartıyla, zapt tarihi ile aracın sahibine
iade edilme tarihi arasında geçen süre ile sınırlı olmak üzere tescili silinir.
Sahibine iade tarihi itibariyle de trafik tescil kayıtları tekrar açılır ve
yapılan işlem hakkında ilgili vergi dairesine onbeş iş günü içinde bilgi
verilir. (Değişik ikinci fıkra:RG-21/3/2012-28240)
Zapt edildiği halde henüz müsaderesine
veya tasfiyesine karar verilmemiş olan ve işlemleri devam eden araçların,
sahibine yediemin olarak teslim edilmemiş olması şartıyla tescil kayıtları zapt
tarihi itibariyle geçici olarak silinir ve ilgili vergi dairesine onbeş iş günü
içinde bildirilir. Yargılama veya diğer işlemlerin sonucuna göre yeniden işlem
tesis edilir. (Ek fıkra:RG-19/2/2014-28918)
EK-12 (04.11.2025
/ 33067 R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
EK-14 (04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
(19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı R.G. ile değişik)
VİLAYET
İSİMLERİNİN SIRAYA GÖRE DİZİLMESİYLE ALDIKLARI SIRA
NUMARALARINI GÖSTERİR CETVEL
01 ADANA
28 GİRESUN
55 SAMSUN
02 ADIYAMAN
29 GÜMÜŞHANE
56 SİİRT
03 AFYONKARAHİSAR
30 HAKKARİ
57 SİNOP
04 AĞRI
31 HATAY
58 SİVAS
05 AMASYA
32 ISPARTA
59 TEKİRDAĞ
06 ANKARA
33 MERSİN
60 TOKAT
07 ANTALYA
34 İSTANBUL
61 TRABZON
08 ARTVİN
35 İZMİR
62 TUNCELİ
09 AYDIN
36 KARS
63 ŞANLIURFA
10 BALIKESİR
37 KASTAMONU
64 UŞAK
11 BİLECİK
38 KAYSERİ
65 VAN
12 BİNGÖL
39 KIRKLARELİ
66 YOZGAT
13 BİTLİS
40 KIRŞEHİR
67 ZONGULDAK
14 BOLU
41 KOCAELİ
68 AKSARAY
15 BURDUR
42 KONYA
69 BAYBURT
13 BURSA
43 KÜTAHYA
70 KARAMAN
17 ÇANAKKALE
44 MALATYA
71 KIRIKKALE
18 ÇANKIRI
45 MANİSA
72 BATMAN
19 ÇORUM
46 KAHRAMANMARAŞ
73 ŞIRNAK
20 DENİZLİ
47 MARDİN
74 BARTIN
21 DİYARBAKIR
48 MUĞLA
75 ARDAHAN
22 EDİRNE
49 MUŞ
76 IĞDIR
23 ELAZIĞ
50 NEVŞEHİR
77 YALOVA
24 ERZİNCAN
51 NİĞDE
78 KARABÜK
25 ERZURUM
52 ORDU
79 KİLİS
26 ESKİŞEHİR
53 RİZE
80 OSMANİYE
27 GAZİANTEP
54 SAKARYA
81 DÜZCE
1- Bu liste 81 il'e göre hazırlanmıştır.
2- Bu listedeki il'lerden herhangi birinin ismi
değiştirilse de numarası değiştirilmeyecektir.
3- Bu listedeki isimlerden herhangi birinin Vilayet adı
kaldırılsa o numara boş olarak kalacaktır.
4- Bu listede olmayıp yeniden il olacak yerlere alfabetik
sıraya bakılmaksızın 81'den sonraki sayılar verilecektir.
Ek: 49/A (04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
……………..
Gümrük
Müdürlüğü
GEÇİCİ GİRİŞ
YOL BELGESİ
………………'a ait olan ve aşağıda
vasıfları yazılı araca, geçici trafik belgesi ve geçici tescil plakası verilmek
üzere herhangi bir trafik tescil kuruluşuna gitmesi için, meydana gelebilecek
her türlü hukuki ve mali sorumluluk araç işletenine ait olmak üzere …/…./….. günü saat ……….'e kadar izin
verilmiştir. .. /.. /20..
Adı Soyadı
Unvanı / Görevi
İmza - Mühür
ARACIN
Cinsi
:…………………..
Markası :…………………..
Modeli :…………………..
Plakası :.………………….
Şasi
No :………………….
Sigorta
Poliçe No :………………….
Sigorta
Bitiş Tarihi :………………….
AÇIKLAMA:
*Bu belge onbeş gün süreyle geçerli olup süresi
sonunda geçici trafik belgesi ve tescil plakası alınmadığı takdirde geçici
trafik belgesi ve tescil plakası alınıncaya kadar araç trafikten men edilir.
*Araç geçici giriş yol belgesi üzerinden başkasına
satılamaz, devredilemez, kiralanamaz, ödünç verilemez ve bu araçlar belgede
adı kayıtlı kişi, eşi veya belgede adı kayıtlı kişinin usul ya da füruu olanlar
dışında başkaları tarafından kullanılamaz.
*Geçici trafik belgesi ve geçici tescil plakası
düzenlenmeden aracın yurt dışına çıkışına izin verilmez.
*Araçla yurt dışına çıkış yapılacak olması halinde,
araca ait geçici trafik belgesi ve tescil plakaları, belge ve plakaları
düzenleyen tescil kuruluşuna iade edilerek yurt dışına çıkışın yapılacağı
gümrük idaresine kadar kullanılmak üzere yedi güne kadar geçerli "Geçici Çıkış
Yol Belgesi (Ek:49/B)" alınması zorunludur.
Ek: 49/B (04.11.2025 / 33067 R.G. ile yürürlükten kaldırılmıştır)
Referans No:
……………..
… Şube Müdürlüğü /Amirliği
GEÇİCİ ÇIKIŞ YOL BELGESİ
………………'a
ait olan ve aşağıda vasıfları yazılı araca, yurtdışına çıkış yapacağı
…………gümrük idaresine kadar kullanılmak ve meydana gelebilecek her türlü hukuki
ve mali sorumluluk araç işletenine ait olmak üzere …/…./….. günü saat ……….'e kadar trafiğe çıkış
izni verilmiştir. .. /.. /20..
Adı Soyadı
Rütbesi / Sicili
İmza
ARACIN
Cinsi :…………………..
Markası :…………………..
Modeli :…………………..
Plakası :.………………….
Şasi No :………………….
Sigorta Poliçe No :………………….
Sigorta Bitiş Tarihi :………………….
AÇIKLAMA:
*
Belge yedi gün süreyle geçerlidir. Süresi sonunda yurt dışına çıkış yapmadığı
tespit edilen araç trafikten men edilir.
*Araç
geçici çıkış yol belgesi üzerinden başkasına satılamaz, devredilemez,
kiralanamaz, ödünç verilemez ve bu araçlar belgede adı kayıtlı kişi, eşi veya
belgede adı kayıtlı kişinin usul ya da füruu olanlar dışında başkaları
tarafından kullanılamaz.
YÖNETMELİK EKİ LİSTELER İÇİN TIKLAYINIZ
YÖNETMELİK EKLERİ İÇİN TIKLAYINIZ
Ek 1'in 29.11.2024 / 32737 sayılı R.G. ile değişikliği
[1] "M1 sınıfı otomobillerin,
M1G ve N1G sınıfı arazi taşıtlarının, N1, N2, N3 sınıfı kamyonet, kamyon ve
çekicilerin, M2 ve M3 sınıfı minibüs ve otobüslerin bütün koltuklarında bu
Yönetmeliğin ekinde yer alan (1) sayılı cetvelde yer alan "Emniyet
Kemeri"nin bulundurulması ve kullanılması zorunludur." ibaresi "M1 sınıfı
otomobillerin, M1G ve N1G sınıfı arazi taşıtlarının, N1, N2, N3 sınıfı
kamyonet, kamyon ve çekicilerin, M2 ve M3 sınıfı minibüs ve otobüslerin bütün
koltuklarında bu Yönetmeliğin eki (1) sayılı cetvelde yer alan "Emniyet
Kemeri"nin, ayrıca taksilerde en az 1 adet, şehirlerarası yolcu
taşımacılığı yapan ve bu madde kapsamında emniyet kemeri bulundurulması ve
kullanılması zorunlu olan araçlarda ise toplam koltuk sayısının en az 1/10'u
kadar sayıda bu Yönetmeliğin eki (1) sayılı cetvelde yer alan "Çocuk Bağlama Sistemi Sisteminin"
bulundurulması ve kullanılması zorunludur." olarak 16.08.2022 /
31925 sayılı R.G. ile değiştirilmiştir.
[2] "takmadan" ibaresi "takmadan/kullanmadan" olarak 04.11.2025
/ 33067 R.G. ile değişik.
[3] Mülga; GEÇİCİ MADDE 12- 1
sayılı Cetvelin C) Hususiyetlerine Göre Araçlarda Bulundurulacak Techizat
bölümünde yer alan araç takip ve kamera sistemi ile görüntü kayıt cihazı ve
acil durum butonu teçhizatı bulundurma şartı, kapsamda bulunan taşıtların
1/7/2025 (27.02.2025 / 32826 sayılı
R.G ile değişik) tarihinden sonraki ilk muayenelerine kadar
aranmaz. (29.11.2024 / 32737 sayılı R.G. ile
eklenmiştir)
[4] Mülga; GEÇİCİ MADDE 13-
1/1/2018 tarihinden 1/3/2025 tarihine kadar okul servis aracı olarak imal edilen
ve imalatında kamera ve kayıt cihazı bulunan okul servis araçları için imal
tarihinde yürürlükte olan ilgili mevzuatındaki şartlar aranır. (29.11.2024 / 32737 sayılı R.G. ile eklenmiştir)